Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

nikolakopoulosΌτι δεν μπορώ ακόμα να εξηγήσω τα πως και τα γιατί ζούσα τους δύο Ηλίες, τον Μαμαλάκη και το Νικολακόπουλο, σαν τις δύο όψεις του ίδιου ανθρώπου είναι αλήθεια. Μόνο υποθέσεις είμαι σε θέση να κάνω. Ίσως λέω λοιπόν, γιατί και οι δύο έγραψαν χρυσές σελίδες στο mega τότε που ήταν στις γκλαμουρίστικες δόξες του, ο πρώτος με τη γαστρονομική εκπομπή του "Μπουκιά και συγχώριο" και ο δεύτερος με την παρουσίαση και ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Και οι δύο με όσα έλεγαν εξέπεμπαν κάτι γαλήνιο, συγκροτημένο και πειστικό. Ίσως πάλι γιατί οι σωματότυποί τους έμοιαζαν. Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως έγραφαν στη μικρή οθόνη και είχαν κερδίσει με το σπαθί τους ένα μεγάλο μέρος του τηλεοπτικού κοινού ανεβάζοντας τον πήχη. 

Πρόσφατα ο Ηλίας Μαμαλάκης έκανε ένα αιχμηρό σχόλιο για το επίπεδο των παικτών και των κριτών του master chef σχετικά με την πολίτικη κουζίνα ( εδώ ). Και πριν λίγες μέρες λοιπόν, ο εκλογολόγος Ηλίας Νικολακόπουλος έδωσε μία συνέντευξη στους Ιωάννα Δρόσου και Παύλο Κλαυδιανό με θέμα τους πιο κύριους παράγοντες που σχετίζονται με τις εκλογές, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ.

ukrania30Σ.Δ Πριν λίγες μέρες θυμήθηκα εκείνον τον Γάλλο που είχα συναντήσει σε ένα καφέ στο λιμάνι την άνοιξη του '41. Ναυτάκι ήμουν τότε και θα ταξίδευα σε διαφορετικό μέρος από αυτό που θα ταξίδευε κι αυτός ως έμπορος. Τον θυμήθηκα όταν μάλλον αθέλητα γύρισα προς τα πίσω τον διακόπτη των συναισθημάτων μου και με κυρίευσε εκείνος ο μεγάλος θυμός, τότε που τον άκουσα να λέει με ύφος ξερόλα ότι είναι ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς των Γερμανών και των Ιταλών από την μια μεριά και των Άγγλων και των Γάλλων από την άλλη. Ποιους ανταγωνισμούς καλέ κύριε, τον ρώτησα, εδώ μας επιτέθηκε πέρσι η φασιστική Ιταλία και τώρα δεχόμαστε επίθεση από τη ναζιστική Γερμανία και τους μοναρχικούς Βούλγαρους, είμαστε ή δεν είμαστε εμείς το θύμα και αυτοί οι εισβολείς; Ότι εσείς θα πληρώσετε στο τέλος τη νύφη δεν χωράει καμία αμφιβολία, μου απάντησε ο ελληνομαθής Γάλλος. Όμως σκέφτηκες γιατί σας επιτίθενται οι Γερμανοί;

fustanos1Δημήτρης Καραΐσκος. Το καράβι μπαίνει αργά στο λιμάνι. Ολόφωτο, κάτω από τον νυχτερινό ουρανό, μοιάζει, έξω από το παράθυρο, σαν να αιωρείται στο σκοτάδι. Βρισκόμαστε στην καρδιά του Αιγαίου, στην Ερμούπολη, στον χώρο μελέτης του ιστορικού ερευνητή Γιώργου Μ. Φουστάνου.  Σχολιάζω μεγαλόφωνα τη φαντασμαγορική όψη του επιβατηγού πλοίου και εκείνος συμπληρώνει χαμογελώντας: «Αυτή η εικόνα είναι καθημερινή!». Στον τόνο της φωνής του προδίδεται η αγάπη του για τα καράβια, κάτι άλλωστε αναμενόμενο, δεδομένου πως ο πατέρας του, Μικές Φουστάνος, υπήρξε συνιδιοκτήτης δύο θρυλικών καραβιών, της «Δέσποινας» και του «Παντελή», που έγραψαν τη δική τους ιστορία στην ακτοπλοΐα των Κυκλάδων του ’50 και του ’60. Δεν είναι όμως η επιβατηγός, αλλά η ποντοπόρος ναυτιλία στην οποία έχει αφοσιωθεί εδώ και μισόν αιώνα.

rodiaΤΑ ΡΟΔΙΑ ΤΟΥ ΝΑΓΚΟΡΝΟ-ΚΑΡΑΜΠΑΧ
- Επίσημη συμμετοχή στο 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (ενότητα «Ανοιχτοί Ορίζοντες»)
- Φιναλίστ στο International Catholic Film Festival, στη Ρώμη
Μία κινηματογραφική καταγραφή του ξεριζωμού και της περιπλάνησης των κατοίκων του Ναγκόρνο Καραμπάχ, που μετρούν χιλιάδες νεκρούς τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες και της μετακίνησής τους σε γκρίζα και βροχερά τοπία όπου κανένας δεν γνωρίζει τι είναι δικό του, πού βρίσκονται τα σύνορα και ποια είναι εν τέλει η πατρίδα του.

anaplasi15Σ.Δ. Πάντα προκαλεί ευχαρίστηση όταν γράφονται και λέγονται καλά λόγια για εσένα, τους δικούς σου ανθρώπους, τον τόπο σου, την χώρα σου κ.ο.κ Από τους σοβαρούς αρθρογράφους που γράφουν για πόλεις και περιοχές αναμένουμε όμως και μια προσέγγιση της αλήθειας. Κι αυτή δεν μπορεί να προκύψει μόνο με την προβολή των τουριστικών ηλιόλουστων καρτ ποστάλ αλλά και με μία αναφορά στα αγκάθια που δυσκολεύουν τη ζωή των κατοίκων. Εδώ π.χ για να μη μοιάζει με την παρουσίαση ενός επίγειου παράδεισου η Δραπετσώνα και το Κερατσίνι για τους επισκέπτες από πιο καλοστεκούμενες περιοχές θα μπορούσε να υπήρχε και μία αναφορά σε κάποια από τα μεγάλα προβλήματα της περιοχής. Όπως π.χ και αν φυσικά η όσφρηση της αρθρογράφου ενοχλήθηκε από μια δυσοσμία, δε θα έπρεπε να ρωτήσει και να μάθει για την τοξική μελισσανιδίλα που εδώ και εφτά χρόνια μειώνει την αξία των κατοικιών γύρω από την Oil One, ρίχνει την ποιότητα της καθημερινής ζωής και προπάντων προκαλεί σοβαρές βλάβες στην υγεία των κατοίκων;

kathmeriniΧρύσα Λιάγγου. Καθώς το ενεργειακό κόστος έχει εκτιναχθεί στα ύψη, οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά γονατίζουν υπό το βάρος των λογαριασμών ρεύματος και οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο αναζητούν τρόπους να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις του κύματος ακρίβειας, ο τρόπος λειτουργίας της αγοράς ενέργειας βρέθηκε ξαφνικά στο προσκήνιο. Υπάρχει κερδοσκοπία και υπερκέρδη; Είχε το σύστημα «τρύπες» που φάνηκαν όταν ξέσπασε η κρίση; Πρέπει να γίνουν αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της ή να μπει πλαφόν, τι είδους και σε ποιο κρίκο της αλυσίδας;

 Υπάρχει λύση σε εθνικό επίπεδο ή χρειάζεται κοινή ευρωπαϊκή απάντηση, δεδομένου ότι ο σχεδιασμός της αγοράς είναι της Ε.Ε.; Είναι φθηνότερος ο λιγνίτης; Οι απαντήσεις σε 12 «πανάκριβα» ερωτήματα.

imeridapireas"Πειραιάς για όλους".
Αγαπητοί φίλοι, αγαπητές φίλες,
σας προωθούμε το δελτίο τύπου της Επιστημονικής Ημερίδας του Τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχ. ΕΜΠ με θέμα "Πειραιάς σε κρίσιμη μετάβαση-από το παγκόσμιο στο τοπικό" που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 23 Μαρτίου στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά.
 
Η ημερίδα βιντεοσκοπήθηκε και είναι διαθέσιμη στο κανάλι Youtube της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχ. ΕΜΠ, https://www.youtube.com/watch?v=C3fNhu8YgMI

Δελτίο Τύπου

eu1¨Εστω κι αν πρόκειται για ένα ρεπορτάζ σχετικά με τις χθεσινές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπάρχει το περιθώριο, διάβάζοντάς το, κάποια πράματα να τα σκεφτείς, να όπως π.χ έκανε η δημοσιογράφος Μαρία Ψαρά ( Διστακτική η Ευρώπη να λάβει μέτρα για να πέσουν οι τιμές στην ενέργεια ). Ένα από αυτά είναι το πως και με ποια επιχειρήματα η Ισπανία και η Πορτογαλία πέτυχαν να ικανοποιηθεί το αίτημά τους που αφορά την αποσύνδεση της τιμής του φυσικού αερίου από τις τιμές της ενέργειας προκειμένου να μειωθούν οι λογαριασμοί ρεύματος για τους καταναλωτές των χωρών τους. Η Ελλάδα άραγε γιατί δεν υιοθέτησε αυτό το αίτημα των άλλων δύο χωρών του νότου;

spitiπου έστω και μια φορά στη ζωή τους μπόρεσαν να χαρίσουν κάτι σε έναν άλλο συνάνθρωπό τους που βρισκόταν σε πιο αδύναμη θέση από αυτούς ή με λίγα λόγια, να τον βοηθήσουν. Κάτι με τις πράξεις τους, με τα άυλα και υλικά έργα τους ακόμα και με μια καλή κουβέντα ενθάρρυνσης, με ένα πανσέληνο χαμόγελο βρε πατριώτη.

Σήμερα που και καλά κοιμήθηκα και μετά τις προηγούμενες κρύες και συννεφιασμένες μέρες, ξημέρωσε η 25η Μαρτίου ντυμένη στα ηλιόλουστα γιορτινά της, ένιωσα το ποτήρι της πατρίδας μισογεμάτο. Μέσα μου αυτό σημαίνει πως έστω και στιγμιαία πιστεύω ότι όλοι εν δυνάμει μπορούμε σε κάποια φάση της ζωής μας να έλθουμε πηγαία στη θέση του άλλου που βρίσκεται σε δύσκολη θέση και να κάνουμε κάτι γι'αυτόν δίχως υπολογισμούς και δεύτερες σκέψεις και προσταγές παντός τύπου, μόνο γι'αυτόν κι όχι από σπόντα και για μας.

kereΑργυρώ Μποζώνη. Αρχιτέκτονας, εκπαιδευτικός, κοινωνικός ακτιβιστής, γεννημένος στη Μπουρκίνα Φάσο*, βραβευμένος με το βραβείο AgaKhan 2004 για την Αρχιτεκτονική και σχεδιαστής του Pavilion Serpentine το 2017, ο Francis Kéré είναι ο νικητής του βραβείου Pritzker** για το 2022, αυτού που θεωρείται το Νόμπελ της Αρχιτεκτονικής.

Ο πρώτος Αφρικανός αρχιτέκτονας που διεκδίκησε το βραβείο στην 43χρονη ιστορία του, ο Kéré πέτυχε το κατόρθωμα με ένα χαρτοφυλάκιο που αποτελείται κυρίως από σχολεία, κέντρα υγείας και κοινοτικές εγκαταστάσεις – έργα δηλαδή που κάποτε θα μπορούσαν να θεωρούνταν πολύ μέτρια για ένα βραβείο που τιμάει ιστορικά σχεδιαστές εμβληματικών κτιρίων. Χυτεύοντας λάσπη σαν σκυρόδεμα και αγκαλιάζοντας τοπικά υλικά, ο Kéré προτείνει ένα όραμα αρχιτεκτονικής που ενισχύει τις κοινότητες και ανταποκρίνεται στην κλιματική κρίση. Ως εκ τούτου, η ανακοίνωση του βραβείου Pritzker δεν είναι μόνο ένα νεύμα επιδοκιμασίας για τον ίδιο, αλλά και για τη “δημοτική” αρχιτεκτονική, όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει σχέδια που ανταποκρίνονται άμεσα στο τοπικό κλίμα, τα υλικά και τις οικοδομικές παραδόσεις.