Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018 13:17

H φίλη μου η (τάδε) προχθές βράδυ ήταν πολύ στενοχωρημένη γιατί το σπίτι της στη Ραφήνα είχε πρόβλημα με τη φωτιά, της Filothei Varsami

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

fotia1- η φίλη μου η (τάδε) χθες το πρωί ήταν πολύ ανακουφισμένη γιατί μόνο το σπίτι της είχε πρόβλημα με τη φωτιά. Μέσα σε λίγες ώρες το αίσθημα ατυχίας μετατράπηκε σε αίσθημα τεράστιας τύχης, αφού οι γονείς της είχαν αποχωρήσει από εκεί το προηγούμενο μόλις βράδυ και δεν κινδύνευσαν (για να μην πω υπερβολικά «και έτσι σώθηκαν»). Καταστροφές αυτού του μεγέθους σχετικοποιούν τρομερά την έννοια της ζημιάς και της απώλειας και βάζουν, αναγκαστικά, ξανά στην κορυφή των προτεραιοτήτων τα αληθινά σημαντικά
- το τουιτ του Πολάκη είναι παλιό και αφορά στις φωτιές στη Ζάκυνθο που δεν είχαν θύματα 

- ομοίως παλιό είναι το κακιασμενο ποστ ενός τέως (μπορει όχι και τόσο τέως) εξαπτέρυγου του Τζήμερου που αναφέρεται σε θυσία-ρόδα-και-επανάσταση στα πρότυπα του ρόδα τσάντα και κοπάνα. Θέλω να πω, κανείς τους δεν είναι τελικά ΤΟΣΟ ζώο ωστε να τολμήσει ΤΕΤΟΙΑ σχόλια σε συμβάν όπως το προχθεσινό, οπότε και οι απο δω και οι από κει μη σπεκουλάρετε αδίκως
- και η γελοιογραφία του Αρκά ειναι παλιότερη, δεν καιγόταν το πελεκούδι και ο Αρκάς ζωγράφιζε μικροπολιτικούλες· γεγονός το οποίο δείχνει ότι ο ισοβίτης μας ακόμα νιώθει, δεν έχει πάθει εντελώς πρώτο θέμα, όπως φοβηθήκαμε αρχικά 
- επίσης δεν είναι από προχθές η φωτογραφία με τον πυροσβέστη και το ξανθό μωρό (νομίζω είναι από ταινία) όπως επίσης δεν είναι από προχθές η φωτογραφία με τον παππού και το γατί στην αγκαλιά (νομίζω ειναι από Τουρκία), γεγονός ελαφρώς προφανές αφού και ο παππούς (και όλοι όσοι φαίνονται στη φωτό) φοράνε πουλόβερ και εμφανώς ΒΡΕΧΕΙ
- η εκκλησία της Ελλάδας θρηνεί ένα νεκρό ιερωμένο που, όπως βλέπω, τον τιμούν με την αγάπη και την εκτίμησή τους ακόμα και άνθρωποι χωρίς σχέσεις με τα θρησκευτικά
- η εκκλησία της Ελλάδας, από την άλλη, εδοξάσθη κρυπτόμενη πίσω απο τις χολερικές δηλώσεις Αμβρόσιου, οι οποίες με θυμώνουν, αλλά όχι περισσότερο απο την επίσημη και μόνιμη απουσία της (επικρατούσας) θρησκείας της αγάπης από οποιαδήποτε πράξη προσφοράς προς τους (όποιους) πληγέντες. Από χθες τα μόνα νέα που έχουμε από το εκκλησιαστικό μέτωπο είναι ότι μαλλιοτραβιούνται για τις δηλώσεις Αμβρόσιου· έρανος/ αιμοδοσία/ δωρεά/ ανοιχτές μονές-εκκλησίες για τους πληγέντες: μπααα (διόρθωση: με ενημέρωσαν ότι από χθες το απόγευμα η «αποστολή» κινητοποιήθηκε για βοήθεια στους πληγέντες)
- αντιθέτως, ο Σκλαβενίτης εξελίσσεται σε σταθερό «θεσμό» προσφοράς και ανθρωπιάς (χθες το κατάστημα Ραφήνας προσέφερε δωρεάν τρόφιμα και νερό στους πληγέντες)
- τα αντανακλαστικά του κράτους στον χθεσινό ορυμαγδό σε Μάτι-Ραφήνα σχεδόν δεν λειτούργησαν. Δε λέω για αυτά που δεν μπορούσαν να γίνουν, λέω για αυτά που γίνονταν· όπως να ανοίξουν έγκαιρα τα διόδια γύρω απο τις περιοχές που καίγονταν. Επίσης, παρά το γεγονός ότι το Μάτι είναι όντως παγίδα λόγω αδυναμίας διαφυγής και ότι όντως υπήρχαν ισχυροί άνεμοι κλπ, είμαι βέβαιη ότι η φωτιά δεν εκτιμήθηκε σωστά και χωρίς να είμαι σίγουρη πάντως πιστεύω (γιατί αυτό διαβάζω) ότι δεν δόθηκε το βάρος που έπρεπε στη φυσική γραμμή άμυνας της περιοχής, τη Μαραθώνος
- ούσα για μπάνιο στο Κόκκινο Λιμανάκι κάθε σχεδόν σαββατοκύριακο που παρέμενα Αθήνα, δε θέλω ειλικρινά να σκεφτώ τι θα είχε συμβεί αν το περιστατικό αντί για Δευτέρα είχε λάβει χώρα Σάββατο ή Κυριακή που ο κόσμος στην περιοχή είναι πολλαπλάσιος από ό, τι τις καθημερινές 
- οι φωτογραφίες από το λιμάνι της Ραφήνας θυμίζουν φωτογραφίες απο τη φλεγόμενη Σμύρνη, μόνο που αυτή τη φορά
- στα καραβάκια είχαμε, ευτυχώς, τους Αιγύπτιους ψαράδες που περισυνέλεγαν απελπισμένους απο τη θάλασσα· όπως ίσως τους περισυνέλεξε και αυτούς κάποτε κάποιο σκάφος μας από κάποια θάλασσα γιατί είπαμε, ρόδα είναι και γυρίζει 
- από την άλλη, το tweet του πρώην σουηδού πρωθυπουργού (Βildt) με θύμωσε· «στα πλοία οποίος πιάνεται/ κι οι φίλοι τον χτυπάνε». *Again*. 
- καταλαβαίνω ότι δεν γίνεται για κακό, αλλά είναι ειλικρινά άθλιο να ανεβάζετε φωτογραφίες απανθρακωμένων ανθρώπων. Μοιάζουν, αλλά δεν είναι απο την Πομπηία, που σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή κάποιος απά τον προσωπικό κύκλο των τεθνεώτων μπορεί να έρθει αντιμέτωπος με πολύ άγρια φωτογραφία του ανθρώπου του. Μπείτε λίγο στη θέση τους πριν ποστάρετε ασυγκράτητα, πληζ
- παραδόξως οι ανακοινώσεις των κομμάτων είναι μετρημένες και ανάλογες της περίστασης, παρα τα αλυχτίσματα των κομματόσκυλων ένθεν και κείθεν 
- στα νοσοκομεία γίνεται το αδιαχώρητο από εθελοντές αιμοδότες για τους εγκαυματίες· η πρώτη ευχάριστη είδηση της ημέρας χθες. Και στα καπάκια,
- τα είδη πρώτης ανάγκης που έχουν συγκεντρωθεί προς το παρόν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών των πληγέντων· 
- στα φαρμακεία παρατηρείται έλλειψη των ειδών που ζητήθηκαν απο το κεελπνο, τόση ήταν η σπουδή του κόσμου να συμπαρασταθεί έστω από μακριά, έστω στα ελάχιστα 
- η Πακιστανική κοινότητα καλούσε τα μέλη της σε αιμοδοσία 
- η Συριακή σε εθελοντισμό 
- σε κάθε σχεδόν γειτονιά, φορέα, σύλλογο (πλην της επίσημης εκκλησίας, είπαμε), διοργανώνεται κάποια δράση βοήθειας στους πυρόπληκτους 
- μέσα στον ορυμαγδό, τις κραυγές, την οδύνη, τις αρές και τις κατάρες ‘κείνο που μας τρώει, ‘κείνο που μας σώζει 
- είναι ότι, ακόμα, πιο δυνατά από όλα ακούγεται «ο χτύπος μόνο της καρδιάς, που μας βαφτίζει ανθρώπους»* -και αυτό νομίζω είναι κάτι.

*, Σ.Δ: Από το τραγούδι του Σαββόπουλου Μέρες καλύτερες θα'ρθουν  , 1994

  Εθνική τραγωδία είναι ο τρόπος που ζούμε  , ένα ενδιαφέρον άρθρο πέρα από τα αυτονόητα, του Δημήτρη Ιωάννου

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018 06:31
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση