Παρασκευή, 03 Αυγούστου 2018 07:54

Ανακοίνωση Ζαχαρία Ζούπη με αφορμή τη δήλωση του αντιπεριφερειάρχη Πειραιά σχετικά για τους κινδύνους εξ αιτίας των δεξαμενών πετρελαίου στο Πέραμα

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

perama6Διάβασα με ενδιαφέρον μια παρέμβαση του Αντιπεριφερειάρχη Πειραιά Γιώργου Γαβρίλη με αφορμή τις καταστροφικές πλημύρες και πυρκαγιές του τελευταίου διαστήματος με αποκορύφωμα την τραγωδία στο Μάτι,  στην οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου γιατί βρισκόμαστε μπροστά σε κινδύνους και επισημαίνει ότι δεν μπορούμε να κρύβουμε τα προβλήματα δεκαετιών κάτω από το χαλί.

Συμφωνώ μαζί του απολύτως μαζί του,αλλά αισθάνομαι την υποχρέωση να επισημάνω, ότι είναι Αντιπεριφερειάρχης συγκεκριμένης Διοίκησης της Περιφέρειας Αττικής, ότι είναι Αντιπεριφερειάρχης της κ. Δούρου. Έτσι μπορεί να μην έχουμε κάποα τραγωδία στον Πειραιά, αλλά ως εκπρόσωπος της Περιφέρειας έπρεπε να πει και δυο λόγια για το δράμα στο Μάτι με τυς δεκάδες νεκρούς. Ολόκληρη δήλωση έκανε.

Το όφειλε γιατί είναι Αντιπεριφερειάρχης της άφαντης κ. Δούρου και της εντεταλένης συμβούλου για την Πολιτική Προστασία που δεν γνωρίζει ότι η Περιφέρεια αποφασίζει για περίπτωση εκκένωσης περιοχής και όχι η Πυροσβεστική η οποία μπορεί να κάνει απλά την εισήγηση. Είναι Αντιπεριφερειάρχης μιας Διοίκησης που και στην Μάνδρα και στις πυρκαγιές πέρυσι και στις πυρκαγιές φέτος έδειξε ολιγωρία, μειωμένα αντανακλαστικά και καθοριστικές ευθύνες για την καταστροφή της περιοχής και την απώλεια δεκάδων νεκρών. Δεν το έκανε ο κ. Γ. Γαβρίλης και κατανοώ την δυσκολία του. Όμως τα πολιτικά πρόσωπα αντιμετωπίζουν διλήματα και πρέπει να πάρουν καθαρές θέσεις στα δύσκολα.

 

Από εκεί και πέρα ασφαλώς υπάρχουν προβλήματα στην περιοχή του Πειραιά με αυθαίρετα, με άλλα θέματα που αναφέρει και ο ίδιος, με την απουσία της θωράκισης της ευρύτερης περιοχής με σύγχρονα αντιπλημυρικά έργα κ.ά. Θα διάβαζα με ενδιαφέρον ένα απολογισμό του σ΄αυτά τα θέματα.

-          Θα ήθελα να μάθω για παράδειγμα, πόσες υποθέσεις αυθαιρέτων έχουν κριθεί με αμετάκλητες αποφάσεις κατεδαφιστέα αυτά τα χρόνια και αν κατεδαφίστηκε έστω ένα.

-          Θα διάβαζα επίσης με ενδιαφέρον πως προχωράνε κάποια αντιπλημυρικά έργα. Στο Κερατσίνι για παράδειγμα, μέσα σε ένα χρόνο ,πήγε να πνιγεί κόσμος στην στροφή προς το Πέραμα, εκεί που βρίσκεται ο « ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ» . Πότε αλήθεια θα τελειώσει αυτό το έργο;

Παρεπιπτόντως αναφέρω, ότι μετά τις πλημύρες του 1977 , στο Κερατσίνι είχε φτιαχτεί από το « φθαρμένο πολιτικό σύστημα » και με παρέμβαση από τον Δήμο ένα από τα πιο σύγχρονα τότε αντιπλημυρικά έργα και γι αυτό από τότε μέχρι πρόσφατα , δεν είχε δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Βλέπετε οι « φθαρμένοι» πέρα από προβλήματα κάτω από το χαλί, έλυσαν και μεγάλα θέματα στο Κερατσίνι και την περιοχή της Β΄Πειραιά, με πραγματικούς  αγώνες βέβαια της Αυτοδιοίκησης. Λύθηκε το θέμα της αντιπλημυρικής θωράκισης, της χαβούζας, των Σιταποθηκών κ.ά. Άλλωστε κάποτε το Κερατσίνι ήταν διάσημο ως η πόλη με « τις επτά πληγές του Φαραώ». Τώρα δεν έχω καταλάβει ποιο βασικό πρόβλημα έχει λυθεί αυτά τα τελευταία 4 χρόνια.

Ωστόσο ο Περιφερειάρχης κάνοντας μια σωστή  ιστορική αναδρομή, επικεντρώνει στην ανάδειξη κινδύνων για ένα μείζον βιομηχανικό ατύχημα μέσα στον οικιστικό ιστό στην περιοχή ιδιαίτερα στην Β΄Πειραιά , στην ζώνη από τις εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών στην Δραπετσώνα μέχρι το Πέραμα, γνωστό για τα καζάνια. Σωστά λέει, ότι οι εγκαταστάσεις φτιάχτηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα και μετά γέμισε κατοικίες η περιοχή. Σωστά λέει ότι ως χώρoς χαρακτηρισμένος ως χώρος με βαθμό επκινδυνότητας SEVESO μπορεί να γίνει γνωστός για ένα πρωτοφανές ατύχημα.

Αυτό που δεν κατάλαβα , είναι γιατί λέει ότι ΣΗΜΕΡΑ είναι η στιγμή να μιλήσουμε. Το πρόβλημα αυτό υπάρχει χρόνια και πρέπει να βρεθεί τρόπος μετεγκατάστασης. Κατά διαστήματα έχουν κατατεθεί προτάσεις . Δεν κατάλαβα επίσης, αν στις επικίνδυνες εγκαταστάσεις συμπεριλαμβάνει τον χώρο των εγκαταστάσεων της OIL ONE, μιας και δεν τις αναφέρει. Επιμένω σ΄αυτό γιατί το θέμα αυτό δεν δημιουργήθηκε στο παρελθόν αλλά τώρα. Η OIL ONE πήρε άδεια λειτουργίας τον Ιανουάριο του 2015 επί Κυβέρνησης Ν.Δ- ΠΑΣΟΚ , πήρε δεύτερη άδεια εμπορίας τον Ιούλιο του 2015 επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ και πήρε παράταση λειτουργίας κατά 20 χρόνια με βάση το Άρθρο 70 του Νομοσχέδιου για τα προαπαιτούμενα για να ολοκληρωθεί το 3ο Μνημόνιο επί Κυβέρνησης πάλι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Μια παρατήρηση: Κοινός παρονομαστής και στις 3 αυτές κομβικές στιγμές για την OIL ONE είναι ότι στην Διοίκηση της Περιφέρειας ήταν η κ. Δούρου και στην Διοίκηση του Δήμου ο κ. Βρετάκος. Ο Δήμαρχος πιάστηκε αδιάβαστος και στις 3 περιπτώσεις για να τρέχει μετά και να κάνει δήθεν αγώνες. Ειδικά για την άδεια εμπορίας που που δόθηκε τον Ιούλιο του 2015, το έμαθε από δημοτικό σύμβουλο της Αντιπολίτευσης τον Οκτώβριο!

Συμφωνώ απόλυτα με τον Αντιπεριφερειάρχη ότι πρέπει να καταργηθεί το Άρθρο 70. Ας πούμε λοιπόν ότι έγινε αύριο. Παρακάτω; Ξαφνικά θα γίνει μετεγκατάσταση της OILONE ( επιμένω για το θέμα αυτό ως Κερατσινιώτης ) ; Πως ; Αφού την λειτουργία της την εμφάνισε μελέτη του Ε. Μ.Π ως υπόδειγμα για τον σεβασμό στο Περιβάλλον ! Αφού οι έλεγχοι των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος για τις οσμές κατέληξαν ότι δεν μπορούν να εντοπίσουν τα αίτιά τους ! Αφού οι Υπηρεσίες της Περιφέρειας δεν έχουν εντοπίσει  κανένα πρόβλημα όποτε έκαναν έλεγχο στις εγκαταστάσεις! Αφού ο Δήμαρχος έχει σπεύσει και ακριβώς δίπλα στις επίνδυνες κατά την Περιφέρεια εγκαταστάσεις κάνει συναυλίες εξωραΐζοντας όσο κανένας τον χώρο, ισχυριζόμενος ότι έτσι κάνει αγώνα, παίζοντας με ανθρώπινες ζωές. Τα εντοπίζω αυτά από πέρυσι, αλλά λίγοι στάθηκαν δίπλα μου. Αντίθετα πολλοί σιώπησαν, άλλοι ανέχτηκαν και άλλοι θεώρησαν υπερβολικές τις παρεμβάσεις μου, αφήνοντας να διαχέεται ότι έχω πρόβλημα με τις συναυλίες γιατί έτσι μαζεύει ψήφους ο Δήμαρχος. Γελοιότητες ...

Ακολουθεί η δήλωση Αντιπεριφερειάρχη Πειραιά Γιώργου Γαβρίλη για Μεικτές Ζώνες πόλεων με δεξαμενές καυσίμων.

