Τρίτη, 26 Απριλίου 2022 18:54

Το κουνελάκι της κας. Γεωργίας από την Κύπρο, του Yorgos Kyriakopoulos, από το fb

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
fb61Στην Κύπρο έχω κακοπάθει από φαγητό και τις τέσσερεις φορές που έχω έρθει από το 2003 μέχρι τώρα. Κι αυτή τη φορά πάλι όλο παράπονα είμαι, μιάς και δεν μου αρέσουν τα ψητά κρέατα ή τα φαστφουντάδικα ή οι σούβλες (πλην αρνιού). Έτσι, όταν σήμερα τελείωσα στην Λεμεσό με μιά χειμαρρώδη τετράωρη συνέντευξη του 93άχρονου Βαρωσιώτη κεραμίστα Βαλεντίνου (έπεται ξεχωριστή ανάρτηση), είπα να αποφύγω τα παραλιακά εστιατόρια και έπαιξα το χαρτί της τύχης, ρισκάροντας ένα γεύμα σε εστιατόριο του αυτοκινητοδρόμου. Απαίσιο στην όψη, αλλά και η πείνα μεγάλη. Πέρασα την τζαμαρία και βρέθηκα σε μία σκηνή που μάλλον κάθε άλλος ταξιδιώτης θα έμπαινε σε δεύτερες σκέψεις.
Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι σε ξαπλώστρες πάνω στο μωσαϊκό, έξω από την κουζίνα, έβλεπε στην τηλεόραση ένα βαριετέ με θρησκευτική προσήλωση. Εκείνος με γαλάζιο σορτσάκι και πλαστική σαγιονάρα, εκείνη με ολόσωμη λεοπαρδαλέ πυτζάμα και ξυπόλητη. Όταν πρόσεξαν τον ξαφνικό μοναδικό τους πελάτη, εκείνη έβγαλε τα γυαλιά πρεσβυωπίας με τον χοντρό μαύρο σκελετό και σηκώθηκε λίγο απρόθυμα.
"Μπορώ να φάω κάτι ή είναι πολύ αργά?"
Η λεοπαρδαλέ γυναίκα ήταν παραδόξως πολύ όμορφη, με κορακί μαλλί, ξερακιανή και φτυστή η Ζωζώ Σαπουτζάκη με ολίγον από Στέλλα της Μερκούρη.
Διάλεξα το λεμονάτο κουνέλι και ζήτησα μιά κόκα κόλα.
Και κατάπληκτος έφαγα το καλύτερο Κυπραίϊκο φαγητό της ζωής μου. Αγγουροντομάτα σκέτη, ένα κρεμμύδι καθαρισμένο ολόκληρο, πράσινες τσακιστές ελιές και ζυμωτό ψωμί ήταν αυτά που ήρθαν με το κουβέρ. Και ακολούθησε ένα πεντανόστιμο κουνελάκι με πληγούρι (με ζουμί από το κουνέλι και τηγανητό φιδέ), κρεμμυδάκια και καταπληκτικές πατάτες φούρνου (αυτές είναι καταπληκτικές παντού εδώ).
Σηκώθηκα και πήγα στην κουζίνα τελειώνοντας και είπα στην λεοπαρδαλέ κυρία πόσο πολύ μου άρεσε το φαγητό. Έκανε υποκλίσεις πίστας με το δεξί χέρι στην καρδιά και όλο και έμοιαζε περισσότερο με την Σαπουτζάκη.
fb62"Θα μου κάνετε κι ένα μέτριο καφέ?"
Ήρθε και ο καφές σε εκπληκτικό φλυτζανάκι που έγραφε "Βυζαντινός Κυπριακός καφές".
'Τι χρωστάω. την ρώτησα. Δεκαπέντε ευρώ, μου απάντησε.
"Μπορώ να σας αφήσω 20 και να πάρω και το φλυτζανάκι?".
Ούτε συζήτηση να με αφήσει να πληρώσω. "Θα στο δώσω εγώ". Μα δεν μου πάει, της εξήγησα. Από την καρδιά μου τα δίνω.
Κοντοστάθηκε λίγο και πήγε πίσω από την μπάρα και μου τύλιξε 3 φλυτζανάκια. "Από την εταιρεία του καφέ είναι. Αλλά αφού επιμένεις, σου δίνω τρία".
"Μα....", την κοίταξα με ένα μείγμα ευγενικής άρνησης και απορίας.
"Γιά τα όμορφα λόγια(ν) μπούπες"! μου απάντησε δινοντάς μου την σακούλα με τα τρία φλυτζανάκια.
Αν θέλετε εξαιρετικό Κυπριακό φαγητό, καλομαγειρεμένο και σπάνιο, τότε να πάτε στο "Εστιατόριο της Γεωργίας, στην έξοδον του χάϊουέϊ προς Χοιροκοιτίαν"
Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 26 Απριλίου 2022 19:41
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση