Ο κόσμος μέσα μας κι εμείς φεγγάρια έξω

Ο κόσμος μέσα μας κι εμείς φεγγάρια έξω (108)

Πές τα Χρυσόστομε !

Την περίοδο του Εθνικού διχασμού στην Κρήτη, ένας επιθεωρητής δημοτικής εκπαίδευσης

ανέβαινε μ' ένα μουλάρι σ' ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο.

Παρευρέθηκα χθες στο φεστιβάλ που διεξάγεται τα δύο τελευταία σ/κ στην έδρα της Συν- ύπαρξης-Δίκτυο Αλληλεγγύης και Ψυχολογικής Υποστήριξης, στην οδό Πατησίων 71. Παρακολούθησα τη θεατρική performance της ομάδας θεάτρου του δικτύου, καθώς και τη μουσική βραδιά που ακολούθησε.

 

Τραγικοποιούμε καταστάσεις παν-απλές!! Είμαστε ένα σκέτο μελόδραμα. Επίσης, δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Και ευθύς αιτιολογώ: Μου 'στειλε ένας φίλος μέιλ για τις κατασχέσεις, μαζεύονται σε ομάδες για να τρέχουν όπου προκύπτει. Δηλώνω την συγκατάθεσή μου, ΑΛΛΑ προσθέτω (σε δευτερολογία και εντός παρενθέσεως): αν και νομίζω ότι το θέμα της κατοικίας είναι αυτό

Ήταν ένας ωραίος άντρας που επί τριάντα χρόνια τον συναντούσα συχνά στην Αθήνα. Σε πορείες, σε ομιλίες, στους δρόμους, σε σινεμά, σε βιβλιοπωλεία, σε θέατρα και σε συναυλίες, σε μπουάτ και σε μπαρ. Ελάχιστες φορές μιλήσαμε, αλλά πάντα χαιρόμουνα που τον έβλεπα. Το όνομα αυτού, Άγγελος Ελεφάντης. Πως τον θυμήθηκα τώρα;

 

1. Ό,τι λάθος έκανες να το σταματήσεις και ν’ αρχίσεις να κάνεις το σωστό.

Το δύσκολο του πράγματος είναι ότι αυτό που αδιαμφισβήτητα πλέον (έχει αποδειχτεί) έκανες λάθος, το έκανες για σωστό λόγο! Παράδειγμα: έκρυβες από το παιδί σου μία αλήθεια για να μην του δημιουργήσεις ψυχολογικά προβλήματα. Δύσκολο είναι γιατί συνεχίζεις να πιστεύεις ότι αυτό πρέπει να κάνεις, κι ας έχεις πάρει τα αποτελέσματα που αποδεικνύουν ότι είναι καραλάθος.

 

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013 02:29

Μαμά, μπαμπά, μας ψεκάζουν!

Συντάκτης

Άργησα να πάρω είδηση τη δράση του αντιψεκαστικού κινήματος στη χώρα μας, που έχει ως στόχο να σταματήσει τους αεροψεκασμούς που γίνονται ειδικά για εμάς τους Έλληνες. Με τι στόχο; Να, γίνονται για να αδρανοποιούν την ενέργεια της αντίστασης και της εξέγερσης που εμείς την έχουμε άφθονη. Από ποιους;

 

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013 13:58

Όνειρα....

Συντάκτρια

Όλοι μας κάνουμε όνειρα, έτσι δεν είναι; Τουλάχιστον αυτό είναι ακόμα free of charge.... Πρόσεχε, δεν μιλάω για τα όνειρα που βλέπεις όταν κοιμάσαι, αλλά γι’αυτά που κάνεις ξύπνιος...Όλοι μας κάνουμε...

 

Όλη μου την ζωή την έζησα δίχως να βάλω, ούτε μία στιγμή, νερό στο κρασί μου.

Άκουγα μόνο το μέσα μου, έβλεπα το σωστό και δεν δεχόμουν τίποτα άλλο εκτός από αυτό (τίποτα λιγότερο).

Για παράδειγμα, μου είχε βγει από μέσα μου ότι αγαπάς κάποιον μόνο αν η δική του ευτυχία κάνει εσένα ευτυχισμένο, ακόμα -και κυρίως- όταν δεν σε συμφέρει.

Φίλιππος Συρίγος. Στα 65του πέθανε από καρκίνο. Γράφω γιατί στεναχωρήθηκα. Από τότε που διάβαζα την παλιά Ελευθεροτυπία ήξερα ποιες μέρες έγραφε. Και εκείνες τις μέρες ξεκινούσα πάντα το διάβασμα από τη δική του στήλη.

 

Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Πειραιά, αυτός που βρίσκεται διαγώνια από τον Άγιο Διονύση και απέναντι στο λιμάνι, αρκετά χρόνια τώρα δεν λειτουργεί. Και δεν λειτουργεί διότι στη γραμμή που ξεκινούσε από τον Πειραιά και πήγαινε στη Θεσ/νικη κι από εκεί στην Αλεξανδρούπολη, το τμήμα της Πειραιάς  - Ρέντης, αφού πρώτα το ξανάφτιαξαν από την αρχή, μετά το κατάργησαν. Μην ρωτάτε ποιοι. Οι γνωστοί άγνωστοι. Τι, θέλετε ονόματα; Για να μου στεναχωρηθείτε πάλι; Αφήστε το να φύγει, σάμπως το πρώτο θάναι;