Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2021 15:49

Η Αριστερά ακούει; Του Τάσου Τσακίρογλου

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

angelus-novusΗ πανδημία του κορονοϊού δίνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για αναστοχασμό τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Η περίοδος της αναγκαστικής απομόνωσης και των ελαχιστοποιημένων κοινωνικών επαφών μάς επιτρέπει να σκεφτούμε τις ηθικές επιλογές μας, να επανεκτιμήσουμε τις σχέσεις μας και να δούμε λίγο πιο αποστασιοποιημένα την καθημερινότητά μας. Να «ξεσκαρτάρουμε» τα περιττά από τα ουσιαστικά και να προβληματιστούμε για τους ατομικούς μας στόχους.

 Από την άλλη, σε κοινωνικό επίπεδο επιβάλλεται να δούμε πού πρέπει να πατήσουμε γκάζι και πού φρένο, σε μια πίστα ολισθηρή, επικίνδυνη και γεμάτη απρόβλεπτες στροφές. Να εκτιμήσουμε τι είναι αυτό που πρέπει να επιταχύνουμε και τι εκείνο που πρέπει να επιβραδύνουμε. Για παράδειγμα: Μπορούμε σήμερα να επενδύουμε το ίδιο στα ορυκτά καύσιμα, σε μια χιμαιρική «ανάπτυξη» και στην «αξιοποίηση» των πάντων, της φύσης περιλαμβανομένης;

Ερευνα πέντε μεγάλων πανεπιστημίων έδειξε ότι το 2018 ένας στους πέντε θανάτους οφειλόταν ή σχετιζόταν με τη μόλυνση της ατμόσφαιρας - συνολικά 8,7 εκατομμύρια άνθρωποι. Και φυσικά χωρίς να συνυπολογίσουμε το κόστος των ζημιών από τα ακραία καιρικά φαινόμενα ή την υποθήκευση του μέλλοντος από την κλιματική αλλαγή, η οποία λαμβάνει πλέον χαρακτήρα «κατεπείγοντος».

Ο ρόλος του καθενός μας σ’ αυτή την εξίσωση δεν είναι αμελητέος. Ο καθένας μας μετράει. Οι ατομικές επιλογές αθροίζονται σ’ ένα αποτέλεσμα που θα καθορίσει τον κόσμο στον οποίο θα ζήσουν τα παιδιά μας. Ταυτόχρονα πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχουν ατομικές λύσεις σε συλλογικά προβλήματα. Οσο γοητευτικό και προστατευτικό και εάν είναι το προσωπικό μας κουκούλι (οικογενειακό, επαγγελματικό ή φιλικό), δεν μπορεί να μας παράσχει την επιθυμητή απόδραση από τα κοινωνικά αδιέξοδα.

Προφανώς άλλες δυνατότητες έχει ο πλούσιος και άλλες ο φτωχός για πρόσκαιρες διεξόδους και οπωσδήποτε οι συνέπειες των μεγάλων προβλημάτων πλήττουν τον καθένα σε διαφορετικό βαθμό, όμως η επιταχυνόμενη παγκοσμιοποίηση επιφυλάσσει μια κοινή τύχη για όλους.

Σήμερα «η πολιτική σκέψη βρίσκεται σε κρίση, είναι τυφλή και υπόκειται σε μια οικονομίστικη βλακεία, η οποία υποβαθμίζει όλα τα πολιτικά προβλήματα σε ζητήματα “αγορών” - έτσι, είναι ανίκανη να χαράξει ένα αληθινό πρόγραμμα για το έθνος», όπως γράφουν οι Στεφάν Εσέλ και Εντγκάρ Μορέν στο κοινό τους βιβλίο «Ο δρόμος της ελπίδας» (εκδόσεις Πατάκη).

Η τυφλότητα των πολιτικών ελίτ οδηγεί κατευθείαν στον γκρεμό και όποιος δεν το βλέπει αυτό μάλλον εθελοτυφλεί. Το διαπιστώνουμε τα τελευταία δέκα-δώδεκα χρόνια, τόσο με την οικονομική όσο και με την υγειονομική κρίση. Τα πάντα αφήνονται στις «αγορές», πολιτικά υποκείμενα γίνονται οι μεγα-εταιρείες και τα λόμπι, ενώ οι πολιτικοί μετατρέπονται σε ορντινάντσες των επιχειρηματιών, των αεριτζήδων και των πάσης φύσεως μαφιόζων του πλούτου.

Οι ηθικές επιλογές –σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο– είναι μπροστά μας και θα διαμορφώσουν τον κόσμο που έρχεται: είτε αυτός θα είναι ένας κόσμος κατεστραμμένος για τις επόμενες γενιές, είτε θα είναι ένας κόσμος που θα αναδυθεί από τις «στάχτες» (όχι κυριολεκτικά) του σημερινού.

Δεν είναι μοιραίο ο Αγγελος της Ιστορίας* να βαδίσει με την πλάτη προς το μέλλον κοιτάζοντας τους σωρούς των ερειπίων που υψώνονται πίσω του. Αυτό προϋποθέτει προβληματισμό, συνείδηση, φαντασία, θάρρος και, προπαντός, ριζοσπαστικές επιλογές. Οχι ρουτίνα, όχι διαχείριση, όχι συμβιβασμό! Η Αριστερά ακούει;

 
Πηγή:  efsyn.gr

Σ.Δ:* Το Angelus Novus ( Άγγελος της Ιστορίας), ο πίνακας του άρθρου, είναι υδατογραφία  του Ελβετο-Γερμανού ζωγράφου Πάουλ Κλέε (Μύνχενμπουχζεε, Ελβετία, 1879- Μουράλτο, Ελβετία, 1940)   η οποία φιλοτεχνήθηκε το 1920.

Ο Γερμανοεβραίος κριτικός Βάλτερ Μπένγιαμιν (Βερολίνο, 1892- Πορτ Μπου, Ισπανία, 1940) ιδιοκτήτης του έργου για πολλά χρόνια, εκτιμούσε πως απεικόνιζε «τον άγγελο της ιστορίας. Το πρόσωπό του είναι στραμμένο προς το παρελθόν. Όπου εμείς αντιλαμβανόμαστε μια αλυσίδα γεγονότων, αυτός βλέπει μία μοναδική καταστροφή που συνεχίζει να συσσωρεύει το ένα ερείπιο πάνω στο άλλο»  

 
Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2021 16:06

Σχόλια   

0 # ΣΑΚΗΣ 19-02-2021 11:47
Δεν διαφωνώ με την καλή σας πρόθεση. Όμως το "εβραϊκή καταγωγή" παραπέμπει σε "ράτσα" και όχι σε θρήσκευμα (την αναφορά στο οποίο είδαμε και πάθαμε να το αφαιρέσουμε από τις ταυτότητες). Άνθρωποι εβραϊκού θρησκεύματος υπήρξαν και υπάρχουν Σημίτες όπως οι Παλαιστίνιοι, Αιθίοπες, Μογγόλοι (οι Χαζάροι) κλπ. Ανά τους αιώνες, με άλλα προσχήματα διώχθηκαν οι Σεφραδίμ από Ισπανούς κλπ και για άλλους λόγους οι Ασκενάζι από Ρώσους κλπ. Ο προσδιορισμός όμως παραπέμπει σε κάποιον πνηρό με γαμψή μύτη, φιλάργυρο, τοκογλύφο, όπως ο Σάιλοκ του Σαίξπηρ, ο Φέιγκιν του Ντίκενς, η εβραία γριά Ντοστογιέφσκι κλπ κλπ, Αυτό λέω να αποφύγουμε αγαπητέ κύριε Ιγνατιάδη με την αναφορά "εβραίος" όπως κάνατε, ας πούμε, για τον George Steiner.
Παράθεση
0 # Ιγνατιάδης Λάκης 17-02-2021 17:53
α) Ότι δεν πρόκειται να βρούμε άκρη είναι φανερό μιας και οι δύο είμαστε αμετατόπιστοι και απ'ότι φαίνεται όχι συγκυριακά, ως προς αυτό που πρεσβεύουμε στο θέμα αυτό. β) Να εξηγήσω με λίγα λόγια για τελευταία φορά την επιλογή μου. Ο βασικός λόγος λοιπόν στο να αναφέρω την "εβραϊκή καταγωγή", πέρα από ότι είναι μία αλήθεια, είναι πως δεν θα ήθελα να βρισκόμουν ποτέ στη θέση όλων αυτών των συνανθρώπων μας που ζούσαν στις ευρωπαϊκές χώρες τους τελευταίους αιώνες, εξ αιτίας των φανερών και κρυφών διώξεων που δέχτηκαν λόγω της καταγωγής τους, διώξεις που τους έκαναν τη ζωή μαύρη. γ) Το "εβραίος" για όλους αυτούς δεν έχει να κάνει με το θρήσκευμά τους, μιας και αρκετοί απ'αυτούς απείχαν από τις συναγωγές και πολλοί ήταν άθεοι. Επιπροσθέτως βουδιστές Άγγλοι ή χριστιανοί Γερμανοί δεν έχουν υποστεί ποτέ ανάλογες διώξεις. δ) Τέλος, δικαίωμα του καθενός είναι να τονίζει ή όχι την καταγωγή τους. Όπως και να ονοματίζει τους ομογενείς μας Ελληνοαμερικάνους ή να μην προσθέτει το Έλληνο...
Παράθεση
0 # ΣΑΚΗΣ 16-02-2021 19:35
Α! Δηλαδή από συμπόνια και όχι από υποβόσκοντα ρατσισμό.
Παράθεση
0 # Ιγνατιάδης Λάκης 16-02-2021 10:53
Διότι όλοι αυτοί οι εβραϊκής καταγωγής ευρωπαίοι πολίτες τους τελευταίους αιώνες βρέθηκαν εξ αιτίας της εβραϊκής ρίζας τους στο στόχαστρο όλων σχεδόν των αυτοκρατοριών και εθνικών κρατών με πιο φρικτό το ολοκαύτωμα των ναζιστών. Επιπλέον για τον συγκεκριμένο το πρόωρο τέλος του το 1940 ήταν συνέπεια αυτής της διπλής καταγωγής του.
Παράθεση
0 # ΣΑΚΗΣ 15-02-2021 20:10
Ήμαρτον ρε παιδιά με αυτό το " Γερμανοεβραίος"! Δηλαδή γιατί δεν λέτε Γερμανοχριστιανός, ΄Αγγλοβουδιστής;
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση