Ποιήματα

Ποιήματα (66)

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018 10:13

Τα αγόρια δίπλα από το εργοστάσιο

Συντάκτης

ioankip5Πεντέξι παιδιά στα τελειώματα της εφηβείας τους. 

 

Παλληκαράκια. 

 

Πιτσιρικάδες. ...όμορφοι, δροσεροί...αστραφτεροί και κατακόκκινοι

 

σαν φέτα από καρπούζι στο Αυγουστιάτικο λιοπύρι....

triadafiliduΦΟΥ

 

Καίνε φωτιές παντού.

Στους δρόμους, στα μάτια, στα δάση

στην Κερατέα, στους κάδους

στο τζάκι.

Όλοι κάνουν έρωτα παραδομένοι

μπρος στη φωτιά

μαζεύοντας τη στάχτη τους.

parra 1Στις 23 Ιανουαρίου πέθανε σε ηλικία 103 χρονών ο Χιλιανός ποιητής, φυσικός και μαθηματικός Νικανόρ Πάρρα, που το 2011 τιμήθηκε με το βραβείο Θερβάντες, το μεγαλύτερο βραβείο της ισπανόφωνης λογοτεχνίας. Τα πρώτα του ποιήματα κυκλοφόρησαν το 1937. Από τις γνωστότερες ποιητικές του συλλογές είναι το Ποιήματα και Αντιποιήματα (1954).

olia5Γιατί "καμηλό"; Διότι μας έδωσαν την αίσθηση ότι διέσχισαν ερήμους και ερήμους για να φτάσουν στην όαση της ποίησης. Ή, ακόμα, διότι μαγεύοντάς μας, εν τέλει παραδεχτήκαμε ότι μ'αυτά θα περάσουμε τις εντός εκτός και επί τα αυτά ερήμους που μας ζώνουν, πιασμένοι από την ελπίδα ότι κυοφορούμε μια όαση μικρή. Για να μην μπερδέψουν οι μεταφορές και πάει το μυαλό σας σε εξωτισμούς και βεδουίνους, "Τα δύσκολα εύκολα", εκδόσεις Ποταμός, είναι η Όλια που διατρέχει την μεγάλη πόλη και διατρέχεται απ'αυτήν. Πηγαινοέρχονται από τα αποφθέγματα μιας γυναίκας που παλεύει να μην αδιαφορεί απέναντι στον πόνο που προκαλούμε, στις προσευχές της, όταν η επιθυμία για σωτηρία της ψυχής παίρνει κεφάλι πατώντας σε αλήθειες που δύσκολα εκστομίζονται. Που όμως είναι τόσο εύκολο να τις βιώσεις, όπως το καταφέρνει η Όλια με τη βοήθεια μιας λιτής τέχνης που μετεωρίζεται στα όρια του ζεν. Με λίγα λόγια, χαμηλόφωνοι στίχοι που η μουσική τους, πιο συχνά πεζοδρομίου, τους κάνουν κατάλληλους και για απαγγελία.

rukΠοιητικό υστερόγραφο

Τα ποιήματα δεν μπορούν πια

να ’ναι ωραία

αφού η αλήθεια έχει ασχημύνει.

Δευτέρα, 01 Ιανουαρίου 2018 19:31

[ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΚΕΡΙΟΥ] της Νίνας Ρίζου

Συντάκτρια

candle2 το φως του μικρού 

κεριού στο μαύρο σιδερένιο 

       φαναράκι

έφεξε ωραία στην παλάμη του

        τόσο

που η φλόγα και το χέρι του

   είχαν το ίδιο φως

Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017 15:58

Του Κυπαρίσση Πάνου 5 από τα "Τιμαλφή"

Συντάκτης

lakis19ΙΔ

Αλλάζει ο καιρός στα χείλη σου

και χάνω τ'όνομα 

τον μέσα μου ρυθμό.

 

Ανώνυμος του κόσμου

σε' σένα κατοικώ

ή πουθενά

Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2017 18:31

«ΟΥΤΙΣ», του Σαλαμίνιου Σαμσών Ρακά

Συντάκτης
rakas1«σαν ένας λαός πεινασμένων
 
που καταβρόχθισε τα σπέρματά του»
 
Σαιν-Τζον Περς · Ξηρασία
 
Ο κόσμος της ποίησης έχει σαπίσει: καριέρα και πάθος για δημόσιες σχέσεις, αποκλεισμοί κι ιεραρχίες, χολή και συνταγές ραδιουργίας, συντεχνίες και τσανάκια ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Το νιώθεις κι εσύ ε; Δεν μπορεί να μην το νιώθεις.
Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017 17:09

Κορίτσια, της Όλγας Παπακώστα

Συντάκτης

lakis20Κορίτσι ένα

 

Σε ποταμό γεμάτο φλόγες

Μία σταγόνα εγώ

 

Κρατώ κερί αναμμένο

 

Το όνομα

Του ποταμού

 

Νυχτερινή

Διαδήλωση

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017 12:51

5 ποιήματα του Δημήτρη Χαρίτου

Συντάκτης

haritos1...Χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε

Και στις ταβέρνες του Κολωνού

«Τα περιστέρια» και του «Σκρέκη»

Εφηβος μούστος βράζει

Στα βαρέλια και στο κορμί μας

Αλλά η Βάσω, με καμώματα και λιγώματα

Δεν μ’ αφήνει να μαλάξω τ’ άγουρα βυζιά της.

Σελίδα 1 από 5