Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Προσωπικές

Προσωπικές (169)

mavrikios5Ο Μαυρίκιος γεννήθηκε στην Αίγυπτο, ζει στα Εξάρχεια. Η αίσθηση της απώλειας πατρίδας θα τον ακολουθεί πάντα. Ο Μπινιάρης γεννήθηκε στο Μαρούσι, μεγάλωσε στον Πειραιά και ζει στα δυτικά προάστια. Θεωρεί ότι χωρίς τους δαίμονές σου δεν έχεις ούτε τους αγγέλους

saskeΑπό την πλευρά της μάνας μου είμαι Λημνιός από τον παππού μου, Μικρασιάτης από τη γιαγιά μου, ενώ το σόι του πατέρα μου είναι από το Αγρίνιο. Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν μικρός και έχω μεγαλώσει με τη μάνα μου. Λόγω της δουλειάς της –είναι δασκάλα και ψυχολόγος– ταξιδεύαμε πάρα πολύ.  

Κάποια στιγμή διορίστηκε σε ελληνοαμερικανικό σχολείο, έτσι στην Α' Δημοτικού βρέθηκα στο Μαϊάμι, στη Φλόριντα, όπου και μεγάλωσα. Όταν ήμουν στο γυμνάσιο, γυρίσαμε στην Ελλάδα, στη Χρυσούπολη Καβάλας. Εκεί ήταν η γιαγιά και ο παππούς και, όσο ήμασταν στην Αμερική, χτίζανε το δικό μας σπίτι, στην ίδια αυλή. Δηλώνω Χρυσουπολιώτης, εκεί είναι οι φίλοι μου, οι συγγενείς μου, ο κόσμος μου. Το αστείο είναι ότι στην Αμερική ήμουν «το ελληνάκι» και στην Ελλάδα «το αμερικανάκι».

korovesis1Αν ακολούθησα αυτό το επάγγελμα δεν ήταν ούτε για την καριέρα, ούτε για τη «δόξα», ούτε για την οικονομική εξασφάλιση. Είναι για την περιπέτεια, τα μακροβούτια στην Ιστορία αλλά και στην τρέχουσα κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική πραγματικότητα, καθώς και για τις συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους.  


margaritis1Έρχεται με καθυστέρηση 45 λεπτών στο ραντεβού, Κυριακή μεσημέρι σε μια συνοικιακή καφετέρια στη Νέα Φιλαδέλφεια. Φορτωμένος. Ένας ποδηλατικός αγώνας έχει κλείσει τη Δεκελείας κι εκείνος παραπονιέται χωρίς να δικαιολογείται (ή το αντίθετο) για την αργοπορία του σαν αγανακτισμένος πολίτης σε δελτίο ειδήσεων: «Μιάμιση ώρα κόβω βόλτες». Με το που γίνεται αντιληπτός φυσικά, αρχίζουν οι χαιρετούρες. Και οι παραγγελιές των θαμώνων. Αν δεν ήμουν σε απόσταση μερικών εκατοστών δε θα πίστευα ότι μια κυρία του ζητά στ’ αλήθεια (και με επιμονή) να τραγουδήσει το «Κελί 33» μέρα μεσημέρι.

domazosΕλπίζω η μνήμη μου να μην με γελά ισχυριζόμενος πως τότε (δεκαετία του '60) που ήμασταν σπόροι τρελαμένοι με τη μπάλλα, γαυρόσποροι για την ακρίβεια, οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού που λατρεύαμε ήταν οι Σιδέρης, Μποτίνος και Υφαντής. Αλλά υποκλινόμασταν και πολύ θέλαμε να ήταν παίχτες του Ολυμπιακού και οι Λουκανίδης, Δομάζος, Νεστορίδης, Παπαϊωάννου και Κούδας. Στη φαντασία μας, που συνεχώς την τάιζε το ράδιο, είχαμε κατατάξει αυτούς τους σπουδαίους μπαλαδόρους στην κατηγορία των ημίθεων. Με λίγα λόγια τα περισσότερα σαββατοκύριακά μας ήταν πλήρη συναισθημάτων εξ αιτίας αυτών των ποδοσφαιριστών και του Ολυμπιακού. 

kiramargiosΟ Παντελής Κυραμαργιός και η ομάδα Πλέγμα μας χαρίζουν τη νέα τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο ‘Αρετή’. Πρόκειται για μία συλλογική μουσική προσπάθεια, στην οποία αφήνουν το στίγμα τους μοναδικές φωνές της ελληνικής μουσικής σκηνής. Στο album συμμετέχουν ο Γιώργος Νταλάρας, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Μίλτος Πασχαλίδης, η Μαρία Παπαγεωργίου, η Γεωργία Νταγάκη, η Βιολέτα Ίκαρη, η Μάγδα Βαρούχα, καθώς και η Δήμητρα Κελεκίδη. 

eftimiuΗ εξέχουσα Ιστορικός και συγγραφέας θεωρεί ότι η μεγαλύτερη επανάσταση είναι αυτή που συμβαίνει μέσα μας.

Γεννήθηκα στη Λάρισα το 1955. Μεγάλωσα σ' ένα περιβάλλον που μου πρόσφερε πολλά ερεθίσματα. Ο πατέρας μου ήταν φιλόλογος, αλλά εργαζόταν ως ταχυδρομικός υπάλληλος. Φιλομαθής, βιβλιοφάγος, έτρεφε μεγάλη αγάπη για τη λογοτεχνία και τα αρχαία ελληνικά κι ήταν ένας άνθρωπος που, λόγω της εργασίας του, όργωνε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Τότε τα ταχυδρομεία ήταν ενωμένα με τα τηλέφωνα και τα τηλεγραφεία. Ήταν τα γνωστά τρία «Τ».

ets94Θέλει να ζυγίζει σχολαστικά το τι θα γράψει, το τι θα πει. Στα μυθιστορήματά της, στα σενάρια που υπογράφει για τις ταινίες του Παντελή Βούλγαρη, στην κοινωνική της συναναστροφή, στις συνεντεύξεις της. Στα βιβλία της, με όχημα τον απλό καθημερινό άνθρωπο και με τρόπο συγκλονιστικά καίριο οδηγεί τον αναγνώστη στον πυρήνα της ύπαρξής του.

Συζητήσαμε με την Ιωάννα Καρυστιάνη με αφορμή «Το τελευταίο σημείωμα», που διαγράφει ήδη μια πετυχημένη πορεία στις κινηματογραφικές αίθουσες, και τα διηγήματά της που ανεβάζει στον Πολυχώρο «Αλεξάνδρεια» η Εύη Δημητροπούλου.

xidakisΑπό τα άυλα της τέχνης πιο πολύ από οποιαδήποτε έργα, ταινίες και τραγούδια μας ανάβουν από τότε που πηγαίναμε στο γυμνάσιο μέχρι σήμερα. Στο ξεκίνημά μας λοιπόν, κρατώντας στο κάδρο μόνο τα ελληνικά τραγούδια, έφταναν στ'αυτιά μας τραγούδια που ο κόσμος τα ένιωθε δικά του άστρα. Καταξιωμένοι τα χρόνια του '60, ανάμεσα σε πολλούς άλλους, θεωρούντο ο Χατζιδάκις και ο Θεοδωράκης, και άρεσαν σε πάρα πολλούς τα λαϊκά των Τσιτσάνη, Α. Πάνου, Καλδάρα, Κουγιουμτζή, Ζαμπέτα και του Καζαντζίδη. Περνώντας τα χρόνια κάποια στιγμή συνειδητοποιήσαμε πως όλος αυτός ο μουσικός πλούτος που υπήρχε πριν από την ενηλικίωσή μας, μάς ευεργέτησε τα μάλα, γι'αυτό πάντα αισθανόμαστε ευγνώμονες απέναντι σε όλους αυτούς τους συμπατριώτες μας για τα υπέροχα τραγούδια τους. 

 

matsa 1Επιστημονική υπεύθυνη της μονάδας απεξάρτησης του ΨΝΑ 18 Άνω, εκδότρια του περιοδικού «Τετράδια Ψυχιατρικής», μέλος του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) και συγγραφέας –ετοιμάζει το έκτο βιβλίο της–, έχει αφιερώσει τη μισή της ζωή στη μάχη κατά της εξάρτησης, την οποία προσεγγίζει καταρχάς ψυχοθεραπευτικά, και την άλλη μισή στον αγώνα για την επανάσταση και την κοινωνική αλλαγή, πράγματα που εξάλλου θεωρεί αλληλένδετα.

Σελίδα 1 από 13