Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2022 19:28

Τα κόμματα και η χαμένη εμπιστοσύνη της κοινωνίας στο πολιτικό σύστημα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

smalltalkΓιάννης Πανταζόπουλος. Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Metron Analysis S.A και εκλογικός αναλυτής Στράτος Φαναράς αναλύει στη LiFO τα δεδομένα της προεκλογικής στρατηγικής των κομμάτων.

Οδεύοντας προς την τελική ευθεία για τις εκλογές η αντιπαράθεση ανάμεσα στα κόμματα έχει κορυφωθεί.

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας ξεδιπλώνει σταδιακά τις στρατηγικές του, ενώ οι δυσκολίες για την επίτευξη αυτοδυναμίας λόγω της απλής αναλογικής αυξάνουν την ένταση αλλά και την ανάγκη συσπείρωσης της βάσης των δύο μεγάλων κομμάτων.

Το προεκλογικό τοπίο είναι γεμάτο με τις λίστες υποσχέσεων και παροχών, την ανάδειξη του δίπολου Μητσοτάκη - Τσίπρα αλλά και τους συντελεστές που θα κρίνουν την εκλογική συμπεριφορά.

Στο πλαίσιο αυτό θα επιχειρήσουμε μια σκιαγράφηση της προεκλογικής περιόδου, αναζητώντας το διακύβευμα καθώς και τους παράγοντες που θα κρίνουν τις επόμενες εκλογές.

— Πώς θα σκιαγραφούσατε το πολιτικό κλίμα των ημερών; Οδεύουμε σε τοξικές εκλογές;
Αρχικά, δεν διακρίνουμε κανένα πεδίο συνεννόησης και πολύ περισσότερο συνεργασίας. Καμιά ανάληψη ευθύνης για διαχρονικά και νέα σφάλματα. Προσθέστε σε αυτή την πολιτική συμπεριφορά τα βαριά σύννεφα που πλανώνται πάνω από την περιοχή μας: πόλεμος στην Ουκρανίακαθεστωτική μάχη ύπαρξης στην Τουρκία και τόσα άλλα. Ναι, λοιπόν, βαδίζουμε σε μια εκλογική αναμέτρηση που δεν φαίνεται ικανή να επιτελέσει τον ρόλο της μέσα στα δημοκρατικά πλαίσια. Καμιά ουσιαστική συζήτηση, καμιά προσπάθεια να ανακτηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη της κοινωνίας στο πολιτικό σύστημα.

— Σε ποια πεδία θεωρείτε ότι θα εστιάσουν τα δύο μεγάλα κόμματα όσον αφορά την προεκλογική τους στρατηγική;
Είναι γνωστά τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία τους. Η ΝΔ νομίζω ότι προβάλλει κυρίως την ανάγκη για σταθερότητα και συνέχεια στη διακυβέρνηση, υπενθυμίζοντας τις πολυεπίπεδες σύγχρονες απειλές που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει να αναδείξει ένα αίτημα αλλαγής, εστιάζοντας στα θέματα των δημοκρατικών δικαιωμάτων αλλά και στις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες και δυσκολίες. Βέβαια, οι εκλογικές στρατηγικές έχουν πολλά επίπεδα αναφοράς. Εδώ εστιάζουμε στις κεντρικές κατευθύνσεις.

— Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να πείσει ότι αποτελεί εναλλακτική πρόταση;
Νομίζω πως δεν έχει κλείσει τους λογαριασμούς του με την περίοδο της διακυβέρνησής του. Υπάρχουν ερωτήματα ανοιχτά που δεν έχουν απαντηθεί, ερωτήματα που εμποδίζουν ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος να εντάξει τον ΣΥΡΙΖΑ στις πιθανές εκλογικές επιλογές του. Ο ένας λόγος είναι αυτός. Ο άλλος ότι η στιγμή της τυπικής εξόδου της χώρας από τα μνημόνια συνοδεύτηκε από εξωγενείς κρίσεις, με σημαντικότερη την πανδημία, που διαμόρφωσαν ένα κλίμα συσπείρωσης γύρω από την κυβέρνηση (το λεγόμενο «run around the flag»). Ωστόσο, η εκλογική ιστορία διδάσκει ότι υπάρχουν στιγμές που η συσσώρευση διαμαρτυριών και προβλημάτων μετατρέπεται σε ποιοτική αλλαγή συσχετισμών, οπότε ισχύει εδώ το «μηδένα προ του τέλους μακάριζε», δηλαδή ας περιμένουμε μέχρι την κάλπη για να δούμε τους τελικούς συσχετισμούς και ας μην τους προεξοφλούμε. 

