Διηγήματα

Διηγήματα (82)

Ο ήλιος του καλοκαιριού τη μια έβγαινε

και έκαιγε τα πάντα

και την άλλη κρυβόταν πίσω από σύννεφα.

Αυτό δεν ήταν καλοκαίρι φέτος στην Ελλάδα.

Οι τουρίστες, που πολλοί εξ αυτών ήταν φανατικοί φίλοι

της χώρας μας,

είχαν αγανακτήσει.

Ωστόσο απολάμβαναν τις περιόδους με ήλιο και ήλπιζαν

ότι αυτή η κατάσταση θα έφτανε κάποτε στο τέλος.

Έτσι κι ο ξανθός Γερμανός που είχαμε βάλει στόχο,

απολάμβανε την ξανθιά παγωμένη μπύρα του

με τα πόδια του απλωμένα εμπρός

και τα χέρια ριγμένα σχεδόν πίσω από τις πλάτες της καρέκλας του.

Δευτέρα, 01 Ιουνίου 2015 00:05

Ο Καρπουζοκέφαλος

Συντάκτρια

Το αφήγημα που ακολουθεί το διάβασα στο βιβλίο του Σωτήρη Δημητρίου ( Θεσπρωτία, 1955), "Το κουμπί και το φόρεμα", εκδόσεις Πατάκη, 2012. Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων που τα περισσότερα μου άρεσαν, που κάτι μου μετέδωσαν. Στο καρδιά τους έχουν ανθρώπους στραμπουλιγμένους. Όμως δεν γίνονται θύματα της αδυναμίας τους, αλλά αντλούν δύναμη από τη μέσα γλύκα τους και ας γίνεται γύρω τους χαμός. Μου άρεσε και η γλώσσα του Δημητρίου και σε μερικά, όπως λέει και ο ίδιος, είναι στη χωριάτικη ποιητική γλώσσα. Το σημείωμα στο οπισθόφυλλο ξεκινάει με την παροιμία " Βρήκα ένα κουμπί και για χάρη του έραψα ένα φόρεμα", με το γράψιμο του Δημητρίου που είναι διακριτικό και έτσι βγήκε και το φόρεμα, με μια διακριτική ομορφιά, σχεδόν σιωπηλή.

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015 12:18

Θα ήθελα να πληροφορηθώ...

Συντάκτης

Γεια σας. Τις προηγούμενες μέρες, όπως συνηθίζω δυο χρόνια περίπου, ανάρτησα στην σελίδα του Άλλου Δρόμου, τρία άρθρα από αυτά που αναρτούμε στην ιστοσελίδα μας τη Σταγόνα.

Σάββατο, 18 Απριλίου 2015 00:46

Άρωμα από το νοτισμένο χώμα

Συντάκτρια

Ο Αλέξης Πανσέληνος (Αθήνα, 1943, γιος του Ασημάκη Πανσέληνου), βραβευμένος και μεταφρασμένος συγγραφέας, έγραψε ειδικά για τους αναγνώστες του «Ανοιχτού Βιβλίου» ένα διήγημα στο κλίμα των ημερών.

Ανοιξιάτικο υπαίθριο τοπίο, τυπικός νεοελληνικός βίος. Ελλειπτική αφήγηση, κλιμακωτή ένταση, απρόσμενο τέλος. Εν τέλει, ένα λοξό βλέμμα υπέρ σιωπηλών αδυνάτων, μια συγκινητική προσέγγιση στο θυσιαστικό πνεύμα της παράδοσης.                                                                                                                                                        Μισέλ.Φαΐς.

 

Την  Niemands  Rose,  μού  την  γνώρισε  ο  Λάκης.  Δίνοντάς  μου  να  διαβάσω 

ΤΑ  ΦΩΤΑ  ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ.                                                                                                            

Η  γραφή της, με έκανε να σταθώ και να μην προσπεράσω  βιαστικά,  όπως  συνήθως  κάνω,  με  την  πληθώρα  πιά,  των  «γραφημάτων». Ίσως  γιατί  διέκρινα,  ότι  εδώ  έχουμε  να  κάνουμε  με  «γράφημα-πάθημα».

