Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Δες τε πως το ένα φέρνει το άλλο. Στο 1ο Λύκειο Κερατσινίου εδώ και καιρό έχει φτιαχτεί μια κινηματογραφική λέσχη. Άλμα 1ο: Κάποια στιγμή, μες την μούρλα της κοινής εμπειρίας και το παρεΐστικο κλίμα, έπεσε η ιδέα να γυρίσουν μια ταινία μικρή μήκους. Συζητήσεις και προβληματισμοί και πως θα το κάνουμε αυτό που δεν έχουμε ιδέα και με ποιο σενάριο, χάλια θα'ναι, δύσκολο είναι, ας το καλύτερα, που να μπλέκουμε τώρα.

Έχετε δει στην τηλεόραση ποτέ διαφήμιση του Σκλαβενίτη; Ή σας έρχονται στο σπίτι σας διαφημιστικά φυλλάδια του Σκλαβενίτη; Ναιαιαι; Ψέμματα λες. Ενώ για τα άλλα σούπερ μάρκετ και διαφημίσεις έχετε δει και διαφημιστικά φυλλάδια μοιράζουν αφειδώς στα σπίτια. Όλοι ξέρουμε πως το διαφημιστικό κόστος βασικά το πληρώνει ο καταναλωτής.

Εν αρχή ην η παρέα, και η παρέα ην προς την ταβέρνα, και ταβέρνα είναι ο Ιωνικός του Βαγγέλη. Γύρω στα 30 χρόνια της είμαστε πιστοί και αυτή δεν μας έχει προδώσει ποτέ. Τι είναι αυτό που έχει κι έχουμε γίνει φαν αυτής της ταβέρνας στη Νίκαια; Μια ποιότητα σταθερά καλή στις σαλάτες, στις πατάτες και στα διάφορα νόστιμα ορεκτικά. Πολύ ωραία είναι πάντα τα ψαράκια της είτε ψητά είτε τηγανητά.

Οι ομιλητές αυτής της εκδήλωσης, που θα γίνει την Παρασκευή στο Μελίνα Μερκούρη ( Μπενάκη 70, Αμφιάλη), είναι οι Γ.Πετρόπουλος, Π. Λαφαζάνης και Σ.Ραπανάκης. Οι ομιλίες θα ξεκινήσουν στις 6μ.μ και ο τίτλος της εκδήλωσης είναι: " Από το Δεκέμβρη του '44 στους δικούς μας αγώνες". Αν οι παρευρισκόμενοι καταφέρουν και συζητήσουν τότε αυτό θα είναι ένα από τα συν αυτής της εκδήλωσης.

Την ταινία αυτή την είδαμε, μας άρεσε και ήταν το 4ο θέμα ενός άρθρου του Νοεμβρίου με τίτλο "Κινηματογραφική ντόπα για ντόπια κι αλλοδαπή" ( εδώ ). Επανερχόμαστε όμως γιατί το άρθρο του Σταύρου Ζουμπουλάκη που δημοσιεύτηκε στα ενθέματα της Αυγής στις 14/12 και περισσότερες πληροφορίες διαθέτει και με ένα πιο όμορφο τρόπο πλησιάζει αυτήν την εξαιρετική ταινία.

Πιο πολύ μας αρέσουν από ότι δεν, οι τύποι που αλλάζουν θεό,  όταν αυτό το κάνουν όχι από ιδιοτέλεια οικονομικής - εξουσιαστικής φύσης, ή ακόμα και ιδεολογικής ας πούμε, αλλά από έρωτα. Αν δηλαδή κάποιος άνθρωπος είναι η αιτία της αλλαξοπιστίας, τότε όλα διαφέρουν.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014 18:58

Τον Τραϊφόρο ποιοι τον θυμούνται;

Όχι καλέ τον Μίμη. Ε τότε ποιον; Τον Βασίλη. Για να ξεμπερδεύουμε όμως κατ'αρχήν με τον Μίμη (Πειραιάς, 1913 - Αθήνα, 1998), που θα τον θυμούνται σίγουρα κάποιοι από τους ανθρώπους που έχουν περάσει τα πενήντα, ήταν ένας σκηνοθέτης, συγγραφέας και ποιητής, που στα χρόνια του ήταν πολύ δημοφιλής.

Τελευταία, όταν ρωτάω την παρέα "εγώ πότε θα γίνω μάνα;" όλοι καταλαβαίνουν ότι εννοώ, πότε επιτέλους θα πάμε ν'ακούσουμε την Κιτσοπούλου. Από πέρσι τους έθετα προ των ευθυνών τους. Κι ενώ συμφωνούσαν και τα ναι, και τα οποσδήποτε και θα πάμε, έπεφταν σύννεφο, το αποτέλεσμα, μηδέν εις το πηλίκον. Κάποια στιγμή μου πέρασε από το μυαλό πως πριν δέκα χρόνια θα είχαμε πάει όχι μια, αλλά δέκα φορές.

Δεν ξέρω, το μόνο που μου βγαίνει αυθόρμητα να πω όποτε το σκέφτομαι, είναι πως είναι κρίμα, μεγάλο κρίμα να πεθάνει ο Νίκος Ρωμανός. Με τη δικιά μου τη ματιά την ευθύνη του να ζήσει ή όχι την έχει πια η πολιτεία. Οι υπουργοί Παιδείας (Λοβέρδος) και προπάντων Δικαιοσύνης ( Αθανασίου) είναι φανερό σε όλους μας πως κρατούν και το μαχαίρι και το πεπόνι.

Τρίτη, 09 Δεκεμβρίου 2014 01:20

...και η ουρά του Γκοντάρ

Αυτά τα δύο βίντεο είχα σκοπό να τα συμπεριλάβω στο άρθρο για τα 84 χρόνια του σκηνοθέτη Ζαν Λυκ Γκοντάρ. Όταν το σκέφτηκα ως αναγνώστης αποφάσισα να τα βάλω ξεχωριστά. Το ένα είναι ένα 13' βίντεο όπου Έλληνες σκηνοθέτες των τριών τελευταιών γενεών εκφράζουν την γνώμη τους για τον Γαλλοελβετό σκηνοθέτη. Καταθέτουν μερικές σκέψεις που πολιορκούν το θέμα και είναι αρκετά ακριβείς στο τι είναι αυτό που τους εξιτάρει στο σινεμά του Γκοντάρ.