Σχόλια - Αναλύσεις

Σχόλια - Αναλύσεις (532)

kathimerini10Άρης Αλεξανδρής. Οταν η Βίκυ Φλέσσα, σε ομιλία της πριν από λίγες ημέρες, εξέφραζε την άποψη «τα παιδιά αυτά τα σκοτώσαμε όλες και όλοι μαζί», αναφερόμενη στο δυστύχημα των Τεμπών, μάλλον πίστευε ότι αποφόρτιζε το αντιδημοφιλές δόγμα της ατομικής ευθύνης που η κυβέρνηση υιοθέτησε και χρησιμοποίησε ως ερμηνευτικό αφήγημα της τραγωδίας (το περίφημο ανθρώπινο λάθος του σταθμάρχη). Δεν ήταν η πρώτη φορά, άλλωστε, που η Ν.Δ. πόνταρε σε αυτό: την περίοδο της πανδημίας, όποτε το κυβερνητικό σχέδιο για την εφαρμογή υγειονομικών μέτρων αποτύγχανε, η κυβέρνηση προωθούσε επίμονα το μοτίβο της ατομικής ευθύνης ως υποκατάστατο της ευθύνης που αδυνατούσε να αναλάβει η ίδια.

kathimerini9Ο μοναχικός αγώνας μιας 61χρονης Ισπανίδας για τη διάσωση της Μαρ Μενόρ, της μεγαλύτερης λιμνοθάλασσας αλμυρού νερού στην Ευρώπη, που βρίσκεται στις ακτές της νοτιοανατολικής Ισπανίας. Μια λωρίδα άμμου χωρίζει την υδάτινη αυτή έκταση των 135 τ. χλμ. από τη Μεσόγειο, δημιουργώντας έναν ιδανικό προορισμό για λουόμενους στα ρηχά νερά της. 

 Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια τα κρυστάλλινα νερά της είχαν μετατραπεί σε βούρκο, γεμάτο με φύκια και ξεβρασμένα νεκρά ψάρια που ανέδιδε μια οσμή, όχι αρμύρας όπως πρότινος, αλλά δυσωδίας και σήψης. 

ets5Ντίνα Δασκαλοπούλου. Tο ερώτημα μπαίνει με τρόπο επιτακτικό όσο η στεγαστική κρίση βαθαίνει και πρόσφατα η κυβέρνηση έδωσε μια ακόμα απάντηση με το πρόγραμμα «Ανακαινίζω-Νοικιάζω», που ο πρωθυπουργός παρουσίασε μέσω... TikTok. Ωστόσο, αν και λαμπερό στην όψη, το πρόγραμμα δεν μοιάζει να πείθει τους πολίτες, οι οποίοι -αν κρίνουμε από τα σχόλια που συγκέντρωσε ο κ. Μητσοτάκης- μάλλον δεν θα βρουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους. Από το κλασικό σύνθημα «να μπούμε στα άδεια σπίτια, να βγούμε στους άδειους δρόμους» μέχρι τις φορολογικές πολιτικές που δοκιμάζει η Γαλλία, γίνεται σαφές πως δεν είναι η ανάγνωση ενός προβλήματος, η οπτική γωνία που θα επιλέξει να δει κανείς το ζήτημα της στέγης.

kathimerini7Καθόμαστε και υπεραναλύουμε τα προβλήματα της αποστροφής των παιδιών (και των σχολείων τους) στην κλασική (ανθρωπιστική) παιδεία, την άγνοια της Ιστορίας, την φρικώδη γλωσσοπενία (ως δήθεν απελευθέρωση από την δήθεν ταξική-ελιτίστικη τάξη του κόσμου) κλπ κλπ και παραβλέπουμε τα οργανωμένα φυτώρια σκοταδισμού και ακύρωσης των επιτευγμάτων της μεταπολεμικής Ευρωπαϊκής παιδείας, όπως η ανοχή και η συνεννόηση, η πολυπολιτισμικότητα και οι ευρείς ορίζοντες της συμπερίληψης της διαφορετικότητας, ο ειρηνικός και απροκατάληπτος τρόπος ζωής.

viaΣ.Δ. Δεν χρειάζεται να ψάξεις το θέμα της βίας στα γήπεδα της χώρας μας εδώ και πολλές δεκαετίες. Ένα είναι το δια γυμνού οφθαλμού συμπέρασμα, ακόμα κι αν δεν σε ενδιαφέρουν τα αθλητικά. Η βία λοιπόν, στα γήπεδα της χώρας μας, όλο και μεγαλώνει, παρόλα τα νεαρά θύματα που έχουν υπάρξει, όπως και την εμφανή απουσία από τις εξέδρες μιας μεγάλης μερίδας φιλάθλων. Και πιο συγκεκριμένα αυτών που μέσα τους είναι πιο έντονη η επιθυμία του θεατή να απολαύσει από τις εξέδρες σε ένα ασφαλές περιβάλλον και μαζί με άλλους το άθλημα που τον φτιάχνει, από την επιθυμία να είναι οπαδός μίας ομάδας με πρώτον και αδιαπραγμάτευτο στόχο τη νίκη με κάθε μέσο. Ας μην παραβλέπουμε επίσης ότι οι νεκροί και οι τραυματίες μέσα και έξω από τα γήπεδα είναι η κορυφή του παγόβουνου.

dragonΚινδυνεύει η χώρα από ακυβερνησία και πολιτική αστάθεια; Ο στόχος που έχει θέσει και που τον θεωρεί απόλυτα ρεαλιστικό και εφικτό η κυβερνητική ηγεσία, είναι το ποσοστό της ΝΔ στις ευρωεκλογές να βρεθεί στο 33% -ίσο, ίσως λίγο πάνω κι όχι λίγο κάτω, από εκείνο των προηγούμενων ευρωεκλογών. Όλες οι τακτικές κινήσεις και οι επιλογές για τη σύνθεση των ευρωψηφοδελτίων, αυτόν τον στόχο υπηρετούν. Αυτός, άλλωστε, ήταν κι ο λόγος που (μετά από μετρήσεις της κοινής γνώμης) συμπεριελήφθη τελικά στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ κι ο Φρ. Μπελέρης: Για να κερδηθεί μια ποσοστιαία μονάδα και το 32% να γίνει 33%.

kyriakopoylos1Ξεκινήσαμε λοιπόν Κυριακή πρωί με διάθεση Φίνος Φίλμς γιά μία εκδρομή στην αρχαία Σικυώνα. Γαλανός ουρανός, τέλεια θερμοκρασία, ανοιξιάτικο φρέσκο αεράκι, ωραία μουσική στο ραδιόφωνο. Και ξάφνου, εκεί λίγο πριν το Κιάτο δεν έμπαινε η έκτη ταχύτητα και μύρισε καμμένο λάστιχο. Δίσκος. Σιγά-σιγά από τα 180 στα 40, μαλακά δεξιά στην ΛΕΑ και τηλέφωνο στην οδική βοήθεια. Μη σας τα πολυλογώ, βρεθήκαμε στο τραίνο των 14:59 Κιάτο-Αθήνα, με το αυτοκίνητο ασυνόδευτο κάπου σε χώρο φύλαξης στην Κόρινθο. Και βλέπουμε από αύριο, μιάς και η Ασφαλιστική φαίνεται πως αργεί τις Κυριακές.

xidakisΑμπωτις και πλημμυρίδα συναισθημάτων: στην τελευταία δεκαπενταετία βλέπουμε εφαρμοσμένες τις θεωρήσεις για ηγεμονία μέσω συναισθηματικών ταυτίσεων.

Καμιά σχισμή δεν διευρύνεται χωρίς τον πόθο της διευρύνσεως // Kαμιά φορά γινόμαστε κλεψύδρες // K’ οι σπόγγοι σφαδάζουν για την κάθε μας σταγόνα».

Σκέφτηκα αυτούς τους στίχους του Ανδρέα Εμπειρίκου (από τη «Στιγμή Πορφύρας»), προσπαθώντας να καταλάβω πώς τα σφοδρά συναισθήματα της παρελθούσας δεκαπενταετίας που συγκλόνισαν και παρακίνησαν τους Ελληνες της κρίσης, πώς αυτά τα πάθη, ο θυμός, η ελπίδα, ο σπασμός, από τα υπαρξιακά βεγγαλικά του Δεκέμβρη 2008 έως τα ποτάμια της Αγανάκτησης, έως το τρανό ουτοπικό Οχι, όλα ξεθύμαναν

Τρίτη, 09 Απριλίου 2024 17:49

Τα πρωινάδικα στην Ευρωβουλή

Επιλέγων ή Συντάκτης

newsΓιάννης Αλπάνης. Η πολιτική είναι μια σοβαρή υπόθεση. Μια πολύ σοβαρή υπόθεση που αφορά άμεσα τις ζωές μας. Στο χέρι μας είναι να επιλέξουμε στις ευρωεκλογές ανίδεους celebrities ή κανέναν άνθρωπο που να νογάει.

Όταν είχε δημοσιοποιηθεί η καταγγελία της Ελένης Χρονοπούλου σε βάρος του Αλέξη Γεωργούλη για κακοποίηση, η δημόσια συζήτηση που είχε ανοίξει, δεν αφορούσε μόνο τη βία κατά των γυναικών. Είχε τεθεί, επίσης, το ζήτημα της ποιότητας των Ελλήνων εκπροσώπων στο Ευρωκοινοβούλιο.

olafaq1Εύα Αναστασιάδου. Ιnfluencers, media, πολιτικοί και πρακτορεία δημοσίων σχέσεων έχουν μπει στο παιχνίδι της clickοθηρίας, και μία παράνομη βιομηχανία αγοράς clicks, likes και followers έχει ανθίσει καλλιεργώντας ψεύτικα success stories, fake news και ψηφιακή δόξα.

Από την ώρα που ξεκινάμε τη μέρα μας, μέχρι τη στιγμή που θα κοιμηθούμε, smartphones και υπολογιστές είναι η επέκταση του χεριού μας, σχεδόν του εαυτού μας. Clickάρουμε για να ανοίξουμε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, να κατεβάσουμε αρχεία, να διαβάσουμε τα νέα, να σερφάρουμε στο ίντερνετ, να αγοράσουμε προϊόντα, να συνδεθούμε στα social media, να απαντήσουμε σε μηνύματα, να ακολουθήσουμε καινούριες σελίδες, να επικοινωνήσουμε. Τα clicks έχουν τη μορφή αυτοματισμού και η δύναμη τους είναι πλέον τρομακτική.