Σφάλμα
  • JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 199
Ιστορικά

Ιστορικά (28)

kirtatas1Το καλοκαίρι του 490 π.Χ. συνέβη ένα πρωτόγνωρο περιστατικό. Ενώ το στράτευμα των Αθηναίων ήταν παραταγμένο σε απόσταση αναπνοής από το στράτευμα των Περσών στον Μαραθώνα, οι δέκα στρατηγοί που είχαν αναλάβει τη διοίκησή του συσκέπτονταν καθημερινώς και αντάλλασσαν επιχειρήματα γύρω από την τακτική που όφειλαν να ακολουθήσουν. Όποτε προέκυπτε διαφωνία, έθεταν το ζήτημα σε ψηφοφορία. Την κρισιμότερη μάλιστα στιγμή, χωρίστηκαν στη μέση, πέντε με την εκτίμηση ότι έπρεπε να επιτεθούν και πέντε με την εκτίμηση ότι έπρεπε να περιμένουν.

traversoΤώρα όσο γενναιόδωρη κι αν είναι μια πίστη, ακόμα κι αυτή που οξυγονώνεται από τη θυσία ένεκα σφοδρής αγάπης, πόσο άραγε να αντέξει όταν ο μέσα σου Θωμάς δεν λέει να ησυχάσει; Πέντε έξι χρόνια χρόνια το πολύ; Μπορεί φυσικά και μια ζωή, αν κυκλοφορείς με τα μυαλά στην κατάψυξη κι αν σε κρατάνε δεκανίκια οι εχθροί σου. Αλλά υπάρχει κι άλλη επιλογή. Η μεταμόρφωση, ένεκα ενός διαλεχτικού αλισβερισιού με την πραγματικότητα και τις κρυμμένες αλήθειες της. Η μεταμόρφωση, όταν καταφέρνεις και ποτίζεις την έσω ελευθερία σου ακόμα και σε περιόδους ξηρασίας. Αυτά αρκούν σαν αρχή για να νιώθεις ένας ζωντανός πολίτης, ένας άνθρωπος με αξίες, αν φυσικά σε πάει και η ιστορία.

miltsosΔεν κρύβω πως η αναζήτηση και η συγκέντρωση των ιστορικών πηγών, είναι εξαιρετικά επίπονη, δαπανηρή και χρονοβόρα, αλλά η ιστορία είναι το σημαντικότερο πρωτογενές και αναντικατάστατο υλικό που εξυπηρετεί το ηθικό υπαρξιακό μας αιτούμενο.

    Η διάδοση της δραπετσωνίτικης ιστορίας, για παράδειγμα, μπορεί να δώσει αυτοπεποίθηση και συνοχή τέτοια, ώστε να γίνει το σημαντικότερο εργαλείο ανάπτυξης και προκοπής από κάθε άλλη επένδυση στον τόπο μας.

    Μ` αυτό το στόχο θα δημοσιεύω σε κάθε ευκαιρία αποσπάσματά της, μέχρις ότου καταφέρω μια ολοκληρωμένη έκδοση.

Παραφράζοντας τη φράση του Nietzsche μπορούμε με πεποίθηση να πούμε ότι : "Τα κράτη με τη μεγαλύτερη μνήμη θάναι τα κράτη του Μέλλοντος". (Μάρω Αδάμη) 

Αυτό το πληροφορηθήκαμε από τον κ.Μάκρα, το ζωγράφο μας. Μάθαμε λοιπόν πως οι φωτογραφίες των ηρώων του '21 δεν είναι φανταστικές, αλλά είναι πραγματικές. Όχι φυσικά σαν φωτογραφίες, αλλά είναι από πίνακες. Ποιος ζωγράφισε λοιπόν τους περισσότερους απ'αυτούς; Ένας Γερμανός κι αυτό δεν είναι μία είδηση μετα-αλήθειας ούτε φτηνή προπαγάνδα. Ναι ένας Γερμανός ήταν ο ζωγράφος που μάλιστα επίσημα δεν ήτανε ζωγράφος, μα στρατιωτικός. Ο τύπος ήταν ένας απ'αυτούς τους φιλέλληνες που κατέβηκε εδώ για να πολεμήσει στο πλευρό των επαναστατημένων. Και επειδή του άρεσε να ζωγραφίζει πήρε φόρα και ανάμεσα στα άλλα ζωγράφισε και 19 πορτρέτα ηγετών των επανάστασης. Και το όνομα αυτού Καρλ Κράτσαϊζεν.

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017 18:49

Δραπετσώνα και Πρόσφυγες

Συντάκτης

Το σημείωμα αυτό γράφτηκε από τον Αντώνη Μήλτσο και αναρτήθηκε στο μπλογκ του στις 11.10.12.

Στη σελίδα 9 υπάρχει μία αναφορά για την περιήγηση της Λιλίκας Νάκου με τον Νίκο Καββαδία στα Βούρλα.

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016 08:12

Τσιμπούσι, όπως λέμε Συμπόσιο.

Συντάκτης

Μετά την ανάρτηση από τον Γιώργο Τσιρίδη στις 11 το πρωί της 10/11 (άσχετο, αλλά επέτειος των 60 χρόνων από την εξέγερση των Ούγγρων κατά της Σταλινικής κατοχής) του πιο κάτω ιστορικού σημειώματος, δεν μπορούσε παρά να συγκληθεί έκτακτο «γεύμα Ιστορίας» στην ταβέρνα της Αθηνάς.

------------

Πολλά χρόνια σκλαβιάς βαραίνουν το κεφάλι μας!

 

« όλβιος όστις Ιστορίης   έσχεν μάθησιν » (Ηρόδοτος)

Ευτυχισμένος όποιος είχε μάθηση της Ιστορίας

Είναι η ώρα της περισυλλογής, που οι Πατέρες αποτιμούν την Ιστορία :

 

−Στο έβγα του ενός εχθρού, είχε ήδη θεριέψει στη γη μας ο δεύτερος εχθρός τον ίσκιο του. Φοράει τη μάσκα του Δούρειου ίππου και δεν τον αναγνωρίζουν. Είναι που οι Έλληνες δεν μαθαίνουν ποτέ καλά την Ιστορία τους και καταλήγουν να στάζουν δάκρυα στο κρασί τους, θρηνώντας ανεπίστρεπτα τον χαμένο απ’ το χέρι τους αδελφό.

Συρέ :  Η ζωοποιός επιρροή του Πυθαγόρα στην Ελλάδα υπήρξε τεράστια. Με μυστηριώδη τρόπο αλλά στα σίγουρα, πέρασε στον λαό μεσ’ από τους ναούς των τόπων που επισκέφτηκε. Τον είδαμε στους Δελφούς να δίνει νέα δύναμη στις μαντικές επιστήμες, να ενισχύει την αυθεντία των ιερέων και να φτιάχνει με την παρέμβασή του μιαν υποδειγματική Πυθία. Χάρη σ’ αυτήν την εσωτερική αναγέννηση που ξύπνησε τον ενθουσιασμό στην καρδιά των ναών και στις ψυχές των μυημένων, οι Δελφοί ξανάγιναν περισσότερο από ποτέ, το ηθικό κέντρο ολόκληρης της Ελλάδας. 

Τώρα ποιους έχοντας σώας τας φρένας τους απασχολεί έντονα το θέμα αυτό δεν ξέρω. Εκτιμώ ελάχιστους και βασικά αυτούς που τσιμπάνε στα τηλεοπτικά δολώματα ή μπλέχτηκαν στα αναμπουμπουλιασμένα του ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από απ'αυτούς που γέρνουν δεξιά κι έχουν τέτοια θέματα κάτι σαν επάγγελμα.

Προσωπικά με αυτά που έχω διαβάσει έχω πειστεί ότι στο θέμα των Ποντίων δεν είχαμε γενοκτονία. Επιπλέον αυτή η θέση μου ταιριάζει πιο πολύ. Φυσικά και δεν είμαι εκτός χορού μιας και στο σόι μας είχαμε θύματα την εποχή 1910 - 1925 στην Μικρά Ασία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και των υπολοίπων η γνώμη δεν είναι ισότιμη.

Στην παραλία των Λιπασμάτων, η τρύπα με τις αρχαίες πέτρες δίπλα στην ... καντίνα(!!!) είναι το Θεμιστόκλειο, ο τύμβος δηλαδή του Θεμιστοκλή, του Αθηναίου στρατηγού, του νικητή της ναυμαχίας της Σαλαμίνας.
 
Επειδή κάποιοι ίσως να μην γνωρίζουν τι στοιχεία υπάρχουν επ' αυτού, θα τα εκθέσω σήμερα εν συντομία για να μπορούν όλοι να μάθουν, αν το θέλουν:
Σελίδα 1 από 2