Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

lakis101Ότι τους επόμενους μήνες και εφ'όσον τα σχετικά με την πανδημία και τους εμβολιασμούς εξελιχθούν κανονικά, όπως δηλαδή οι κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε έχουν προγραμματίσει, τότε η οικονομική κατάσταση θα είναι μακράν το κυρίαρχο θέμα για όλους. Είναι φανερό πως θα πρέπει τα ευρωπαϊκά συμβούλια, επιτροπές, η ΕΚΤ το ευρωκοινοβούλιο καθώς και οι κυβερνήσεις, κόμματα και συνδικάτα να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες ανισότητες, που προϋπήρχαν βεβαίως, αλλά οξύνθηκαν τους τελευταίους 15 μήνες των απανωτών lock down και των καραντίνων.

Το άρθρο που ακολουθεί περιλαμβάνει δύο συνεντεύξεις που έχουν στο επίκεντρό τους την οικονομία και τα μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν, όπως και πως η γλώσσα διαμορφώνει τα όρια του συστήματος. Βασικά είναι ένα θέμα τόσο σύνθετο και πολυπαραγοντικό που για τον μέσο ευρωπαίο πολίτη τα περισσότερα από αυτά που συζητιούνται και αποφασίζονται στα ανώτερα κλιμάκια μοιάζουν κινέζικα. Συνεντεύξεις όμως σαν κι αυτές τις δυο θεωρώ ότι μας βοηθούν να πάρουμε μια αμυδρή μυρωδιά του τι παίζεται στα κέντρα λήψης των κρίσιμων αποφάσεων.

melissanidis4Πληροφορούμε κι εμείς πως  στις 5 Ιουνίου κάθε χρόνο εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Είναι μία από εκείνες τις συμβολικές κινήσεις που κακό δεν κάνουν και παίζεται και η πιθανότητα κάτι καλό για τον κόσμο να προκαλέσουν οι κινητοποιήσεις των πολιτών. Το κακό είναι ότι ο αγώνας εναντίον της κλιματικής αλλαγής δε φαίνεται μέχρι στιγμής να αποδίδει τα προσδοκούμενα σύμφωνα με τους στόχους της παγκόσμιας συμφωνίας του Παρισιού 2016. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι βρισκόμαστε καθ'οδόν για όλο και πιο έντονα και πιο πολλά ακραία καιρικά φαινόμενα που θα ξεχαρβαλώνουν από λίγο έως πολύ τις περισσότερες χώρες του κόσμου, θα προκαλούν πολλούς θανάτους και θα αυξάνουν διαρκώς τον αριθμό των περιβαλλοντικών προσφύγων.   

lifo192Ζωή Παραδίση. Είναι πολλά πλέον τα καμίνια που ξεφουρνίζουν μικρά έργα μιας τέχνης αρχέγονης και διαχρονικής, μιας ανερχόμενης τάσης που συγκινεί όλο και περισσότερους και έχει μπει δυναμικά στην καθημερινότητά μας.

Τα τελευταία χρόνια, οι πιονέροι της παγκόσμιας γαστρονομικής σκηνής αναζητούν εκείνα τα κεραμικά σκεύη που θα λειτουργήσουν ως καμβάς και θα αναδείξουν ακόμα περισσότερο τις λεπτεπίλεπτες γευστικές δημιουργίες τους ‒ με την ανανέωση της υψηλής γαστρονομίας η τέχνη της κεραμικής πήρε τον χώρο που της άξιζε στην εστίαση.

mithridatisΤη λέξη μιθριδατισμός κάπου κάποτε την έμαθα, σίγουρα εξωσχολικά. Αργότερα διάβασα πως ο όρος αυτός προέρχεται από τον βασιλιά του Πόντου  Μιθριδάτης ΣΤ΄ ( Σινώπη, 114 - 63 π.Χ), ο οποίος εξαιτίας του μεγάλου φόβου του μήπως τον δηλητηριάσουν έπαιρνε καθημερινά βαθμιαία αυξανόμενες μη θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου, ώστε να αναπτύξει τελικά ανοσία . Και πριν λίγα χρόνια διάβασα πως ο μιθριδατισμός δοκιμάστηκε με επιτυχία στην Αυστραλία και τη Βραζιλία στους προηγούμενους αιώνες καθώς επιτεύχθηκε πλήρης ανοσία ακόμη και σε πολλαπλά τσιμπήματα από δηλητηριώδεις κόμπρες και οχιές. Σε διάφορα άρθρα που συνάντησα τη λέξη αυτή κατάλαβα από τα συφραζόμενα και την μεταφορική του χρήση. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σταδιακή εξοικείωση και αποδοχή κάποιων πραγμάτων από άτομα που προηγουμένως τα θεωρούσαν ιδιαίτερα επικίνδυνα. 

krakariΌτι το ζήτημα της λύσης του προβλήματος της μελισσανιδίλας έχει φτάσει σε αδιέξοδο είναι γεγονός. Παρόλα όσα έγιναν αυτά τα έξι χρόνια, με όσα έκαναν η Περιφέρεια Πειραιά, ο δήμος Κερατσινίου Δραπετσώνας, οι δημοτικές παρατάξεις, σύλλογοι και σχολεία όπως και μια δραστήρια μειονότητα των πολιτών που πιστεύει στους μαζικούς αγώνες, είναι φανερό πια ότι δεν έχει κερδηθεί τίποτα.

Συμπέρασμα: Η μελισσανιδίλα είναι εδώ κάνοντας κάθε μέρα τη ζωή κόλαση των κατοίκων της Δραπετσώνας, του Κερατσινίου, του Α. Περάματος και του Δ.Πειραιά. Σε τέτοιες δύσκολες περιπτώσεις, που το πολιτικό προσωπικό της χώρας, αυτό που είχε και έχει κυβερνητικές ευθύνες, δεν τολμά να συγκρουστεί με τους ισχυρούς οικονομικά παράγοντες, που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η Oil One, το βάρος πέφτει στους ώμους του κόσμου. Είναι επιτακτική ανάγκη λοιπόν να ξεκινήσουν σιγά σιγά οι συζητήσεις μεταξύ αυτών των πολιτών που ελπίζουν ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με την πίεση που θα ασκήσουν. Γι'αυτό προέχει στην παρούσα φάση να ακουστεί ο προβληματισμός των δημοτών που ενδιαφέρονται, να ανιχνευτούν νέες προσεγγίσεις, να δοκιμαστούν άλλες επιλογές. 

atladidesΞύστρες 

 

Οπλίζεις το μολύβι

μα η σφαίρα βουβή

σωπαίνει 

μπρος στην όψη 

της λευκής σελίδας

των ορμητικών σκέψεων.

savvopoulosΑπό την Κυριακή 30 Μαΐου. Τι τραγούδια άκουγε η νεολαία του 1900; Τι ονειρεύτηκε ο κόσμος όταν είδε το αερόπλοιο του κόμητος Φον Ζέπελιν στον ουρανό; Με καντάδες, οπερέτες, τραγούδια της Θράκης και της Σμύρνης, ρεμπέτικα της Αμερικής κ.α., ο Διονύσης Σαββόπουλος μας μεταφέρει στις αρχές του 20ου αιώνα, στο Μακεδονικό Αγώνα, στους Βαλκανικούς Πολέμους, στο Διχασμό, στη φωτιά και την καταστροφή της Σμύρνης και στην αυγή του καινούργιου ελληνικού κόσμου.

kathimerini57Σ.Δ. Μία από τις λίγες περιπτώσεις που κράτος και λαός έγιναν ένα ήταν ο τρόπος που αντιμετώπισαν τους μετανάστες από τη δεκαετία του '90 και τους πρόσφυγες από τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα. Βεβαίως, όπως σε όλα τα πράματα του κόσμου έτσι και σ'αυτό, υπήρξαν οι τιμητικές εξαιρέσεις ακόμα κι αν δεν ήταν τόσο αποτελεσματικές όσο ήταν ανάγκη. Στον σκληρό πυρήνα αυτού του αρχέγονου τρόπου υπάρχει ο εκφοβισμός, η ρατσιστική κι απροκάλυπτη βία και η άγρια εκμετάλλευση.

Όλα όσα αναφέρει σ'αυτό το άρθρο ο Παντελής Μπουκάλας τα έχω ζήσει, τα έχω διαβάσει, τα έχω ακούσει από φίλους και γνωστούς και για όλα ντρεπόμουν. Εξ αρχής με έριχναν αυτές οι κρατικές και λαϊκές πρακτικές και κάθε φορά ένιωθα ότι μου αφαιρούσαν οξυγόνο. Το θέμα είναι πως τέτοια άρθρα θα τα διαβάσουν όσοι ήδη είναι ευαισθητοποιημένοι με το θέμα των μεταναστών και των προσφύγων κι έτσι μοιάζει σαν μία τρύπα στο νερό. Αλλά έστω κι έτσι κάνει καλό να θυμόμαστε που και που ότι εξ αιτίας πολλών συνανθρώπων μας και των κυβερνήσεων άνθρωποι υποφέρουν, η ζωή φτωχαίνει γύρω μας και η πατρίδα ασχημαίνει. Πάντα όμως αυτή η επίγνωση αυξάνει τις πιθανότητες να αντιδρούμε βρίσκοντας τρόπους για να αλλάζουν υπέρ τους οι νόμοι που αφορούν τους αλλοδαπούς στην χώρα μας, όπως και οι σχέσεις μας μαζί τους.

lifo189ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ η Βρετανίδα πολιτική φιλόσοφος Μαρία Αλβάρεζ, γράφοντας στη «Guardian» για το αν τα πιστοποιητικά εμβολιασμού και τα άλλα μέτρα συνιστούν απειλή για την ελευθερία, σημείωνε, με κάποια δόση χιούμορ: «Εξαρτάται ποια από τις διακόσιες σημασίες της ελευθερίας έχει κανείς κατά νου»1. Έχει δίκιο φυσικά. Όσο και αν σε μια στήλη μπορείς να χρησιμοποιείς τις λέξεις πιο ελεύθερα απ’ όσο στο ειδικό περιοδικό, τέτοιες λέξεις δεν παύουν να είναι βαριές, με φόρτιση και ιστορία. Μπορεί οι φιλοσοφικές και πολιτικές θεωρίες για την ελευθερία να μην αγγίζουν τις διακόσιες, παρ’ όλα αυτά είναι πολλές και όλο και πιο λεπτά κατασκευασμένες.

ethnikiΑπό την πρώτη δεκαετία του 21ου μ.Χ τα υποκαταστήματα των πολλών τραπεζών που υπήρχαν τότε, άρχισαν στη Δραπετσώνα να αυξάνονται και να πληθαίνουν με γοργό ρυθμό, όπως εξ άλλου και σε κάθε δήμο. Το ίδιο συνέβαινε και με τα καταστήματα εξυπηρέτησης όλων των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας. Στις αρχές της τρίτης δεκαετίας του 21ου το μόνο υποκατάστημα που λειτουργεί στη Δραπετσώνα είναι της Τράπεζας Πειραιώς, ενώ καμίας εταιρείας κινητής τηλεφωνίας δεν υπάρχει πια κατάστημα εξυπηρέτησης στη Δραπετσώνα. Ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, που λειτούργησε για ένα διάστημα υπέρ των καταναλωτών, κάποια στιγμή τέλειωσε και οι τρεις τέσσερις νικήτριες εταιρίες κάνουν πια παιχνίδι ερήμην του κοινού.