Κυριακή, 04 Απριλίου 2021 05:18

Ο Βιβάλντι και ο Κουρτ Βάιλ που μ' αρέσουν πολύ, μαζί, όπως δεν θα το είχαν φανταστεί ποτέ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

vivaldiΒλέποντας και ξαναβλέποντας αυτό το βιντεάκι στη σελίδα του odysseas kountoupidis που το ανάρτησε στο fb o Robert Guediguian και πέφτοντας στο δίχτυ των συνειρμών, έχουμε και λέμε: Σχεδόν όλες τις λίγες φορές που έχω παρακολουθήσει ζωντανά συναυλία κλασικής μουσικής και φτάνοντας αργά ή γρήγορα στο δίλλημα να φύγω ή κλείνοντας τα μάτια μου να αφήσω ελεύθερο το μυαλό μου να κάνει τα δικά του ταξίδια, κάποια στιγμή ερχόμουν στο περίπου στη θέση αρκετών μαθητών μου που ήταν αδύνατο να συγκεντρωθούν την ώρα της παράδοσης.

Και κάθε φορά, μα κάθε φορά, σχεδόν ψυχαναγκαστικά, μου περνούσε από το μυαλό πως ένας τρόπος υπάρχει για να τους κεντρίσω το ενδιαφέρον κι αυτός ήταν να έκανα διάφορα κλοουνίστικα κόλπα και ακροβατικά την ώρα που έγραφα στον πίνακα τα ακατανόητα και γι'αυτό βαρετά γι'αυτούς μαθηματικά. Να λοιπόν που την ιδέα αυτή την έφερε εις πέρας με επιτυχία αυτό το εξαιρετικό κουαρτέτο γυναικών. Μένει βεβαίως ένα μετέωρο, αν τα εφέ της εκτέλεσης επιτρέπουν την μετουσίωση των ήχων σε ψυχική ευφορία, αλλά το κέρδος της παρακολούθησης είναι δεδομένο.   

Όσο για τους ανεπίδεκτους μαθήσεως μαθητές μου, η φάση κατέληγε κάθε φορά στην απελπισία του άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες, προσμένοντας να ανέβουν αυτοί το βουνό των μαθηματικών, όπως και κάθε μαθήματος που δεν τους κάνει κλικ. Έπρεπε να περάσω αρκετά χρόνια ως μάχιμος στις τάξεις ώσπου σιγά σιγά μου έγινε καθαρό ότι η μαγική λύση ήταν να πάω το βουνό των μαθηματικών στους Μωάμεθ μου στα θρανία. Μια "μαγική" λύση που απαιτούσε από την μεριά μου πολύ κόπο, αλλά μερικές φορές εκ του ευτυχούς αποτελέσματος η χαρά μας ήταν κοινή και μεγάλη. 

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Απριλίου 2021 07:47
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση