Ο κόσμος μέσα μας κι εμείς φεγγάρια έξω

Ο κόσμος μέσα μας κι εμείς φεγγάρια έξω (135)

Πές τα Χρυσόστομε !

stagona2ΤΑ 10 ΚΕΡΑΚΙΑ.

1ο) Και είμαι και δεν είμαι ευχαριστημένος από αυτήν την δεκαετή περιπέτεια. Ένα καλό αθέατο χαρτί είναι πως η ερασιτεχνική ενασχόλησή μου με την ιστοσελίδα αυτά τα χρόνια απέτρεπε στην ιδιωτική και στην δημόσια μοναξιά μου να τα κάνουν όλα λίμπα, λίμπα μέσα κι έξω. Ένα άλλο ήταν πως άνοιξαν λίγα αλλά όμορφα μονοπάτια που με οδήγησαν στην επικράτεια της φιλίας με συμπολίτες που παίξαμε στο γήπεδό της. Και ένα τρίτο είναι ότι νιώθω πως πλούτισα με όσα μάθαινα και αναγκάστηκα να σκεφτώ και κάποιες φορές να συζητήσω, πως πλούτισα ακόμα και από τις διαφωνίες και τις αντιρρήσεις φίλων της ζωής αλλά και διαδικτυακών γνωστών και αγνώστων. 

lakis leaning-into-the-wind mainΕίναι 3 οι άλλοι που 2 από τις απαντήσεις τους σε συνεντεύξεις που παραχώρησαν τις είχα δώσει κι εγώ σχεδόν αυτούσιες εδώ και κάποια χρόνια πριν συζητώντας με φίλους και γνωστούς. Οι τρεις συνεντευξιαζόμενοι είναι οι: Κωνσταντίνος Τζούμας ( εδώ ), Διονύσης Σαββόπουλος ( εδώ ) και Τζορτζ Στάινερ ( εδώ ).

Πάντα χαίρομαι όταν συναντώ σε συνεντεύξεις διάσημων και άσημων ανθρώπων που εκτιμώ μικρά ή μεγάλα κομμάτια του εαυτού μου και απλές σκέψεις μου ή σύνθετες. Όχι φυσικά τόσο πολύ όσο όταν διαβάζω απαντήσεις τους που αναδύουν ένα άρωμα που ποτέ δεν το έχω ξαναμυρίσει και με ξετρελαίνει.

Πάντα φυσικά υπάρχουν στις ίδιες συνεντεύξεις τους και απαντήσεις τους που ούτε κατ'ελάχιστον δεν με εκφράζουν, απαντήσεις σε ερωτήσεις που σίγουρα θα ήταν διαφορετικές οι δικές μου. Όπως και άλλες που τις σκέφτομαι, που τις συζητώ και εν μέρει συμφωνώ. Να πω επίσης ότι καλές συνεντεύξεις θεωρώ εκείνες που μαθαίνω ουσιαστικά πράματα για το επιλεγμένο θέμα της συνέντευξης σε μία ενδιαφέρουσα σύνθεση με την προσωπικότητα του συνεντευξιαζόμενου. 

anixi2Ανάμεσα στο σήμερα, 20.3 και το αύριο, 21.3, ξεκινάει και φέτος η Άνοιξη. Όμως ο καιρός που προβλέπουν τα δελτία δεν θα'ναι στην όψη ανοιξιάτικος, μιας και σύννεφα και βροχές θα μας βαρύνουν. Με το που ξύπνησα κοίταξα έξω από το παράθυρό μου με μια λαχτάρα να χαρώ τον καιρό και τη διάψευση των δελτίων, αλλά που τέτοια τύχη. Η βροχή ήταν ήδη εκεί κι αυτό μ' έκανε να ξανακλείσω τα μάτια μου και να κουκουλωθώ για ώρα. Δεν ξέρω πως και γιατί μες το σκοτάδι το τζουκ μποξ της καρδιάς μου άρχισε να παίζει το Calypso Queen (στο τέλος) ένα όμορφο τραγουδάκι απ'αυτά της Καραϊβικής που σε ταξιδεύουν απαλά και γλυκά προς το καλοκαίρι. Κι αφού ευχαρίστησα το τραγούδι για την χείρα βοηθείας που μου πρόσφερε ως προς το ανέβασμα της διάθεσής μου, κάποια στιγμή σηκώθηκα. 

lifo156εκτός από το Λουκά Σαμαρά κι άλλοι Καστοριανοί λάμπουν και μέσα μου.

