Ελένη Ε. Νανοπούλου

Ελένη Ε. Νανοπούλου

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2021 05:15

1989;;;;

xaos1ΣΤΟ  ΔΙΣΚΑΔΙΚΟ

Παραμονές Χριστουγέννων και κατέβαινα σοβαρή στο υπόγειο του καταστήματος με τους δίσκους. Όχι ότι μου άρεσε αυτή η έκφραση ή ότι τη «φορούσα» επίτηδες. Όλο σκεφτόμουν. Το «σοβαρή» το ένιωθα «σκεφτική»  κι οι άλλοι γύρω μου το έβλεπαν «σκυθρωπή». Και βέβαια δεν ήταν που με απασχολούσαν συνεχώς τα μεγάλα της ζωής και άλυτα ζητήματα. Τώρα για παράδειγμα έπρεπε να διαλέξω δίσκους για δώρα εφήβων. Οπωσδήποτε δε γινόταν να τους πάρω αυτά που θα ήθελα εγώ  να ακούσω. Θυμόμουν έντονα το παραλήρημα της νεολαίας όταν βγήκε στη σκηνή ο Μπρους σε κείνη τη μεγάλη συναυλία για τη Διεθνή Αμνηστεία. Τι αγωνία τις μέρες πριν, θα γίνει τελικά ή θα αναβληθεί. Την ώρα που πηγαίναμε  στο στάδιο προσπαθούσα να κοντρολάρω το νευρικό μου σύστημα. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα δω και θ΄ακούσω ζωντανά αυτούς τους μεγάλους σταρ και κυρίως το Στινγκ.

vivlio3που επιμελήθηκαν ο Γεράσιμος Μέριανος κι ο Νικήτας Σινιόσογλου, είναι ελεύθερα προσβάσιμο στη σειρά των ψηφιακών εκδόσεων του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών σε μορφή .epub και .pdf. Είμαστε ιδιαιτέρως περήφανοι και χαρούμενοι για το συλλογικό και πρωτότυπο αυτό εγχείρημα:
Οκτώ ιστορικοί εμπνέονται από τη σχέση της λογοτεχνίας με την επιστήμη της ιστορίας· μπορεί ένας ιστορικός να λάβει ερεθίσματα από τη λογοτεχνία που θα «μπολιάσουν» τη σκέψη και τη μεθοδολογία του; Έχει σχέση η γραφή του ιστορικού με τη γραφή του λογοτέχνη; Πώς προσλαμβάνει ο ιστορικός μια πηγή η οποία γράφτηκε ως λογοτεχνικό έργο;

pireas23Κατερίνα Ροββά. Ξεκίνησε, για πρώτη φορά στην ιστορία, η καταγραφή του αρχιτεκτονικού πλούτου του Πειραιά. Υπολογίζεται ότι περίπου 3500 κτίρια χτισμένα την περίοδο 1840-1940, οικοδομήματα εξαιρετικής ιστορικής και πολιτισμικής αξίας, σώζονται ακόμη στην πόλη.Το σπουδαίο παρελθόν του αντικατοπτρίζεται σε μερικά από τα αριστουργηματικά του κτίρια, που μοιάζουν να διηγούνται μνήμες από το παρελθόν: η Οικία Πατσιάδου, σε σχέδια Ερνέστου Τσίλερ, το σπίτι της οικογένειας Στρίγκου που έγινε πίνακας διά χειρός Τσαρούχη, ο πέτρινος πύργος στο Πασαλιμάνι ή το κτίριο του κινηματογράφου Χάι Λάιφ, που οικοδομήθηκε το 1925, πρόβαλε την πρώτη ομιλούσα ταινία στην πόλη και έγινε αργότερα έδρα της Γκεστάπο.

 

prosfugiko1Η παραγκούπουλη στο Δουργούτι -μετέπειτα Νέο Κόσμο- και ο λεγόμενος Ασύρματος ή Ατταλιώτικα στη δυτική πλαγιά του λόφου του Φιλοπάππου, είναι δύο από τους γνωστότερους συνοικισμούς της πόλης που δεν υπάρχουν πια. 

Προσφυγικοί οικισμοί της φτώχειας και των τραγικών συνθηκών διαβίωσης που έμειναν στη συλλογική θύμηση των Αθηναίων χάρις κυρίως τον κινηματογραφικό φακό του παλιού ελληνικού σινεμά.
Βέβαια δεν ήταν οι μόνοι. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε, όταν με τη Μικρασιατική Καταστροφή στη χώρα φτάνουν περίπου 1.3 εκατομμύρια άνθρωποι (το 1/5 σχεδόν του τότε πληθυσμού της), με μεγάλο μέρος εξ αυτών να καταφεύγει στην Αθήνα και τον Πειραιά;

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2021 17:54

Το γερασμένο αγόρι, του Thanasis Panou, στο fb

fb41Ο Ιάσωνας όταν μπήκε πρώτη φορά στη τάξη, προκάλεσε έκρηξη μεγατόνων. Όλοι οι συμμαθητές του, αγόρια κορίτσια, ώριμοι και ανώριμοι μαθητές, γούρλωσαν τα μάτια αδιάκριτα.
Δεν έμοιαζε με κανένα πρότυπο της ηλικίας του, όχι μόνο στην ενδυμασία και την τριχοδιακοσμητική του κεφαλιού αλλά και στο περπάτημα και την όλη κίνησή του.
Ήταν κοντός, λεπτοκαμωμένος και η επιδερμίδα του διάφανη, κάτασπρη και νόμιζες πως θα σχιστεί με την πρώτη ένταση ή όταν μιλήσει.Τα μαλλιά του αλλά και τα φρύδια του ήσαν γεμάτα άσπρες τρίχες. Ακίνητοι καταρράκτες, τα μάτια του, παγωμένοι, έδιναν την αίσθηση ότι δεν είχαν κλάψει ποτέ.
Ήταν ένα γερασμένο αγόρι.

pireosΤο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς παρουσιάζει σε βίντεο (31:44) μια σπονδυλωτή παραγωγή, στην οποία εννέα επιλεγμένα αντικείμενα, ένα από κάθε Μουσείο του Δικτύου μας, αφηγούνται σε πρώτο πρόσωπο τη γοητευτική και ενδιαφέρουσα ιστορία τους μέχρι τη στιγμή που περιήλθαν στο ΠΙΟΠ και έγιναν μουσειακά εκθέματα. Μεδουλάρι (Μουσείο Αργυροτεχνίας), κεντητήρι (Μουσείο Μαστίχας Χίου), παλαμαριά (Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας), μπίγα (Μουσείο Μαρμαροτεχνίας), κάμινος Hoffmann (Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα), μπουρού (Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου), στλεγγίδα (Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού), σπαθί (Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης), μαντζιλίκι (Μουσείο Μετάξης), είναι τα αντικείμενα που «συστήνονται» στο κοινό και αποκαλύπτουν τα μυστικά τους μέσα από τις διαφορετικές τους αφηγήσεις.

sporoi1-4Πριν από 19  χρόνια ξεκίνησε σαν μια μικρή, απλή γιορτή μέσα στη φύση. Δίπλα σ’ ένα μικρό χωριό το Μεσοχώρι του Δήμου Παρανεστίου στην ορεινή Δράμα. Ο χώρος που φιλοξένησε τη γιορτή μικρός και άδειος από υποδομές, αλλά πολλά υποσχόμενος. Το περιβάλλον εντυπωσιακό, μαγεύει τον επισκέπτη, τον κάνει να θέλει να αγαπήσει τη φύση. Πριν από δεκαεννιά χρόνια όλα ήταν μικρά και άγνωστα, αλλά υπήρχε η όρεξη, η επιθυμία, ή σπίθα να προκύψει κάτι μεγάλο, κάτι πραγματικά όμορφο. Διαδόθηκε από στόμα σε στόμα. 

elnanΤο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, «Συζητώντας με την Ιστορία», καλεί σε εικονικούς περιπάτους στα μουσεία στους αρχαιολογικούς χώρους και στους εποπτευόμενους οργανισμούς του, όσο #μένουμε_σπίτι. Μετά τους 11 θησαυρούς του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, σήμερα θα δούμε 5 + 4 θησαυρούς του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Σε μια περιήγηση από τους πρώιμους νεολιθικούς οικισμούς της Ελλάδας, μέχρι τις τελευταίες αναλαμπές του αρχαίου κόσμου, η Διευθύντρια του ΕΑΜ Δρ Μαρία Λαγογιάννη, μας παρουσιάζει 9 θησαυρούς του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

giovanΈνα διήγημα της Διώνη Δημητριάδου στη μνήμη κάποιου που τόσο μοναδικά κάποτε χόρεψε αυτό το τραγούδι του Γιάννη ΕΊτζιρίδη (Γιοβάν Τσαούς).  Πέντε μάγκες στον Περαία (1935), στίχοι Αικατερίνη Χαμουρτζή.

Σπάνια συναντούσε πια νεαρά άτομα με αυτό το ιδιαίτερο αισθητήριο ως προς τη μουσική. Σε πείσμα όλων αυτών των ανίερων ακουσμάτων, που κατάκλυζαν τον κόσμο γύρω του, είχε εδώ μπροστά του ένα γελαστό πρόσωπο, που του ζητούσε Μουσική, όπως αυτός την αντιλαμβανόταν. Με το μι κεφαλαίο.
Πάντα πίστευε ότι σε όλα τα είδη μουσικής μπορείς να βρεις το καλό και το άσχημο. Ακόμη και στα σημερινά ανοσιουργήματα καμιά φορά έπιανε τον εαυτό του να αποδέχεται έστω κάποια στοιχεία τους. Ποτέ, βέβαια, ολόκληρη τη μουσική τους πρόταση. Αν ήταν ποτέ δυνατόν! Τούτος εδώ, όμως, πάρα πολύ απείχε από τα άτομα της ηλικίας του.
akropolis(Ανεβάζω εδώ την πλήρη εκδοχή του άρθρου μου που δημοσιεύτηκε σήμερα συντομευμένο στο Βήμα της Κυριακής με τίτλο: Ακρόπολη, Τιμωρία χωρίς Έγκλημα, ελπίζοντας να μην ξεχάσετε ότι οι Καρυάτιδες που είναι σήμερα in situ στο Ερεχθείο, έχουν φτιαχτεί από τσιμέντο).
"Επανέρχομαι στο θέμα της Ακρόπολης που δικαιολογημένα μονοπωλεί την επικαιρότητα. Κι όχι μόνο τους ειδικούς αλλά κάθε ευαίσθητο πολίτη, κάθε Έλληνα. Εφόσον ο Ιερός Βράχος δεν επιτρέπεται ν' αντιμετωπίζεται ως ιδιοκτησία κανενός ή ως άβατον αποκλειστικά για "μυημένους".
Σελίδα 1 από 8