Μανώλης Ροσμαράκης

Μανώλης Ροσμαράκης

dylan2

Τι θυμήθηκα τώρα, σαν ξεκάρφωμα δηλαδή, για να πάψει για λίγο να μου τριβελίζει το μυαλό και να μου ρίχνει τη διάθεση αυτό το μακελλιό στη Βαρκελώνη, αυτό το πανάθλιο κτύπημα στη ζωή αθώων ανθρώπων; Να πως κάποια στιγμή έφηβος έμαθα πως το  Ρόμπερτ Άλλεν Ζίμμερμαν είναι το πραγματικό όνομα του Μπομπ Ντύλαν. Όλοι πια συμφωνούν πως το 1961 ο Ζίμμερμαν αυτοβαφτίστηκε Ντύλαν προς τιμήν του Ουαλλού ποιητή Ντύλαν Τόμας ( Σουόνζι, 1914 - Νέα Υόρκη, 1953). Αυτή ήταν η πρώτη φορά που άκουσα το όνομα αυτού του ποιητή, που πέθανε από το πολύ πιοτό σε ένα ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης.


 

Μετά, όταν προσπαθούσαμε να μάθουμε ποιοι ήταν όλοι αυτοί οι τύποι στο εξώφυλλο του Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band ( 1967) των Beatles, μάθαμε πως πάνω πάνω εκτός από τον Μπόμπ Ντύλαν υπήρχε και ο Ντύλαν Τόμας. Τον λατρεύανε οι Μπητλς.

Κάποια χρόνια αργότερα, σε μία συνέντευξη του Λέοναρντ Κόεν διαβάσαμε πόσο πολύ ο Καναδός τραβαδούρος γούσταρε από μικρός τον Ντύλαν Τόμας. Και κάπου ανάμεσα θυμηθήκαμε και το ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη:

Σήμερα καθώς οργίζομαι και μπαίνω / εις τα πενήντα μου δύο χρόνια / με δέος και θάμβος μαζί σε χαιρετίζω / αδελφικό μου φάσμα Ντύλαν Τόμας  / που τόσος νέος ήξερες / φωτιά να βάζεις μες τις λέξεις / να τις πυροδοτείς / κι αυτές με κρότο και Θεό μαζί / να εκρύγνηνται στο αχανές.  

Όλα αυτά με έσπρωξαν και διάβασα αρκετά ποιήματα αυτού του δαιμόνιου ποιητή. Για να λέμε την αλήθεια δεν με ξετρέλανε όπως ο Άλλεν Γκίσνμπεργκ που εντελώς τυχαία τον διάβασα περίπου την ίδια εποχή. Με έπιασε όμως αυτή η μαγκιά του να παλεύει με τις λέξεις προσπαθώντας να εμφυσήσει σ'αυτές νέο νόημα, νέα ζωή. Κι αυτή η κόντρα του με ότι θεωρείτο χαμένη υπόθεση με τραβούσε όπως τα χειμερινά άστρα. Το ποίημά του "Κι ο θάνατος δεν θα'χει πια εξουσία" το έχω διαβάσει και το έχω απαγγείλει στον εαυτό μου. 

Κι ο θάνατος δεν θα ’χει πια εξουσία...

Κι ο θάνατος δεν θα ’χει πια εξουσία.

Γυμνοί οι νεκροί θα γίνουν ένα με τον άνθρωπο του ανέμου και του δυτικού φεγγαριού

Όταν ασπρίσουν τα κόκκαλά τους και τριφτούν τ’ άσπρα κόκκαλα

Θα ’χουν αστέρια στον αγκώνα και στο πόδι

Αν τρελάθηκαν η γνώση τους θα ξανάρθει,

Αν βουλιάξαν στο πέλαγος θ’ αναδυθούν

Αν χάθηκαν οι εραστές δεν θα χαθεί η αγάπη

Κι ο θάνατος δεν θα ’χει πια εξουσία.

 

Κι ο θάνατος δεν θά ’χει πια εξουσία.

Όσους βαθιά σκεπάζουν οι στροφάδες των νερών

Δεν θ’ αφανίσει ανεμοστρόβιλος

Κι αν στρίβει η μέγγενη κι οι κλειδώσεις ξεφτίζουν

Στον τροχό αν τους παιδεύουν δεν θα τους συντρίψουν

Στα σπασμένα τα χέρια τους θα ’ναι η πίστη διπλή,

Κι οι μονόκεροι δαίμονες ας τρυπούν το κορμί

Χίλια κομμάτια θρύψαλλα κι αράγιστοι θα μείνουν

Κι ο θάνατος δεν θα ’χει πια εξουσία.

 

Κι ο θάνατος δεν θά ’χει πια εξουσία.

Ας μην φωνάζουν πια στο αυτί τους γλάροι

Ας μην σπάζει μ’ ορμή στο γιαλό τους το κύμα

Εκείθ που έν’ άνθι φούντωσε δεν έχει τώρα ανθό

Να υψώσει την κορφή του στης βροχής το φούντωμα

Τρελοί, μπορεί, και ξόδια, ψόφια καρφιά, μα δες,

Φύτρα των σημαδιών τους, να, σφυριές οι μαργαρίτες

Ορμούν στον ήλιο ώσπου ο ήλιος να καταλυθεί,

Κι ο θάνατος δεν θα ’χει πια εξουσία.

 

μετάφραση: Λύντια Στεφάνου

e1Ήταν τέσσερις το μεσημέρι και η θερμοκρασία στον Πειραιά είχε σκαρφαλώσει με ευκολία στους 40 Κελσίου. Η απόφασή μου να μην πάρω το αυτοκίνητο στην Πάτμο και αντ'αυτού να το παρκάρω σε κάποιον κοντινό δρόμο στην Πύλη Ε1, που βρίσκεται στο ύψος της Δραπετσώνας με οδήγησε τελικά στην απελπισία. Να περιφέρομαι μόνος μου σε ένα αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας, όπου η άσφαλτος έμοιαζε με έρημο, η ανθρώπινη ζωή ήταν εξαφανισμένη και το "28 μέρες μετά..." προσγειωνόταν από την επιστημονική φαντασία στον ωμό ρεαλισμό!

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017 07:34

Από τι ελκύονται τα κουνούπια;

kunupi2Είναι απίθανο να υπάρχει παρέα που να μην έχει επιβεβαιώσει πολλάκις πως κάποια μέλη της τραβάνε σαν μαγνήτες τα κουνούπια ενώ κάποιοι άλλα λες και έχουν κάνει μυστική εκεχειρία μαζί τους.

Μέχρι τις μέρες μας οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει πως τα κουνούπια δεν κάνουν κλήρωση για το ποιους θα τσιμπήσουν, δεν ορμούν στην τύχη κι όποιον πάρει ο χάρος.

Υπάρχουν αιτίες που κάποιες απ'αυτές αντιμετωπίζονται και κάποιες όχι. Ιδού οι πέντε κυριότεροι λόγοι που τα κουνούπια έλκονται και εφορμούν εναντίον των ανθρώπων. 

lifo97Αν κάτι έχει πολυγραφτεί/αναφερθεί στα γαστρονομικά τεκταινόμενα του φετινού ελληνικού καλοκαιριού, είναι αυτό που το λένε «farm to table» και που κάποιοι επιφανείς σεφ αποφάσισαν να υιοθετήσουν στα φετινά τους μενού. Στα γρήγορα να σας εξηγήσω πως πρόκειται για κάποιο κίνημα που πρωτοεμφανίστηκε αρχές του νέου αιώνα στην Καλιφόρνια, όταν κάποιοι σεφ αποφάσισαν να προμηθεύονται την πρώτη ύλη τους από το δικό τους μποστάνι και τους παραγωγούς της γύρω περιοχής, κάτι που σημαίνει τόνωση της τοπικής οικονομίας, τροφή με ονομασία προέλευσης, νοστιμιά, θρεπτική αξία, υγεία και πράσινος πλανήτης.

ets72Ο Τζίμης Πανούσης σε νέες περιπέτειες, αυτή τη φορά όχι στο Can Can αλλά στην Επίδαυρο, πρωταγωνιστής σε παράσταση του Εθνικού Θεάτρου και υπό τη συνοδεία της Καμεράτα...

Μια αλλιώτικη «Ειρήνη» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, που έρχεται μετά μουσικής γραμμένης από τον Νίκο Κυπουργό στο λιμπρέτο του συγγραφέα Δημοσθένη Παπαμάρκου.

Μια συζήτηση με τον Τζίμη Πανούση παίρνει, μοιραία, τον δικό της ανεξέλεγκτο δρόμο...

Από τον Αριστοφάνη στην Κούβα, από την ειρήνη στην... ανάγκη οπλοφορίας, από την ουτοπία της Αριστεράς στη σάτιρα, από το ίντερνετ στο self bombing...

tilos1Το πρωτοποριακό έργο TILOS, πρόσφατα βραβεύθηκε για την καινοτομία του με το Βραβείο Ενεργειακού Νησιού και το Βραβείο Κοινού από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Έργο φιλοδοξεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο παράγεται και καταναλώνεται η ενέργεια από Ανανεώσιμες Πηγές

Το Έργο TILOS είναι ο πρώτος υβριδικός σταθμός που εγκαθίσταται στην Ελλάδα, συνδυάζοντας την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, από μία ανεμογεννήτρια και ένα φωτοβολταϊκό σταθμό, και την αποθήκευσή της σε μπαταρίες (συσσωρευτές). Παράλληλα, το Έργο διαχειρίζεται το τοπικό ενεργειακό σύστημα προβλέποντας την μελλοντική παραγωγή από ΑΠΕ και δύναται να ρυθμίζει την κατανάλωση ενέργειας των οικιακών καταναλωτών.

avgi12Έβγαιναν οι Γάλλοι στρατιώτες, έκαναν ένα γιουρούσι λίγων μέτρων, σκοτώνονταν τριάντα χιλιάδες και ξαναγυρνούσαν στο αμπρί. Το ίδιο και η απέναντι πλευρά, των Γερμανών. Κάθε τόσο γινόταν μια ανακωχή για να μαζέψουν εκατέρωθεν τους νεκρούς. Στα λασπερά χαρακώματα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου χάθηκαν εκατομμύρια, σχεδόν ακίνητοι πολεμιστές. Κάθε μέτρο μια νάρκη, ένας πολυβολισμός, μια οβίδα. Κανένα έπος. Μόνο φοβισμένο μένος.

liapisViral έχει γίνει στα social media η ανάρτηση του νοσηλευτή Λάμπρου Λιάπη η οποία συγκέντρωσε πάνω από 17.000 likes και εκατοντάδες shares ενώ έχει πρωταγωνιστήσει και με αναφορές σε δημοσιεύματα.   

Ο Λάμπρος Λιάπης, ο οποίος εργάζεται ως νοσηλευτής σε δημόσιο νοσοκομείο δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο « Ναι, είμαι ένας βολεμένος« και μια φωτογραφία από ένα χειρουργείο (σ.σ. δεν είναι σε ελληνικό νοσοκομείο).  

Με την ανάρτηση θέλησε να απαντήσει σε θεωρούν «βολεμένους» αυτούς που δουλεύουν στα νοσοκομεία και περιγράφει τις στιγμές που ζει αυτός και οι συνάδελφοί του.    

Πέμπτη, 06 Ιουλίου 2017 04:48

LAMB το νέο βίντεο των BROCKHAMPTON

lambO Kevin Abstract είχε πει σε μια συνέντευξή του ότι ο λόγος που έφτιαξε τους Brockhampton ήταν επειδή δεν είχε καθόλου φίλους.

Στους στίχους του νέου κομματιού τους, Lamb, 

όπου τραγουδάει

«This ol' sky, if I die / I hope I'm no random guy /

Somewhere out there they will say / He is mine, he is mine»

ακούγεται σχεδόν συγκινητικός.

Και το βίντεο με το μονοπλάνο και τους φίλους που διασκεδάζουν μπροστά στην κάμερα είναι όμορφο και χαλαρό,

κι ας μην έχει στοιχίσει τίποτα, κι ας είναι τόσο απλό που μοιάζει με δοκιμή.

Ένας ύμνος στη φιλία. 

M.Hulot

Ανακαλύπτουμε τη μαθησιακή γοητεία της πλήξης, πάμε διακοπές με συμπολίτες μας της τρίτης ηλικίας, κάνουμε ύπτιο σε γλυκαντικό, δραπετεύουμε σε ένα πλωτό νησί στα βάθη του Ειρηνικού, αντιμετωπίζουμε τους εισβολείς με τις κάλτσες και τα σανδάλια, πιάνουμε την κουβέντα με τον Βέρνερ Χέρτζογκ, φτιάχνουμε τον δικό μας Σόιμπλε, πουλάμε «σχεδία» στην Πιάτσα Ντελ Ντουόμο, ζούμε το παντοτινό θέρος.
Αυτά και άλλα πολλά μόνο στην καλοκαιρινή «σχεδία» (τεύχος #50). 
Από την Τετάρτη 28 Ιουνίου στους δρόμους της πόλης.

   

Σελίδα 1 από 17