Όπως πολλές επαρχιακές πόλεις σε όλον τον κόσμο έτσι και η Καστοριά έχει κάποιους συνανθρώπους μας που έχουν ξεχωρίσει σε διάφορους τομείς με τη δράση τους και το έργο τους. Αναφέρομαι σ'αυτήν διότι στην όμορφη αυτή πόλη υπηρέτησα τρία χρόνια ως καθηγητής στις αρχές της δεκαετίας του ΄80. Όσο περνούσαν τα χρόνια σιγά σιγά η μνήμη μου δουλεύοντας αθόρυβα κρατούσε τα φωτεινά σημεία κι έφτιαχνε το τριετή βίο μου εκεί ως μία πηγή απόλαυσης της ζωής, ρίχνοντας το βάρος στις σχέσεις που έκανα, τις σύντομες και τις διαρκείας. Με λίγα λόγια η Καστοριά λάμπει πια μέσα μου και όχι μόνο ως όμορφη και μάλλον γι'αυτό ξεστόμισα κάποτε "να μια πόλη που θα την διάλεγα να ζήσω". 

ginekaΕντάξει, γυναίκα δεν είμαι, αλλά κάποιες φορές σαν να έχω νιώσει  Just Like A Woman  όπως μας τραγούδησε πριν μισό αιώνα και βάλε ο Μπόμπ Ντύλαν. Και ήταν όμορφες φάσεις, σίγουρα πιο όμορφες από άλλες καραμπινάτες αντρικές δράσεις κι αντιδράσεις μου για τις οποίες μετά ντρεπόμουν. Δεν γνωρίζω φυσικά όταν υπέστην από γυναίκες παρόμοιες επιθετικές συμπεριφορές, αν αυτές μετά νιώθανε άσχημα, ή αν στον κόσμο της ισοτιμίας όλα ήταν εντάξει.

Το αναφέρω αυτό για να σημειώσω πως, επειδή εν μέρει όλοι και όλες στο ίδιο καζάνι βράζουμε, αν θέλουμε να κυκλοφορούμε έξω στον κόσμο στα καλύτερά μας, κάτι στο οποίο και οι νόμοι φυσικά βοηθάνε, τότε δεν είναι η εκπλήρωση αυτής της επιθυμία και μία κοινή υπόθεση; Προσωπικά λέω ναι.  Δεν νομίζω να υπάρχουν αντιρρήσεις στο ότι στη μέση του κρεββατιού το ποτάμι είναι πιο βαθύ. Είναι εκεί ιδιαίτερα που και οι δύο είναι ανάγκη να βάλουν το χεράκι τους για να αντέχει η σχέση τους μες τα χρόνια. Ναι, προπάντων ως άνθρωποι που θέλουν ν'αγαπήσουν και ν'αγαπηθούν. Αλλά κακά τα ψέματα παιδιά, η ανθρωπίλα διαμορφώνεται και από το φύλο το καθενός. 

pinakas1Κατ'αρχάς επισημαίνουμε για εκείνους τους επισκέπτες της Σταγόνας που δεν έχουν παρατηρήσει την επιλογή ΔΗΜΟΦΙΛΗ. Με ένα κλικ στο κουτάκι που βρίσκεται πάνω πάνω στην αρχική σελίδα της σταγόνας και 3ο από αριστερά, ανοίγει η σελίδα που περιλαμβάνει τα 12 εκείνα άρθρα από όσα αναρτούμε και έχουν δεχτεί τα περισσότερα κλικ τους δύο τελευταίους μήνες από τη στιγμή της ανάρτησής τους. Τα άρθρα αυτά εισάγονται αυτόματα στα Δημοφιλή, όπως και βάσει αλγορίθμου αποχωρούν.

kathimerini40Τραγούδια συνοδεία σχολίων είναι το εορταστικό δώρο της σταγόνας στους επισκέπτες μας κι ελπίζουμε να σας αρέσει. Στο τέλος υπάρχει και μία play list των 8 τραγουδιών στο youtube. Για τα ξένα πάντως να διευκρινίσουμε για όσους θα έχουν αντίρρηση, πως ναι, γίνονται δικά μας από τη στιγμή που είμαστε/νιώθουμε κάτοικοι του παγκόσμιου χωριού. Όσο για τις συνήθεις ευχές, από εμάς για σας όλες οι ωραίες του κόσμου,  με πρώτη και καλύτερη να είμαστε εν ζωή για να φροντίσουμε όσο περνάει από το χέρι μας να γίνει πραγματικά καλή για όλους η χρονιά που μας έρχεται, αν νοιαζόμαστε φυσικά.  

trub  Δυο λόγια περί επιτυχίας (και αποτυχίας).

AΠΟΛΑΜΒΑΝΩ ΚΙ ΕΓΩ τον χαιρέκακο τρόπο με τον οποίο τα μεγάλα media χειρίζονται την ήττα του Τραμπ. Loser τον ανεβάζουν, loser τον κατεβάζουν. Τον λούζουν με τη βρισιά που κατείχε την εξέχουσα θέση στο τραμπούκικο οπλοστάσιό του. Ουδείς άλλος, ούτε καν οι ιταμότεροι των δικτατόρων, είχε ξαναμιλήσει ιστορικά με τέτοια ακατέργαστη περιφρόνηση για τους αντιπάλους του: ακόμη κι αν τους σάπιζαν στη φυλακή, δημοσίως κράταγαν τα γλωσσικά προσχήματα. Διότι ήξεραν ότι άλλο τα ιδιωτικά βίτσια κι άλλο οι δημόσιες αρετές. Κάποιο στοιχειώδες δίχτυ πρέπει να υπάρχει για να μη γίνονται λιώμα οι ακροβάτες.

Δευτέρα, 02 Νοεμβρίου 2020 21:00

Μια λέξη στην κόψη του ξυραφιού

Συντάκτης

fanis2Όταν, πριν καιρό, διάβασα σε κάποιο κείμενο τη λέξη ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ, η πρώτη μου αντίδραση ήταν ένα ειρωνικό γελάκι. Άντε πάλι τα ίδια είπα.

Μία το "ΕΝΤΕΧΝΟ" πυροτέχνημα του Θεοδωράκη που έβαλε σε ατέρμονα διαμάχη τον κόσμο του Λαϊκού τραγουδιού (ποιό είναι και ποιό δεν είναι έντεχνο).

Μια το "ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ" αγνώστου και παραμορφωμένου πατρός ( αυτή τη φράση την ακούω συχνά στο καφενείο της γειτονιάς μου.)

zoaΝαι, μιας και στις 4 Οκτωβρίου κάθε χρόνου η ανθρωπότητα γιορτάζει τη Παγκόσμια Ημέρα της Αρχιτεκτονικής και των Ζώων. Η Αρχιτεκτονική είναι η μόνη τέχνη που είναι και επιστήμη, και είναι μια πανάρχαια ανθρώπινη δραστηριότητα που ως ένα βαθμό διαμορφώνει τον τρόπο που ζούμε μαζί, που αλληλοεπιδρούμε. Όσο για τα ζώα, όσα έχουμε επιτρέψει να υπάρχουν ακόμα, έχουμε σ'αυτόν τον πλανήτη μια κοινή ιστορία χιλιάδων χρόνων. Μια ιστορία που τα έχει όλα, μιας και άλλα τα τρώμε, άλλα τα χρησιμοποιούμε για να κάνουμε πειράματα, άλλα για να μας κάνουν δουλειές, συνήθως βαριές και άλλα τα φροντίζουμε στα σπίτια μας επειδή τα αφεντικά τους τα αγαπούν.

Σελίδα 1 από 10