Θέατρο

Θέατρο (46)

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015 17:59

Παγκόσμια μέρα του θεάτρου

Συντάκτης

Έχουμε χάσει το μπούσουλα μ'αυτές τις παγκόσμιες μέρες και αρχίζουμε να μπουχτίζουμε, όταν μάλιστα δεν συμβαίνει και κάτι που να κάνει τη διαφορά. Γι'αυτό έχει αρχίσει, εύκολα είναι η αλήθεια,να μας βγαίνει η διάθεση για κατάργηση όλων των παγκόσμιων ημερών.

Την Θέμις Μπαζάκα πολλοί την μάθαμε πριν καμιά τριανταριά χρόνια όταν πρωταγωνίστησε στα "Πέτρινα χρόνια" του Παντελή Βούλγαρη.

Την Μαρία Πρωτόπαππα πρόσφατα με τον μονόλογό της

στο Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.

Η πρώτη γεννήθηκε στη

Θεσσαλονίκη το '58, ξημερώματα Σαββάτου,

τις Απόκριες.

 

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015 22:34

Κάθε εμπόδιο για καλό;

Συντάκτης

Μου έρχεται να απαντήσω ναι και μετά μου βγαίνει το όχι. Αυτό το κυκλοθυμικό ν'όχι προσπάθησα να το αποκρυπτογραφήσω και να μεταφέρω στο συνειδητό την αμφιθυμία του που με πηγαινοφέρνει από τον φούρνο στην κατάψυξη, από το ζενίθ στο ναδίρ. Κάπου να ισορροπήσω βρε παιδί μου κι εγώ... αχ, ας το πιάσει η λογική μου και να το χτυπήσει κάτω σαν χταπόδι. Ετσι να κατασταλάξω, για να μπορέσω να συζητάω ψύχραιμα και με επιχειρήματα για τις επόμενες μελετημένες κινήσεις μας.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014 18:58

Τον Τραϊφόρο ποιοι τον θυμούνται;

Συντάκτης

Όχι καλέ τον Μίμη. Ε τότε ποιον; Τον Βασίλη. Για να ξεμπερδεύουμε όμως κατ'αρχήν με τον Μίμη (Πειραιάς, 1913 - Αθήνα, 1998), που θα τον θυμούνται σίγουρα κάποιοι από τους ανθρώπους που έχουν περάσει τα πενήντα, ήταν ένας σκηνοθέτης, συγγραφέας και ποιητής, που στα χρόνια του ήταν πολύ δημοφιλής.

Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τρίτης 11 Νοεμβρίου η απονομή των Θεατρικών Βραβείων Κοινού τη σεζόν 2013 - 2014, ενός θεσμού που το «αθηνόραμα» έχει καθιερώσει εδώ και 16 χρόνια.

Το ανατρεπτικό και προκλητικό έργο του Άντονι Μπέρτζες, «Κουρδιστό πορτοκάλι», το οποίο παρουσιάστηκε στο θέατρο Αποθήκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με τον Άρη Σερβετάλη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, απέσπασε το 1ο βραβείο καλύτερης παράστασης και ήταν ο μεγάλος νικητής της βραδιάς.

Από τις θεατρικές ομάδες που αξίζει μια μικρή αναφορά στην ιστορία τους είναι το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Ιδρύθηκε το 1995 από τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο. Το 1997 απέκτησε τη δική του μόνιμη στέγη. Μια ερειπωμένη αποθήκη στη γωνία Αντισθένους 7 και Θαρύπου, η πρώτη της ζυθοποιίας ΦΙΞ, μετατράπηκε σε ένα θέατρο με τρεις σκηνές οι οποίες μπορούν να λειτουργούν ταυτόχρονα. 

Ούτε κατάλαβα το πότε πέρασαν τα εκατό λεπτά. Εκατό λεπτά δίχως ν'ακουστεί ούτε ένα κιχ, ούτε ένα βήξιμο ή έστω ένα τρίξιμο καρέκλας. Τίποτα. Και δεν κοίταξα το ρολόι μου ούτε μια φορά. Τώρα λοιπόν, που τελείωσε το Φεστιβάλ Αθηνών 2014, μπορώ πια να το πω μετά βεβαιότητας.

Με τον Γιώργο Λούκο στο τιμόνι του Ελληνικού Φεστιβάλ για εφτά χρόνια, ένα απ' αυτά τα καλά που συμβαίνουν είναι και το άνοιγμα της Επιδαύρου στους νέους καλλιτέχνες. Χρόνια και χρόνια στην Επίδαυρο πήγαιναν οι ίδιοι και οι ίδιοι. Άλλοι έκαναν εξαιρετικές παραστάσεις, άλλοι μέτριες κι άλλοι κακές.

Αν δεν έχετε ακούσει τίποτα για το σωματείο ΔΙΑΖΩΜΑ σας πληροφορούμε ότι όσοι είναι μέλη του έχουν μία μούρλα για τα αρχαία μνημεία. Για να το αποδείξουν αυτό στον εαυτό τους και σε όλους εμάς, έχουν αναλάβει εργολαβικά να αποκαταστήσουν και να προστατέψουν όλα τα αρχαία θέατρα που υπάρχουν στη χώρα μας έτσι ώστε να είναι επισκέψιμα και λειτουργικά.

Το 4ο Λύκειο Κερατσινίου βρίσκεται στην Χαραυγή, τέρμα Σωκράτους και Προποντίδας. Είναι ένα σχολείο στην άκρη της πόλης, το σχολείο με την πιο ωραία θέα. Πιάτο μπροστά του η θάλασσα έξω από το λιμάνι του Πειραιά, με τα πλοία να πηγαινοέρχονται και δεξιά η Σαλαμίνα. Το κτήριο του σχολείου είναι 10 ετών, έχει 12 αίθουσες και πολλές βοηθητικές, μία από τις οποίες ονομάζεται "Κατίνα Παξινού".