Προσωπικές

Προσωπικές (139)

antetokounmpo

Τα αδέρφια Αντετοκούνμπο βρέθηκαν το Σάββατο στην κατάμεστη κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών και μίλησαν για την διαδρομή τους, την αξία της οικογένειας, ενώ εξήγησαν γιατί κανείς δεν μπορεί να τους πει ότι δεν είναι Έλληνες.

Το Σάββατο δεν υπήρχε κανένας λόγος να κυκλοφορείς στους δρόμους της Αθήνας εκτός κι αν ήσουν απολύτως αναγκασμένος.  

Ο πρώτος καύσωνας του παράξενου φετινού καλοκαιριού έριξε τους Αθηναίους σε μία κατάσταση ελαφριάς ναρκοληψίας, ενώ οι ξέχειλοι κάδοι έκαναν την ατμόσφαιρα ακόμη πιο πνιγηρή και δύσοσμη. Οι μόνες που έδειχναν να επωφελούνται από τη συγκυρία ήταν οι αδέσποτες γάτες που έκαναν πάρτι ανάμεσα στις χιλιάδες σακούλες σκουπιδιών.

athensvoice14Συναντηθήκαμε στα νέα γραφεία του Φεστιβάλ Αθηνών στην οδό Ηπίτου. Μια κίνηση εξοικονόμησης χρημάτων, αφού το προηγούμενο ενοίκιο ήταν της τάξης των 23.000 ευρώ ενώ το σημερινό 6.000. «Μας ζητάει ο προηγούμενος ιδιοκτήτης να πληρώσουμε την ανακαίνισή του, κάτι που μου φαίνεται απίστευτο» θα πει ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος. (Για την ιστορία, το κτίριο ανήκει στην οικογένεια Παναγιώτη Καμμένου.)

Είναι πρωί της Παρασκευής. Όταν με είδε φόρεσε ένα τύπου ρωμαϊκό στεφάνι στα μαλλιά. «Να φωτογραφηθώ έτσι;» Είναι γνωστός για το χιούμορ του –και την αθυροστομία του που φέρνει σε αμηχανία τους σεμνότυφους–, το οποίο δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει ακόμα και σε ένα συνέδριο με επιφανείς θεατρολόγους.

makridakis9Λίγο πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του '15 ο Χιώτης Γιάννης Μακριδάκης με τον οποίον ήμουν "φίλος" στο fb, έκανε μία ανακοίνωση που απεθυνόταν σε όλους τους "φίλους" του. Έλεγε λοιπόν, πως αυτός από εδώ και στο εξής θα ήταν πολύ επιθετικός εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και πως παρακαλούσε εκείνους που θα τον υποστήριζαν να διαγραφούν μόνοι τους από "φίλοι" του, κάτι που αυτός δεν ήθελε να το κάνει. Εγώ, που δεν ήθελα να αυτοδιαγραφτώ από "φίλος" του, του έστειλα ένα άρθρο που είχα αναρτήσει στη Σταγόνα και που με λίγα λόγια έλεγα πως ήθελα με την ψήφο μου να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία στο ΣΥΡΙΖΑ.

ford1Τι το ξεχωριστό έχουν οι ήρωες του Ρίτσαρντ Φόρντ, που σε συνάρτηση με τον τρόπο που γράφει, το ύφος που δημιουργεί και τις μικροϊστορίες που επιλέγει να αναπτύξει, μας γλυκαίνουν πρώτα το πνεύμα, όσο μας έχει απομείνει; Αυτό που νομίζω ότι καταφέρνουν, είναι, δίχως να κρύβουν συνειδητά τις ήττες τους και τα κακά που προξένησαν, να δημιουργούν μια βάση για την κατανόηση του ανθρώπου, την απαραίτητη για να δημιουργούμε σχέσεις, μια κατανόηση που ξεκινάει απ'αυτούς και περνώντας από σαράντα οικεία και ανοίκεια κύματα φτάνει ως εμάς.

filoΚάθε Τετάρτη που πηγαίνω στη  λαϊκή της Δραπετσώνας επισκέπτομαι συχνά ένα συμπαθητικό εργαστήριο και αγοράζω διάφορα πράγματα. Να, όπως φύλλο για πίτες, πίτσες, και μια ποικιλία από πιτάκια, που όλα σταθερά μου αρέσουν. Συζητώντας με φίλους και γείτονες κατέληξα στο συμπέρασμα πως τα προϊόντα αυτού του εργαστηρίου είναι πολλοί εκείνοι που τα βρίσκουν νόστιμα και καλά. 

Όταν τώρα μπαίνω μέσα στο εργαστήριο υπάρχει ένα σκηνικό που με γοητεύει. Κατ’ αρχάς μοσχομυρίζει ο χώρος από τα υλικά. Οι εργαζόμενοι ανοίγουν φύλλα και τυλίγουν τις πίττες που κατασκευάζουν εκείνη τη στιγμή. Αν τους χαιρετήσεις γυρνούν και σου χαμογελούν γλυκά. Είναι χαλαροί. Χωρίς εκείνη την ένταση και μουρτζουφλιά των εργασιακών χώρων.

lifo76Δύο συνεντεύξεις για την άγρια πλευρά της ζωής. Σύντομες όμως και όσο γίνεται πιο ουσιαστικές. Και τα θέματα ενδιαφέροντα. Τις συνεντεύξεις τις πήρε ο Δημήτρης Κυριαζής και δημοσιεύτηκαν στο θέμα της lifo "Φωνή λαού", η πρώτη στις 13.5  και η δεύτερη στις 25.5 

Η πρώτη έχει ως θέμα της την σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων και την συνέντευξη την έδωσε η ψυχολόγος Αφροδίτη Στάθη, διευθύντρια του σωματείου "ΕΛΙΖΑ"

Η δεύτερη είναι για  μια σελίδα στο ελληνικό fb, όπου γράφεις όσα δεν τολμάς να πεις στο αφεντικό σου. Ο Κυριαζής μίλησε με τον διαχειριστή της σελίδας που λέει όσα δεν τολμούν να πουν οι Έλληνες εργαζόμενοι στα αφεντικά, σε συναδέλφους ή πελάτες.

dritsasΜια θέση στην καρδιά μας έχει ο Πειραιώτης βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Ναυτιλίας Θοδωρής Δρίτσας από τότε που για μερικά χρόνια τον ζήσαμε από κοντά μέσα στους αγώνες για την Ανάπλαση στη Δραπετσώνα.

Μια θέση στην καρδιά μας δεν σημαίνει φυσικά ότι συμφωνούμε με όλα ή ακόμα και στα περισσότερα απ'αυτά που λέει και πράττει. Αλλά από την μεριά μου, αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν διαφωνούμε αυτό δεν ξηραίνει τα συναισθήματά μας, δεν αδυνατίζει την σχέση μας.

Τις μέρες αυτές εν όψει των συζητήσεων που γίνονται και των αποφάσεων που θα παρθούν μέσα στον Ιούνιο σχετικά με το χρέος της χώρας μας (320 δις) παραχώρησε μία συνέντευξη στο Νίκο Σβέρκο που δημοσιεύτηκε στην ΕτΣ στις 2/6 με τον τίτλο "Κανένας δεν είναι διατεθειμένος  να δεχτεί ψευτορυθμίσεις για το χρέος της ΄χώρας".

"Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα" (1990) του Πασκάλ Μπρικνέλ ( Παρίσι, 1948) μας άρεσαν αρκετά τότε που  τα διαβάσαμε, αλλά λιγότερο ως ταινία του Πολάνσκι. Κάποια στιγμή που μάθαμε ότι τα πρώτα του χρόνια τα πέρασε στην Αυστρία, ο πατέρας του ήταν Γερμανός και η μάνα του Ισπανίδα φωτίστηκαν οι ρίζες του κοσμοπολιτισμού του. Μεγάλωσε στην Λυών και από τα 16 και μετά στο Παρίσι όπου αποφοίτησε από τη Σορβόνη. Αυτή η συγκροτημένη και πλατειά παιδεία του είναι ορατή στο "Η μελαγχολία της δημοκρατίας" (1990) που μας άρεσε κι αυτό. Πιο πολύ όμως μας άρεσαν "Τα δάκρυα του λευκού ανθρώπου" (2006).

Παρακολουθώντας την πρόβα του Μεγάλου Δαμαστή στα δαιδαλώδη υπόγεια του Μεγάρου αλλά και την επακόλουθη συζήτηση-ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των συντελεστών του (μόνιμη πρακτική της ομάδας), σκεφτόμουν ότι πέρασαν κιόλας τρεις δεκαετίες από το χοροθεατρικό του ντεμπούτο με την Ομάδα Εδάφους στην κατάληψη της ΑΣΚΤ (Το Βουνό ­- Αδιάβροχο, 1987). Όσοι φίλοι παρευρισκόμασταν, γνώστες ήδη των εξαιρετικών του επιδόσεων στη ζωγραφική και στο κόμικ, εκθειάζαμε το αυθεντικό του ταλέντο – δεν φανταζόμασταν καν πόσο θα προόδευε, δικαιώνοντας την εκτίμηση που του έτρεφαν ήδη από τότε προσωπικότητες όπως ο δάσκαλός του Γιάννης Τσαρούχης ή ο Μάνος Χατζιδάκις.

Σε στάδιο τελικής προετοιμασίας βρίσκεται η νέα ταινία μικρού μήκους της κινηματογραφικής ομάδας του 1ου ΓΕΛ Κερατσινίου, ατιτλοφόρητη μέχρι στιγμής.

Παρακολουθήσαμε τα γυρίσματα και μιλήσαμε με τους υπεύθυνους καθηγητές κ. Γιάννη Παππά και κ. Μάρθα Κοντοπούλου, οι οποίοι μας μίλησαν για τη νέα αυτή προσπάθεια.

Σελίδα 1 από 10