Σάββατο, 06 Ιουνίου 2020 12:33

«Γιατί, τα άλλα καλύτερα είναι»

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

oiloneΗ παραλλαγή της γνωστής «ανακουφιστικής» ρήσης έρχεται να γίνει η νέα γραμμή άμυνας για την στήριξη του βρωμερού οχυρού Μελισσανίδη.

Μια γενίκευση για το «επικίνδυνο υπέδαφος» της περιοχής ανάπλασης που ζυμώνει αλήθειες με ψέματα και ξεφουρνίζει μιαν εύπεπτη αηδία. «Εκεί που πατάτε, είναι πιο επικίνδυνα από την μελισσανιδίλα και να το προσέξετε».

Η νέα γραμμή άμυνας εμπλουτίζεται με νέα αλλά καθόλου φρέσκα αμφιλεγόμενα πρόσωπα που το καθένα προσθέτει το μακρύ του και το κοντό του, όμως σε συνδυασμό με τον «εγωισμό των ομάδων» που οι απόλυτες βεβαιότητες τους οδηγούν σε μοναχικές αυτοαναφορικές φωνές και εκδηλώσεις, αν δεν γέρνουν την ζυγαριά υπέρ της επικράτησης του βενζόλιου, είναι βέβαιο (μετά βεβαιότητας) ότι του προσφέρουν το δικό μας οξυγόνο. Αυτό θα ζήσει, εμείς δεν ξέρω.

Η χτεσινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της oilone που μας προσκάλεσε ο γνωστός και σεβαστός για τις προσπάθειες του σύλλογος ΤΕΡΨΗΧΩΡΟΣ –το τονίζω, μας προσκάλεσε ο ΤΕΡΨΗΧΩΡΟΣ και ανταποκριθήκαμε γιατί πήρα ένα ενημερωτικό Α4 εκεί κάτω στο οποίο αναγράφονται συνδιοργανωτές περίπου 30 σωματεία και μαζικοί φορείς, αλλά όχι ο ΤΕΡΨΗΧΩΡΟΣ. Στην μέτρια αυτή (ευγενικά) έως θλιβερή (απορριπτικά) συγκέντρωση, όπου είναι βέβαιο ότι οι προσκαλούντες «σωματεία και μαζικοί φορείς» δεν συμμετείχαν εξάγεται ένα και μόνο ασφαλές συμπέρασμα.

Ο αγώνας για τον καθαρισμό της τοπικής ατμόσφαιρας, δεν είναι υπόθεση μιας ολιστικής περίκλειστης ιδεολογίας.

Ο καθένας μπορεί να αποδίδει τα αίτια όπου και όπως νομίζει. Αλλά ο αγώνας για επιβίωση ξεπερνά τα αίτια, αδιαφορεί για τα αίτια, διαφορετικά τα «αίτια» τον κάνουν μια χαψιά. Χτες παρακολουθώντας μας, μπορεί ο Μελισσανίδης επιτέλους να χαμογέλασε, να ένιωσε ατρόμητος. Άλλωστε, αν οι ομιλούντες κατανάλωσαν περίπου 70-80 λεπτά, είναι ζήτημα αν σ αυτόν αφιερώθηκαν παραπάνω από 15-20. Κι αν οι αμύντορες του θα κατανάλωναν τον υπόλοιπο χρόνο αναλύοντας την ραδιενέργεια που βρίσκεται 5 μέτρα κάτω από τα πόδια μας, οι πολιορκητές μας μίλησαν για τον διεθνή καπιταλισμό, τα τσιράκια του, τους μισθούς πείνας, την ανεργία, την δυστυχία, την φτώχεια. Το βιτριόλι που ρίχνει η αδίστακτη πλουτοκρατία στο όμορφο πρόσωπο της πάντα νέας εργατιάς.

Η κριτική παρ όλ αυτά, είναι εποικοδομητική.

Δεν περιμένω τίποτα από τους αμύντορες του Μελισσανίδη, περιμένω πολλά από τους «μονοθεματικούς» πολιορκητές του. Αρκεί να δουν μια μικρή, πικρή αλήθεια.

Όπως ακριβώς συμμετέχουμε κι εμείς που υπομένουμε ομιλίες που διαφωνούμε απόλυτα με το περιεχόμενο τους, έτσι κι αυτοί οφείλουν να δουν ισότιμα εμάς τους υπόλοιπους, να μοιραστούν το βήμα, να ανεχτούν την διαφορετική προσέγγιση.

Η περίφημη «στοχοπροσήλωση» ας επιλέξει επιτέλους τον στόχο της.

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 06 Ιουνίου 2020 12:36

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση