Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

anagnostriaΠονάει το πόδι μου εδώ και δύο μήνες. Συγκεκριμένα το δεξί μου γόνατο. Το ταλαιπώρησα, βλέπετε, μέσα από μία αδιάκοπη δραστηριότητα, ταξίδια, εκθέσεις, ανεβοκατεβάσματα σκαλιών και ορόφων, αναρτήσεις έργων, πεζοπορία κλπ. Ως μέλλων υπουργός Πολιτισμού και Περιττών Υποθέσεων δεν μπορώ να αποφύγω μερικές υποθέσεις!
Ψιλοκουτσαίνω ενίοτε, πάντα όμως με νάζι, και έχω σταματήσει το τένις αλλά όχι και το κολύμπι. Διαγνώστηκα με χρόνια αρθρίτιδα, η ηλικία βλέπετε, και προσπαθώ μέσα από ενέσεις και εγχύσεις υαλουρονικού και όζοντος ν' αποφύγω το χειρουργείο. Σιχαίνομαι να γκρινιάζω και να παραπονιέμαι ιδιαίτερα μέσα από το facebook. Παράλληλα σκέπτομαι τη μοίρα του ζωγράφου Ρενουάρ και παρηγοριέμαι.

farmakonisi 1Σ.Δ. Διάβασα αυτό το χθεσινό άρθρο στην Καθημερινή και αν κάτι μου βγήκε αυθόρμητα είναι πως με τίποτα δεν θα ήθελα να ήμουν, όχι μόνο εγώ, αλλά και ο οποιοσδήποτε στη θέση των 11 προσφύγων που πνίγηκαν τον Ιανουάριο του '14 στο Φαρμακονήσι. Σκέφτηκα επίσης πως άραγε να ένιωσαν τότε οι δικοί μας που οδηγούσαν το σκάφος του λιμενικού, αυτού που ρυμουλκούσε τη βάρκα με τους πρόσφυγες. Και πως άραγε νιώθουν σήμερα αυτοί οι άνθρωποι λαμβάνοντας υπόψιν πως ανάμεσα στους 11 πνιγμένους οι 8 ήταν ανήλικοι. Έχουν ήσυχη την συνείδησή τους; Αλλά κι αυτοί που αποφάσισαν την παράνομη, βάση του Διεθνούς Δικαίου, επαναπροώθηση σύμφωνα με αυτά που κατήγγειλαν οι διασωθέντες, αναρωτήθηκα στην περίπτωση που την ψυχή τους δεν την εξαφάνισε η στολή τους, αν τους νοιάζει τι ψυχή άραγε θα παραδώσουν; Και ο εισαγγελέας που με τάχα μου δήθεν νόμιμες διαδικασίες έβαλε την υπόθεση στο αρχείο, πως άραγε να'ναι από τότε η ζωή του;

thalis15Δεκαεπτά ιστορίες που σκαρώθηκαν με μεράκι, τρυφερότητα και χιούμορ. Γραμμένες από δυο χαρισματικούς δασκάλους που αγαπούν με πάθος τόσο τους αριθμούς όσο και τα παιδιά. Δεκαεπτά ιστορίες που απευθύνονται σε «μικρούς» αναγνώστες, αλλά θα ενθουσιάσουν και τους «μεγάλους» μια και θα τους κάνουν να δουν τους αριθμούς... αλλιώς.

Πέρα από την αναμφισβήτητη αναγνωστική απόλαυση, ετούτο το βιβλίο προσφέρει ένα σωρό ευκαιρίες. Ευκαιρίες στα παιδιά που θα τις διαβάσουν για να ονειρευτούν, να παίξουν με αυτές, να τις δραματοποιήσουν, να τις αλλάξουν. Ευκαιρίες στις μαμάδες, τους μπαμπάδες, τις γιαγιάδες, τους παππούδες, να αφηγηθούνε στα παιδιά ιστορίες αλλιώτικες και να κουβεντιάσουν μαζί τους για όλα αυτά τα θέματα που φέρνουν στο προσκήνιο τα παραμύθια, ανάμεσα στ’ άλλα και το «τι θα γινόταν αν...».

lex1Σ.Δ. Τον ΛΕΞ δεν τον είχα ακούσει μέχρι προχθές. Τώρα εκ του γεγονότος της συναυλίας του που την παρακολούθησαν 25 χιλ. νέοι στο γήπεδο της Ν.Σμύρνης δίχως κανένα σπονσάρισμα από τα μεγαλόσχημα και πανταχού παρόντα μέσα, πολλοί μιλούν γι'αυτόν, οι περισσότεροι με τα καλύτερα λόγια. Αρκετοί επίσης χρησιμοποιούν ως επιχείρημα του πόσο σημαντική ήταν αυτή η συναυλία το γεγονός ότι 15άρηδες και 20άρηδες ήταν το κοινό που την φχαριστήθηκε. Μόνο μία προσωπική αντίρρηση έχω ως προς την επιχειρηματολογία, και που προφανώς έχει σχέση και με την ηλικία μου και με την ως ένα μικρό βαθμό ρευστή ταυτότητά μου. Εμένα λοιπόν, την τελευταία εικοσαετία έχω διαπιστώσει ότι με φτιάχνει και με ανεβάζει πιο πολύ οποιαδήποτε εκδήλωση που συμμετέχουν αι γενεαί πάσαι και όλα τα φύλα. Δίχως αυτό να σημαίνει ότι είναι απίθανο να γίνω ένα σε μία εκδήλωση με έναν κόσμο που θα διαφέρω όχι μόνο ηλικιακά αλλά και σε πολλά άλλα. Όσα για τα μέσα, αν θέλουν να εκφράζουν όχι μόνο τα γούστα των μεγάλων παραγωγών αλλά και όλα όσα ηλεκτρίζουν την κοινωνία βοηθάει αν προβάλλουν και τα νέα έργα, όσο διαφορετικά κι αν είναι από αυτά των προηγούμενων δεκαετιών. Αν μάλιστα κάποιοι εμπνευσμένοι και ψαγμένοι γνώστες επιλέγουν ένα κολάζ καλλιτεχνικών έργων όπου το νέο να μπορεί να συνομιλεί με το παλιό, αυτό είναι πολύ πιθανό να αποβαίνει προς το καλό όλων όσων έχουν ανάγκη τις τέχνες και τα γράμματα σε σχέση με τη ζωή τους. Έτσι όπως αυτή είναι μαζί με όσα καλά κι ωραία μπορούν να της δίνουν για να την κάνουν όπως την επιθυμούν.  

pikionis 2Ο επίκουρος καθηγητής της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ μιλάει για το παραδοσιακό και το μοντέρνο στην τέχνη του σχεδιασμού και της δομήσεως χαρακτηριστικών κτιρίων του τόπου

 Αντώνης Παγκράτης. Η λατινική λέξη mode, πολυχρησιμοποιημένη στον χειρισμό ατομικών ηλεκτρικών συσκευών καθημερινής χρήσης, σημαίνει τον τρόπο με τον οποίο γίνεται μία πράξη ή τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί κάποιος. Με άλλα λόγια είναι η μέθοδος βάσει της οποίας συντελείται κάτι. Η προέλευση της λέξεως «μοντέρνο» προέρχεται από το modernus της ύστερης λατινικής: αν και είναι παρακινδυνευμένο να συνδέει κάποιος έτσι τις έννοιες των λέξεων, κυρίως γιατί ολισθαίνει σε μία ουσιοκρατική αντίληψη του κόσμου και κατά συνέπεια συνδέεται με δεσμά άρρηκτα με το παρελθόν και την αυθεντία που προκύπτει από το καθιερωμένο, φαίνεται ότι στην περίπτωσή μας το παρακάτω συμπέρασμα είναι μάλλον ανώδυνο. «Μοντέρνο» είναι ο σύγχρονος τρόπος υπάρξεως των πραγμάτων από αισθητική και εννοιολογική άποψη. Είναι η τρέχουσα κατάστασή τους.

lakis36Coskun CokbulanΌσοι προσπαθούν με δικά τους λόγια να γεμίσουν τη λευκή σελίδα/οθόνη είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσουν πως αυτό σπανίως είναι τόσο εύκολο όσο εκ πρώτης όψεως φαίνεται. Ιδιαίτερα κάθε φορά που νιώθουν την ανάγκη να διατυπώσουν κάτι που για πρώτη φορά τους έβαλε σε σκέψεις, τους ώθησε σε αναζητήσεις ή τους προκάλεσε μία άγνωστη έξαψη, μια πρωτόγνωρη ταραχή. Ακόμα και το πιο απλό πράμα να θελήσεις να γράψεις σε τέτοιες ασυνήθιστες φάσεις απαιτείται μία επιστράτευση δυνάμεων. Κι όταν αυτές απουσιάζουν ή "παίζουν" με άλλα κι αλλού, τότε μια άλλη επιλογή όταν υπάρχει χρόνος και διάθεση για διαφυγή από τη ρουτίνα, είναι να στραφείς στα έτοιμα. Το άρθρο που ακολουθεί ανήκει σ'αυτήν την δεύτερη κατηγορία.

Κάποια στοιχεία. Τα άρθρα που αναρτήσαμε στη Σταγόνα στο α' εξάμηνο του 2022 ανέρχονται σε 613. Τα περισσότερα τα ψαρέψαμε από άλλες ιστοσελίδες και μπλογκ και κάποια από το fb κατευθείαν. Τα λιγότερα είναι δικά μας, ενώ πριν λίγα χρόνια ίσχυε το αντίστροφο. Τα άρθρα τώρα που τα επισκέφτηκαν περισσότεροι από 1000 αναγνώστες μας δεν είναι συγκρίσιμα μεταξύ τους, και ο πλέον φανερός λόγος είναι πως άλλα έχουν "ζήσει" και πέντε και έξι μήνες κι άλλα είναι αναρτημένα δυο τρεις βδομάδες μόνο. Σε βάθος χρόνου θα μεγαλώνει βεβαίως ο αριθμός των επισκέψεων, αλλά όπως έχουμε διαπιστώσει πολύ δύσκολα αλλάζει άρδην η σειρά.

