Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014 17:55

Ένα παραμυθάκι πριν από την κινητικότητα στα θέματα της Ανάπλασης από το μπλογκ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

του Γ.Τσιρίδη. Αυτήν την τελευταία μεγάλη κι ελεύθερη επί του παρόντος έκταση που υπάρχει στον Δ.Πειραιά εκτός απροόπτου θα την ξεκοκαλίσουν τα μεγάλα κεφάλαια. Ποιος το λέει αυτό; Η κοινή λογική. Αν κάποιος ενημερωθεί για τις αλλαγές που προώθησε και προωθεί ο υπουργός ΠΕΚΑ και μεταλλαγμένων κ. Μανιάτης για την περιοχή της Ανάπλασης και τις συνδυάσει με τις κινήσεις του φίλου του πρωθυπουργού κ.Μελισσανίδη, το συμπέρασμα βγαίνει μόνο του. 

 

Η περιοχή λοιπόν της Ανάπλασης, που βρίσκεται ανάμεσα στο λιμάνι του Πειραιά και την ΕΥΔΑΠ, οδεύει προς υπερεκμετάλλευση. Ηθικός αυτουργός είναι η κυρία συγκυβέρνηση. Και φυσικοί, αυτοί που έχουν τις άκρες και τα μέσα και μπορούν και δανείζονται μεγάλα ποσά από τράπεζες κι οργανισμούς. Ένα άρθρο με τίτλο "Κινητικότητα στα θέματα της ανάπλασης" ανάρτησε σήμερα στο μπλογκ του ο δημοτικός σύμβουλος Γιώργος Τσιρίδης. Πατήστε  εδώ   αν θέλετε να το διαβάσετε.

Γράφει για τις αποφάσεις που πήραν την Τρίτη 24/6 οι θεσμικοί στο δήμο. Αποφάσεις που έχουν να κάνουν με τις αλλαγές του κ.Μανιάτη. Γράφει και για μία συνάντηση ( στην οποία παραβρέθηκα) που έκαναν την Τετάρτη καμιά τριανταριά πολίτες της περιοχής μας με θέμα την ενημέρωση/αντιμετώπιση της νέας κατάστασης στην Ανάπλαση και των μεγάλων προβλημάτων που εγκυμονεί αυτή η αλλαγή προσανατολισμού. Μια αλλαγή, που αν δεν ληφθούν υπόψη οι προτάσεις των κατοίκων, τότε είναι εξασφαλισμένη η υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας. Πάντως δεν χάνουμε τίποτα αν πριν το άρθρο, φανταστούμε την εξής σκηνή.

Ξημερώματα κάτι τύποι μες τα πράσινα ντυμένοι, με κοντά παντελονάκια και με καπελάκι ψάθινο με κόκκινο φτερό, λίγο χλωμοί, λίγο υπερουράνιοι και πάνω σε μαχητικά ποδήλατα πλησιάζουν αθόρυβα το μέγαρο Μαξίμου. Με χίλιες προφυλάξεις καταφέρνουν και γλιστρούν στο δωμάτιο του κ. Αντώνη. Τον ξυπνούν, τον φιμώνουν κι έτσι όπως είναι με τις πυτζάμες τον απαγάγουν. Τα ίδια έκαναν την ίδια ώρα κι άλλες παρόμοιες ομάδες, σε άλλα μέγαρα και βίλες. Λίγο πριν ξημερώσει δίπλα στο διατηρητέο γυαλάδικο των λιπασμάτων της Δραπετσώνας καταφτάνουν την ίδια ώρα ακριβώς οι κομάντος με τους απαχθέντες. Εκτός από τον κ.Αντώνη τον Παναγίτσα, είναι εκεί και ο Βαγγέλας ο μεγαλόστομος, ένας Μανιάτης μεταλλαγμένος, οι Ζανιάς - Τουρκολιάς πρόεδροι μιας εθνικής κάτι, ένας Γάλλος, πρόεδρος των τσιμέντων του Ηρακλή μάλλον, ένας Τίγρης με το κλουβί του. Δίχως φίμωτρα ήταν o Ζακ Γαλυφιανάκης και η μάνα του ανώνυμου εργάτη πρόσφυγα. Την ώρα που σκάει μύτη ο ήλιος ένα ελικόπτερο πλησιάζει προς την ομάδα. Ένα ελικόπτερο που έσταζε νερά λες και μόλις είχε βγει από τη θάλασσα. Προσγειώνεται και τους υποδέχεται μες τα φύκια και τις πεταλίδες στάζοντας θάλασσα ο Πέτρος ο Ζ', ξέρετε ο μεγαλοπαπάς από την Αλεξάνδρεια, που...πουουου.. Κάτι μου διαφεύγει...Εν πάση περιπτώσει, μπαίνουν όλοι οι φιμωμένοι μέσα στο ελικόπτερο κι αυτό απογειώνεται. Ο πιλότος τους καλωσορίζει κι αυτός με τη σειρά του και τους λέει πως θα πετάξουν πάνω από τους δήμους της περιοχής και μετά θα είναι ελεύθεροι.

Στον πρώτο μεγάλο κύκλο πήραν μία στροφή και βούτηξαν προς το προαύλιο των φυλακών Κορυδαλλού. Το τι χαμός έγινε από τους φυλακισμένους δεν περιγράφεται. Όλοι φώναζαν πως γι'αυτούς είχε έρθει το ελικόπτερο. Μετά άρχισαν να πετούν προς Νίκαια, Κερατσίνι, Πέραμα και Σαλαμίνα. Και σε μισή ώρα προσγειώθηκαν μέσα στο ιδιωτικό νεκροταφείο της Ανάπαυσης ( μερικοί παραμυθιασμένοι το λένε "Κοιμητήριο της Ανάστασης"). Κατέβηκαν ένας ένας οι απαχθέντες και μαζί τους και ο Πέτρος ο Ζ' που πήρε το λόγο. Λοιπόν, μόνο μία ερώτηση θα σας κάνουμε κύριοι και μετά θα είστε ελεύθεροι να γυρίσετε στις βρομοδουλειές σας. Η ερώτηση είναι: Ποιος από εσάς θα ήθελε να ζει σ'αυτές τις περιοχές; Ο μόνος που σήκωσε το φτερό του ήταν ο δικέφαλος Αντωνοβαγγέλας. Τους έβγαλε το φίμωτρο ο παππάς και τους κοίταξε στα μάτια σαν κάτι να του χρωστούσαν και τους επεσήμανε πως αυτός ήταν εκεί ως εκπρόσωπος της αλήθειας. Αν έλεγαν ψέματα τότε ακαριαία τα μάτια του κοκκίνιζαν, το ίδιο και τα μάγουλά του κι αμέσως άνοιγε ένας τάφος που απορροφούσε με μια χαψιά τον ψεύτη κι έπεφτε πάνω του η ταφόπλακα για πάντα. Γι'αυτό σας ξαναρωτάω αγαπητοί μου κύριοι. Θα θέλατε να ζούσατε σ'αυτήν την περιοχή; Βεβαίως απάντησαν και οι δύο μαζί. Τάφος δεν άνοιξε, αλήθεια έλεγαν. Και γιατί παρακαλώ; Διότι, απάντησαν αυτοί μ'ένα στόμα μια φωνή, η περιοχή αυτή έχει ελάχιστο πράσινο, κανένα μητροπολιτικό πάρκο, μεγάλη ανεργία, ψηλές πολυκατοικίες, στριμωγμένα σπίτια και ενώ η θάλασσα είναι δίπλα της οι κάτοικοι είναι αποκλεισμένοι απ'αυτήν. Έτσι ακριβώς είναι πετάχτηκε η μάνα του ανώνυμου εργάτη/πρόσφυγα, αυτή είναι η αλήθεια, που να μην ήταν.

Όμως έχω μια απορία, συνέχισε η μάνα. Για ποιο λόγο εσείς που ζείτε σε ωραία περιβάλλοντα, σε πλούσια σπίτια και σε καλές περιοχές, θέλετε να μετακομίσετε στην υπόγα του Λεκανοπεδίου; Σας τσίμπησε κάτι;  Χοσέ Μουχίκα, απάντησαν και οι δύο μαζί. Όλοι οι παρόντες ( ακόμα κι ο πιλότος) τους κοίταξαν με απορία και με απορία αλληλοκοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Έπηξαν μες την απορία, όμως τα κοιτάγματα δεν την έλυσαν. Δηλαδή, ρώτησε ο Πέτρος ο Ζ', τι είναι αυτό; Είναι άνθρωπος; Είναι ο πρόεδρος της Ουρουγουάης, της πατρίδας του Σουάρες του δαγκωνιάρη, άσχετοι, απάντησε το δικέφαλο. Αυτός λοιπόν ο γεράκος, είναι ο πιο φτωχός πρόεδρος του κόσμου. Ζει σε ένα ταπεινό χαμηλοτάβανο σπίτι και πάει στο κοινωνικό ιατρείο της γειτονιάς του με σαγιονάρες. Από τότε που τον είδαμε και μάθαμε γι'αυτόν, συγκλονιστήκαμε. Μια ακατανίκητη εσωτερική δύναμη μας ωθεί συνεχώς να γίνουνε σαν κι αυτόν. Να γίνουμε σάρκα εκ της σάρκας του λαού μας και να ζούμε όπως ζει όλος αυτός ο κόσμος της Β' Πειραιά που οι ακατανόμαστοι παίρνουν υψηλά ποσοστά στις εκλογές. Γι'αυτό, και για να μείνουν τα χάλια της περιοχής όπως είναι, δώσαμε εντολή στον μανιάτη ούτε πάρκο να μην κάνει στη Δραπετσώνα, ούτε να επιτρέψει να πλησιάζουν οι κάτοικοι την θάλασσα. Και συμφωνήσαμε με τον Τίγρη και το κλουβί του, να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να υποβαθμίσει κι άλλο την περιοχή αυτήν. Εντάξει, καταλάβατε μακαριστέ μας; Εμείς οι δύο, ένα σώμα και μία ψυχή, από εδώ και πέρα, θα ζήσουμε μαζί με τον κόσμο αυτόν. Θα ζούμε όπως ζει ο κόσμος αυτός. Και το σύνθημά μας απ'εδώ και πέρα θα είναι "Χοσέ Μουχίκα, είσαι μία γλύκα".

Τότε ακούστηκε ένα τσαφ από παντού κι όλοι εξαφανίστηκαν. Όλοι; Εεε, εκτός από έναν. Έναν τύπο, Νεοαίσωπος έλεγε το καρτελάκι που ήταν καρφιτσωμένο στο στήθος του. Λένε, αυτοί που τον ξέρουνε, πως το πρωί μοιάζει με όλους εμάς και το βράδυ με κανέναν. Να ρωτήσω κάτι; Ο Γαλυφιανάκης, τι γύρευε σ'αυτό το κακό συναπάντημα; Άστα ....λες  κι έπαιζε σε ταινία ο πυροβολημένος. Τον μπέρδεψαν τον άνθρωπο. Ήθελε αυτόγραφο από τον Σαμαρά κι ήρθε επί τούτου από την Αμερική, ξέρεις για το γκολ που έβαλε. Τίποτα άλλο; Άντε γιατί έχουμε και δουλειές να κάνουμε. Σχολάμε;

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014 05:52
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση