Ποιήματα

Ποιήματα (130)

kathimerini31Ένας φορητός παράδεισος

Κι αν μιλάω για παράδεισο, τότε μιλάω για

την γιαγιά μου που μου είπε να τον έχω πάντα 

μαζί μου κρυμμένο, έτσι που κανείς άλλος

να μην τον ξέρει εκτός από μένα.

vasdemΛόγια σοφά με νόημα,του "δήθεν" και του "πρέπει",
από το στόμα ξεκινούν και σταματούν στη τσέπη.
--------
Λόγια αφορολόγητα,βαρύγδουπα, μεγάλα,
προσφέρουν Κύρος δωρεάν στην κάθε μια κουφάλα.
---------

eleftherakis1 0Πέθανε σήμερα 11.11.20, ο 42χρονος ποιητής Δημήτρης Ελευθεράκης. Ποιήματά του δεν έτυχε να διαβάσω, όμως πριν λίγα χρόνια είχα διαβάσει το "ΔΥΣΚΟΛΗ ΤΕΧΝΗ", ένα μικρό και πυκνό αφήγημά του. Αν και δεν θυμάμαι τι ακριβώς εξιστορούσε, θυμάμαι όμως ότι μου άρεσε πολύ. Όπως αναφέρει η biblionet, σ'αυτό το βιβλιαράκι ένας δάσκαλος μονολογεί  με αφορμή το γκράφιτι στο Πολυτεχνείο και στοχάζεται τη νεοελληνική ταυτότητα και τη σχέση της με τη Δύση, καθώς και την καλλιτεχνική δημιουργία και τη συνομιλία με το παρελθόν και  Περισσότερες πληροφορίες για τον Δ. Ελευθεράκη στην biblionet.gr. Ακολουθούν δύο περσινά ποιήματά του. 

demirtzian3Παραγγελιά Ζεϊμπέκικο, στον Κώστα Καρουσάκη,
στον Αστυνόμο Μπάμπαλη,στον Στρατηγό Βουμβάκη.
---------
Παραγγελιά στους Χουντικούς,που γεύονται τους Νόμους,
με πίσω τους Χαφιέδες τους, μπροστά τους Αστυνόμους.
--------
Παραγγελιά στο Σύστημα, κόντρα στην αδικία,
στον δήθεν καθωσπρεπισμό,στη σάπια κοινωνία.
-------
Δευτέρα, 02 Νοεμβρίου 2020 19:32

Τρία ποιήματα του Ρέιμοντ Κάρβελ

Συντάκτης

kathimerini24ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ 

Πάντα ήθελα ποταμίσια πέστροφα
για πρωινό.
 
Ξαφνικά, ανακαλύπτω καινούργιο μονοπάτι
μέχρι τον καταρράκτη.
 
Αρχίζω να βιάζομαι.
Ξύπνα,

demirtzian1"Η Εξουσία ειμ' ΕΓΩ,το Κράτος και ο Νόμος,
Διαταγή κι Απόφαση Μπάμπαλης Αστυνόμος!
- - - -. - -
Άφησ' ο Βλάχος πρόβατα,και του 'δωσαν Γαλόνια,
Μουσάτους να ταλαιπωρεί στα Πέτρινα τα Χρόνια.
- - - - - - -

ypnosΣαν τ’ αγόρι που μες στο βραδινό τ’ αγιάζι λέει το μάθημα

κι αποκοιμιέται.

Και κει, πάνω απ’ το πελώριο θρανίο, βουβός στέκει

ο δάσκαλος δίχως ν’ ακούει.

Κι έχει κατέβει, την τελευταία ώρα, αλαφρύς, επίμονος αχνός

κι άξαφνα πυκνός πολύ γύρω απ’ όλους τυλίγεται.

ntinosxristianopoulos-6Του Θεσσαλονικιού ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου, ποιήματά του διάβασα για πρώτη φορά όταν ήμουν φαντάρος. Και μου άρεσαν πολύ. Απέπνεαν εκείνη την θλίψη που σαν μαύρο σκουλήκι τρώει τους φαντάρους, που ότι κι αν κάνουν, ακόμα και σε περιόδους ειρήνης, είναι σχεδόν αδύνατο να ελέγχουν ακόμα και τις πιο ασήμαντες στιγμές της έξω ζωής τους. Μια θλίψη παρόμοια με αυτήν που σβήνει τα κεράκια εκείνων που τους έφαγε ο έρωτας, ο μεγάλος αλλά κι ο αγοραίος. Τα ποιήματα όμως του Χριστιανόπουλου κέρδιζαν το στοίχημα της τέχνης, αφού αυτήν την θλίψη την μετάλλασσαν σε μια μεταδοτική ευγένεια που με έκαναν να παραμυθιάζομαι ότι παρόλα τα στραπάτσα έχω κι άλλα να δώσω σε μένα και στους άλλους, κι άλλα ωραία και δυνατά.

miroΗ κάθε μέρα σαν τη γομολάστιχα
σβήνει την προηγούμενη και πάει.
Άλλοτε σβήνει την επόμενη,
καμιά φορά ολόκληρη βδομάδα.

 

Βροχές θυμάμαι και πουλιά
και ιστορίες που δεν έζησα ποτέ μου.

Σελίδα 1 από 10