frantzolasΗ Πειραιώτισσα φιλόλογος Ελένη Ε. Νανοπούλου μας σύστησε το "φιλολόγου απόλογος" του Γιώργου Φραντζολά. Και επειδή μου άρεσε έψαξα στο youtube μπας και έχει φτιάξει κι άλλα τραγουδάκια. Και α τι ωραία τι καλά, και αλμπουμ ολόκληρο έχει φτιάξει ο άνθρωπος και διάφορα σκόρπια που κι αυτά μου άρεσαν. Μια χαμηλότονη και οικεία στα αυτιά μας αλλά και στην ψυχή μας μουσική που κουμπώνει με τους καλούς του στίχους. Στίχοι όπου ένα θέμα παίζει και που από πολλά πλαϊνά δρομάκια μας οδηγεί στο να αισθανθούμε με όρους ομορφιάς ένα νόημα, που πατάει με το ένα πόδι στα γνωστά μας και με το άλλο κάτι διαφορετικό παλεύει να μας χαρίσει. Με άλλα λόγια Φραντζολά σημαίνει για μας που τον γνωρίσαμε τώρα μια ελπιδοφόρα παρουσία. Διαλέξαμε κι άλλα δύο δικά του. Όταν τα ακούσετε χαρά μας αν θα σας αρέσουν

pappos«Ένα τραγούδι παίζει…»

Θανάσης Γιώγλου. Την Πρωτομηνιά του Ιουλίου του 1963 γεννήθηκε στον Πειραιά, με καταγωγή από τη Σάμο, ο Μανώλης Πάππος. Ένας από τους σημαντικότερους δεξιοτέχνες του μπουζουκιού και συνθέτης αρκετών ξεχωριστών τραγουδιών.

Η διαδρομή του Μανώλη Πάππου στη δισκογραφία, ως μουσικού, ξεκίνησε τον Απρίλη του 1986, όταν έπαιξε μπουζούκι, μαντολίνο, κιθάρα και κοντραμπάσο, στον τελευταίο δίσκο με τραγούδια του Γιώργου Μουφλουζέλη, που είχε τίτλο «Εδώ είμ’εγώ», βασικό ερμηνευτή τον Θοδωρή Παπαδόπουλο και τις συμμετοχές της Ελευθερίας Αρβανιτάκη και του ίδιου του Μουφλουζέλη.

Μια από τις λιγότερο προβεβλημένες πτυχές της πολύπλευρης καλλιτεχνικής προσωπικότητας του Μανώλη Πάππου είναι αυτή του τραγουδιστή. Από το 1990 μέχρι σήμερα ο Πάππος τραγούδησε για τη δισκογραφία γύρω στα 25-30 τραγούδια, τα περισσότερα σε πρώτη εκτέλεση, ενώ, σχεδόν πάντα, τραγουδά στα προγράμματα που συμμετέχει ως μουσικός.

lavrioΠΕΙΡΑΙΑΣ για όλους

Φίλες και Φίλοι,

Τη χαρά του για τη φιλοξενία των σύγχρονων επιτευγμάτων της τεχνολογίας στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου αλλά και τη θλίψη του για την αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζονται αντίστοιχοι χώροι υψηλής βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στον Πειραιά εκφράζει ο καθηγητής ΕΜΠ και επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Πειραιάς για Όλους» Νίκος Μπελαβίλας σε ανάρτησή του στο  Facebook.

Nikos Belavilas

Η επιτομή της καινοτομίας εγκαθίσταται στα βιομηχανικά ερείπια του Λαυρίου. Ο «Δαίδαλος», ο νέος Ελληνικός Υπερυπολογιστής, θα φιλοξενηθεί στο Lavrion Technological Cultural Park, στο ιστορικό κτίριο του Ηλεκτρικού Σταθμού της πρώην Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου (ΓΕΜΛ).

mandrouΗ Ιωάννα Μάνδρου γεννήθηκε στην Βλαχοκερασιά Αρκαδίας το 1958 και από το 1986 έως και σήμερα εργάζεται ως δημοσιογράφος, εξειδικευμένη σε θέματα δικαιοςύνης  σε εφημερίδες, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Σπούδασε Νομικά στη Νομική Σχολή Αθηνών και αποφοίτησε με άριστα. Έχει εργαστεί για 15 χρόνια στην εφημερίδα "Το Βήμα" (1990-2004), στον τηλεοπτικό σταθμό "Αλφα" (2005-2010). Από το 2009  και έως σήμερα εργάζεται  στην εφημερίδα "Η Καθημερινή", ενώ από το 2010 και εντεύθεν στο ραδιοφωνικό σταθμό και την τηλεόραση του "Σκάι" ως δημοσιογράφος και σχολιάστρια του κεντρικού δελτίου.