Σχολιασμός δημοτών

Σχολιασμός δημοτών (111)

diafthoraΟι καρχαρίες στο ένα άκρο και στο άλλο τα πιράνχας. Κι ανάμεσα μια μεγάλη ποικιλία υβριδίων καρχαριοπιράνχας. Οι μονόφθαλμοι βλέπουν μόνο το ένα από τα δύο άκρα, ανάλογα του τι τους συμφέρει κάθε φορά. Περί τίνος πρόκειται; Για τους συνανθρώπους μας εκείνους που δημιουργούν το φαινόμενο της διαφθοράς σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, σε όλες τις ιστορικές περιόδους, και με όλα τα καθεστώτα παρακαλώ. Απλά, όπως όλα τα ανθρώπινα έτσι κι αυτηνής η έκταση ποικίλει, μεγάλη, μεσαία, μικρή, όπως οι πίτσες. Και καμία αμφιβολία δεν έχει αφήσει η έρευνα να παίζει ως προς την δυνατότητα ύπαρξης στεγανών ανάμεσα στις διαφορετικού τύπου διαφθορές.  Η κάθε μία νίβει την άλλη και όλες μαζί το ζοφερό πρόσωπο της διοίκησης, ιδιωτικής και δημόσιας. 

vlaxernesΟι Βλαχέρνες ήταν ένα προάστιο της Κωνσταντινούπολης. Εκεί γύρω από μία πηγή υπήρχαν κάποιες εκκλησίες ανάμεσα στις οποίες η πιο ονομαστή ήταν αυτή της Παναγίας. Ο ναός  αυτός ιδρύθηκε από την αυτοκράτειρα Πουλχερία και το σύζυγό της Μαρκιανό μεταξύ 450-453. Επί Λέοντος Α’ του Θρακός (457-474) ολοκληρώθηκε και απέκτησε λάμψη. Αυτός που τροποποίησε και τελειοποίησε τον ναό ήταν ο Ιουστινιανός. Το 627 τα Θεοδοσιανά τείχη ενσωμάτωσαν τις Βλαχέρνες στο κύριο σώμα της Κωνσταντινούπολης. Τον 11ο αιώνα ο Αυτοκράτορας Αλέξιος ο Α' ο Κομνηνός δημιούργησε το ανάκτορο των Βλαχερνών, το οποίο υπήρξε η μόνιμη κατοικία των Αυτοκρατόρων από το 1081 ως το 1453. Μετά την άλωση από τους Οθωμανούς η περιοχή περιέπεσε σε αφάνεια.

Σε ποια πόλη; Στο Κερατσίνι και πιο έντονα στη Χαραυγή και στη Δραπετσώνα αφόρητη. Τι δυσοσμία είναι αυτή; Αν με λέξεις μπορούμε να είμαστε ακριβείς γι'αυτήν τη δυσάρεστη οσμή που μας πνίγει, θα πούμε κάτι ανάμεσα σε καμένο λάστιχο και πετρέλαιο. Και κάθε πότε αυτή η οσμή μπαίνει στα σπίτια των κατοίκων; Όχι κάθε μέρα, αλλά πολλές μέρες το χρόνο, αν εξαιρέσουμε τις χειμωνιάτικες. Οι κάτοικοι έχουν καταλήξει πως ένας παράγοντας που παίζει ρόλο είναι η φορά του αέρα, μόνο που αυτή είναι άλλη για τη Δραπετσώνα και άλλη, σχεδόν αντίθετη, για την Χαραυγή.

Πριν μερικές μέρες διαβάσαμε ένα κείμενο που ανάρτησε στο fb ο αντιπεριφερειάρχης Πειραιά κ.Γαβρίλης και που είχε ως θέμα την άσκηση επί χάρτου που πραγματοποίησε η Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά για την αντιμετώπιση ατυχήματος μεγάλης έκτασης σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις που εμπίπτουν στην οδηγία SEVESO. Στο ίδιο κείμενο διαβάσαμε πως στην Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά δραστηριοποιούνται 7 τέτοιες εγκαταστάσεις.

Ποιες; Το κείμενο του αντιπεριφερειάρχη δεν τις αναφέρει και σκεφτήκαμε γιατί άραγε; Ο πιο αθώος λόγος υποθέτουμε ότι μπορεί να είναι μια διαδεδομένη νοοτροπία στον ελληνικό κόσμο, που τη συναντάς ακόμα και στους πιο φιλολαϊκούς αξιωματούχους, και τη χαρακτηρίζει ένα στυλ του τύπου "κρατάς κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα, μεγάλε..".

Ότι και να μου πεις δεν μου βγάζεις από το μυαλό πως καλύτερα ήταν τότε δίχως τις παιδικές χαρές παρά τώρα, είπε ο γέρος στην εγγονή του που του αυθαδίαζε για να τον τσιγκλάει. Νομίζω ότι το αίσθημα ελευθερίας που υπήρχε πριν την εμφάνιση των παιδικών χαρών, καλή μου, για πολλούς που μεγάλωσαν στις αλάνες των πόλεων, είναι προτιμητέο από το αίσθημα της ασφάλειας που υπάρχει τώρα, συνέχισε με στόμφο ο γέρος. Ιδιαίτερα στα μετακατοχικά χρόνια, όπως αναφέρει ο συγγραφέας Εμμανουήλ Ζάχος, οι αλάνες γνώρισαν μια χρυσή εποχή ελευθερίας, ευφορίας και σκληραγωγίας των παιδιών και των δύο φύλων. Τότε τα παιδιά, μακρυά από την επίβλεψη των γονιών τους, τα επινοούσαν όλα εξ αρχής και εξ αρχής μέσω των παιχνιδιών τους έστηναν τον κόσμο τους μη λογαριάζοντας κοινωνικούς φράκτες και δημιουργώντας μια ολοζώντανη και δυνατή παιδική αλληλεγγύη.

Και σταύρωση είχαμε αυτή τη βδομάδα και θάνατο και ταφή και οσονούπω έρχεται και η ανάσταση. Μόνο που εμείς, που δεν πιστεύουμε στην ανάσταση των νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος αμήν, κι επειδή ούτε το πότε ούτε το από τι του θανάτου μας δεν είναι του χεριού μας, σκεφτήκαμε μήπως μπορούμε τουλάχιστον να επιλέξουμε τον τρόπο της ταφή μας.

Το πιο φυσικό, την τρίτη πιο μεγάλη ώρα της ζωής μας, είναι να πάμε να πλαγιάσουμε σε μια άκρη της γης κι εκεί να μας πάρει ο αιώνιος ύπνος. Και σιγά σιγά να γίνουμε ένα με το χώμα, σκόνη που θα μας μεταφέρει ο αέρας και η βροχή απ'εδώ και από εκεί. Ίσως αυτή η αρχέγονη τάση να ήταν η αιτία που όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τραγούδι   Βάλτε μου δυο καναβουριές   

 

Βασικά σημεία της ομιλίας μου ως επικεφαλής της «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ»  στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κερατσινίου- Δραπετσώνας για την εκλογή του νέου Δ.Σ στο "Κέντρο Δια Βίου Μάθησης ΙΙ- Προοπτική" (πρώην Κ.Ε.Κ Κερατσινίου). 

 

Συνεδρίασε χθες ( 11-4-2017) το Δημοτικό Συμβούλιο  για την εκλογή του νέου Δ. Σ.  Κατά την διάρκεια της συνεδρίασης παρέμβηκα ως επικεφαλής της « ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ» και επιγραμματικά  στάθηκα στα εξής σημεία ( διευκρινίζουμε ότι στο γραπτό αυτό κείμενο υπάρχουν σημεία που λόγω του περιορισμού στον χρόνο ομιλίας μπορεί να μην ειπώθηκαν ) :

Διαβάζοντας την πρόσφατη συνέντευξη του Δημάρχου Χ. Βρεττάκου (  stagona4u.gr   ή drapetsini.blogspot.gr ) κατάλαβα καλά τι σημαίνει λασπολογία σε συνδυασμό με ψευτοηθικολογία, φτωχός απολογισμός έργου σε συνδυασμό με ψέμματα και ανούσια γενικολογία  , ομολογία αδυναμίας σε συνδυασμό με προσπάθεια εξωραϊσμού.

 

Ο κ. Βρεττάκος θα πρέπει να καταλάβει επιτέλους, ότι αυτή την πόλη την έχουν υπηρετήσει Δημοτικές Αρχές από την Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα , όπως και εκατοντάδες δημοτικοί σύμβουλοι που με ανιδιοτέλεια, μεράκι και διάθεση προσφοράς , πόνεσαν γι αυτή την πόλη, δημιούργησαν υποδομές , άνοιξαν δρόμους . 

Τι θα πουλάει; Τα έργα κάποιων συνδημοτών μας, που φαίνεται ότι παράγουν μια θετική ενέργεια και θέλουν να μην πάει χαμένη. Και τι μπορεί να κάνει κάποιος αν περνάει μια τέτοια φάση; Πολλά. Οι συγκεκριμένοι παρακολουθούν τα μαθήματα της έμπειρης κας. Έφης Αδαμίδου. Τι μαθήματα είναι αυτά; Και ζωγραφικής και αγιογραφίας και για ψηφιδωτά μαθαίνουν και εφαρμογές διακοσμητικών. Μμμμ, ωραία ακούγονται. Και που γίνονται αυτά τα μαθήματα;

Φρέσκο κουλούρι στην πόλη μας είναι το 6ο φύλλο της εφημερίδας του Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας "Πόλις", που διανέμεται δωρεάν στα δημοτικά καταστήματα και σε διάφορα κεντρικά σημεία. Σύμφωνα με τα δικά μας κριτήρια μ'αυτό το φύλλο η "Πόλις", ανέβηκε κατηγορία και παίζει πια σ'αυτήν που εμείς έχουμε υπόψη μας ως Α' εθνική των δημοτικών εφημερίδων. Από πλευράς αισθητικής, σελιδοποίησης και περιεχομένου άρθρων, από το 1ο φύλλο μέχρι το τωρινό έχει σημειωθεί μία αξιέπαινη ανοδική πορεία, πια το επίπεδό της είναι καλό και βρίσκεται σε καλή σχέση με τα σύγχρονα ελληνικά στάνταρ. Προφανώς αξίζουν συγχαρητήρια σ'αυτούς που έχουν την ευθύνη της έκδοσής της.   

Σελίδα 1 από 8