Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2021 10:45

Στο κομμωτήριο έχει έρθει νέος κολορίστας, κοντούλης, αεικίνητος, φλύαρος και, όπως αυτοαποκαλείται "αδελφή", της Myrina Kalaitzi, στο fb

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
viaΔεν ξέρω και πολλά από τους σχετικούς λεξιλογικούς κώδικες, δεν θέλω να ξεγελάσω κανέναν, εγώ αισθάνομαι ότι το κάνει με στόμφο και ταχύτητα για να προλάβει τους άλλους, να δηλώσει εαυτόν επιθετικά, για να το βγάλει από τη μέση, πριν ο απέναντι το κάνει με τρόπο που θα τον φέρει για πολλοστή φορά σε δύσκολη θέση. Σε κάθε περίπτωση, μού βάφει τα μαλλιά και μού κάνει πολιτικό κήρυγμα. Δεν έχω προλάβει να αρθρώσω και πολλές κουβέντες για να τον διαβεβαώσω ότι συμφωνώ και ότι δεν χρειάζεται να με πείσει στα σημεία αιχμής που αναδεικνύει. Άλλωστε, απολαμβάνει να αγορεύει. Κι εγώ λουφάζω. Είναι και πολύ περιποιητικός, ώρα ξεκούρασης.
 
Κάπως αποφάσισε να μου πει (το "τό φερε η κουβέντα" θα ήταν ψευδές) για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και αυτό που ο ίδιος επισκέφθηκε στην Πολωνία, το Μαϊντάνεκ -στρατόπεδο μαζικής εξόντωσης, με θαλάμους αερίων. Να σου σηκώνεται η τρίχα. Και στα τελειώματα αυτής της συζήτησης/αγόρευσης, για τον φασισμό, μου είπε ότι "ένας φασίστας με χτύπησε τις προάλλες στο μετρό". Σοκαρίστηκα από το νέο και πήρα ίσως λίγο χρώμα στο μάγουλο, γιατί αναπήδησα στην καρέκλα. Χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε επαφή, φιλική ή εχθρική, ο κολορίστας μας απλώς στεκόταν, υπήρχε στο μετρό, όταν ξαφνικά δέχτηκε επίθεση. Του έκαναν κεφαλοκλείδωμα και τον χτύπησαν στο κεφάλι. Ένα νεαρό παιδί ευτυχώς παρενέβη, φώναξε να τον αφήσουν ήσυχο, αλλά μια κυρία φρόντισε να φωνάξει ότι "σε κάτι τέτοιους καλά το κάνουν". Ο θύτης και ο φίλος του έφυγαν ανενόχλητοι. Ο κολορίστας μας δεν χτύπησε σοβαρά. Πάλι καλά. Ακόμα όμως τρέμει στην ανάμνηση και τη σκέψη. Στην αστυνομία τού είπαν ότι έπρεπε να έχει κάνει καταγγελία εκείνη τη στιγμή, τώρα δεν μπορούν να κάνουν κάτι. (...)
Δεν ξέρω πόσα βήματα μπροστά θεωρούμε ότι έχουμε κάνει σαν κοινωνία ή κοινωνίες, πόσα θεωρούμε ότι έχουμε κατακτήσει και πόσα υπολείπονται, εγώ βλέπω ότι τα πράγματα είναι πάντα αντιφατικά, μικτά, αλλού παίρνουν θετική τροπή αλλού αρνητική, αλλού παγιώνονται προοδευτικές πρακτικές, αλλού διατρανώνονται σκοταδιστικές αντιλήψεις, η πάλη είναι διαρκής με κάποιο πρόσημο να κυριαρχεί. Δεν ξέρω, επί παραδείγματι, πόσο μπροστά θα θεωρούσε ότι έχει καταφέρει να φτάσει το φεμινιστικό κίνημα με σόου σαν το "Bachelor", τον απόλυτο διασυρμό της γυναικείας αξιοπρέπειας, ανάμεσα στα πρώτα σε τηλεθέαση.
Υπάρχει ακόμη (πολύς) κόσμος που θεωρεί ότι μπορεί να πληγώνει (και να σκοτώνει) τον συνάνθρωπό του μόνο και μόνο επειδή δεν έχει κάνει την ίδια ταυτοτική επιλογή όπως εκείνος -για να το πω όσο πιο γενικά γίνεται. Η καταπίεση και η δυστυχία δεν θα πρέπει να είναι ανεκτές για κανέναν. Σαν κοινωνία, θέλω να πω, θα πρέπει να είμαστε ο νεαρός που ανάγκασε τον θύτη να οπισθοχωρήσει και όχι η κυρία που ενθάρρυνε την γροθιά του, ώστε να χτυπήσει έναν άνθρωπο που διατελούσε αμέριμνος εν ειρήνη στο μετρό της πόλης μας.
Καλημέρα.
Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2021 11:01
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση