Διηγήματα

Διηγήματα (179)

Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2019 20:05

Όταν η Λαίδη μένει ξάγρυπνη

Συντάκτρια

dimart2Αυτό δεν είναι τραγούδι #1446, Dj της ημέρας, η Κατερίνα Επιτροπάκη

Περισσότερο της άρεσαν τα ελληνικά μα όχι τα τόσο σουξεδιάρικα. Δεν συμπαθούσε πολύ τα λαϊκά, μάλλον προς τα έντεχνα έδειχνε αδυναμία. Ήταν γιατί κόλλαγε στο στίχο, για εκείνη αποτελούσε το άλφα και το ωμέγα. Τη μουσική την εννοούσε μόνο όταν συνόδευε λέξεις, φράσεις, προτάσεις, λεκτικά σχήματα που άκουγε, καταλάβαινε, επαναλάμβανε. Κι όταν της άρεσαν πολύ, όταν της ταίριαζαν, τα χάραζε μέσα της για πάντα. Θυμόταν στίχους τραγουδιών από πολλές δεκαετίες πίσω. Όλες οι ρίμες που είχαν αγγίξει την ψυχή της κάποια στιγμή, από την παιδική ακόμα ηλικία της, μένανε χαραγμένες ανεξίτηλα στον σκληρό της δίσκο. Στις παρέες την κορόιδευαν, «κινητό καραόκε» τη φωνάζανε.

efstathiadisΟι αυλές συνόρευαν. Στα τρία του, ο Σωτήρης ακουμπούσε τον γειτονικό τοίχο και ενθουσιαζόταν με τα σημάδια που άφηναν οι παλάμες του πάνω στη λευκή επιφάνεια. Λίγο αργότερα άρχισε να σχεδιάζει λέξεις με το δάχτυλό του στο ίδιο σημείο, στον πρώτο του φανταστικό πίνακα. Οταν έκλεισε τα δώδεκα, ο Τάσος είχε περάσει τα εξήντα δύο. Παρά τον μισό αιώνα που τους χώριζε (ή μήπως εξαιτίας του;), αναπτύχθηκε ένας ιδιαίτερος δεσμός μεταξύ τους. Συχνά κατέβαιναν στο λιμάνι για να ψαρέψουν μαζί.

ets16Η 5η από τις 12 καλοκαιρινές νουάρ ιστορίες που επέλεξε ο Μισέλ Φάις και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα των Συντακτών είναι η "Γελούσα γελούσα" . Οι 12 Έλληνες συγγραφείς είναι αστυνομικής λογοτεχνίας, διαφορετικών ηλικιών και αφηγηματικών κάδρων. Δώδεκα λοιπόν πρόσωπα νουάρ γραφής μας χαρίζουν ιστορίες αστυνομικής πνοής, με δύσθυμη, ειρωνική, περιπλανητική, πολιτική ή υπερβατική διάθεση.

lizdionΠροσγειωθήκαμε στο Αεροδρόμιο “Σαρλ ντε Γκολ”.  Με λεωφορείο φθάσαμε στο κέντρο. Το κατάλυμά μας, ένα μικρό, μπουτίκ ξενοδοχείο, βρισκόταν στην περιοχή του πύργου του Άιφελ. Τις πρώτες μέρες τις περάσαμε με τις μυρουδιές της πόλης. Τριγυρίζαμε δίχως συγκεκριμένο προορισμό  στους παρισινούς δρόμους. Το ένιωθα όμως, όλες  αυτές της μέρες ότι η Άννα ήταν αλλού. Όχι δίπλα μου.

Δευτέρα, 08 Ιουλίου 2019 18:18

Μοβ φράντζα, της Χίλντας Παπαδημητρίου

Συντάκτρια

hilnta papadimitrioyΗ 3η από τις 12 καλοκαιρινές νουάρ ιστορίες που επέλεξε ο Μισέλ Φάις και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα των Συντακτών είναι η Μοβ Φράντζα . Οι Έλληνες συγγραφείς είναι αστυνομικής λογοτεχνίας, διαφορετικών ηλικιών και αφηγηματικών κάδρων. Δώδεκα λοιπόν πρόσωπα νουάρ γραφής μας χαρίζουν ιστορίες αστυνομικής πνοής, με δύσθυμη, ειρωνική, περιπλανητική, πολιτική ή υπερβατική διάθεση.

teykros mihailidisΗ 2η από τις 12 καλοκαιρινές νουάρ ιστορίες, επιμέλεια Μισέλ Φάις στην ΕτΣ.

Πόρτες ασφαλείας: το πιο σύντομο ανέκδοτο. Το τρέμουλο στα χέρια μου δεν ελέγχεται, αλλά δεν μου πήρε ούτε δύο λεπτά να την ανοίξω. Το αυγουστιάτικο φεγγάρι έλουζε το σαλόνι μ’ ένα γλυκό ασημένιο φως. Πήγα ολόισια στο έπιπλο με τα ποτά. Αρπαξα στην τύχη ένα μπουκάλι και το έφερα στο στόμα. Η κάψα του αλκοόλ με γαλήνεψε. Πιο ήρεμος, γέμισα ένα ποτήρι.

12 καλοκαιρινές νουάρ ιστορίες 

filippos-filippou-syggrafeasΕπιμέλεια: Μισέλ Φάις

Φέτος θεματικοποιήσαμε την καλοκαιρινή μας στήλη (που συμπληρώνει επτά χρόνια απρόσκοπτης παρουσίας στο βιβλιοφιλικό μας ένθετο). Εξού και απευθυνθήκαμε αποκλειστικά σε συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, διαφορετικών ηλικιών και αφηγηματικών κάδρων.

Δώδεκα πρόσωπα νουάρ γραφής, λοιπόν, το έργο των οποίων διαρρηγνύει και υπερβαίνει τα ειδολογικά όρια της αφηγηματικής τους κλίσης, μας χαρίζουν ιστορίες αστυνομικής πνοής, με δύσθυμη, ειρωνική, περιπλανητική, πολιτική ή υπερβατική διάθεση.

Δώδεκα διηγήματα που μετεωρίζονται από την αγωνία της πλοκής στην αγωνία της ύπαρξης, από το σκοτεινό απόθεμα του ήρωα στο σκοτεινό απόθεμα της τρέχουσας πραγματικότητας. Πρώτος, το «μαύρο» νήμα ξετυλίγει ο Φίλιππος Φιλίππου...

uzo«Μεζέ ούζου ή μεζέ μπύρας, ρώτησε αυταρχικά το γκαρσόνι, κι ο ήχος της φωνής του έσβησε απότομα, καθώς παρασύρθηκε από μια ριπή υγρού αέρα που φύσηξε από τα υψώματα του Σέιχ-Σου, προχώρησε προς τις κατηφοριές των Σαράντα Εκκλησιών, μπλέχτηκε ύστερα πάνω από το Ιπποδρόμιο με μυρωδιές από ψημένο τσίρο και τηγανισμένα μύδια και χάθηκε πάνω από τα ακίνητα νερά του Θερμαϊκού».

soultatouΣτην κουζίνα τον υποδέχεται ένας χαμογελαστός Εσκιμώος, πλαστικό σηματάκι στο ψυγείο, γύρω του πάτσγουερκ φάτσες αθλητών, νεκροκεφαλές, ράλι, φορτηγά, μηχανές, μπάλες, ούφο, λιοντάρια και ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος του Ολυμπιακού, εκβιασμοί για να φάει, «ή θα μου δώσεις να πάρω αυτοκόλλητα ή δεν τρώω», μετά κόλλησε στα καπάκια από αναψυκτικά, έπειτα στην πιο μακάβρια συλλογή, κομμένα κεφάλια τζιτζικιών, ύστερα του εξήγησε ο μικρός αδερφός της μάνας του.

lifo34Προτιμώ να θυμάμαι άλλες παραμονές Πρωτοχρονιά όπως εκείνη με τις νεαρές Μεξικάνες με μαγιό, με τα μαλλιά τυλιγμένα σε ρολά για τη βραδινή τους κόμμωση να λιάζονται στις πισίνες του Ακαπούλκο. Θυμάμαι όμως πολύ καλά το γύρισμα από τον 19ο αιώνα στον 20ό, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στον Πύργο των W.