Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2021 18:02

Αναφορά από το νοσοκομείο, της Βισουάβα Σιμπόρσκα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

symporskaΡίξαμε κλήρο ποιος θα πάει να τον δει.

Έπεσε σ'εμένα. Σηκώθηκα από το τραπεζάκι μας.

Πλησίαζε η ώρα των επισκέψεων στο νοσοκομείο.

 

Δεν απάντησε τίποτα στον χαιρετισμό μου.

Ήθελα να του πιάσω το χέρι - το τράβηξε πίσω 

όπως ο πεινασμένος σκύλος που δεν αφήνει το κόκκαλό του.

 

Φαινόταν να ντρέπεται που πεθαίνει.

Δεν ξέρω τι λες σε κάποιον σαν κι αυτόν. 

Τα βλέμματά μας δεν διασταυρώνονταν, όπως στο φωτομοντάζ.

 

Δεν με παρακαλούσε ούτε να μείνω ούτε να φύγω. 

Δεν ρωτούσε για κανέναν από το τραπεζάκι μας.

Ούτε για σένα, Μπόλεκ. Ούτε για σένα, Λόλεκ. Ούτε για σένα, Τόλεκ.

 

Μ'έπιασε πονοκέφαλος. Ποιος πεθαίνει εδώ και για ποιον;

Επαινούσα την ιατρική και τις τρεις βιολέτες στο ποτήρι.

Μιλούσα για τον ήλιο κι έσβηνα.

 

Τι καλά που υπάρχουν σκαλοπάτια γοργά να τα κατεβαίνεις.

Τι καλά που υπάρχει εξώπορτα να την ανοίγες.

Τι καλά που με περιμένατε στο τραπεζάκι μας.

 

Η οσμή του νοσοκομείου μου προκαλεί ναυτία. 

 Σ.Δ. Το ποίημα αυτό είναι από την ποιητική συλλογή της Βισουάβα Σιμπόρσκα "ΧΙΛΙΕΣ ΔΥΟ ΧΑΡΕΣ" (1967). Ποιήματα από όλες τις ποιητικές συλλογές της Β.Σιμπόρσκα υπάρχουν στο βιβλίο "Η ΖΩΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ" που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2021 σε μετάφραση Μπεάτα Ζουλκίεβιτς.

Τα ποιήματα τα διαβάζω σιγά σιγά, από λίγα και περίπου κάθε μέρα. Συνεχίζω διότι αρκετά είναι αυτά που μέχρι στιγμής μου αρέσουν πολύ. Με λέξεις απλές και στίχους κατανοητούς που αποπνέουν μια λιτή ποίηση, καταφέρνουν να ξυπνήσουν συναισθήματά μου και ψυχονοήματα που κάπου μέσα μου είχανε κρυφτεί, ή να με ερεθίσουν άλλα που νομίζω ότι δεν τα είχα νιώσει ποτέ μου, αλλά με έναν τρόπο τώρα αισθάνομαι ότι με αφορούν. Τελικά αποφάσισα να αντιγράψω τους επόμενους μήνες τρία από όλα με την προσδοκία να κάνουν κλικ σ'αυτούς που θα τα διαβάσουν ευχόμενος να πάρουν μία ποιητική φόρα για μια εξπρές πτήση μετά επιστροφής. Το δρομολόγιο είναι από την καθημερινότητά τους σε ότι έχει απομείνει από τον ουρανό τους, τον φωτεινό και τον σκοτεινό βεβαίως και πιο πολύ εκεί όπου σμίγουν, να όπως σ'αυτό το ποίημα που η φωτεινή ομορφιά της τέχνης βρίσκεται σε σχέση με την σκοτεινιά μιας ανθρώπινης αλήθειας της ζωής, ένα δρομολόγιο που το έκανα κι εγώ. 

Η Πολωνέζα Βισουάβα Σιμπόρσκα ( Κούρνικ, 1923 - Κρακοβία, 2012) τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996. 

Στη Σταγόνα είχα αναρτήσει πριν τέσσερα χρόνια δύο ποιήματά της, το πρώτο τον Απρίλιο,  Το μίσοςκαι το δεύτερο τον Ιούλιο Ευτυχισμένη αγάπη.

Στη  biblionet.gr  ο βίος και τα έργα της ποιήτριας. Με κλικ πάνω σε κάθε βιβλίο εμφανίζονται περισσότερες πληροφορίες

Μεγάλη ποίηση για τους ανυπεράσπιστους θνητούς  της Τίνας Μανδηλαρά με αφορμή το συλλογικό τόμο "Η ζωή εδώ και τώρα".

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2021 06:13
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση