Σχολιασμός δημοτών

Σχολιασμός δημοτών (119)

diafthora

Τον Ιούνιο του 2010 ψηφίστηκε ο νόμος 3852 που αφορούσε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στην Αποκεντρωμενη Διοίκηση κι έγινε γνωστός ως Καλλικράτης. Του νόμου αυτού ιδού τι λέει η παράγραφος 4 του άρθρου 61

: Ο δήμαρχος, ο αντιδήμαρχος και τα μέλη της οικονομικής επιτροπής και της επιτροπής ποιότητας ζωής είναι υποχρεωμένοι να υποβάλλουν την ετήσια δήλωση για την περιουσιακή τους κατάσταση σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και να τη δημοσιοποιούν με ανάρτηση στην ιστοσελίδα του δήμου.


 

Από το 2011 έως και το 2014, όταν δήμαρχος στο Κερατσίνι Δραπετσώνα ήταν ο Λουκάς Τζανής, ο νόμος αυτός δεν εφαρμόστηκε από κανένα μέλος της τότε δημοτικής αρχής. Κάτι που κανονικά έπρεπε να είχε γίνει από πέρσι, φέτος τέλος καλά όλα καλά, αφού για πρώτη φορά ο δήμαρχος Χρήστος Βρεττάκος και μερικοί ακόμα δημοτικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης τον εφάρμοσαν ( keratsini-drapetsona.gr  ).

Κι εμείς που θέλουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε ευαίσθητοι με τα θέματα διαφθοράς, χαρήκαμε ιδιαιτέρως μιας και είναι ένα θέμα που μας απασχολεί. Μάλιστα στις δύο συνεντεύξεις που μας παραχώρησε ο δήμαρχος του το θέσαμε. Αυτή είναι μια από τις καλές ειδήσεις όσον αφορά τον δήμο μας μέσα στο 2017. Μ'αυτήν την επιλογή μπήκαν οι βάσεις ενός προηγούμενου, μιας και αν φυσικά θα το τηρούν κάθε χρόνο οι υπόχρεοι, θα δημιουργήσουν ένα δεδομένο. Έτσι ώστε όσοι θα θελήσουν κάποτε να μην εφαρμόσουν τον νόμο, θα το πετύχουν βεβαίως όχι όμως δίχως μεγάλο πολιτικό κόστος, αφού θα είναι ύποπτοι από χέρι. Αυτά με λίγα λόγια είναι το κυρίως πιάτο. Τα υπόλοιπα που ακολουθούν είναι τα συνοδευτικά.

Τι πιστεύουμε: Η διαφθορά είναι ένας συνδυασμός ανάμεσα στα καθεστώτα και στον Άνθρωπο. Θεωρούμε πως τουλάχιστον μέχρι σήμερα είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης. Όλοι λίγο ή πολύ θέλουμε να κερδίζουμε περισσότερους πόντους σε διάφορα πεδία και όχι μόνο στα οικονομικό, δίχως να καταβάλουμε τους απαραίτητους κόπους που απαιτεί η αντίστοιχη κατάσταση στην κάθε κοινωνία.

Από την μια μεριά στο ένα άκρο αραιοκατοικούν συνάνθρωποί μας που μεγαλώνοντας σ'ένα συγκεκριμένο περιβάλλον διαμορφώνουν ένα ισχυρό χαρακτήρα και αξίες τέτοιες που τους επιτρέπουν να αντιστέκονται με επιτυχία στους όποιους πειρασμούς διαφθοράς τους πολιορκούν. Αυτούς ας τους ονομάσουμε αδιάφθορους.

Στο άλλο άκρο συνωστίζονται οι διεφθαρμένοι συνάνθρωποί μας. Είναι αυτοί που ως επί το πλείστον μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον, όπου συνήθως δεν υπάρχουν όρια και κανόνες σεβασμού των άλλων και των νόμων και που για χίλιους δυο λόγους δεν το αμφισβήτησαν με επιτυχία. Το επιεικέστερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι βολεύτηκαν. Έτσι εξασκήθηκαν όχι μόνο στο να εκμεταλλεύονται με δόλιους τρόπους και κατά κύριο λόγο παράνομους, κάθε ευκαιρία προς όφελός τους, αλλά δημιουργώντας και άλλες που δεν προϋπήρχαν, πάντα με ένα στόχο, να κερδίζουν όσο γίνεται περισσότερους πόντους, να νικάνε με οποιοδήποτε μέσο. Κυκλοφορούν λοιπόν ανάμεσά μας δίνοντας τα ρέστα τους για να αποκομίζουν τα μέγιστα δυνατά οφέλη για προσωπική ικανοποίηση. Δικιά τους και όσων έχουν στενές επαφές μαζί τους.

Η πιο συχνή δικαιολογία που προβάλλουν είναι αυτό: " Μαλάκας είμαι ρε φίλε; Πως και δε το βλέπεις ότι αν δεν το κάνω εγώ σίγουρα θα το κάνει κάποιος άλλος από τους χιλιάδες που περιμένουν στην ουρά;". Ένα επιχείρημα ακαταμάχητο για όσους ήδη έχουν αποφασίσει ποιους θα αφήσουν και με ποιους θα πάνε. 

Ως προς τα καθεστώτα. Με τις διαχρονικές παρατηρήσεις που έχουμε κάνει, καταλήξαμε στο πως όσο πιο κλειστή είναι μία κοινωνία, όσο πιο λίγες είναι οι ανεξάρτητες από την εξουσία αρχές που θεσμικά λειτουργούν, όσο πιο ελεγχόμενα είναι τα ΜΜΕ και πιο κουρέλα η δημοκρατία, τόσο πιο πρόσφορο έδαφος βρίσκει ο ιός της διαφθοράς και εξαπλώνεται. Με την συνοδεία λίγων και ανίσχυρων νόμων εναντίον της διαφθοράς, θεριεύουν καθεστώτα που όχι μόνο οι έχοντες και κατέχοντες, αλλά και ένα μεγάλο πλήθος μετά χαράς συμμετέχει σ'αυτό το άγριο όργιο της διαφθοράς.

Από την μεριά μας θεωρούμε πως το παιχνίδι αυτό είναι καραμπινάτο αντικοινωνικό, δίχως φυσικά αυτό να στέκεται εμπόδιο σε όσους τους ταιριάζει στο να συμμετέχουν.

Υπάρχουν κι εκείνοι που θα χρεώσουν την διαφθορά αποκλειστικά στην ολιγαρχία και στον καπιταλισμό. Ας μην ξεχνάμε πάντως πως στον υπαρκτό σοσιαλισμό η διαφθορά έδινε τα ρέστα της. Απλά εκεί δεν μπορούσαν όσοι τους εξόργιζε αυτό το φαινόμενο να την καταγγείλουν και να την πολεμήσουν, μιας και το μονοκομματικό καθεστώς δεν επέτρεπε παρεμβάσεις έξω από την εξουσία. Πρόσφατα στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας δημιουργήθηκε υπουργείο για την καταπολέμηση της διαφθοράς κι αυτό διότι η κατάσταση εκεί έχει ξεφύγει εντελώς. Μαθαίνουμε από αξιόπιστες πηγές πως όποια πέτρα κι αν σηκώσουν τη βρίσκουν από κάτω.

Πάντως όσο κι αν το σκεφτήκαμε δεν καταλήξαμε στο αν θα μπορούσαμε κι εμείς ως κράτος και με ποια μέτρα άραγε και με ποιους πολίτες, να είχαμε σαν αποτέλεσμα μια χώρα με τόση μικρή διαφθορά όση έχουν δεκαετίες τώρα οι καπιταλιστικές π.χ Δανία και Ν.Ζηλανδία. Το κακό είναι πως ντόπιες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που να το θέλουν τόσο ώστε να μπουν στον κόπο να δοκιμάσουν με συνέπεια και συνέχεια το στόχο του περιορισμού της διαφθοράς δεν έχουν πάρει ποτέ το πάνω χέρι από την ανεξαρτησία και μετά. 

Ξαναγυρνώντας στα τοπικά, να τονίσουμε πως δεν υπέπεσε στην αντίληψή μας κάποια από τις δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης στο Δημ.Συμβούλιο να απαιτεί από τη Δημ.Αρχή να εφαρμόσει αυτόν τον νόμο. Όπως νομίζει ο καθένας ας ερμηνεύσει αυτήν, την κατά τη γνώμη μας ασύμβατη με τις διακηρύξεις τους στάση τους. Να τονίσουμε συναφώς, πως σε μια δειγματοληπτική έρευνα που κάναμε σε διάφορες ιστοσελίδες δήμων από όλη την χώρα, όπου μειοψηφία είναι οι δήμαρχοι που τηρούν τον νόμο, παρατηρήσαμε πως η πολιτική τοποθέτηση των δημάρχων και αντιδημάρχων δεν είναι ασφαλές κριτήριο ως προς το αν θα εφαρμόσουν αυτόν τον νόμο ή όχι. Φαίνεται λοιπόν πως παίζουν πολλοί αδιερεύνητοι ακόμα παράγοντες στο θέμα αυτό.

Αν και εννοείται το τονίζουμε για να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις, πως ο νόμος αυτός είναι μια ψηφίδα από πολλούς παρόμοιους που είτε υπάρχουν είτε θα πρέπει να υπάρξουν, ώστε να τα βρίσκουν μπαστούνια οι παμπόνηροι και άπληστοι σειληνοί της διαφθοράς. Όπως και εννοείται πως για να είναι αποτελεσματικός ο νόμος αυτός, στο μέτρο που μπορεί να είναι μιας και δεν προβλέπει συνέπειες για όποιους δεν τον εφαρμόζουν, θα πρέπει να αναρτούν στην ιστοσελίδα του δήμου κάθε χρόνο το "πόθεν έσχες" τους αυτοί που οφείλουν να το αναρτούν. Διαφορετικά δε θα μπορεί να γίνει καμία σύγκριση από τους δημότες που θα θελήσουν για τους δικούς τους λόγους να εξετάσουν την περιουσία των υποχρεωμένων να δημοσιοποιούν τις δηλώσεις τους. Στην ουσία οι συνδημότες μας που απαρτίζουν τη δημ.αρχή με τον τρόπο αυτό λογοδοτούν ως προς αυτό το θέμα στον κόσμο, στον λαό. Το λέμε αυτό διότι οι ίδιοι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να αποστέλλουν κάθε χρόνο το πόθεν έσχε τους στο κράτος (  www.pothen.gr  ), αλλά εκεί δεν γνωρίζουμε αν ελέγχονται συστηματικά και από ποιους και τι επιπτώσεις μπορεί να έχουν οι όποιες αλλαγές στην περιουσία τους και στους τρόπους που προέκυψαν. 

Για μας η διαφθορά είναι στην εποχή μας ένα μεγάλο πολιτικό θέμα που πια δεν είναι όπως παλιά σύμφυτο με την δεξιά. Γι'αυτό χρειάζεται επαγρύπνηση εδώ και τώρα και αύριο από όλες εκείνες τις δυνάμεις που ορκίζονται στο όνομα του λαού. Κι αυτό διότι διεφθαρμένοι πολιτικοί, κρατικοί λειτουργοί και ιδιώτες όχι μόνο εντοπίζονται σε όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους αλλά αυξάνονται και πληθαίνουν διαρκώς αυτοί που επιλέγουν να την υπηρετούν.

Δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι οι κύριοι λόγοι που παντού η διαφθορά ούτε πολιτικά ούτε ιδεολογικά σύνορα δε γνωρίζει πια. Πιστεύουμε πως ένας λόγος είναι η εξάπλωση της επιθυμίας για κοινωνική άνοδο σε συνδυασμό με την μεγάλη συσχέτιση της ευτυχίας με την κατανάλωση. Σίγουρα επίσης θα παίζει ρόλο εδώ σ'εμάς η μειωμένη εκτίμηση που τρέφει ο κόσμος για την αξιοκρατία και η συνακόλουθη απουσία μέτρων για την επίτευξη αυτής. Μια στάση που οι ρίζες της, απ'ότι λένε οι ερευνητές, εντοπίζονται στο γεγονός πως ως κοινωνία βιώνουμε το κράτος ως ξένο σώμα, εν αντιθέσει με τις χώρες της δύσης. Η μεταμόρφωση αυτού του κράτους προς την κατεύθυνση μιας διαφορετικής σχέσης με τον κόσμο ελπίζουμε ότι μπορεί να γίνει κάποτε μέγα ζητούμενο απ'όλες όλες εκείνες τις δυνάμεις που αγωνίζονται για το κοινό καλό. Ως εδώ τα γενικά.

Στο δια ταύτα. Συγχαρητήρια στη δημοτική μας αρχή και στον Χρήστο Βρεττάκο γι'αυτήν την επιλογή τους.    

trenoΤην Κυριακή 1.10 έχει ανακοινωθεί πως το  Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και η Αντιπεριφέρεια Πειραιά στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Προσφυγικές γειτονιές του Πειραιά- Από την ανάδυση στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης» οργανώνουν έναν ιστορικό περίπατο στη Δραπετσώνα.

Στο πρόγραμμα αναφέρεται πως όσοι συμμετέχουν θα διασχίσουν τη γνωστή ως "πεζογέφυρα των ρεμπετών" για να εισέλθουν από τον Πειραιά στη Δραπετσώνα. Πρόκειται για μια γέφυρα που απ'ότι λένε, όποιος προπολεμικά κινούμενος από τον Πειραιά προς τη Δραπετσώνα δεν την είχε περάσει, δεν εδικαιούτο να αποκαλεί τον εαυτό του ρεμπέτη.

fyssas-episodia4

Ονομάζομαι Γιώργος Μεριζιώτης, είμαι δημότης Δραπετσώνας και διαβιώ στην περιοχή 30 χρόνια, ( έχω συμπληρώσει ήδη εδώ περισσότερα χρόνια από ότι στην περιοχή της Αθήνας που γεννήθηκα). Αυτά τα τριάντα χρόνια συμμετείχα σε πολλούς αγώνες κοινωνικούς και οικολογικούς για την περιοχή τόσο σαν άτομο,όσο και μέσα από συλλογικότητες. Φυσικά εδώ και τριάντα χρόνια δεν έχω κρύψει την πολιτική μου πεποίθηση ως αναρχικός δρώντας ανοικτά και επώνυμα στην τοπική κοινωνία.

melisanidi1Ότι η δημοσιοποίηση ένα μήνα μετά της απόφασης του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος για την νέα αδειοδότηση της Oil-One του Μελισσανίδη για την αποθήκευση μαζούτ σε μία από τις δεξαμενές του στη Δραπετσώνα και την εμπορία αυτού, προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, τουλάχιστον από ένα μέρος του κόσμου που εκφράζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι γεγονός.

Ιδιαίτερα οξύς ήταν ο τόνος του Πολιτιστικού Συλλόγου Δραπετσώνας ΤΕΡΨΗ - ΧΩΡΟΣ που το καλοκαίρι ανέβασε αυτό το θέμα με πανό, με αφίσες και μαζεύοντας υπογραφές ( 6.450 μέχρι τώρα ) έχοντας ως κύριο αίτημα την άμεση απομάκρυνση του δυιλιστηρίου σλοπς και των δεξαμενών της Oil - One από τον χώρο της Ανάπλασης. 

Η ανακοίνωση που κυκλοφόρησε ο Τέρψη -Χώρος πριν λίγες μέρες τελειώνει ως εξής: 

melisanidiΕδώ και τρία χρόνια όταν φυσάει στην πόλη μας ακόμα κι ελαφρύ αεράκι από το τόξο του νοτιά, πολλά πρωινά, ιδίως καλοκαιρινά, την ώρα που βγαίνω από το σπίτι μου βρίζω. Όχι γαμώ την ατυχία μου γενικώς και μεταφυσικώς, ή το σύστημα το πουλημένο κι άδικο, αλλά συγκεκριμένους συνανθρώπους μου. Τον Μελισσανίδη πρώτον και καλύτερο, που με τα πετρέλαιά του και το διυλιστήριό του μας φλομώνει με τις δυσοσμίες τους. Και που σίγουρα μας χαλάει την υγεία μας και που ίσως εξ αιτίας των δραστηριοτήτων των δύο εταιρειών του να κινδυνεύει και η ζωή μας. Αυτός και οι δικοί του με λίγα λόγια τα κονομάνε χοντρά, όμως τα κονομάνε εις βάρος μας, εις βάρος της ποιότητας της ζωής μας και της υγείας μας αφού η μολυσμένη ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζούμε και οι δυσοσμίες που μας χαλάνε τη διάθεση, οφείλονται σε δικές τους επιλογές.

festival19Στους καλοκαιρινούς μήνες, σε ένα μέρος της παραλιακής ζώνης των 86 στρεμμάτων της περιοχής της ανάπλασης, πραγματοποιήθηκε από τη δημ.αρχή για πρώτη φορά στη Δραπετσώνα το «Λιπάσματα 2017 – Φεστιβάλ στη θάλασσα», με δωρεάν είσοδο για όλες τις εκδηλώσεις του.

Ο χώρος που επιλέχθηκε για να γίνει το φεστιβάλ βρίσκεται στην μία άκρη της περιοχής, δίπλα στις δεξαμενές και το διυλιστήριο σλοπ του Μελισσανίδη κι ανάμεσα στους δύο όρμους των Φωρών και των Σφαγείων και διαμορφώθηκε από τις υπηρεσίες του δήμου.

anaplasi12

-Δεν φοβάσαι μην «πάθεις ραδιενέργεια;», με ρώτησε περιπαικτικά φίλος, που με είδε να τριγυρνώ σε μια από τις εκδηλώσεις του Δήμου στον χώρο της Ανάπλασης.

 

Δεν φοβάμαι μήπως «πάθω ραδιενέργεια» στον χώρο της Ανάπλασης, κι αν ανησυχώ κάπως, η ανησυχία μου δεν είναι τόση ώστε να με αποτρέψει και να χάσω κάποιες από τις εκδηλώσεις στο ωραιότερο σημείο της Δραπετσώνας. 

Να το περιγράψω αλλιώς. Οι τρομακτικές φωτογραφίες στο πακέτα τσιγάρων και τα πέρα από κάθε αμφιβολία φοβικά συμπεράσματα και παραδείγματα της επιστήμης, δεν με έχουν αποτρέψει μέχρι τώρα να κυκλοφορώ την ζωή μου με ένα τσιγάρο στο χέρι. Παλαβός; Μάλλον. Αλλά γι αυτό, μέρος της πλειοψηφίας.

 

anaplasiΜε ένα πολυσέλιδο φλύαρο, υβριστικό και ανούσιο επί της ουσίας κείμενό του ο Δήμαρχος της πόλης Χρήστος Βρετάκος προσπαθεί να απαντήσει στα ερωτήματα που τόσο εγώ, αλλά και άλλοι δημοτικοί σύμβουλοι έχουμε θέσει σχετικά με την ασφάλεια του χώρου και των εγκαταστάσεων για τις φετεινές εκδηλώσεις ,αλλά και σχετικά με θέματα αδιαφάνειας . Πρόκειται για κατάπτυστο προβοκατόρικο κείμενο που ενώ δεν απαντάει επί της ουσίας σε κανένα από τα ερωτήματα που θέσαμε 10 δημοτικοί σύμβουλοι από 5 δημοτικές κινήσεις, χαρακτηρίζεται από λασπολογία, ύβρεις, προσπαθεί να εμφανιστεί αγωνιστής, απουσία κάθε σεβασμού σε πορείες ανθρώπων που έχουν προσφέρει επί χρόνια στον Δήμο.

diafthoraΟι καρχαρίες στο ένα άκρο και στο άλλο τα πιράνχας. Κι ανάμεσα μια μεγάλη ποικιλία υβριδίων καρχαριοπιράνχας. Οι μονόφθαλμοι βλέπουν μόνο το ένα από τα δύο άκρα, ανάλογα του τι τους συμφέρει κάθε φορά. Περί τίνος πρόκειται; Για τους συνανθρώπους μας εκείνους που δημιουργούν το φαινόμενο της διαφθοράς σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, σε όλες τις ιστορικές περιόδους, και με όλα τα καθεστώτα παρακαλώ. Απλά, όπως όλα τα ανθρώπινα έτσι κι αυτηνής η έκταση ποικίλει, μεγάλη, μεσαία, μικρή, όπως οι πίτσες. Και καμία αμφιβολία δεν έχει αφήσει η έρευνα να παίζει ως προς την δυνατότητα ύπαρξης στεγανών ανάμεσα στις διαφορετικού τύπου διαφθορές.  Η κάθε μία νίβει την άλλη και όλες μαζί το ζοφερό πρόσωπο της διοίκησης, ιδιωτικής και δημόσιας. 

vlaxernesΟι Βλαχέρνες ήταν ένα προάστιο της Κωνσταντινούπολης. Εκεί γύρω από μία πηγή υπήρχαν κάποιες εκκλησίες ανάμεσα στις οποίες η πιο ονομαστή ήταν αυτή της Παναγίας. Ο ναός  αυτός ιδρύθηκε από την αυτοκράτειρα Πουλχερία και το σύζυγό της Μαρκιανό μεταξύ 450-453. Επί Λέοντος Α’ του Θρακός (457-474) ολοκληρώθηκε και απέκτησε λάμψη. Αυτός που τροποποίησε και τελειοποίησε τον ναό ήταν ο Ιουστινιανός. Το 627 τα Θεοδοσιανά τείχη ενσωμάτωσαν τις Βλαχέρνες στο κύριο σώμα της Κωνσταντινούπολης. Τον 11ο αιώνα ο Αυτοκράτορας Αλέξιος ο Α' ο Κομνηνός δημιούργησε το ανάκτορο των Βλαχερνών, το οποίο υπήρξε η μόνιμη κατοικία των Αυτοκρατόρων από το 1081 ως το 1453. Μετά την άλωση από τους Οθωμανούς η περιοχή περιέπεσε σε αφάνεια.

Σελίδα 1 από 9