Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015 22:28

Κύριε Κάλφα γιατί γράφετε;

Το γράψιμο δεν είναι τόσο φυσικό όσο ο προφορικός λόγος. Ο Σωκράτης μάλιστα, που έδωσε σημασία στη διαφορά μεταξύ του γραπτού και προφορικού λόγου, τάχτηκε με επιχειρήματα αναφανδόν υπέρ του προφορικού, υπέρ του εαυτού του δηλαδή. Αυτό το είπε ο καθηγητής φιλοσοφίας κ. Βασίλης Κάλφας.

Ο πρώτος ιστορικός είναι ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο ΑΠΘ κ. Γιώργος Μαργαρίτης. Ο δεύτερος είναι ο κ. Πέτρος Πιζάνιας, καθηγητής Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Τους διάβαζα και τους δύο στο περιοδικό "Πολίτης" του Άγγελου Ελεφάντη πριν τριάντα τόσα χρόνια. Τους διάβαζα συστηματικά γιατί στα γραφτά τους η επιχειρηματολογία ήταν στις δόξες της.

 

Καλά σκίσαμε. Πριν μήνες που είχε ανακοινωθεί η βραχεία λίστα των κρατικών λογοτεχνικών βραβείων 2015, για τα βιβλία που εκδόθηκαν μέσα στο 2013, από αυτά που είχαμε προτείνει σε κάθε κατηγορία, άλλα επειδή τα είχαμε διαβάσει, αλλά λόγω του τίτλου τους  και άλλα από διαίσθηση, πιάσαμε τα εξής: "Το ταξίδι της Ελλάδας"  " Η αθανασία των σκύλων", " Συνειρμοί, μαρτυρίες, μυθιστορίες", " Η μοναδική οικογένεια". Δηλαδή στα 7 τα 4. Που σημαίνει ότι οι προβλέψεις μας δεν ήταν ζήτημα τύχης, αλλά ενημέρωσης, γνώμης και μύτης. Ακολουθούν όλα τα βραβεία.

 

Τις άλλες φορές όταν το βλέμμα σου έπεφτε πάνω του και δεν ήσουν αφηρημένος, σαν να βούλιαζες μέσα του απαλά σε σλόου μόσιον. Παραξενευόσουνα που αυτό το ταλαιπωρημένο κτίριο με τις μουτζούρες διατηρούσε ακόμα τη δύναμη να σου θυμίζει τις μέρες τις παλιές αγκαλιάζοντάς σε και μόνο. Μια μέρα που ακόμα δεν είχες διαβάσει τίποτα,

 

Το θέμα μας "Συνταγές με ιστορία" είναι φανερό ότι δεν τράβηξε, ως δύσκολο; Δεν ξέρω. Μήπως γιατί μαγειρεύουμε όλο και πιο λίγο και τρώμε με όλο και πιο λίγη όρεξη; Που να ξέρω; Ίσως διότι πολλές συνταγές τις ξεσηκώνουμε από την τηλεόραση ή από βιβλία και κατά κανόνα δεν πειραματιζόμαστε όπως οι παλιοί; Πιθανόν.

Του Δημήτρη Σεβαστάκη έχουμε κι άλλες φορές δημοσιεύσει άρθρα του που μας άρεσαν. Είναι ζωγράφος και αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου όπου διδάσκει από το 2000, στο επίπεδο τόσο των προπτυχιακών όσο και των μεταπτυχιακών σπουδών. Αρθρογραφεί στην Αυγή, στο Έθνος και σε άλλες εφημερίδες. Γεννήθηκε στη Σάμο το 1960, όπου κι εκλέχτηκε βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.  

Η Μεγάλη εβδομάδα της Ανάπλασης είναι η δεύτερη του Μάρτη.

Και δημοτικό συμβούλιο έχουμε τη Δευτέρα

αφιερωμένο εξ ολοκλήρου σ’αυτήν,

με εισήγηση με συγκεκριμένα αιτήματα

και προτάσεις για δράση παρακαλώ και

Δε θυμάμαι να υπήρχε στα σχολεία της ζωής μου κλίμα εκφοβισμού από τους συνομήλικους μου. Ούτε κάποιοι συμμαθητές μου να είχαν γίνει μόνιμος στόχος των άλλων. Μιλάω για σχολεία της γειτονιάς. Στις οικογένειες η γνωστή ρώσικη σαλάτα, όπου και φόβος υπήρχε και ξύλο και αγάπη και έπαινοι κι αδιαφορία και μαστίγιο και καρότο. Οι μόνοι που προσπαθούσαν να μας εκφοβίσουν όλους, ήταν κάποιοι δάσκαλοι και στο γυμνάσιο λίγοι καθηγητές. Στο πανεπιστήμιο οι τραμπούκοι που έκαναν αυτή τη δουλειά πληρωνόντουσαν από την ασφάλεια.

 

"Της κουζίνας το κάγκελο" είναι ένα νέο μπλογκ της Σοφίας Μιχαηλίδου που εμφανίστηκε στις οθόνες μας πριν λίγες μέρες και όπως διαδίδει η Σοφία αυτό έγινε with a little help from my friends: Λάκη Ιγνατιάδη και Παναγιώτα Αξιώτου. Αυτή όμως που ουσιαστικά θα το δουλέψει και θα μας προτείνει μέσω αυτού συνταγές παντός είδους γαρνιρισμένες με ιστοριούλες είναι η Σοφία Μιχαηλίδου, μια Δραπετσωνίτισσα από τα γεννοφάσκια της.

Και όχι τίποτε άλλο, αλλά πέρασε και στην βαρειά κομμουνιστική του φάση και μας παρέδωσε έργα του από τον κόσμο της δουλειάς. Κι έτσι όπως τους κοιτούσα μου ήρθε ένα στιχάκι από το "Ασπρομόντε" του Θ.Παπακωνσταντίνου: ...

Κι ένας βοσκός αμέριμνος που πρόβατα γκρεκίζει

"madonna mia" μουρμουρά το δρόμο συνεχίζει

δεν ξέρει από ρήγματα, δεν βλέπει εφιάλτες

κι ούτε γνωρίζει πως κρατά όλη την γη στις πλάτες.