ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ. Γιαχνί με λαχανικά, σε πιλάφι, ριζότο ή ένα ωραίο κριθαράκι, σε σούπες, συνδυασμένα με όσπρια, ακόμη και με θαλασσινά: τα μανιτάρια εμπλουτίζουν το νηστίσιμο τραπέζι με πάρα πολλούς τρόπους.

Και πέρα από γευστικά είναι και πολύ θρεπτικά.

Αν είμαστε τυχεροί και βρούμε φρέσκα άγρια μανιτάρια (καλή περίοδος συλλογής είναι το φθινόπωρο και οι αρχές της άνοιξης, λόγω της υγρασίας και των ήπιων θερμοκρασιών) περιμένουμε πώς και πώς εκείνη την πρώτη μπουκιά.

Αλλά δεν λέμε όχι και στα ήμερα, τα καλλιεργημένα, που τα βρίσκουμε όλο τον χρόνο. Με τη γήινη, ουμαμίσια γεύση τους και τη σαρκώδη, ζουμερή υφή τους, ακόμη και σκέτα, μόνο με μερικά απλά νοστιμευτικά –όπως λίγο ελαιόλαδο, λίγη μουστάρδα, θυμάρι ή δεντρολίβανο, σκόρδο, φρεσκοτριμμένο πιπέρι– τα μανιτάρια γίνονται πολύ ωραία.