Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2020 06:19

Έφυγε απ' αυτόν τον κόσμο που δεν τον χωρούσε ο Μαραντόνα, ένας αλήτης βασιλιάς μέσα κι έξω από τα γήπεδα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

maradona222Η αίσθηση που μου δημιουργούσε ο Ντιέγκο Μαραντόνα ( Λανούς, 30.10.1960 - Τίγρε, 25.11.2020) κάθε φορά που τον έβλεπα να παίζει μπάλα ήταν πως πύκνωνε η ενέργεια στο γήπεδο και αποκτούσε μία ουσία το παιχνίδι που ανέβαζε μέσα μου στροφές η διάθεση για ζωή. Ένας σημαντικός λόγος γι'αυτήν την υπέρβαση, απ'αυτούς που μπορώ να σκεφτώ, ήταν το απρόβλεπτο των κινήσεών του και το άλλο, το ότι ένας μια σταλιά εξωστρεφής άνθρωπος είναι ικανός να πηδάει στη δίνη του παιχνιδιού πιο ψηλά από τα μπόι του. Αυτά ήταν τα στοιχεία που με έκαναν να γίνομαι ένα μ'αυτόν μέσα στο γήπεδο. 

Όσο για το δυνατό σημείο της ζωής του είναι πως αυτό το αλητάκι του Μπουένος Άιρες απέδειξε για μία ακόμα φορά ότι τα λεφτά και η δόξα δεν σε προσαρμόζουν απαραίτητα στο όποιο σύστημα, πως πάντα υπάρχουν περιθώρια να κάνεις το δικό σου ανοίγοντας ένα νέο μονοπάτι ακόμα κι όταν συνειδητοποιώντας με τον καιρό πως αυτό θα το πληρώνεις κάθε φορά ακριβά.

Αυτό που σίγουρα μου έβγαινε κάθε φορά που έβλεπα ποδοσφαιρικά ματς ήταν να κερδίζει η ομάδα που έπαιζε ο Μαραντόνα, όποια και νά'ταν αυτή. Ήμουν αβλεπί συναισθηματικά μαζί του κι αυτό δεν είναι αυτονόητο για μένα όσον αφορά τους πεντάστερους ποδοσφαιριστές που έχω θαυμάσει στη ζωή μου παρακολουθώντας τους να παίζουν μπάλα όχι από την εξέδρα, αλλά από τα διάφορα ΜΜΕ κι ως ένα βαθμό μάθαινα κάποια πράματα για τη ζωή τους και την στάση τους. Ας πούμε, δεν μου συνέβαινε το ίδιο με τον Πελέ, τον Κρόιφ τον Ζιντάν τον Μέσι ή τον Ρονάλντο, που μου έδιναν την αίσθηση ότι ελέγχουν τα πάθη τους, ενώ μου είχε συμβεί με τον Ροναλντίνιο, τον Μπεστ και τον Γκαρίντσα (η ντρίπλα του Θεού). 

Ένα σημείο που με είχε βάλει σε σκέψεις κάποτε ήταν το γιατί δεν έπιασε ο Μαραντόνα στην Μπαρτσελόνα, μια ομάδα με περγαμηνές και τίτλους, που ήταν η πρώτη Ευρωπαϊκή ομάδα που έπαιξε όταν έφυγε από την Μπόκα Τζούνιορ, ενώ έκανε πράματα και θάματα με την μετριότατη Νάπολη. Προφανώς οι λόγοι θα είναι πολλοί και σύνθετοι και θα έχουν να κάνουν με όλα όσα μικρά και μεγάλα καθορίζουν την απόδοση ενός ποδοσφαιριστή και γενικότερα του κάθε εργαζόμενου.

Αυτό πάντως που μου άρεσε να πιστεύω ήταν πως τον διήγειρε η πρόκληση το να ανεβάσει στην κορυφή μία ομάδα δίχως τίτλους κι από μια ριγμένη περιοχή της Ιταλίας, γιατί ήταν κάτι που ταίριαζε σ'αυτό που ήταν ο Μαραντόνα όχι μόνο στην πραγματικότητα αλλά και στη φαντασία του. Είχε μια τέτοια πίστη στον εαυτό του που τον οδηγούσε να παίρνει πάνω του την άνοδο από το μηδέν στο χίλια ξαναπαίζοντας έτσι το μοτίβο της ζωής του και κάνοντας τα πάντα γι'αυτούς που δεν έχουν βρει κάτι υπαρκτό για να λατρέψουν. Σε κάτι τέτοιους τύπους τους βγάζω με την καρδιά μου το καπέλο. Κι εύχομαι να εμφανίζονται αρκετοί στο παγκόσμιο χωριό μας και να είμαι σε θέση να αναγνωρίζω κάθε φορά το μεγαλείο τους όταν τους συναντώ στα πεδία που διαπρέπουν, ει δυνατόν εν τη γενέσει τους

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί το λήμμα της Βικιπαίδειας για τον Μαραντόνα. 

Κι   εδώ   ένα βίντεο με τα δέκα καλύτερα γκολ που πέτυχε. 

Και οι τρεις ταινίες που έχουν στο κέντρο τους τον Μαραντόνα.

"Ο Μαραντόνα από τον Κουστουρίτσα" (2008). Η ταινία έχει χαρακτήρα οδοιπορικού, μιας και ο σκηνοθέτης ταξιδεύει για να βρεθεί με τον παίκτη στην Αργεντινή και όπου αλλού χρειαστεί να τον ακολουθήσει με την κάμερα, σε μια σειρά σπάνιων αφιλτράριστων συνεντεύξεων μαζί του. Παράλληλα, δίνεται έμφαση στη θρησκευτική λατρεία των οπαδών απέναντι στο πρόσωπο του Μαραντόνα.

«Ντιέγκο Μαραντόνα» (2019). Χρειάστηκε σχεδόν μία δεκαετία για να δούμε το επόμενο αξιόλογο ντοκιμαντέρ για τον Μαραντόνα, το οποίο μάλιστα υπογράφει ο οσκαρικός Ασίφ Καπάντια. Επικεντρωμένος στην ιταλική περίοδο (1884-91) του τόσο αμφιλεγόμενου σταρ, όταν κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, ένα κύπελλο κι ένα κύπελλο UEFA με τη Νάπολι, αλλά και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με την εθνική Αργεντινής, ο Καπάντια εκμεταλλεύεται αφηγηματικά ένα πλούσιο, αποκαλυπτικό αρχειακό υλικό και μια μυθιστορηματική βιογραφία. Δουλεύει αντιστικτικά εικόνα και ήχο, δίνει ρυθμό στις –συνήθως αντι-κινηματογραφικές– συνεντεύξεις, αποφεύγοντας τα talking heads, μοντάρει ευρηματικά τη ζωή του Ντιέγκο (εκτός τερέν) με εκείνη του Μαραντόνα (η δημόσια εικόνα του) και ρίχνει φως στην πολυδιάστατη διαδικασία με την οποία θεοποιήθηκε και αποκαθηλώθηκε ένα αθλητικό αλλά και πολιτισμικό φαινόμενο. Ανάμεσα στα άλλα ο Καπάντια είπε για τον Μαραντόνα:  Θα έλεγα πως έχω γνωρίσει διαφορές εκδοχές της προσωπικότητάς του. Δεν είναι εύκολο να σου απαντήσω. Γιατί, για παράδειγμα, όταν στο Μουντιάλ της Μόσχας τον βλέπαμε να ξεσπά σαν αλλοπαρμένος στις κερκίδες, αναμφισβήτητα ήμασταν μάρτυρες μιας πτυχής του Μαραντόνα. Ο άνθρωπος που γνώρισα εγώ όμως στο σπίτι του δεν είχε καμία σχέση με αυτό, ήταν ήρεμος, χαλαρός και σε καλή κατάσταση. Άρα όταν έχεις την ευκαιρία να τον γνωρίσεις με αυτόν τον ουσιώδη και ειλικρινή τρόπο, δεν μπορείς παρά να νιώσεις μια συμπάθεια προς το πρόσωπό του όταν όλοι τον διακωμωδούν. Χωρίς φυσικά να παραβλέπεις όλα τα άσχημα που έχει κάνει, τα οποία προσωπικά δε δικαιολογώ καθόλου. Απλώς ο Μαραντόνα που γνώρισα εγώ δεν έχει σχέση με αυτόν που χλευάζουν όλοι».

"Maradona in Mexico": Στην αγωνιστική περίοδο 2018-19, ο Ντιέγκο Μαραντόνα βρέθηκε ως προπονητής στους Ντοράντος (η τελευταία ομάδα που βρέθηκε ο Πεπ Γκουαρντιόλα ως παίκτης), οι οποίοι τότε βρισκόταν στο τέλος της κατάταξης της β’ κατηγορίας του μεξικανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.Όλοι όμως στάθηκαν στο νέο αυτό επαγγελματικό βήμα του Ντιέγκο Μαραντόνα, καθώς εμπεριείχε και μια μικρή λεπτομέρεια που ήταν ικανή να οδηγήσει τόσο τους Ντοράντος όσο και τον ίδιο τον Μαραντόνα στην απόλυτη καταστροφή: οι Ντοράντος έχουν την έδρα τους στην πόλη Κουλιακάν της πολιτείας Σιναλόα του Μεξικό, την πατρίδα του «Ελ Τσάπο». Με άλλα λόγια, η είδηση τότε είχε ως εξής: Ο Μαραντόνα, που δεν έκρυψε ποτέ τον χρόνιο εθισμό του στην κοκαΐνη, παίρνει μεταγραφή στην καρδιά του πιο σκληρού καρτέλ ναρκωτικών στην αμερικανική ήπειρο. 

Ένας σκηνοθέτης ο Άνγκους ΜακΚουίν δεν χάνει την ευκαιρία να καταγράψει στο ντοκιμαντέρ επτά επεισοδίων με τίτλο «Maradona in Mexico» αυτήν την επιλογή του Αργεντίνου σταρ του ποδοσφαίρου. «Ο μέγας ποδοσφαιριστής Ντιέγκο Μαραντόνα πηγαίνει στο Κουλιακάν, την καρδιά του καρτέλ της Σιναλόα, για να σώσει τους Ντοράντος και ίσως και τον εαυτό του», αναφέρεται στην επίσημη περιγραφή του ντοκιμαντέρ, που παρουσιάζει τον Μαραντόνα σε όλες του τις εκφάνσεις και με όλα του τα σκαμπανεβάσματα. Το ντοκιμαντέρ αυτό υπάρχει στη netflix. 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2020 19:28
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Βασίλης Χατζηπαναγής: ο Έλληνας Μαραντόνα των 90s

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση