Ψυχο και Φιλοσο / εσωτερικά

Ψυχο και Φιλοσο / εσωτερικά (81)

xidaras1Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)   

Λουλούδια ολάνθιστα, πολύχρωμα, μυροφόρα. Τα παιδιά είναι μπαξέδες με κάθε λογής λουλούδια να ξεπετάγονται εδώ και εκεί, κάθε εποχή, κάθε μέρα, κάθε ώρα.

Η ζωή είναι ωραία με τα παιδιά και είναι άδεια χωρίς αυτά. Γι’ αυτό προσοχή! Προσοχή τα παιδιά, προσοχή στα παιδιά. Τα παιδιά θέλουν φροντίδα, θέλουν αγάπη, αποδοχή και ενσυναίσθηση. Χρειάζεται να είμαστε δίπλα τους κάθε στιγμή που μας έχουν ανάγκη, σε κάθε φάση της ζωής τους, της ανάπτυξής τους(έτσι και αλλιώς θα έρθει η ώρα που από μόνα τους δεν θα μας χρειάζονται πια και τότε θα έχουμε άπλετο χρόνο για τον εαυτό μας….)

xintarasΓράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (www.xidaras.gr)  

 

Πραγματικά αναρωτιέμαι, μερικές φορές, τι μας κρατάει σταθερούς (άλλοι θα πουν αλυσοδεμένους) και δεν αλλάζουμε; Κατανοώ βέβαια τη δύναμη της συνήθειας, και των βιωμάτων μας... Την δύναμη που έρχεται με φόρα από το παρελθόν, συμπαρασύροντας στο πέρασμα της κάθε τι νέο, κάθε τι διαφορετικό...

Αρκεί όμως αυτό; Αρκούν τα υπάρχοντα βιώματα του παρελθόντος για να διαμορφωθεί το εκάστοτε παρόν και μέλλον μας...; Μας αρκεί μια τέτοια ζωή, μια ζωή με τόσους περιορισμούς;

xidaras photoΓράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (www.xidaras.gr)  

 Η δύναμη της συγχώρεσης αναφέρεται πολύ συχνά στην “εργαλειοθήκη” της ψυχολογίας και της ψυχοθεραπείας. Όχι άδικα. Το να μπορούμε να συγχωρέσουμε τους άλλους, είναι ένα ισχυρό μέσο για να πάμε παρακάτω την ζωή μας, να προχωρήσουμε χωρίς “κρατούμενα”, χωρίς “υποχρεώσεις”.

 

lifo120Τι βασικό ξεχνάμε, σύμφωνα με τη σύγχρονη ψυχολογία, και καλούμαστε να το επεξεργαστούμε την απολύτως λάθος στιγμή στη ζωή μας 

Από τα μειονεκτήματα του ανθρώπινου γένους είναι η αδυναμία του να εκτιμήσει τη δύναμη του χρόνου. Τα γηρατειά είναι μια συζήτηση που αντιμετωπίζει κανείς σαν ανέκδοτο στην πρώτη του νιότη και σαν εφιάλτη από την τέταρτη δεκαετία της ζωής του και μετά. Ωστόσο, υπάρχουν 10 σκληρές αλήθειες που κανείς δεν αποκαλύπτει -στα παιδιά του, για παράδειγμα- εγκαίρως και κανείς δεν παραδέχεται, όσο έχει καιρό μπροστά τους για να τις επεξεργαστεί, να τις αποδεχθεί και να προχωρήσει με τον ευτυχεστέρο δυνατό τρόπο στη ζωή του.

Είδα μια ταινία (Επιθυμίες στο παρά πέντε), είναι οι δύο ανεβασμένοι στην πυραμίδα και λέει ο ένας ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι όταν πεθαίνει κάποιος, και για να περάσει στην αντίπερα όχθη, του γίνονται δύο ερωτήσεις. Η μία είναι: Χάρηκες τη ζωή σου; Και η δεύτερη: Έδωσες χαρά στους γύρω σου;

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016 17:31

Η μικρή ιστορία του κυρίου Γκα - Γκα

Συντάκτης

Είναι πιστεύω επιτακτική η ανάγκη για μια πανευρωπαϊκή, ή καλύτερα μια παγκόσμια συνδιάσκεψη από κάθε λογής επιστήμονες, κύρια γλωσσολόγους, κοινωνιολόγους και φωνολόγους, για την διερεύνηση ενός περίεργου και για μένα άκρως ακατανόητου φαινομένου.

Γύρω-τριγύρω μας, στις πόλεις, στα χωριά, στα βουνά και στα λαγκάδια, εκτός από τις φωνές των ανθρώπων,- ομιλίες, καβγάδες, τραγούδια-έρχονται στ' αυτιά μας και αλλότριες φωνές. Άλλες γλυκές, άλλες κελαηδιστές , κάποιες βροντερές και τρομαχτικές και κάποιες, αγριοφωνάρες άκακες και ολίγον αστείες.

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016 19:04

ΕΓΩΙΣΜΟΣ!

Συντάκτρια

Η μάνα μου, τα τελευταία χρόνια, ζητάει συγχώρεση από μένα για να πάει να κοινωνήσει. Εγώ δεν της έχω ζητήσει ποτέ, αλλά ούτε κι από κανέναν άλλον, κι ενώ σε όλη μου τη ζωή σβαρνίζω κι όποιον πάρει ο χάρος! Είμαι κακιά, σκληρή, απαιτητική, απόλυτη, δυναμική, εκρήγνυμαι με ενέργεια που φτάνει στο θεό! Δεν υπάρχει άνθρωπος γύρω μου που να μην έχει φάει όλη αυτή την ορμή, τη λάβα του ηφαιστείου, στη μούρη. Κι όμως από κανέναν δεν έχω ζητήσει συγχώρεση ποτέ, αλλά/και δεν έχω μετανιώσει ποτέ για τίποτα.

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016 20:37

Η μισή αλήθεια

Συντάκτρια

Σήμερα πήγαμε στο νεκροταφείο για να κάνουμε μνημόσυνο στον πατέρα μου, έχει 15 χρόνια που έχει πεθάνει.

Αυτά που είδα σήμερα εκεί θέλω να γράψω, που είναι τελείως άλλα με όσα πίστευα μέχρι σήμερα. Αυτά που μέχρι σήμερα έβλεπα ήταν η μισή αλήθεια. Η μισή αλήθεια δεν είναι ψέμα, απλά δεν πείθει. Όχι μόνο τους άλλους, δεν πείθει ούτε τον ίδιο που την βλέπει (γι’ αυτό συνεχώς ψαχνόμαστε, επειδή κάτι λείπει).

Θα αρχίσω με αυτά που μέχρι χθες έβλεπα.

Η κόρη μου είναι 2 χρονών. Τον τελευταίο μήνα μού κάνει κόνξες στο φαγητό. Σκέφτηκα ότι μπορεί να βαρέθηκε τα ίδια και τα ίδια, της έφτιαξα άλλα, δεν έτρωγε. Μετά σκέφτηκα ότι θέλει να τρώει μόνη της, την άφησα, πάλι δεν έτρωγε. Μετά σκέφτηκα ότι μπορεί να έχει κάποιο πρόβλημα υγείας, κάτι με το στομάχι της ή στα ούλα της και την πήγα στον γιατρό. Ο γιατρός την εξετάζει, λέει δεν έχει τίποτα. Γιατί δεν τρώει; Λέει… είναι ΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ! Οι κόνξες της κόρης μου είναι κόλπο της χειριστικό!

«Μια ζωή πολεμώ», «μια ζωή με πολεμούν», «μια ζωή παιδεύομαι», «μια ζωή πρέπει να επεξηγώ», «μια ζωή προβλήματα λύνω», «μια ζωή με εκμεταλλεύονται», «μια ζωή την αχαριστία τρώω στην μάπα», «μια ζωή με προδίδουν» κλπ.

 

Αν το πρόβλημα που σε ακολουθεί σε όλη σου τη ζωή είναι πχ ότι κανείς δεν σε καταλαβαίνει και δεν σε νοιάζεται, παρατηρείς ότι με την παραμικρή αφορμή ΟΟΟΟΟΟΛΟ το παρελθόν μαζεύεται και προστίθεται και κάνει την αφορμή βουνό. Θα την πληρώσει δηλαδή αυτός που σήμερα «δεν σε νοιάστηκε» ΚΑΙ για όλους όσους μέχρι σήμερα δεν σε έχουν νοιαστεί. Αυτό σημαίνει το «με κατατρέχει το παρελθόν». Κι ο λόγος που δεν παρέρχεται είναι γιατί.. είναι ΠΑΡΟΝ!

Σελίδα 1 από 6