Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Δοκίμια

Δοκίμια (14)

meriz3Πρόλογος / επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

Ταξιδιώτης του ονείρου

«Περιήγηση στην Ουτοπία» είναι ο τίτλος του βιβλίου που έγραψε η Μαρία-Λουίζα Μπερνέρι το οποίο αποτελεί  ένα από τα σημαντικότερα έργα για τις ουτοπίες, όπου μάλιστα επιχειρεί μια κρίσιμη και χρήσιμη αντιδιαστολή ανάμεσα στις εξουσιαστικές και τις αντιεξουσιαστικές ουτοπίες.

Ζούμε στην εποχή του γκρίζου (σαν την στάχτη και το μπετόν ) του μαύρου (σαν τα αποκαΐδια), ζούμε στην εποχή της αριθμοποίησης του ανθρώπου ως νούμερο στις στατιστικές, ζούμε την απόλυτη δικτατορία του εφικτού, του ρεαλισμού, του πραγματισμού, του προγραμματισμού και της μηχανοποίησης του ανθρώπου, ζούμε ως καταναλωτές των προϊόντων των μμε και των σόσιαλ μίντια, τις ζωές των άλλων.

xarariΚαι τα δύο βιβλία του Χαράρι,καθηγητή Ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, τα έχω διαβάσει. Και τα δύο τα παρουσίασα στη Σταγόνα, μίλησα με ενθουσιασμό γι'αυτά σε φίλους και γνωστούς και σε κάποιους τα έκανα δώρο. Από όλους άκουσα εγκώμια και ευχαριστίες για την πρότασή μου. Και δικαίως, διότι πρόκειται για καλογραμμένα βιβλία που παίρνουν φόρα από στοιχειώδη πράματα που γνωρίζει ο μέσος πολίτης και ανοίγουν καινούργια παράθυρα στη θέαση του κόσμου και της παγκόσμιας ιστορίας μας. Συνδυάζοντας με ένα ευφάνταστο τρόπο επινοημένα παραδείγματα και χαρακτηριστικές ιστορίες, ξεκινάει ο Χαράρι από τις ρίζες του βουνού και επιχειρηματολογώντας συνεχώς φτάνει σκαλί σκαλί στο συμπέρασμα της κορυφής. Τότε με άνεση γενικεύει.

ets112Τι είναι αυτό το άγνωστο βιβλίο - Ο δρόμος του λόγου ή Τα μυστικά της φιλοσοφίας της Ανατολής - του παντελώς άγνωστου συγγραφέα; Και όμως, «είναι το πιο ιδιαίτερο έργο που έχει ποτέ γνωρίσει η φιλοσοφία σε όλη την ιστορία της», μας πληροφορεί μια σύγχρονη αυθεντία στη μεσαιωνική φιλοσοφία (Allain de Libera, La philosophie médiévale, 2η έκδοση, PUF, Παρίσι 2014, σ. 155). Χάρη στο φιλέρευνο πάθος του Παύλου Καλλιγά, έχουμε στα χέρια μας ένα εκπληκτικό βιβλίο, που γίνεται ακόμη πιο γοητευτικό καθώς μας παρασύρει στις δαιδαλώδεις διαδρομές ενός εκλεπτυσμένου πνευματικού πολιτισμού, που δυστυχώς αγνοούμε.

math1Βεβαίως και είχαμε αναφέρει ότι το 2018 είχε ανακηρυχθεί με απόφαση του υπουργείου Παιδείας "έτος Μαθηματικών". Κι αυτό διότι φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση της "Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας", του αρχαιότερου επιστημονικού σωματείου της χώρας. 