 

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015 09:04

Πως ο Τάκης μου έσωσε τη ζωή

Συντάκτρια

Με τον Τάκη Λασπαδάκη είμαστε συμμαθητές στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Στο Α2, Β2, Γ2 μαζί. Μετά στο Λύκειο χωρίσαμε. Αυτός στο πρώτο πρακτικό εγώ στο δεύτερο πρακτικό. Μαθητές του Α2 είχαμε πάρει το «πρωτάθλημα» της Α' Γυμνασίου με γκολ του Τάσου Κατιμερτζόγλου στον τελικό! Αυτός εξαιρετικό χαφ, εγώ αριστερός οπισθοφύλαξ.

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015 17:38

Το σουζάνι και το σκούτερ της Μήτσορα

Συντάκτης

Ήρθε ο καιρός να διευκρινίσουμε πως όταν λέμε "Τοπικές δημιουργίες" θεωρούμε ως τόπο τη Γη. Το αντίθετο δηλαδή στο "τοπικές" είναι το "εξωγήινες". Αναγκαστήκαμε να διευρύνουμε την έννοια του τοπικού γιατί μετά από τρεισήμισι χρόνια λειτουργίας κανείς από αυτούς που δημιουργούν σ'αυτήν την πόλη (Πειραιάς και πέριξ δήμοι) δεν έχει την επιθυμία να αναρτήσει τα έργα του στη Σταγόνα ( αν την ξέρει φυσικά). Κανείς; Όχι,υπάρχει ένα Πειραιώτικο χωριό, ο ζωγράφος Στράτος Μάκρας, που σε μηνιαία βάση μας στέλνει τα νέα έργα του. Α ναι, κι άλλο ένα, ο λογοτέχνης Γιώργος Τσιρίδης που στέλνει κάποια κομμάτια από ανέκδοτα έργα του. 

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015 17:31

Ο βοσκός και ο γιάπης

Συντάκτρια

Το κείμενο που ακολουθεί μας το έστειλε ο Κώστας Καζαμιάκης, που τον ευχαριστούμε. Το αξιοπερίεργο είναι πως κατά διαστήματα, που ίσως να εξαρτώνται από την ανάδρομη του Ερμή ή από τις κρίσεις στο Χρηματιστήριο, το ανεκδοτάκι αυτό επανεμφανίζεται στο διαδίκτυο για να κάνει ακόμα έναν γύρο. Τι θέλει να τονίσει; Την ήττα της ασχετοσύνης που επιδεικύεται για να εντυπωσιάσει το πόπολο; Μάλλον. 

Παρασκευή, 09 Ιανουαρίου 2015 22:38

Ιαπωνικό παραμύθι

Συντάκτρια

Αν, αντί για τα "Τρία γουρουνάκια", ως παιδαγωγική υποθήκη είχα ακούσει το παραμύθι με τους δύο σκύλους, αρκετά στη ζωή μου θα ήταν διαφορετικά. Όχι μόνον θα φρόντιζα να έχω ουρά, αλλά και θα την κουνούσα διαρκώς φιλικά, σε ένα ρεσιτάλ καλής προαιρέσεως και αξιοπιστίας.

Τρίτη, 09 Δεκεμβρίου 2014 02:19

Ο Έλληνας ταξιτζής;

Συντάκτρια

Όταν έφτασαν στον προορισμό τους, είχαν ξεχάσει και πώς τους λένε. Σαν χαμένοι περιέφεραν το βλέμμα κατά μήκος της σειράς όπου ο οδηγός του ταξί κάρφωνε τον αέρα με ένα μικρό πλακάτ, ώσπου ο Φιλ είπε δείχνοντας. «Να ’μαστε». Μικρές κορυφές είχαν φυτρώσει πάνω από το «Τ» του επιθέτου τους και η τελεία πάνω από το «I» είχε εξοκείλει σαν νησί.

Σελίδα 6 από 6