Σχόλια - Αναλύσεις (532)
Η ελληνική οικονομία παράγει μαζικά νεόπτωχους, του Κώστα Καλλίτση
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Ο δημοσιογράφος Κώστας Καλλίτσης σ'αυτό το άρθρο του εκτιμώ ότι γράφει για πολλά από αυτά που περνούν από το μυαλό αρκετών από εκείνους που σκέφτονται και συζητούν το θέμα των μισθών σε συνάρτηση με την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση γενικά στα θέματα της οικονομίας. Το καλό είναι ότι τα έχει βάλλει σε μία σειρά και ότι προσκομίζει αρκετά σχετικά στοιχεία. Επιπλέον κάνοντας εύστοχες παρατηρήσεις, συγκρίσεις και κρίσεις, καταφέρνει να γίνει πειστικός με την προσέγγισή του στο ότι, ενώ θα μπορούσαν να πηγαίνουν πολύ καλύτερα η ανάπτυξη, η οικονομία και οι μισθοί, δηλαδή τα πλέον σημαντικά θέματα της εποχής μας για την πλειονότητα, αυτό στην πράξη δεν συμβαίνει και ας δημιουργείται η εντύπωση από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ ότι βαίνουν καλώς. Στην πράξη αυτό οδηγεί σε μία άδικη κατανομή για την πλειονότητα των μισθωτών του παραγόμενου πλούτου. Αδικία που οξύνεται ακόμα περισσότερο εξ αιτίας της ακρίβειας που είναι μεγαλύτερη από πολλές χώρες της Ε.Ε στις οποίες οι μισθοί είναι πιο μεγάλοι. Είναι πάντως σημαντικό να έχουμε μία καλή αίσθηση της πραγματικότητας, όπως το πως και από ποιους κινούνται τα πράματα και διαμορφώνονται καταστάσεις, γιατί αυτή η γνώση είναι η βάση της παραγωγής μιας άλλης πολιτικής πιο κοντά στα συμφέροντα των πολλών αδικημένων.
«Ποινικοί Κώδικες που μας γυρίζουν στον Μεσαίωνα»
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Γιώττα Τέσση. Σε εκδήλωση του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς» με θέμα «Από τον ποινικό εκσυγχρονισμό στον ποινικό λαϊκισμό», τέσσερις διακεκριμένοι νομικοί - ο αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου επί τιμή, Παναγιώτης Μπρακουμάτσος, ο Ευτύχης Φυτράκης, γενικός γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, ο δικηγόρος Γιάννης Μαντζουράνης, ο καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Γιώργος Νικολόπουλος - άσκησαν σκληρή κριτική για τα πλήγματα στο κράτος δικαίου και στα ανθρώπινα δικαιώματα που επιφέρουν οι ιδεοληπτικές αλλαγές της κυβέρνησης.
Οι αόρατοι, του Κώστα Καλλίτση
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το δίδυμο της αποτυχίας: Μια προβληματική πολιτική συνδυασμένη με μια προβληματική διαχείριση.
Εν αρχή, μια προβληματική πράσινη Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ). Πολύ σωστά, εντάχθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Ευρώπης να μειώσει τουλάχιστον 55% τις εκπομπές ρύπων έως το 2030 και να τις μηδενίσει έως το 2050. Πώς θα το πετύχει, είναι άλλο, διαφορετικό θέμα. Αν η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης είναι μονόδρομος, υπάρχουν περισσότερες εναλλακτικές όσον αφορά τις πολιτικές με τις οποίες θα επιδιωχθεί ο ίδιος στόχος. Υπάρχουν, μάλιστα, και πολιτικές οι οποίες τελικά αντιστρατεύονται τον στόχο τον οποίο θέλουν να υπηρετήσουν.
Ιδιωτικά ΑΕΙ, φροντιστήρια και τέχνη! Του Μάνος Σ. Στεφανίδης, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ναι ή όχι στα ιδιωτικά - μη κερδοσκοπικά! - πανεπιστήμια; Ναι ή όχι στις παρένθετες μητέρες και στην τεκμοθεσία από τους ομοφυλόφιλους; Ιδού τα πιο δραματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία σύμφωνα με την άκρως επικοινωνιακή ατζέντα της κυβέρνησης. Για την ακρίβεια, τα μονοπώλια, τις αδηφάγες τράπεζες, την εξάρθρωση του κοινωνικού ιστού και την εξέγερση της αγροτιάς και εδώ και στην υπόλοιπη Ευρώπη...αιδήμων σιωπή!Από την άλλη το καλλιτεχνικό, πρότυπο Γυμνάσιο Δραπετσώνας δεν έχει ακόμα τους απαραίτητους καθηγητές - Φεβρουάριος ! - για τα τμήματα χορού και θεάτρου ενώ ο αναπληρωτής καθηγητής της ιστορίας ήρθε μόλις πριν από ένα μήνα. Φαντάζεστε βέβαια τι συμβαίνει στα υπόλοιπα γυμνάσια - λύκεια της χώρας.
Ο γάμος και το σχίσμα ή η σταθερότητα ως φύλλο συκής
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κώστας Καλλίτσης. Υπάρχει πολιτική κυριαρχία της κυβέρνησης; Αναμφισβήτητα. Αλλά είναι ψιλοανάπηρη. Γιατί, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, δεν στηρίζεται στη θετική αποδοχή της κυβερνητικής πολιτικής από μια ευρεία λαϊκή πλειοψηφία, όσο στον φόβο της ακυβερνησίας και της πολιτικής αστάθειας. Τραγικά ποσοστά, της τάξης του 70% (που δεν συναντώνται διεθνώς παρά μόνο σε περιπτώσεις που μια κυβέρνηση είναι σε αποδρομή, κι όχι όταν έχει θριαμβικά υπερψηφιστεί με 41% προ εξαμήνου…) αποδοκιμάζουν το κυβερνητικό έργο στη διαφθορά, την ακρίβεια, την εξάπλωση της βίας σε κάθε μορφή, την προστασία των υποδομών από φυσικές καταστροφές. Η κυβέρνηση κυριαρχεί, επειδή οι άλλοι φοβίζουν. Δύναμή της, η αδυναμία των αντιπάλων της.
Αποσπάσματα από την ομιλία της προέδρου των θυμάτων στα Τέμπη στην Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σφίχτηκε η ψυχή μου ακούγοντας την κατάθεση της Μαρίας Καρυστιανού μητέρα της Μάρθας Ψαροπούλου που σκοτώθηκε στο δυστύχημα στα Τέμπη στις 28 Φεβρουαρίου του '23 και πρόεδρος του συλλόγου θυμάτων σ'αυτήν την τραγωδία. Την κατάθεσή της στην αρμόδια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής (στο τέλος του άρθρου υπάρχει το βίντεο με την ομιλία της), και μου ενισχύθηκε η γνώμη ότι τελικά γι'αυτό το έγκλημα όπως φαίνεται να πηγαίνει το πράμα θα την πληρώσουν τα μικρά ψάρια. Βαθιά μέσα μου θέλω να ελπίζω πως όχι, και πως η δικαιοσύνη θα σταθεί στο ύψος της, κάτι που εξ άλλου το έχει καταφέρει σε αρκετές περιπτώσεις σημαντικών υποθέσεων. Και αν προκύψει η έκπληξη ίσως συμβάλει η τυφλή με την απόφασή της στο να ξεκολλήσει ο πήχης της λειτουργίας του κράτους από τον πάτο που βρίσκεται στους περισσότερους τομείς. Να ξεκολλήσει και θεσμικά και συνειδησιακά.
Γιατί οι Ελληνες δεν μποϊκοτάρουν την ακρίβεια;
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Πώς διαμορφώνεται η καταναλωτική συνείδηση και ποιος ο ρόλος των ενώσεων καταναλωτών; Η διεθνής εμπειρία και η κατάσταση στην Ελλάδα
Βασίλης Ανδριανόπουλος. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, το 54% των Βρετανών πολιτών θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να σταματήσει να αγοράζει το προϊόν μιας εταιρείας. Στην Ελλάδα που βιώνει μια περίοδο έντονης ακρίβειας, ένα γενικευμένο μποϊκοτάζ, φαντάζει ουτοπικό σενάριο.
Η απάντηση στο γιατί συμβαίνει αυτό, δεν είναι εύκολη. Οπως έχει καταδείξει η διεθνής εμπειρία, τα επιτυχημένα μποϊκοτάζ είχαν συνήθως ως κοινό χαρακτηριστικό τη μαζική συμμετοχή των πολιτών, αλλά και τη στόχευση σε κάποιο συγκεκριμένο προϊόν.
Το “Βασιλεύς Γεώργιος” στην Αίγυπτο, η “Ύδρα” στην Υεμένη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γιώργος Μαργαρίτης. Προκαταρτική παρατήρηση: τυχόν ομοιότητα των τότε ιστορικών συμβάντων με σημερινές καταστάσεις μόνο ως συμπτωματική μπορεί να εκληφθεί! Ουδεμία, λέμε, σχέση. Στα 1866, λοιπόν, όταν ξέσπασε η μεγάλη επανάσταση στην Κρήτη, το ελληνικό Ναυτικό διαπίστωσε ότι οι δυνατότητές του δεν του επέτρεπαν να συμβάλει με οποιονδήποτε πολιτικά σημαίνοντα τρόπο στην υποστήριξη των εκεί επαναστατών. Μόνο η επείγουσα πρόσκτηση λίγων ταχύτατων πλοίων που προορίζονταν για την Αμερική, επέτρεψε στην κυβέρνηση της Αθήνας να συνδράμει περιστασιακά με υλικά και εθελοντές τους επαναστάτες.
Ο Τζίμης Πανούσης γράφει γράμμα στον Γιώργο Νταλάρα από τον Παράδεισο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γιωργία Δρακάκη. Εμείς οι δύο ξέρουμε, ξέρουμε πως τραβήξαμε τα πράγματα στα άκρα και καλά κάναμε, ρε παιδί μου, και δεν είναι της παρούσης τώρα να πούμε αν είχα δίκιο ή άδικο που σ’ έλεγα ξεπουλημένο, σου το δίνω πάντως που δεν με μάδησες. Εκείνα τα λεφτά δεν τα πήρες και είναι τόσα τα καλά που έχεις κάνει στην ζωή σου που αντί να μείνεις σε αυτά, αντί να ηρεμήσεις τα τελευταία (πολλά, σου εύχομαι) χρόνια της ζωής σου, πάλι τρώγεσαι με τα ρούχα σου. Σου γράφω χαλαρός κι ωραίος από την γειτονιά των καγκέλων, δεν προλαβαίνω τώρα να σου πω πώς πάει εδώ το πράγμα, μην φανταστείς τρελές διαφορές, μια ζωή κι έναν θάνατο είμαστε εξαναγκασμένοι να συγκατοικούμε με μαλάκες και, πρωτίστως, με τον μαλάκα τον εαυτό μας
Ελλάδα, το Ελντοράντο της αισχροκέρδειας, βλέπε π.χ το βρεφικό γάλα
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κώστας Καλλίτσης. Ο πληθωρισμός είχε αρχίσει ανοδικά τινάγματα ήδη από το φθινόπωρο 2021, αρκετούς μήνες πριν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Η εξέλιξη επιδεινώθηκε (α) με τον πόλεμο, εξαιτίας του οποίου καταστράφηκαν αλυσίδες παραγωγής και διακόπηκαν αλυσίδες τροφοδοσίας και (β) με την αυστηρή νομισματική πολιτική της Φρανκφούρτης, που αντί να ενισχύσει την προσφορά την παρεμπόδιζε, ακριβαίνοντας το χρήμα, προσφέροντας ουρανοκατέβατα κέρδη στις τράπεζες, αποθαρρύνοντας τις επενδύσεις, κατατείνοντας, τελικά, στη συντήρηση των τιμών στο ύψος τους, πολεμώντας ανεμόμυλους –μια υπερβάλλουσα ζήτηση, που απλά δεν υπάρχει.