Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

siba-708 1'Οταν πριν πολλά χρόνια δίδασκα το μάθημα επιλογής της Β'Λυκείου Αστρονομία - Κοσμολογία, σε τμήματα με μαθητές που έδειχναν ένα ενδιαφέρον για ότι ροκάνιζε τη ρουτίνα του σχολείου, τρείς ήταν οι ερωτήσεις που έθεταν οι μαθητές και που ένιωθα τότε ότι ένα ρεύμα διέτρεχε την τάξη. Τι υπήρχε πριν από το μπιγκ μπαγκ (όταν αυτό συνέβη πριν 13.8 δισ. χρόνια), ήταν η πρώτη. Η δεύτερη, αφού τους είχα πει ότι το σύμπαν διαστέλλεται και ότι τα δύο περίπου  τρισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν σ'αυτό απομακρύνονται συνεχώς ο ένας από τον άλλον, με ρωτούσαν, ναι, αλλά τι υπάρχει εκεί που πηγαίνουν. Και η τρίτη, έχουμε διαβάσει κύριε ότι υπάρχουν κι άλλα σύμπαντα, εσείς τι νομίζετε, είναι αλήθεια αυτό, με ρωτούσαν κάποιοι που ενδιαφερόντουσαν εξωσχολικά για τέτοια θέματα. 

ntinosxristianopoulos-6Του Θεσσαλονικιού ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου, ποιήματά του διάβασα για πρώτη φορά όταν ήμουν φαντάρος. Και μου άρεσαν πολύ. Απέπνεαν εκείνη την θλίψη που σαν μαύρο σκουλήκι τρώει τους φαντάρους, που ότι κι αν κάνουν, ακόμα και σε περιόδους ειρήνης, είναι σχεδόν αδύνατο να ελέγχουν ακόμα και τις πιο ασήμαντες στιγμές της έξω ζωής τους. Μια θλίψη παρόμοια με αυτήν που σβήνει τα κεράκια εκείνων που τους έφαγε ο έρωτας, ο μεγάλος αλλά κι ο αγοραίος. Τα ποιήματα όμως του Χριστιανόπουλου κέρδιζαν το στοίχημα της τέχνης, αφού αυτήν την θλίψη την μετάλλασσαν σε μια μεταδοτική ευγένεια που με έκαναν να παραμυθιάζομαι ότι παρόλα τα στραπάτσα έχω κι άλλα να δώσω σε μένα και στους άλλους, κι άλλα ωραία και δυνατά.

kathimerini10Δύο συνεντεύξεις με θέμα ένα από αυτά που είναι στις πάνω θέσεις της λίστας με τα σημαντικά ζητήματα σε όλο τον κόσμο, κι αυτό είναι η τεχνητή νοημοσύνη. Στη μία συνεντευξιαζόμενος είναι ο καθηγητής Φιλοσοφίας της Επιστήμης Αριστείδης Μπαλτάς, πρώτος υπουργός Παιδείας επί ΣΥΡΙΖΑ, που δεν τα πήγε και τόσο καλά όσο αναμενόταν τους οχτώ μήνες της θητείας του και ήταν τότε που κατήργησε τους νόμους βάσει των οποίων λειτουργούσαν ικανοποιητικά τα πρότυπα και πειραματικά σχολεία. Εδώ απαντά στις ερωτήσεις του Παναγιώτη Γεωργουδή.

plimiraΘα προτιμούσα να είχαμε ένα άλλο στο σύνολό του και όχι στις εξαιρέσεις του πολιτικό προσωπικό, που θα φρόντιζε συστηματικά και με επεξεργασμένα σχέδια όλες τις περιοχές στις πόλεις και στην ύπαιθρο, που βασικά λόγω των δικών του αμελειών, παραλείψεων και προχειροτήτων οδηγούν έντονα φυσικά φαινόμενα να προκαλούν το θάνατο συνανθρώπων μας. Θα προτιμούσα να συμμετείχαν ολόψυχα σ'αυτήν την προσπάθεια και με υψηλό αίσθημα καθήκοντος και ευθύνης οι αρμόδιες υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού. Θα προτιμούσα να είναι καλά οργανωμένες όλες οι υπηρεσίες που εμπλέκονται σε τέτοιες ιστορίες, να είναι στελεχωμένες με αξιόλογους συμπολίτες μας ικανούς και επαρκείς, με ένα προσωπικό κατάλληλο να αντιμετωπίζει τέτοια ακραία φυσικά φαινόμενα. Θα προτιμούσα η όλη οργάνωση να ήταν άψογη από κάθε πλευρά έτσι ώστε να μην γίνονται όλα μαλλιά  κουβάρια στις κρίσιμες στιγμές.  

lifo35Σ.Δ: Όσες φορές ήρθε αντιμέτωπη η σκληρά δοκιμαζόμενη ατομική μου ευθύνη με την ατομική επιλογή του άλλου, που επιλέγει να μην κρατεί τις αποστάσεις, να μην φοράει μάσκα και που ότι επιχείρημα κι αν επιστρατεύσεις για την αναγκαιότητα των μέτρων το θεωρεί μπούρδα, φθαρμένος βγήκα. Φθαρμένος στο δια ταύτα, γιατί πως να πείσεις τον άλλον που αρνείται να υιοθετήσει από μόνος του μία στάση φροντίδας του συνανθρώπου του και επιλέγει να μην εφαρμόσει τον νόμο; Το τελευταία όπλο, τώρα που η κατάσταση τείνει να ξεφύγει για τα καλά, είναι να του επιβληθεί από εκπρόσωπο του νόμου το προβλεπόμενο πρόστιμο, δίχως φυσικά να είμαστε βέβαιοι ότι αυτό θα τον συμμορφώσει.

fractalΑπό όσα μυθιστορήματα του Κολομβιανού Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ( Αρακατάκα, 1927- Μεξικό, 2014) διάβασα, μου άρεσαν πολύ το "100 χρόνια μοναξιάς" (πρωτοκυκλοφόρησε το 1967) και το "Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας" (πρωτοκυκλοφόρησε το 1985).

Από όσες ταινίες είδα του Γιαπωνέζου Ακίρα Κουρασάβα ( Όμορι, 1910 - Σεταγκάγια - κου, 1998), μου άρεσαν πολύ "Οι επτά σαμουράι" ( 1954)  "Ραν" (1985) και "'Ονειρα" (1990).

Τον Οκτώβριο του 1990 οι δύο καλλιτέχνες συναντήθηκαν στο Τόκιο, την εποχή που ο Κουρασάβα γύριζε το "Ραψωδία τον Αύγουστο" και συζήτησαν για όλο το έργο του, για τη δημιουργία ταινιών, τη λογοτεχνία και τις πυρηνικές βόμβες. Να θυμίσουμε ότι σαν σήμερα 6.8.45 έριξαν οι Αμερικανοί την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, κάτι στο οποίο αναφέρονται οι δύο συνομιλητές. 

agathonas1Όποτε μπορώ παρακολουθώ την μουσική εκπομπή του Λάμπρου Λιάβα " Το αλάτι της γης". Η δίωρη αυτή εκπομπή έχει στο κέντρο της το δημοτικό και το λαϊκό τραγούδι, όπως και διάφορα αφιερώματα σε ξεχωριστούς Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές. Προβάλλεται χρόνια στην ΕΡΤ κάθε Κυριακή μεσημέρι 1-3 κι αρκετές φορές με έχει κερδίσει ώστε να την παρακολουθώ από την αρχή μέχρι το τέλος, παρόλο που αποπνέει μια χροιά μαθήματος. Πριν κορωνοϊού εκτός από τους πάντα καλούς μουσικούς στο πάλκο, υπήρχε και ένα κοινό στα γύρω τραπέζια και απ'αυτόν το κόσμο αρκετοί σηκωνόντουσαν και χόρευαν. Όλα ήταν τακτοποιημένα, συμπαθητικά κι ωραία.

katofliΕκ πείρας έχω συμπεράνει ότι λίγοι είναι εκείνοι οι συνάνθρωποί μας που έχουν στο μυαλό τους μια γνώση της εξέλιξης του ανθρώπου κοντά σ'αυτά που υποστηρίζει σήμερα και ως ένα μεγάλο βαθμό έχει αποδείξει η επιστήμη. Πολλές φορές έχω διαπιστώσει ότι οι πολλοί, ακόμα και απόφοιτοι πανεπιστημίων, έχουν στο μυαλό τους μια ιστορία που βρίσκεται πιο κοντά στην Παλαιά Διαθήκη με τον Αδάμ και την Εύα. Ένα χαρακτηριστικό σημείο της γνώμης τους είναι ότι υπολογίζουν πως η ιστορία αυτή έχει μια ηλικία το πολύ 10 χιλ. χρόνια.*

katerina2 Εδώ δείτε σε βίντεο ένα παραμύθι για την αναζήτηση της αγάπης και του έρωτα... Λέξεις, αφήγηση και animation της Κατερίνας Ευθυμίου με ήχους και μουσική του Γιάννη Αναστασάκη.

"Το ξύπνιο καλαμάρι" έκανε πρεμιέρα στη μεγάλη οθόνη στις 27/2/2015 στο πλαίσιο του Root Film Festival στην Αθήνα και μετά ταξίδεψε στις Σύρο, Τήνο και Μύκονο στο πλαίσιο του AnimaSyros. Στις 26/2/2017 προβλήθηκε από την ΕΡΤ1 στο επεισόδιο "animated archipelago" της σειράς ΑΝΙΜΕΡΤ.

lifo34Το βιβλίο "Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων" (1997), είναι ένα από τα πλέον δημοφιλή του Διονύσιου Χαριτόπουλου (Πειραιάς, 1947), όπου Άρης είναι ο Βελουχιώτης. Μιλάμε για ένα βιβλίο που παρόλο στο τέλος με πότισε μια πίκρα, εν τούτοις με συνεπήρε και με συγκίνησε.

Τώρα ο Χαριτόπουλος επιστρέφει σ'εκείνη την εποχή, με μικρά άρθρα όπου φιλοτεχνεί τα πορτρέτα κάποιων αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης που τις εξαιρετικές πράξεις τους τις ζωντανεύει όσο πιο λιτά και σεμνά γίνεται. Και παρόλο που δεν είμαι πια σ'αυτό το κλίμα, εν τούτοις, από κεκτημένη ταχύτητα τα άρθρα τα διάβασα και τα βρήκα καλογραμμένα και ενδιαφέροντα.