Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018 16:39

Ο καθηγητής φιλοσοφίας Βασίλης Κάλφας ανασταίνει για όλους μας τον θείο Πλάτωνα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

platonΠου ήσουν όλη μέρα βρε Πλάτωνα, που γύριζες γλυκό μου αγόρι; Πάλι μ'αυτόν τον αχαΐρευτο τον Σωκράτη, ήσουν ε; Έβαλες τουλάχιστον κάτι στο στόμα σου ή γέμισες την κοιλιά σου με τα λόγια αυτού του αξυπόλυτου; Θα 'θελα να'ξερα τι σας λέει και κρέμεστε από τα χείλη του σαν χάνοι; Χάνεις τον καιρό σου μαζί του αγόρι μου, αυτό μόνο έχω να σου πω. Γι'αυτό κοίταξε γρήγορα ν'αλλάξεις μυαλά και παρέες γιατί σε βλέπω να χαραμίζεις τη ζωή σου. Μπορείς να μου πεις σε παρακαλώ μ'αυτόν τον κοπανιστό αέρα που σας ταΐζει αυτός ο άχρηστος, που συστηματικά παραμελεί την οικογένειά του, πως θα ζήσεις, ε; Ας μην υπήρχε η περιουσία του πατέρα σου και θα σου'λεγα εγώ αν έβρισκες χρόνο και όρεξη για να τρέχεις πίσω απ'αυτόν τον εξυπνάκια που σας έχει φλομώσει με τις αρλούμπες του.

Γιατί δεν παραδειγματίζεστε από την καημένη τη γυναίκα του που χρόνια τώρα για τον άρτον υμών τον επιούσιον τον κυνηγάει στην αγορά; Στο πετσί της αυτή έμαθε τι ανοησία είναι να τσιμπάει κανείς στις ερωτήσεις του για το τι είναι το αγαθό, το καλό και το σοφό και τι το όμορφο και άκουσον άκουσον, ποιος ο ρόλος των νόμων μας και ποια θα μπορούσε να είναι η σωστότερη πολιτεία. Αχ βρε Πλάτωνα, όμορφο αγόρι μου, θα μπορούσες να ζούσες ζωή χαρισάμενη κι όχι εναγωνίως να σκέφτεσαι ολημερίς κι ολονυχτίς για ιδέες και πράσινα άλογα και να συζητάς παθιασμένα με τους φίλους σου για αόρατα πράματα που ένας θεός οίδε σε τι μπορεί να χρησιμεύουν. Σε τίποτα, στο λέω εγώ που ως γυναίκα έχω γνωρίσει τη ζωή κι απ'την καλή και από την ανάποδη.  

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να τον συμβουλεύω αλλά ματαίως, μπαινάκις βγαινάκις ο Πλάτωνάς μου. Είναι αρκετές φορές όμως, που όταν ο πατέρας του και οι θείοι του του πλέκουν το εγκώμιο για το πόσο βαθιά και πλατιά ο γυιός μου στοχάζεται και πόσο καλά και σωστά μιλάει, τότε κρυφά καμαρώνω γι'αυτόν. Κι αυτό είναι κάτι που ούτε στον εαυτό μου δεν τολμώ να ομολογήσω. 

Είμαι σίγουρος ότι αυτά που γνωρίζουμε οι περισσότεροι απόγονοι του Πλάτωνα ( 427- 347 π.Χ), εξαντλούνται στο όνομά του, άντε και στο ότι υπήρξε και μαθητής του Σωκράτη. Και φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν αρκετοί που ξέρουν ότι είναι ο φιλόσοφος που έγραψε το Συμπόσιο και την Απολογία του Σωκράτη και κάπως αόριστα τον συνδέουν με τον πλατωνικό έρωτα. Μάλλον ελάχιστοι θα έδωσαν σημασία στο ότι ίδρυσε την ξακουστή στον αρχαίο κόσμο Ακαδημία και υπήρξε δάσκαλος του Αριστοτέλη. Αλλά αυτά είναι πληροφορίες δίχως όμως ουσιαστικό αντίκρυσμα.

Ουσιαστική επίδραση στη ζωή μας, στη στάση μας απέναντι στα πράματα θα μπορούσε να υπήρχε αν διαβάζαμε και συζητούσαμε το έργο του πατριάρχη της φιλοσοφίας. Που τον κατατάσσει αν όχι στην κορυφή των μεγαλύτερων φιλοσόφων του κόσμου, σίγουρα πάντως μέσα στην πρώτη τριάδα. Κι αυτή είναι μία διαχρονική εκτίμηση τουλάχιστον των συναδέλφων του με την οποία συμφωνούν ακόμα και οι ορκισμένοι αντίπαλοί του. 

Εύλογα θα αναρωτηθείτε ποια μύγα μας τσίμπησε και αρχίσαμε τα πλατωνικά. Ο καθηγητής φιλοσοφίας στο Αριστοτέλειο Βασίλης Κάλφας. Αυτός είναι η μύγα. Ο οποίος παρουσίασε στο mathesis μέσα σε 5 εβδομάδες με 42 βιντεοδιαλέξεις τη ζωή και το έργο του Πλάτωνα. Τα διαδιχτυακά αυτά μαθήματα τα απομαγνητοφώνησε μια ανοιχτή ομάδα φοιτητών του μαθήματος και έτσι προέκυψαν 243 υπέροχες σελίδες. 

Τόσο τα βίντεο όσο και η γραπτή τους μεταφορά προσφέρονται δωρεάν από το ιστότοπο του mathesis. 

Αν είστε μέλος του  εδώ  ο σύνδεσμος τους, κι   εδώ  για να εγγραφείτε κατ'αρχάς, με την υποσημείωση πως ότι προσφέρει το mathesis είναι δωρεάν. Κι είναι πολλά και αξιόλογα αυτά. 

Έχοντας επίγνωση ότι είμαι αδαής με τα φιλοσοφικά, δηλώνω ευθαρσώς κι επωνύμως ότι με ενθουσίασαν αυτά τα μαθήματα του Βασίλη Κάλφα. Με μια υπέροχη γλώσσα ξεδιπλώνει το έργο ενός ανθρώπου που επί πενήντα συναπτά έτη συνδιαλεγόταν με όλο το φάσμα της ζωής στην Αθήνα, συμμετέχοντας με τον τρόπο του στο δημόσιο βίο και φθάνοντας στο σημείο να γίνει τρεις φορές σύμβουλος φωτισμένων τυράννων στη Σικελία.

Μια από τις πρώτες έννοιες που είχε ο Πλάτων, μας λέει ο Βασίλης Κάλφας, ήταν να μπορούσε το έργο του να είναι απολαυστικό και κατανοητό από τους μαθητές του και από τον μέσο αναγνώστη της εποχής του που είχε τέτοιες αναζητήσεις. Γι'αυτό επέλεξε σχεδόν όλη η ορολογία που χρησιμοποίησε να μην ήταν κατασκευασμένη, αλλά την αντλούσε από λέξεις και έννοιες που ήταν εν χρήσει.

Η ίδια έννοια διακρίνει και την παρουσίαση του καθηγητή. Με έναν λόγο διαυγή και ρέοντα μας ξεναγεί στο έργο του Πλάτωνα, τονίζοντας τις βεβαιότητές του, κάνοντας σαφείς τις αμφιβολίες του και τις όποιες αντιρρήσεις του, διατυπώνοντας καθαρά τις απορίες του. Με τον τρόπο του ο Βασίλης Κάλφας κατάφερε να με πείσει για το μεγαλείο του Πλατωνικού έργου, το οποίο σημειωτέον δεν είναι συμπαγές, δεν είναι ένα κλειστό και συνεπές τέλειο σύστημα. Και μεταμορφώσεις επισήμανε και ασυνέχειες και ρήξεις διαπίστωσε και χάσματα και αντιφάσεις διέκρινε σ'αυτό το έργο που το έφτιαξε σε μισό αιώνα, όντας ένας δάσκαλος που ήταν σε ανοιχτή ακρόαση με όσα συνέβαιναν προπάντων στην πόλη των Αθηνών. Με λίγα λόγια, θεωρώ ότι ο Βασίλης Κάλφας πέτυχε μία δημιουργική παρουσίαση του έργου του Πλάτωνα και που όποιος είναι σε φάση να καταλαβαίνει τέτοιες προσπάθειες αντιλαμβάνεται το πόσο πολύ εργάστηκε ο άνθρωπος και με πόσο κέφι. 

Το λιγότερο που μπορεί να πετύχει αυτή η ανάγνωση των 243 σελίδων, είναι η διανοητική ευχαρίστηση. Και το περισσότερο να πυροδοτήσει εργατικούς και φιλομαθείς ανθρώπους στο να έρθουν σ'επαφή με τα έργα του Πλάτωνα. 

Όσοι γυρίζουν και μυρίζουν είναι βέβαιοι ότι υπάρχουν αρκετοί συμπατριώτες μας με σημαντικό πνευματικό, καλλιτεχνικό και επιστημονικό έργο, άλλοι καταξιωμένοι όπως ο Β.Κάλφας και άλλοι που κάνουν τώρα τα πρώτα ελπιδοφόρα βήματά τους. Το αυτονόητο για τους ανθρώπους που κατέχουν αξιώματα, που είναι στελέχη συλλογικοτήτων ή ακόμα και απλοί άνθρωποι με πνευματικές αγωνίες, εν ολίγοις από εκείνους τους συμπολίτες μας που θεωρούν ότι είναι θιασώτες του ευ ζην ή και του ουκ επ'άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, δεν θα πρέπει να είναι η μέριμνα για τον εντοπισμό και την προώθηση αυτών των δημιουργών με στόχο να τους φέρνουν σ'επαφή με το κοινό; Κι αυτό που υπάρχει κι αυτό που εν δυνάμει μπορεί να δημιουργηθεί. 

Η αλήθεια είναι ότι γίνεται μια προσπάθεια, αλλά τόσο αποσπασματικά, μίζερα και τόσο επιλεκτικά με όρους, στην χειρότερη κλειστής παρέας και στην καλύτερη κομματικούς/ ιδεολογικούς, που νιώθεις πως αυτή η μονομέρεια κάνει κακό και στους επιλεγμένους και σε όλους εμάς που κάτι μας τρώει, κάτι μέσα μας ζητάει το καλύτερο των ανοιχτών οριζόντων. Βιώνοντας χρόνια τέτοιες καταστάσεις, στο τσακ είμαι να πάψω εντελώς να ελπίζω ότι ίσως κάποτε φτάσει ο καιρός που τέτοιες πρωτοβουλίες θα τις θεωρεί αναγκαίες η κοινωνία και θα πιέζει τους εκλεγμένους ή μη αξιωματούχους της και υπαλλήλους της να τις έχουν σε πρώτη προτεραιότητα.

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018 08:49
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση