Του Γιώργου ΜεριζιώτηΓάζα, γη σπαρμένη με ανθρώπινα σώματα, μέλη και οστά, θαμμένα ή ανακατεμένα με μπάζα, χώμα και άμμο.
Γάζα, γη σπαρμένη με διαμελισμένα νεκρά ζώα.
Γάζα, ένα απέραντο σάβανο από άκρη σε άκρη, ένα απέραντο κενοτάφιο, ένας απέραντος ομαδικός τάφος.
Γάζα, ένας απέραντος κουρνιαχτός, ένα απέραντο βομβαρδισμένο χάλασμα από άκρη σε άκρη.
Γάζα, φόβος, πείνα, δίψα και αλεύρι ανάκατα με μπάζα, σφαίρες και τηλεκατευθυνόμενες οβίδες.
Γάζα, ένας «παιδικός σταθμός» της φρίκης με σκοτωμένα ή διαμελισμένα παιδιά παντού, ώστε από εδώ και πέρα όταν βλέπουμε ένα παιδί με κομμένο χέρι, πόδι ή καμένο σώμα, θα ρωτάμε «μήπως είσαι από την Γάζα;».
Στην Γάζα, ο θάνατος είναι παντού, στον βορρά, στον νότο, στην ανατολή, στην δύση και σε όλους τους ενδιάμεσους γεωγραφικούς προσανατολισμούς, είναι και παραθαλάσσια και στην ενδοχώρα, έρχεται από τον ουρανό ή είναι επίγειος.
Στην Γάζα, ο θάνατος δεν έχει ωράριο, κάνει υπερωρίες πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Τα μεσάνυκτα, τα ξημερώματα, το μεσημέρι, το σούρουπο, δεν έχει αργίες ούτε εποχές, εργάζεται 365 μέρες τον χρόνο, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Στην Γάζα, ο θάνατος μπορεί να σε βρει όταν πας να πάρεις νερό να ξεδιψάσεις, να πάρεις φαΐ για να χορτάσεις λίγο την πείνα σου. Όταν χαλαρώνεις ή κοιμάσαι στο αντίσκηνο, όταν κατουράς ή αφοδεύεις, όταν χαϊδεύεις τρυφερά και παρηγορείς το παιδί σου, την/τον σύντροφο σου, τον πατέρα σου, την μάνα σου, τον παππού σου, την γιαγιά σου, τους γείτονες σου, το ζώο σου. Όταν πας ή σε πάνε στο νοσοκομείο να γιατρέψουν τις πληγές σου, όταν γεννάς ή κάνεις έρωτα.
Στην Γάζα εδώ και καιρό τελείωσαν οι γάζες και τα ιατρικά εφόδια, όταν σου κόβουν το βομβαρδισμένο – διαμελισμένο χέρι, πόδι ή σε εγχειρίζουν το κάνουν χωρίς αναισθητικό γιατί έχει τελειώσει εδώ και καιρό και τα νοσοκομεία έχουν ισοπεδωθεί από βομβαρδισμούς.
Στην Γάζα, ο θάνατος είναι παντού, ο εκτοπισμός και ο διωγμός είναι προς το παρόν προς τα μέσα της αλλά σε λίγο και προς τα έξω της.
Στην Γάζα το δημοκρατικό Ισραήλ σου προσφέρει 4 επιλογείς θανάτου, είτε από βομβαρδισμό, είτε από σφαίρα, είτε από λιμοκτονία και δίψα, είτε από ασθένεια λόγω πείνας ή καταστροφής των υποδομών υγιεινής.
Στην Γάζα ο θάνατος δεν είναι ο βαρκάρης Χάρος, είναι ο τηλεκατευθυνόμενος, ψηφιακός και Τεχνητής Νοημοσύνης – Artificial Intelligence (AI) θάνατος, ένα ανθρώπινο δημιούργημα. Προϊόν της σύγχρονης τεχνολογίας εξολόθρευσης και αποτέλεσμα της κρατικής ισραηλινής αποικιοκρατικής (σιωνιστικής) πολιτικής σε αγαστή συνεργασία και συναίνεση με τις περισσότερες κυβερνήσεις της λεγόμενης και «πολιτισμένης Δύσης» ενώ η Ανατολή και γενικά η λεγόμενη «διεθνής κοινότητα» ή σιωπά ή απλώς καταδικάζει.
Στην Γάζα δεν συντελείται μια γενοκτονία από το ισραηλινό κράτος αλλά μια σύγχρονη προσομοίωση της ναζιστικής «τελικής λύσης» ένα σύγχρονο ολοκαύτωμα, μια μαζική εξολόθρευση των Παλαιστινίων από τους επίγονους των θυμάτων του ναζιστικού ολοκαυτώματος τους ισραηλινούς Εβραίους και αυτή η εξολόθρευση γίνεται με σύγχρονο – επιστημονικό τρόπο.
Στη Γάζα βλέπουμε χωρίς φκιασιδώματα, την ωμή άλλη όψη του κράτους Ιανού, του καπιταλισμού και της κυριαρχίας.
Όμως βλέπουμε και την θαυμαστή αντοχή και αλληλεγγύη των ανθρώπων που υφίστανται αυτή την φρίκη, των Παλαιστίνιων/ες της Γάζας που αντιστέκονται στον νέο διωγμό – εκτοπισμό (Νάκμπα) και την εθνοκάθαρση, αψηφώντας τον θάνατο παραμένοντας στην γη τους.
Η Γάζα ζει και θα ζήσει.
Σημείωση:
*) Παρόλο ότι από τις 31/12/2022 έχω σταματήσει να ανανεώνω το μπλοκ με νέες δημοσιεύσεις, δεν άντεξα με την φρίκη που διαδραματίζεται στην Γάζα και δημοσίευσα αυτό το κείμενο.
Δείτε και αυτό το αφιέρωμα μου