Στόχοι της ανακήρυξης του 2018 ως «Έτους Μαθηματικών» σύμφωνα με το υπουργείο είναι:

  • Να προβληθεί και να αναδειχθεί η σημασία των μαθηματικών και ο ρόλος τους στη δημιουργία και την ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού.
  • Να ενισχυθεί το ενδιαφέρον για τα μαθηματικά, την ιστορία και τη διδασκαλία τους.

homoΓιατί σ'αυτή τη χώρα λίγοι είναι αυτοί που έχουν το εξωσχολικό/εξωεπαγγελματικό διάβασμα όπως οι άλλοι την προσευχή τους; Γιατί οι περισσότεροι τηλεθεατές που έπιασαν στα χέρια τους, με δική τους ας πούμε πρωτοβουλία, δυο τρεις φορές φορές κάποια βιβλία κι έπειτα ουδέν; Και γιατί υπάρχουν και αρκετοί σαν κι εμάς που σε σχέση με το διάβασμα είναι με τα φεγγάρια τους;

 

magl16δεύτερο της σειράς «Μαθαίνοντας να ζούµε»

με πρώτο το «Φιλοσοφική πραγματεία για τις νεότερες γενιές»

Ένα παράδοξο.

Το πρώτο βιβλίο έχει πολλές παραπομπές στο …δεύτερο.

Το δεύτερο, εξηγεί πως η εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης οδηγεί στο …πρώτο.

Μια εξήγηση.

vurlaΤα Βούρλα ήταν ένα τεράστιο δηµόσιο µπορντέλο στη Δραπετσώνα, που έφτιαξε ο δήµος του Πειραιά το 1875. Λειτούργησε επί έξι δεκαετίες υπό την προστασία του κράτους και την περιφρούρηση της αστυνοµίας. Ήταν περιφραγµένο µε ψηλό µαντρότοιχο, είχε πτέρυγες µε οµοιόµορφα κελιά κι έµοιαζε µε φυλακή. Τον καιρό της Κατοχής µετατράπηκε σε φυλακή και ως φυλακή τελείωσε τη σταδιοδροµία του το 1970 που κατεδαφίστηκε.

kami2Ο πρώτος τόμος από τα Σημειωματάρια του Αλμπέρ Καμύ (εκδόσεις Πατάκη) αποκαλύπτει μια ζωντανή, κομψή και ουσιαστική προσωπικότητα και σκέψη, που σήμερα μοιάζει να μας αφορά περισσότερο από ποτέ. Ντυμένος πάντα με ένα κλασικό κουστούμι, γραβάτα και τουίντ παλτό –ένας άνδρας στην εντέλεια, ακόμα και στον τρόπο που κρατούσε το τσιγάρο–, ήταν φανερό πως δεν έμοιαζε με τους άλλους: ο Αλμπέρ Καμύ ήταν φτιαγμένος να ξεχωρίζει όχι μόνο ως προς την κυρίαρχη εικόνα, που ακόμα και σήμερα θα μπορούσε να στολίζει τα ιλουστρασιόν περιοδικά, αλλά και στον τρόπο που ξανάστησε τη σύγχρονη φιλοσοφία, φέρνοντάς τη στα ανθρώπινα μέτρα.

murgu

Πριν από έξι χρόνια αποφασίσαμε με την Tonia (Αντωνία Σμυρνή) και την Kirki (Καλλιρρόη Παναγοπούλου) να εξερευνήσουμε τη διαδικασία συγκρότησης της Δραπετσώνας, στα πλαίσια του μαθήματος "διάλεξη" της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Ε.Μ.Π. Η εξερεύνηση συνεχίστηκε, εμπλουτίστηκε και σήμερα, με τη συμβολή του αγαπητού μας Θανάση Χαρμάνη (Thanassis Charmanis), έχουμε τη μεγάλη χαρά να έχει κυκλοφορήσει σε  βιβλιαράκι από τις εκδόσεις ύψιλον. Αναμένεται και η παρουσίασις (ελπίζουμε σύντομα, αναμένετε εις τις οθόνες σας). Μούργου Αλ.

 

Εγώ δεν τα βλέπω τα αντικείμενα όπως είναι·
τα οραματίζομαι.
Βλέπω κρεμασμένη μια κόκκινη πετσέτα…
Τετέλεσται· ο μέγας παρακείμενος του κόσμου.
Νίκος Καρούζος, από τον Ερυθρογράφο, 1988