Σχόλια - Αναλύσεις

Σχόλια - Αναλύσεις (137)

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2024 11:12

Η Νάνσυ, ο αδελφός της και λοιποί συγγενείς

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια

nansiΜαρία Κατσουνάκη. Το δίλημμα για τους καταστηματάρχες ήταν δεδομένο: ή θα πλήρωναν για να έχουν «ασυλία» από παραβάσεις (υπαρκτές ή επινοημένες) ή θα αναγκάζονταν να τρέχουν στα δικαστήρια κάθε τρεις και λίγο.

Υπάλληλοι της τοπικής αυτοδιοίκησης και δημόσιων υπηρεσιών σε αγαστή συνεργασία με οικογενειακή επιχείρηση (σαν υποδειγματική ΣΔΙΤ, σύμπραξη δημόσιου με ιδιωτικό τομέα!) είχαν οργανώσει κύκλωμα εκβιασμών, που στόχευε, κυρίως, επιχειρήσεις εστίασης στην Αθήνα. Η επικεφαλής 43χρονη είχε το κωδικό όνομα «Νάνσυ»*. Συμπρωταγωνιστής στην οργάνωση ο αδελφός της, από κοντά και η μητέρα τους.

kafsonas2Το πιο σημαντικό αυτές τις ολόθερμες μέρες όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι τα ατομικά μέτρα προφύλαξης: «Το κύριο που πρέπει να κάνουμε είναι να μειώσουμε την έκθεση στον ήλιο, όταν αυτό δεν είναι άκρως απαραίτητο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κυκλοφορούμε στις 12:00, εκτός αν αρρωστήσουμε και πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο ή η δουλειά μας μάς επιβάλλει να είμαστε έξω όλες τις υπόλοιπες εργασίες μας, μπορούμε να τις κάνουμε νωρίς το πρωί, τότε που ο ήλιος δεν είναι τόσο δυνατός, τότε που οι θερμοκρασίες είναι πιο ανεκτές και πιο εύκολα διαχειρίσιμες για τον ανθρώπινο οργανισμό. Δεν είναι ανάγκη να πάμε στην τράπεζα η στη λαϊκή για να πετύχουμε χαμηλές τιμές στις 14:00» είπε αρχικά ο καθηγητής Πνευμονολογίας Εντατικής Θεραπείας στο ΕΚΠΑ Θεόδωρος Βασιλακόπουλος.

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2024 12:05

Γιατί η πολεοδομία παραμένει ευάλωτη στη διαφθορά

Επιλέγων ή Συντάκτης

kathimerini26Δήμητρα Τριανταφύλου. Με αφορμή τη «μαφία της Μυκόνου» και το κύκλωμα εκβιαστών στην Αθήνα, ο εμπειρογνώμονας Δημόσιας Διοίκησης και σύμβουλος ΑΣΕΠ Παναγιώτης Καρκατσούλης ( Αθήνα,1958) μιλάει για τα μελανά σημεία του συστήματος που επιτρέπουν στα κυκλώματα να «ανθίζουν»

Παράνομες ανεγέρσεις κτισμάτων σε παραδοσιακούς οικισμούς στη Μύκονο, ξυλοδαρμός ενός αρχαιολόγου, δολοφονία ενός τοπογράφου, ξενοδοχεία που στεγάζονται σε νεοκλασικά κτίρια και εκβιασμοί επιχειρηματιών οι οποίοι δραστηριοποιούνται στο real estate. Πρόκειται για γεγονότα που καταδεικνύουν την παθογένεια του πολεοδομικού συστήματος.

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2024 20:20

Το «εθνικό προϊόν» μάς ρίχνει στα βράχια

Επιλέγων ή Συντάκτης

epoxi5Στρατής Ηλιάκης. Θα σπάσουμε ένα ακόμα ρεκόρ; Θα φτάσουν στη χώρα 20, 30 ή 40 εκατομμύρια τουρίστες; Θα μας «ξελασπώσει» για μία ακόμα χρονιά η «βαριά μας βιομηχανία»; Μερικά από τα ερωτήματα που απασχολούν παραγωγικούς φορείς, κυβέρνηση και ΜΜΕ κάθε χρόνο, αυτή την περίοδο. Τον Οκτώβριο θα «κάνουμε ταμείο» και θα ετοιμαζόμαστε για την επόμενη σεζόν. Το παραγωγικό μοντέλο είναι «σαθρό», αλλά κάνουμε πως δεν το βλέπουμε... Τα ρεκόρ τουρισμού έχουν λάβει διαστάσεις «Μεγάλης Ιδέας», αλλά αργά ή γρήγορα η φούσκα θα σκάσει… Ούτε η οικονομία αντέχει, ούτε το περιβάλλον.

ets15Νίκος Ξυδάκης. Μόνον παλαιοχριστιανικοί ναοί / χτίστηκαν με θραύσματα μαρμάρων / και δυο καπετανόσπιτα στον γιαλό / με δηλιανές κολόνες». 

Γιώργος Βέλτσος,  Φροντιστής φαντασμάτων, Ροή αέρα, εκδ. Πατάκη

Στον καταραμένο τόπο δεν ποτίζουν λεμονιές· γκρεμίζουν τις στέρνες, γκρεμίζουν τις πεζούλες και τις ξερολιθιές, μπαζώνουν τα ρέματα.

Στον καταραμένο τόπο πουλιέται η γη σε οικόπεδα, πουλιούνται τα ποτιστικά χωραφάκια, τα μποστάνια, τα αρχαία πηγάδια, οι λαγκάδες, τα ξερικά, οι παραγκαιριές, οι λόφοι κι οι βραχόκηποι, πουλιούνται τα κελιά και τα ξωκλήσια.

strarferΠολύ καλό νέο η νίκη των Εργατικών στη Βρετανία. Μπορούμε όμως να είμαστε σκεπτικοί όταν ενώπιον 120 στελεχών της επιχειρηματικής κοινότητας, η σκιώδης υπουργός Οικονομικών (και τώρα υπουργός) δήλωνε πως το αλλαγμένο εργατικό κόμμα είναι ο φυσικός χώρος των επιχειρηματιών, pro-business και pro-worker συγχρόνως.

Το 2024 όπου η τεράστια corporate εξουσία έχει υπερβεί κάθε όριο, η ανακύκλωση της μπλερικής ρητορικής των '90ς μπορεί να είναι και αναχρονισμός. Τι είναι αναχρονιστικό;

epoxi4Σταυρούλα Παπαδημητρίου*Και να αδελφέ μου που στην καρδιά του καλοκαιριού, εδώ στη χώρα μας, μπαίνουμε όλο και πιο βαθιά στον εργασιακό μεσαίωνα. Από 1η Ιουλίου, νόμιμο το 6ημερο 8ωρο. Βέβαια αυτό δεν είναι το χειρότερο σημείο του νόμου 5053/23 –νόμου οδοστρωτήρα του ατομικού εργατικού δικαίου που πήγε στη Βουλή από τον τότε υπουργό εργασίας Άδωνη Γεωργιάδη. Ο νόμος αυτός προβλέπει την απασχόληση σε πολλαπλούς εργοδότες και εισαγάγει για πρώτη φορά τις συμβάσεις εργασίας κατά παραγγελία. Αντιγράφοντας έτσι τις χειρότερες νεοφιλελεύθερες πρακτικές, δημιουργώντας και στη χώρα μια στρατιά από εργαζόμενους άνεργους, και όχι μόνο.

kathimerini19 

Ελεάννα Βλαστού. Διασχίζω πεζή τους κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας, την καρδιά της πόλης – ήσυχη αυτή τη στιγμή, σχεδόν απόκοσμη. Θα μπορούσαν να μετρηθούν στα δάχτυλα οι δρόμοι που στεγάζουν παλάτια, το περιβάλλον στο οποίο κινούνται αποκλεισμένοι στην πραγματικότητά τους όσοι διοικούν μια τεράστια χώρα.

Ο Βρετανός Ρίτσαρντ Ρότζερς –σε πλαίσιο αρχιτεκτονικό– είπε ότι δεν γνωρίζει καμία άλλη πόλη όπου η καρδιά είναι σε τέτοιο βαθμό αποκομμένη από τα μέλη του σώματος. Αναφερόταν στα προάστια, αν και τα λεγόμενά του είναι μια καλή περιγραφή της χώρας. Εάν τα μέλη του σώματος είναι τόσο μακριά σαν τα γυναικεία, γαλλικά, άκρα, η επαρχία για όσους κυβερνούν πρέπει να είναι μια εντυπωσιακή χώρα με ανεξερεύνητη ψυχή.

skavenitisΘωμάς Σίδερης. Σήμερα στον Σκλαβενίτη. Ρωτώ μια υπάλληλο πού βρίσκεται ένα προϊόν. Δεν ξέρει, οπότε απευθύνεται σε μια συνάδελφό της και τη ρωτά με τη σειρά της. Εκείνη της απαντά, "Δεν ξέρεις; Θα σε μαλώσω!". 

Εντέλει παίρνω μιαν απάντηση και η νεαρή υπάλληλος φεύγει. Γυρίζω στη δεύτερη υπάλληλο και της λέω "θα ήθελα να σας πω κάτι, με αγάπη όμως. Νομίζω όταν ένας άνθρωπος δεν γνωρίζει κάποιο αντικείμενο στη δουλειά του, του το μαθαίνουμε, του το δείχνουμε, δεν τον μαλώνουμε!". 

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2024 18:40

Η ζέστα, οι φασαίοι και τα μουχαμπέτια αδράνειας

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια

epoxi2Βασίλης Ρόγγας. Θυμάμαι κάποτε, πολύ παλιά σύμφωνα με τον πολιτικό χρόνο, ήμασταν με μια παρέα εξαιρετικών φίλων, αριστερών ανθρώπων, στο Κουκάκι. Καλοκαίρι, αλλά δεν έσκαγε κι ο τζίτζικας. Μαζί με έναν εξ αυτών προσπαθούσαμε να πείσουμε πόσο σπουδαίο έργο –έργο ζωής για εμάς της δημόσιας δράσης– θα ήταν να πείσουμε για να υλοποιηθεί ένα σχέδιο έτσι ώστε η Αθήνα και τα πέριξ να γίνουν καταπράσινα γιατί θα μας φάει η ζέστη. «Δηλαδή σαν πόσα δέντρα θέλετε να φυτευτούν»; «Ένα εκατομμύριο, και λίγα είναι». «Ε, είστε φασαίοι» μας απάντησε μια φίλη. Πάει να πει «λέτε σάχλες», στο λίγο πιο γλυκό του.

Σελίδα 1 από 10