Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Τα τούρκικα σήριαλ σκίζουν στην Ελλάδα. Αυτό λένε πολλοί συμβαίνει διότι είναι "σαπούνια". Έλα όμως που τα ελληνικά κανάλια έχουν προβάλλει κι άλλα σαπούνια που δεν τράβηξαν τόσο όσο αυτά. Άρα κάτι άλλο θα παίζει ρόλο. Μήπως μια υπόγεια συγγένεια ανάμεσα σ'εμάς και του Τούρκους; Είναι πολύ πιθανόν.

Ιδιαίτερα τις μέρες αυτές δε μένουμε ασυγκίνητοι όταν ακούμε διάφορες ψαλμωδίες του Ακάθιστου Ύμνου, όπως το "Τη υπερμάχω", το " Ω, γλυκύ μου έαρ", και βεβαίως το φινάλε με το αποθεωτικό "Χριστός Ανέστη". Εξαιρετικές Βυζαντινές μουσικές συνθέσεις, όπου ακόμα και μια σπίθα να σου έχει απομείνει από το θείο συναίσθημα καταφέρνουν και την κάνουν πυρκαγιά.

Καλημέρα και καλό μήνα
Άνοιξη είναι, κανονικά θα έπρεπε να ζωγραφίσω άνθη,
αλλά δεν μου βγήκε.
Στο μέλλον υπόσχομαι πιο χαρωπές εικόνες!
Bonjour!
C' est le printemps et je devrais faire des fleurs mais ça ne m' a pas "sortie". Bientôt des images plus gais!

Πέρασε το φουλαρισμένο τριήμερο με την Ανάπλαση στη Δραπετσώνα. Απ'όλα είχε το πρόγραμμα. Συγκεντρώσεις, παρεμβάσεις, συζητήσεις, συγκρούσεις, πορείες, και μία συνέντευξη τύπου από τον αντιπερειφερειάρχη Πειραιά και από πέντε δημάρχους. Πολλά τα γεγονότα και ουκ ολίγα ακούσαμε και είπαμε, κι άλλα τα καταλάβαμε και άλλα μας δημιούργησαν νέες απορίες. Το μυαλό μας είναι αλήθεια πως έχει θολώσει, γι'αυτό μία κατ’αρχήν προσπάθεια για ένα μάζεμα της σκέψης μας πιστεύουμε πως είναι απαραίτητο να γίνει. 

Κυριακή, 05 Απριλίου 2015 16:35

ΥΜΝΟΣ: 2.17

Σε ένα ταβερνάκι της Κάτω Κηφισιάς, ένας νεαρός λοχίας χορεύει την "Άτακτη", το ζεϊμπέκικο του Βαμβακάρη. Σε ένα τραπέζι κάθεται μία γυναίκα και τέσσερις πέντε άντρες. Σιγά σιγά ο χορευτής και η γυναίκα ξεφεύγουν από το εδώ και τώρα που τους κρατά σε απόσταση και γίνονται ένα στο πέρα και στο από πάντα.

Θυμάστε τα στιχάκια του Σαββόπουλου, "...Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει / τη δική σου μελαγχολία / κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις/ με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις";  Οι λαγοί που βγάζουμε από το καπέλο τους είναι: α) η λέξη μελαγχολία που κρύβεται; β) Οι αλλαγές της ζωής πάντοτε διέσπειραν μελαγχολίες εδώ κι εκεί και μετά σφύριζαν κλέφτικα; γ) Στα σταυροδρόμια, όποιος σταυροδρομίτης δε διαλέγει με ποιους θα πάει και ποιους θ'αφήσει, είναι υποψήφιος για να γίνουν αυτά οι σταυροί του;

Χαλαρά λοιπόν και ποιητικά τα στιχάκια αυτά μας οδηγούν στην περιοχή και στην εποχή της κατάθλιψης.

 

Πέμπτη, 02 Απριλίου 2015 17:55

Μακριά από τους ανθρώπους

Ένας Άγγλος δάσκαλος στα μέσα της δεκαετίας του '50 στην Κύπρο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, μαθαίνει αγγλικά και κυπριακά στην μέση του πουθενά σε κάτι φτωχά Κυπριωτάκια. Όταν ξεσπούν οι πρώτες ένοπλες προσπάθειες των Ελληνοκυπρίων για να απελευθερωθούν από τους Άγγλους, τον αναγκάζουν οι δικοί του να μεταφέρει έναν Ελληνοκύπριο από το ορεινό πουθενά στην Λευκωσία για να δικαστεί για έναν φόνο που διέπραξε.

Για να λέμε την πάσα αλήθεια, αυτό που έκανε αυτή η νεαρή Νεοϋορκέζα, το ξέρουμε όλοι πως δεν θα το έκανες με τίποτα. Φυσικά ούτε χαζός είσαι για να έβαζες ένα τέτοιο στοίχημα, μιας και την έχεις εκείνη την αυτογνωσία του τι μπορείς και τι όχι. Παρόλο που δεν είσαι από τους τύπους εκείνους που άλλα λένε κι άλλα κάνουν.

O υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης στην πρώτη του μεγάλη συνέντευξη μιλάει εφ’ όλης της ύλης στους Τίνα Μανδηλαρά & Βασίλη Τσακίρογλου για το «ΘΕΜΑ». Μιλάει για το όραμά του, τη νέα του στρατηγική σε Μέγαρο, Λυρική και Εθνικό, τη διαμάχη του με τον Σωτήρη Χατζάκη, την Αμφίπολη, αλλά και την Αμάλ Αλαμουντίν. Και ισχυρίζεται πως ο πολιτισμός προσφέρει ταυτότητα, αλλά & αφορμές για αλλαγές & μεταμορφώσεις. 
Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015 19:03

KAVAFIS 4X4

Όσοι έχουν εμπειρίες που τις σκέφτονται ως ποιητικές ή τις αποκαλούν έτσι, σπανίως τα ποιήματα τους αγγίζουν. Αυτοί που γράφουν ποιήματα για να μπορούν να ανασαίνουν, καμιά φορά είναι τυχεροί. Πότε; Όταν τα ποιήματά τους βρίσκουν αναγνώστες που ζουν ή έχουν ζήσει με κομμένη την ανάσα σε κόψεις ξυραφιών και γίνονται το οξυγόνο τους.