Ποιήματα

Ποιήματα (124)

ypnosΣαν τ’ αγόρι που μες στο βραδινό τ’ αγιάζι λέει το μάθημα

κι αποκοιμιέται.

Και κει, πάνω απ’ το πελώριο θρανίο, βουβός στέκει

ο δάσκαλος δίχως ν’ ακούει.

Κι έχει κατέβει, την τελευταία ώρα, αλαφρύς, επίμονος αχνός

κι άξαφνα πυκνός πολύ γύρω απ’ όλους τυλίγεται.

ntinosxristianopoulos-6Του Θεσσαλονικιού ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου, ποιήματά του διάβασα για πρώτη φορά όταν ήμουν φαντάρος. Και μου άρεσαν πολύ. Απέπνεαν εκείνη την θλίψη που σαν μαύρο σκουλήκι τρώει τους φαντάρους, που ότι κι αν κάνουν, ακόμα και σε περιόδους ειρήνης, είναι σχεδόν αδύνατο να ελέγχουν ακόμα και τις πιο ασήμαντες στιγμές της έξω ζωής τους. Μια θλίψη παρόμοια με αυτήν που σβήνει τα κεράκια εκείνων που τους έφαγε ο έρωτας, ο μεγάλος αλλά κι ο αγοραίος. Τα ποιήματα όμως του Χριστιανόπουλου κέρδιζαν το στοίχημα της τέχνης, αφού αυτήν την θλίψη την μετάλλασσαν σε μια μεταδοτική ευγένεια που με έκαναν να παραμυθιάζομαι ότι παρόλα τα στραπάτσα έχω κι άλλα να δώσω σε μένα και στους άλλους, κι άλλα ωραία και δυνατά.

miroΗ κάθε μέρα σαν τη γομολάστιχα
σβήνει την προηγούμενη και πάει.
Άλλοτε σβήνει την επόμενη,
καμιά φορά ολόκληρη βδομάδα.

 

Βροχές θυμάμαι και πουλιά
και ιστορίες που δεν έζησα ποτέ μου.

smirni5Από αυτόπτες μάρτυρες,
μαθαίνεις Ιστορία,
κι όχι από σιενιστές
και πράκτορες της CIA.
----------

epitimvioΗ φίλη μου η Π., που συζητούσα μαζί της πριν καιρό για διάφορα κι ανάμεσα και για ένα γνωστό δημόσιο πρόσωπο που είχε αποβιώσει, μου θύμισε το "Επιτύμβιον", ένα ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη (Θεσ/νίκη, 1925 - Αθήνα, 2005) που το έγραψε εν μέσω χούντας το '70 και κυκλοφόρησε το '74.

Σήμερα, ξαφνικά θυμήθηκα την κουβέντα μας την ώρα που άκουγα στις ειδήσεις τις αντιδράσεις για την μετατροπή από τον Ερντογάν της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Για μια ακόμα φορά συνειδητοποίηση ότι είναι σαν να ψάχνω να βρω ψύλλους στ'άχυρα επιδιώκοντας να εντοπίσω τις όποιες μυστήριες καραμπόλες του μυαλού μου, που εν προκειμένω έφεραν εκείνη τη συζήτηση στον αφρό. Το κέρδος πάντως ήταν να ξαναδιαβάσω εκείνο το εύστοχο ποίημα και διαπιστώνοντας ότι μου άρεσε όπως παλιά, αποφάσισα να το αναρτήσω, μιας και το είδα ως μια καλή ευκαιρία για να το θυμηθούν οι μεγαλύτεροι και να το μάθουν οι νεώτεροι.

vd1Μέσα στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, σε 'στέλναν για τσιγάρα,
και πόναγε ο σβέρκος σου απ' την πολλή σφαλιάρα.
--------
Πριν να σε κάνουν Υπουργό,σε είχανε στον πάγκο,
κάπνιζες άφιλτρο Σαντέ και φόραγες Ζιβάγκο.

bukovaDRAPETOMANIA

12

Παραδόξως όλοι οι δρόμοι καταλήγουν

στο άλυτο μυστήριο της ελεύθερης βούλησης.

Παραδόξως κάθε φορά που με κολλάνε στον τοίχο

μιλάω στο πρώτο πρόσωπο.

Είδα χθες έναν τυφλό να περνάει με κόκκινο.

vasil2Μπλοκάρισαν την Κοκκινιά,
Ες-Ες Γερμαναράδες,
με τους κουκουλοφόρους τους
χαφιέδες Μπουραντάδες.
-------
Δευτέρα, 04 Μαΐου 2020 21:02

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, του Μιχάλη Γκανά

Συντάκτης
dechiricoΕπειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει
μέρα τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή
δεν αξίζει τον κόπο.
Επειδή σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ ακόμη
κι ας μην είναι όπως παλιά,
δε θα πει πως πέθανε η αγάπη,
κουράστηκε ίσως σαν καθετί που ανασαίνει.

dionisiadoy1Μάσκες,

    φορεμένες πάνω σε άλλες

                                       μάσκες,

πασχίζουν να κρατήσουν την ανάσα.

Σελίδα 1 από 9