Πίνακες ζωγραφικής

Πίνακες ζωγραφικής (85)

gospel Ενώ η δημιουργική street art μικρών διαστάσεων έχει σχεδόν χαθεί από τους δρόμους της Αθήνας και το old school γκράφιτι επιστρέφει, τα μεγάλα έργα είναι πιο δημιουργικά και όμορφα από ποτέ.

Από τον M.Hulot

Πατώντας  lifo.gr/tropos-zois/urban  θα εμφανιστεί το άρθρο με τα 20 αυτά μεγάλα γκράφιτι

filippo-lippi Χριστίνα Τσατσαράγκου. 12 σπουδαίοι πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν τη μορφή της μητέρας και η ιστορία τους...

Γιορτή της μητέρας σήμερα και ναι, μπορεί πολλοί να μην πιστεύουν σε παγκόσμιες ημέρες και τέτοιου είδους τιμές, όμως, κακά τα ψέματα, η ημέρα αυτή έχει ιδιαίτερη χροιά. Η μορφή της μάνας, ο ζωογόνος και νευραλγικός ρόλος της δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως αντίστοιχες εορτές προς τιμήν της μητρότητας γίνονταν ακόμη και στον αρχαίο κόσμο. Η μητέρα Γη ήταν για τους αρχαίους Έλληνες η προσωποποίηση της φύσης και μητέρα των πάντων, ενώ η Ρέα, λατρευόταν ως θεά της γης, της άγριας φύσης και της γονιμότητας. Σύμφωνα με τη ελληνική μυθολογία ήταν η πρώτη γυναίκα που γέννησε με τοκετό και μεγάλωσε με το μητρικό της γάλα τα παιδιά της.

ukrania22Tην ώρα που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές, τα ρωσικά στρατεύματα συνεχίζουν την εισβολή τους στην Ουκρανία. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δείχνει πως δεν προτίθεται να κάνει πίσω. Τις τελευταίες μέρες άνδρες και γυναίκες παρατάσσονται στην εμπόλεμη ζώνη για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους. Την ίδια ώρα πολλοί ξεριζώνονται από τη γεννέτειρά τους και αναγκάζονται να ψάξουν για μία καλύτερη τύχη ή ασφάλεια σε ξένη χώρα.

Πολλοί διάσημοι που διαθέτουν δημόσιο βήμα εκφράζουν την εναντίωσή τους στην εισβολή και στον πόλεμο που λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή στην Ουκρανία.

rebetiko2Εξακολουθεί να τρέχει ως τις 3/4 στην Πινακοθήκη του Δήμου των Αθηναίων, στο Κέντρο Τεχνών και στο Θέατρο Ολύμπια (με δωρεάν είσοδο), φιλοξενώντας 125 έργα από 50 εικαστικούς.

Χάρης ΣυμβουλίδηςΕνενήντα χρόνια μετά την κλασική του εποχή, το ρεμπέτικο φαίνεται ότι εξακολουθεί να μας απασχολεί. Πλέον, βέβαια, ως ηχητικό σύνολο, στο οποίο εμπεριέχεται και η προγενέστερη σμυρνέικη παρακαταθήκη και τα πρώτα βήματα του τραγουδιού που ονομάσαμε λαϊκό. 

 Στο θέατρο Ιλίσια, ο Τάκης Τζαμαργιάς με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη αναβιώνουν το θρυλικό σίριαλ "Το Μινόρε της Αυγής" (1983-1984). Στο Θέατρο Τέχνης η Μαριάννα Κάλμπαρη αναζητά τη Μαρίκα Νίνου. Και ο Δήμος Αθηναίων στήνει μια Έκθεση για το ρεμπέτικο σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, με την Πινακοθήκη του, το Κέντρο Τέχνης του και το Θέατρο Ολύμπια να φιλοξενούν 125 έργα από 50 εικαστικούς (ως τις 3/4, με δωρεάν είσοδο).

makras6από το "Λυσίου λόγοι" που διδασκόμαστε στο σχολείο και με την ευκαιρία ενός σχολίου.
Από τότε που ήμουν μικρός μου άρεσε η ιχνογραφία, τα μολύβια, τα μελάνια και τα στυλό. Έκανα διάφορα ψευτοσχέδια, σκεπτόμουν να γραφτώ στην ABC να μάθω, δι΄ αλληλογραφίας, αλλά τίποτα. Το 2005, το καλοκαίρι, μετά από προτροπή της συζύγου μου ζωγράφισα στο τοίχο του εξοχικού μας στην Σκόπελο δύο περιστέρια και ένα γυναικείο πρόσωπο του Πικάσο με μπλέ σκούρα λαδομπογιά για μέταλλα. Μετά από μερικές ημέρες μια φίλη μας, ζωγράφος αυτή, είδε τα σχέδια και ρώτησε. - Ποιός τα έκανε αυτά; - Εγώ, είπα εγώ, διστακτικά αναμένοντας τον πέλεκυ της κριτικής. - Καλό χέρι έχεις, μου είπε, γιατί δεν πας να κάνεις μερικά μαθήματα;
makras5Καλημέρα!
Μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων, διάβασα κάτι ενδιαφέρον. Ένας ωραίος πίνακας του Henri de Toulouse-Lautrec (1864 –1901) La Blanchisseuse (1886), Η Ασπρορουχού, ας πούμε, πουλήθηκε το 2005 από τον οίκο Christie's προς 25 εκατ., δολάρια και βρίσκεται πλέον σε ιδιωτική συλλογή στις ΗΠΑ. Άρα δεν μπορούμε να τον δούμε. Ευτυχώς, επειδή μου άρεσε που κοιτάζει έξω από το παράθυρο, είπα, πριν από μερικά χρόνια, να προσπαθήσω να τον αντιγράψω, από μια φωτογραφία του σε ένα βιβλίο των εκδόσεων TACHEN. Οι διαστάσεις του πρωτότυπου πίνακα είναι 93Χ75 εκ.

fassianos1Αργυρώ Μποζώνη. Ο Αλέκος Φασιανός που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών είχε αφηγηθεί σε πρώτο πρόσωπο, στον προσωπικό του ιστότοπο, την επιρροή που άσκησαν στα έργα του η οικογένεια και οι μισοσκότεινες εκκλησίες των παιδικών του χρόνων, οι καβαλάρηδες και τα θηρία, τα δέντρα, τα φυτά και οι χρυσοί ουρανοί, οι λευκές λήκυθοι και τα κυκλαδικά ειδώλια, ο δάσκαλός του, Γιάννης Μόραλης, και οι μάζες των χρωμάτων που ξόδεψε γενναιόδωρα στα πλάσματα της φαντασίας του.

makras4Καλημέρα και καλό μήνα!
Τον Ιούνιο του 1625 ο στρατός των Κάτω Χωρών παρέδωσε στο στρατό των Ισπανών την ολλανδική πόλη Μπρέντα ύστερα από πολιορκία που κράτησε 4 μήνες. Η παράδοση των κλειδιών της πόλης έγινε με εξαιρετικά ήπιο, για την εποχή, τρόπο και ο τότε πάπας, συνεχάρη τον στρατηγό των Ισπανών, Γενοβέζο ευγενή Αμπρόζιο Σπινόλα «που δεν έβαψε τα χέρια του με το αίμα των αιρετικών».
Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ανέβηκε στη Μαδρίτη ένα θεατρικό έργο του Καλντερόν Ντε Λα Μπάρκα με θέμα την πολιορκία της Μπρέντα. Εκεί ακούγεται και η, παροιμιώδης πια, φράση « Το μεγαλείο του ηττημένου καθορίζει την δόξα του νικητή» που λέει ο Σπινόλα στον Ιουστίνο του Νασάου, στρατηγό των αντιπάλων του.
Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2021 11:33

Fail better! Του Μάνου Σ. Στεφανίδη, στο fb

Συντάκτης
fb46Σήμερα θα ξεναγήσω τις δύο μου κόρες σε χώρους που επισκέφθηκα τρεις μέρες πριν και με εντυπωσίασαν. Κυρίως γιατί θέλω να τους αποδείξω πως υπάρχουν σημαντικά πράγματα και εκτός διαφήμισης ή συρμού. Που δεν τα διοργάνωσε η Στέγη ή το Νέον. Δεν εμφανίζεται ο Αντώνης Παπαδημητρίου με τον Μαζωνάκη στο Πεδίο του Άρεως ή ο Σάμιουελ Μπέκετ σαν διαφήμιση Τζάμπο ελέω Ναυρίδη στο Καπνεργοστάσιο της Λέρνομαν. Ο απόκρυφος, μινιμαλιστικός δάσκαλος της σιωπής και της άκρας ταπείνωσης εμπρός στην έκλειψη κάθε νοήματος λάμπει σε τεράστια νέον σαν χριστουγεννιάτικος στολισμός βαλκάνιας κωμόπολης.

sxedia11To ελληνικό περιοδικό δρόμου απευθύνει ένα κάλεσμα στην οικία της φαντασίας, όπου η χαρά της εικαστικής δημιουργίας συναντά την προσφορά.

 O Πικάσο έλεγε ότι χρειάστηκε να φτάσει 70 χρονών για να μπορέσει να ζωγραφίζει όπως ένα παιδί. Kαι αυτό γιατί οι ζωγραφιές των παιδιών εκπέμπουν ανεπανάληπτη αθωότητα και πλούσια φαντασία και μας κάνουν να βλέπουμε τον κόσμο με μια χρωματιστή και χαρούμενη ματιά. Το περιοδικό δρόμου «σχεδία» δεν θα περιμένει να διαβούμε το κατώφλι της έβδομης δεκαετίας της ζωής μας για να προτρέψει τους μικρούς φίλους να γευτούν τη χαρά της εικαστικής δημιουργίας.

Σελίδα 1 από 7