— Ο Νίκος Ανδρουλάκης συμπλήρωσε έναν χρόνο στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. Ο απολογισμός κρίνεται θετικός ή όχι;
Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. είναι ο μόνος σχηματισμός που δείχνει να έχει μια ουσιαστική άνοδο (σχεδόν διπλασιασμό) της εκλογικής επιρροής του και με την έννοια αυτή δεν μπορεί να πει κάποιος ότι ο κ. Ανδρουλάκης δεν τα πάει καλά μέχρι τώρα. Θα μπορούσε καλύτερα; Ίσως, αλλά αυτό ποτέ δεν θα το μάθουμε. Και το λέω αυτό γιατί η υπόθεση Καϊλή και το λεγόμενο Qatargate είναι ικανό να ξαναθυμίσει στο εκλογικό σώμα τις μαύρες μέρες του κόμματος, οπότε καταβυθίστηκε εκλογικά. Θα έχει μια δεύτερη ευκαιρία το ΠΑΣΟΚ; Αυτή είναι μια μεγάλη ερώτηση που θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό και τους κομματικούς συσχετισμούς ευρύτερα.

— Αυτές οι εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Φοβάστε ένα ενδεχόμενο ακυβερνησίας από τη στιγμή που το πολιτικό σύστημα δεν έχει αναπτύξει μια κουλτούρα συνεργασίας;
Συμφωνώ με τη διατύπωσή σας όχι τόσο ως προ το ενδεχόμενο ακυβερνησίας αλλά ως προς το ότι δεν υπάρχει κουλτούρα συνεργασίας στο πολιτικό σύστημα. Θεωρώ ότι ένα σημαντικό θέμα της προεκλογικής περιόδου θα είναι και αυτό, δηλαδή ποιοι και πώς θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας την επόμενη μέρα. Και εκεί συνήθως κερδίζει αυτός που έχει γερό φύλλο και το «κατεβάζει». Έτσι δεν γίνεται στο πόκερ;

Πηγή:  lifo.gr/now/politics  

Παναγιώτης Κουστένης: «Δεν διαφαίνεται, αυτή τη στιγμή, κάποιο σενάριο πολιτικής ανατροπής»  Οι Ιωάννα Δρόσου και Παύλος Κλαυδιανός της Εποχής συζητούν με τον διδάκτορα Πολιτικής Επιστήμης, Π. Κουστένη για τη σκοπιμότητα της εκλογολογίας και την παροχολογία της ΝΔ, την επίδραση των σκανδάλων των παρακολουθήσεων και τη δημοσκοπική της υπεροχή. Ο ίδιος αναλύει το στόχο της αυτοδυναμίας και το σενάριο μιας κυβέρνησης συνεργασίας, όπως και τη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάκτηση της αξιοπιστίας του.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2022 19:50
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Σχόλια   

+1 # Μανόλης Γλαμπεδάκης 29-12-2022 12:05
Θα μείνω στο τελευταίο ερώτημα ως θιασώτης των κυβερνήσεων συνεργασίας.
«δεν έχει αναπτύξει μια κουλτούρα συνεργασίας» το πολιτικό μας σύστημα. Είναι σωστό το ερώτημα; Μήπως να αναρωτιόμασταν καλύτερα, επιθυμεί το πολιτικό μας σύστημα την ανάπτυξη κουλτούρας συνεργασίας; Απερίφραστα λέω «ΟΧΙ».
Στην Γερμανία, όπου η κουλτούρα συνεργασίας λειτουργεί άψογα χρειάζονται μετά από κάθε εκλογές μέχρι και κάποιοι μήνες για να καταλήξουν τα κόμματα σε πρόγραμμα κυβερνητικής συνεργασίας. Στην Ελλάδα καθιερώσαμε την απλή αναλογική και δίνουμε περιθώριο 3 ημερών στο κόμμα που έχει στα χέρια του την εντολή να συμφωνήσει και κάποιο/α άλλο/α κόμμα/τα κάποιο πρόγραμμα. Να συγγράψουν δηλαδή έκθεση ιδεών. Οι βουλευτές-νομοθέτες μας κάνουν πλάκα όντας βέβαιοι ότι είμαστε ηλίθιοι.
Ζει και βασιλεύει η κουλτούρα των «ισχυρών μονοκομματικών κυβερνήσεων» γιατί τα κοινοβουλευτικά κόμματα φροντίζουν να μην καλλιεργείται «κουλτούρα συνεργασίας».
Και την μοναδική λογική απάντηση σ αυτή την κουλτούρα την έχει δώσει πριν χρόνια ο γνωστός Στέφανος Μάνος
«Οι ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις οδήγησαν την Ελλάδα στην χρεωκοπία» κι άμα λάχει πάλι θα το κάνουν συμπληρώνω…
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση