Στα μέσα μας σοκάκια

Στα μέσα μας σοκάκια (28)

anastasi2Αυτό που είμαι και δεν είμαι με κάνει τώρα να πιστεύω, μετά από τόσες δεκαετίες, πως τον Σπόρο τον έχω. Θες το DNA μου, θες τα πρώτα ζεστά κύματα των γονιών μου, θες άλλες αόρατες δυνάμεις που έβαλαν το χεράκι τους. Όλα αυτά μαζί μου τον φύτεψαν, πολύ βαθιά απ'ότι φάνηκε στη συνέχεια. Κάποιες φορές λοιπόν, ουράνια ρυάκια τον βρήκαν και τον πότισαν, εργατικοί κηπουροί τον σκάλισαν και ήλιοι του περίγυρου και της ιστορίας τον ζέσταναν. Τότε με κυρίευε ο σπόρος, κι έδινα ότι είχα και δεν είχα σε μια δύσκολη υπόθεση ή σε συγκεκριμένους συνανθρώπους που είχαν ανάγκη εν τέλει αγαπητικής βοήθειας. Πρόσφερα δίχως να έχω στο μυαλό μου καθήκοντα, ηθικές επιταγές, ανταλλάγματα, δίχως υστεροβουλίες και ιδιοτέλειες του στυλ χάρη μου χρωστούν. Για να λέμε όλη την αλήθεια, αυτό μου συνέβη ελάχιστες φορές στη ζωή μου όλη και φαντάζομαι ότι ένα διαρκές αίτημα στους δικούς μας θεούς είναι να αυξάνονται και να πληθαίνουν για όλους αυτές οι φωτιές που μας αναζωογονούν.

makras3Παίρνω την σκυτάλη από μια ανάρτηση του Θανάση Ψυλλά συμμαθητή και φίλου για να διηγηθώ μια ιστορία που έχει πλάκα. Αρχίζω με αυτά που γράφει ο Θανάσης.
Αγαπητέ Μίλτο
Σε γνωρίζαμε από πολύν καιρό, δεκαετίες, όταν πάλευες διασχίζοντας την Αθήνα απ’ άκρη σ’ άκρη, να ζήσεις εσένα και τη μαννούλα σου. Μοίραζες στα καφενεία και τα λεωφορεία ένα-δυο φυστίκια στον καθένα και περνούσες να πουλήσεις τους καρπούς φρέσκους και ζεστούς. Μόνο εσύ γνώριζες πώς τα κατάφερνες να δίνεις άριστο εμπόρευμα. Η ήρεμη φωνή σου ηχεί στ’ αυτιά μας να διαλαλείς το εμπόρευμά σου. -«Φάχτεν φούχτεν, φυστικούφτεν, very hot, tres shaud». Κανένας δεν τόλμησε ποτέ να σε πειράξει ή ν’ αστειευτεί μαζί σου. Είχες τον τρόπο χωρίς λόγια, μόνο με την εικόνα σου, να εμπνέεις το σεβασμό"
 
Συνεχίζω με τα δικά μου.
Πέμπτη, 01 Οκτωβρίου 2020 04:16

Πέντε λεπτά πριν

Συντάκτης

odis

"Του 'παν θα βάλεις το χακί".

Έβλεπε βέβαια στρατιώτες στη στράτα του, αλλά που να καταλάβει τι κρύβονταν κάτω από το χακί.

Αεράτος έφτασε στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως. Μια μπάρα χώριζε το στρατόπεδο από τον έξω κόσμο. Κάτω από τη μπάρα μια νοητή γραμμή χώριζε την ελευθερία από τον καταναγκασμό. Με το που πέρασε τη νοητή γραμμή και κατέβηκε η μπάρα του 'φυγε όλη η μαγκιά. Έτσι στα καλά καθούμενα. Τίποτε συνταρακτικό δεν συνέβη που να δικαιολογεί την τόσο μεγάλη αλλαγή της ψυχολογίας του, επί τα χείρω. Σαν από διαίσθηση, ένα βήμα ήταν αρκετό, για να υποψιαστεί  πού πήγε και τι τον περιμένει. Ένα μόλις βήμα. Πριν τη μπάρα και μετά απ' αυτήν. Έξω απ' αυτήν και μέσα απ' αυτήν.

pireasΌταν περπατούσα τις μέρες της καραντίνας και του lockdown στην Δραπετσώνα αλλά πιο πολύ στον Πειραιά, μου άρεσε η πόλη πιο πολύ από το συνηθισμένο. Ένιωθα μία ευχαρίστηση τόσο δυνατή που αποδυνάμωνε το φόβο του κορωνοϊού. Έτσι όπως το σκέφτηκα, η φανερή αιτία ήταν η σχεδόν ανύπαρκτη κίνηση ανθρώπων και αυτοκινήτων. Η πόλη χαλαρή, χαλαρός κι εγώ. Μια ησυχία διεγερτική, ένας αέρας καθαρός, ένας άπλετος χώρος. Μία κατάσταση που μου δημιουργούσε την αίσθηση ότι η πόλη μου ανήκε. Προχθές όμως είδα ένα όνειρο που μου άφησε μία πικρή επίγευση  με το μήνυμα που μου έστειλε. Σούρουπο ήταν και κυκλοφορούσα σε μια πόλη άδεια, απειλητική σαν φάντασμα. 

olia4που έγινε χτες Τρίτη 

Για το Χρήστο 

Το φίλο που έφυγε, στην αρχή δεν μπορείς να τον σκεφτείς. Έχεις μουδιάσει. Κάτι μέσα σου αρνείται να τον καταχωρήσει στη χώρα των απόντων, αυτό τον άγνωστο τόπο όπου μπορείς να πάς μονάχα κι όχι να επιστρέψεις.

music3παραδοσιακά και βυζαντινούς ύμνους. Τη β' κατηγορία, του πατέρα, τη σιχαινόμουν με όλη μου την ψυχή. Θυμάμαι να ξεκινάμε ταξίδι για Λάρισα και να μας ρωτάει αν θέλουμε Αηδονίδη ή Σαμίου και εγώ στην πραγματικότητα να θέλω μόνο να ανοίξω την πόρτα, να ξεράσω από τα αυτιά και να πάω Λάρισα με τα πόδια, αρκεί να γλιτώσω το μαρτύριο των κλαρίνων. Μιλάμε για αηδία, όχι αστεία. Σα να μην έφταναν αυτά, ένας οικογενειακός φίλος ανακάλυψε ότι είχε κλίση στα παραδοσιακά: έκανε ηχογραφήσεις σε στούντιο και μας έδινε τις κασέτες για *εκτίμηση* και είχαμε τα βάσανά μας, είχαμε και τον κ. Φώτη να βελάζει στα decks και τον πατέρα μου να τον ακούει μαγεμένος.

 

 

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017 16:09

Αχ καλέ μη !

Συντάκτης

fananav5Για να βρούμε μιαν άκρη, είναι ανάγκη να συμφωνήσουμε ότι το φλέγον ζήτημα της λεγόμενης σεξουαλικής παρενόχλησης είναι μία σοβαρή, περίεργη αλλά και αμφιλεγόμενη ιστορία. Είναι ακόμα μια αφορμή να αναθεωρήσουμε ελαφρώς τις σεξουαλικές πεποιθήσεις μας, εξερευνώντας προσεχτικά και σε βάθος τα μυστήρια του ερωτικού μας δούναι και λαβείν.

Ένα δείγμα σχετικό και ασχολίαστο:

Σάββατο, 03 Ιουνίου 2017 19:37

Ο Κρούτσεφ της Δραπετσώνας τότε

Συντάκτης

manglabΣτην μοναδική ταβέρνα της Αθηνάς επί της Καπετανίδου, ένα παρεάκι τα κουτσόπινε και με κάθε ποτήρι ο χρόνος γυρνούσε μερικά χρόνια πίσω. Παρένθεση, θέλω από την στήλη της σταγόνας να δώσω συγχαρητήρια στον μικρότερο της παρέας, τον Νίκο Χάνο, για την ευλαβική προσήλωση του στις μπερδεμένες ιστορίες και γεγονότα που αραδιάζαμε εμείς οι μεγάλοι.

Άντε και γειά μας άντε και πιο πίσω άντε και ποιος ήξερε καλό ποδοσφαιράκι, τότε κάποιος ανέφερε το ιστορικό όνομα (για την Δραπετσώνα μιλάμε) Κρούτσεφ.

Αυτό που συνέβη πριν μερικές μέρες στο Μάντσεστερ είναι μία φρίκη απ'αυτές που κανείς να μην το εύχεται να συμβεί ούτε στον χειρότερο εχθρό τους. Αυτό φυσικά προϋποθέτει πως ακόμα και όταν είναι βέβαιο και επιβεβαιωμένο πολλάκις πως με τον άλλον διαφέρεις όσο η μέρα με την νύχτα και έχεις υποφέρει εξ αιτίας του, εν τούτοις έχεις αποδεχτεί πως δεν θα καταφύγεις στη βία για να τον αντιμετωπίσεις. Και δεν είναι αυτό μία στάση τρέχουσας πολιτικής ορθότητας που δίνει τον τόνο, αφού ενορμήσεις βίαιας συμπεριφοράς στο βίο του έχει σχεδόν ο καθένας μας, αλλά είναι η δουλεμένη απόφασή σου πως η βία για θέματα πολιτικά ποτέ δεν έλυσε εις βάθος κανένα πρόβλημα και πως ο βαρύς φόρος αίματος που πληρώνουν οι ζωντανοί δεν αναπληρώνει καμία κατάκτηση.  

Ένας φίλος, πολύ ευγενικά, μού ζήτησε να τον αφαιρέσω από τη λίστα μου.

Και σκέφτηκα.. ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ!!! κάποιος ΜΙΛΗΣΕ!!

Μα δες βρε φίλε μου, επί ΕΞΙ χρόνια (μείνε λίγο σ’ αυτό), και όποια ώρα μου καυλώσει, και ότι κατέβει στην γκλάβα μου, το στέλνω με μειλ σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους! Επί έξι και πλέον χρόνια δηλαδή, συγκεκριμένοι άνθρωποι ήταν υποχρεωμένοι, είχαν δεν είχαν όρεξη να ασχολούνται με τέτοια θέματα, να τα τρώνε στην μάπα! (Ακόμα κι αν αμέσως κάποιος το σβήσει, χωρίς να το διαβάσει, πάλι με έχει φάει στη μάπα, τον έχω ενοχλήσει.) Και δεν το παίρνει απόφαση να σταματήσει τον βασανισμό του κανείς!! Τρεις άνθρωποι έως σήμερα, από τους χίλιους που έχω στη λίστα μου, μου έχουν ζητήσει να αφαιρεθούν.

Σελίδα 1 από 2