Με αφορμή τις καταστροφικές πλημμύρες και πυρκαγιές που ολοένα και συχνότερα δοκιμάζουν το Λεκανοπέδιο Αττικής, είναι η στιγμή που πρέπει να σταματήσουμε να κρύβουμε προβλήματα δεκαετιών κάτω απ' το χαλί.
Ο τρόπος που αναπτύχθηκε το Λεκανοπέδιο Αττικής είναι γνωστός: άναρχος, χωρίς κανέναν ενιαίο πολεοδομικό σχεδιασμό, με την αυθαιρεσία, την εξαίρεση και τη παρέκκλιση να αποτελούν το σημείο τομής μικρών και κυρίως μεγάλων συμφερόντων. Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την απουσία σύγχρονου και οργανωμένου σχεδίου πυροπροστασίας, τις ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα σύγχρονης πυρόσβεσης, τη διαλυμένη δασική υπηρεσία, ανεβάζουν το βαθμό επικινδυνότητας της Αττικής στο κόκκινο.

Σήμερα είναι η στιγμή να μιλήσουμε και για ένα άλλο κίνδυνο, αυτόν ενός μείζονος σημασίας βιομηχανικού ατυχήματος μέσα στον οικιστικό ιστό. Αναφέρομαι στα εκατό και πλέον "καζάνια", δηλαδή στις δεξαμενές καυσίμων, που είναι διασκορπισμένα δεξιά κι αριστερά στο μοναδικό οδικό άξονα από τη Δραπετσώνα ως το Πέραμα. Ένα ατύχημα στην περιοχή αυτή θα δημιουργήσει συνθήκες Αποκάλυψης, αφού η πρόσβαση στη θάλασσα είναι πρακτικά ανύπαρκτη και από την άλλη πλευρά υπάρχει το βουνό.

Τα "καζάνια" δεν φτιάχτηκαν χτές. Οι εταιρείες πετρελαιοειδών εγκαταστάθηκαν εκεί από τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η περιοχή αυτή πρακτικά δεν είχε αστική κατοίκιση. Όμως παράλληλα με τις δεξαμενές η ευρύτερη περιοχή εξελίχθηκε και σήμερα πλέον είναι μια πυκνοκατοικημένη αστική περιοχή με χρήση κατοικίας σε επαφή με τους μανδρότοιχους των εταιρειών και τα καζάνια σε απόσταση μόλις 15 μέτρων. Αυτή η σκληρή πραγματικότητα μας υπαγορεύει να αναζητήσουμε λύσεις τώρα. 
Τα αιτήματα για "αναβάθμιση" και "μεγέθυνση της βιομηχανικής του δραστηριότητας διαδέχονται το ένα το άλλο. Στο βωμό της ανάπτυξης Κανένας δεν φαίνεται να αξιολογεί τον κίνδυνο οι χρήσεις αυτές που υπάγονται στην κατηγορία Seveso III, να οδηγήσουν σ' ένα μείζονος κλίμακας και σημασίας ατύχημα τα αποτελέσματα του οποίου θα τα υποστούν περιοχές ακόμη και εκτός Αττικής.

Παρά τις κατά καιρούς προβλέψεις και δεσμεύσεις που προέβλεπαν την απομάκρυνση των δεξαμενών καυσίμων αυτή ποτέ δεν συντελέστηκε. Οι "συνήθεις παρατάσεις" μετά την ψήφιση του "Μεσοπρόθεσμου", με το άρθρο 70, παρατείνουν επ αόριστο της λειτουργία τους. Ακόμη κι αν αλλάξουν οι χρήσεις γης, ακόμη κι αν υπάρξει και εφαρμοστεί ένας σύγχρονος πολεοδομικός σχεδιασμός, οι ωρολογιακές βόμβες των δεξαμενών καυσίμων θα συνεχίσουν να υπάρχουν μέσα στις πόλεις για 12, 20... χρόνια.

Είναι η στιγμή που πρέπει να υπάρξει αποφασιστική λύση. Ειδικά για την κατηγορία εκείνη των εταιρειών που υπάγονται από πλευράς επικινδυνότητας στην κατηγορία Seveso. Πρέπει άμεσα να αποσυρθεί το άρθρο 70 που παρατείνει το χρόνο παραμονής τους, να απομακρυνθούν οι εγκαταστάσεις από την περιοχή κι αυτό ασφαλώς προϋποθέτει πολιτική απόφαση. Διαφορετικά όσα σχέδια ή ασκήσεις κι αν κάνουμε, πάντα ο κίνδυνος να βρεθούμε μπροστά σε μια πρωτοφανή καταστροφή

θα ελλοχεύει.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 03 Αυγούστου 2018 08:17

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση