Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018 11:12

Από αυτήν τη τραγωδία εξ αιτίας των πυρκαγιών θα αλλάξει κάτι ουσιαστικό σ'αυτήν την χώρα; Θα αλλάξει το κράτος, θ'αλλάξουμε εμείς;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

fotiaΚάτι φοβερό έγινε, γι' αυτό ρωτάμε τον εαυτό μας, τους άλλους γύρω μας, τους υπεύθυνους, τους αρμόδιους. Θα μπορούσε να υπήρχαν σχέδια και οργανωμένη και συστηματική προληπτική παρέμβαση ώστε ει δυνατόν να μην υπήρχαν νεκροί; Να ένα βασικό ερώτημα. Οι ίδιοι οι πολίτες θα μπορούσαν να οργάνωναν με περιβαλλοντικούς όρους την κοινή ζωή τους και να μην παρανομούσαν δεκαετίες τώρα στα πλαίσια μιας πολιτείας, που με το αζημίωτο φυσικά, συστηματικά κάνει τα στραβά μάτια, ώστε να μπορούν εύκολα να τίθονται υπό έλεγχο αυτές οι φωτιές και οι άλλες, οι φονικές πλημμύρες; Να ένα δεύτερο βασικό ερώτημα; Και το τρίτο:

Επειδή πια έχουμε μάθει πως σ'αυτήν την χώρα σπανίως οι σωστοί άνθρωποι βρίσκονται στις σωστές θέσεις, ποια θεσμοθετημένα μέτρα, ποια ενημέρωση και ποια εκπαίδευση θα μπορούσαν να ξεπερνούν αυτήν την διαχρονική αδυναμία μας, ώστε στις μεγάλες κρίσεις να υπάρχουν αποτελεσματικές παρεμβάσεις;

Και το πιο βασικό, σαν κράτος, σαν κοινότητες και προσωπικά ο καθένας, θα βάλουμε μυαλό εξ αιτίας αυτής της τραγωδίας, ώστε τουλάχιστον να έχουμε επίγνωση ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος; Μόνο αν μες τα χρόνια που έρχονται συμβεί αυτό θα έχουμε τιμήσει όπως τους αξίζει όλους αυτούς τους νεκρούς. Ευχής έργον φυσικά είναι οι μεγάλες αλλαγές που έχουμε ανάγκη να προκύπτουν ομαλά και όχι όποτε μας προκύπτουν τραγωδίες.

Διότι διαφορετικά δεν αρκεί, καθώς ο θρήνος για τα δεκάδες θύματα στις φονικές πυρκαγιές μεγαλώνει, να ανοίγει η συζήτηση για την απόδοση κυβερνητικών ευθυνών, αν αυτή δεν οδηγήσει σε βαθιές αλλαγές.  

Διότι, πέρα από τις συγκινητικές πρωτοβουλίες για βοήθεια, λογικό είναι να δέχεται κριτική η κρατική μηχανή για τον όποιο σχεδιασμό σε μια τόσο μεγάλη απειλή, όπως και η αντιμετώπιση της επόμενης μέρας. Αρκεί όλη αυτή η κριτική να οδηγήσει σε μέτρα που και την νοοτροπία μας θα αλλάξουν και τον τρόπο που επιλέγουμε να ζούμε θα αλλάξουν και τις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας και το περιβάλλον και στο δια ταύτα θα δημιουργήσουμε έναν αποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό για τέτοιες ακραίες περιπτώσεις που θα προλαβαίνει το κακό.  

Λοιπόν, ένα ρεπορτάζ που φωτίζει κάποιες πλευρές της τραγωδίας:

Πολλά είναι τα αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τα αίτια της καταστροφής, αλλά και το αν η αντιμετώπισή της ήταν κι είναι επαρκής.  

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο δήμαρχος Ραφήνας - Πικερμίου Ευάγγελος Μπουρνούς κατήγγειλε ότι δεν υπήρξε οργανωμένο σχέδιο εκκένωσης στο Μάτι. Όπως είπε, τόσο πυροσβέστες όσο και αστυνομικοί έλεγαν στους κατοίκους να φύγουν από τα σπίτια τους, χωρίς όμως να δοθεί μία καθοδήγηση για το πώς θα φύγουν και χωρίς να δοθεί κεντρική εντολή. «Είναι εμφανές ότι έγιναν λάθη», είπε ο κ Μπουρνούς.  

Οι πρώτες μαρτυρίες κατοίκων που έζησαν τον πύρινο όλεθρο αναφέρουν πως δεν υπήρξε κανένας σχεδιασμός και καμία ενημέρωση την ώρα της απειλής.   Οι κάτοικοι κάνουν λόγο για καθυστέρηση και υποβάθμιση της κατάστασης.  

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ μίλησε με κάτοικο της Ραφήνας: «Εγώ έχω μεγαλώσει στην Πεντέλη και έχω ζήσει όλες τις φωτιές της Πεντέλης που καιγόμασταν, αυτό το πράγμα εδώ δεν το έχω ξαναδεί. Ήταν απίστευτο! Καταρχήν, με αυτό τον άνεμο που φύσαγε ό,τι δυνάμεις και να είχαμε, δεν νομίζω ότι αυτό το πράγμα μπορούσε να σβηστεί. Στο Μάτι ήταν εγκλωβισμός αυτό, γιατί εξαπλώθηκε με απίστευτη ταχύτητα. Εγώ κατέβαινα από τη δουλειά μου, από τον Γέρακα, στις 5:15 ήταν μια μικρή εστία στην Καλλιτεχνούπολη. Την είδα. Λέω "έχουμε και εδώ φωτιά". Μέχρι να κατέβω σπίτι μου, δηλαδή μέσα σε μισή ώρα, η φωτιά είχε κατέβει και είχε φτάσει στο Μάτι. Γιατί το έβλεπα όλο. Δεν θελήσαμε να πάμε εκεί, γιατί σκεφτήκαμε ότι θα δημιουργούσαμε συνωστισμό και θα γινόταν χειρότερο.  

Ο κόσμος δεν κατάλαβε ότι η φωτιά έρχεται κατά πάνω του τόσο γρήγορα. Ο κόσμος εγκλωβίστηκε γιατί ήταν ανυποψίαστος. Εγώ που έβλεπα, μιλούσε με γείτονες και τους έλεγα πως η φωτιά είναι στη Ραφήνα και δεν καταλάβαινε ο κόσμος ότι καιγόμαστε. Στις ειδήσεις δεν το καταλάβαιναν γιατί είχαν την προσοχή τους στην Κινέτα, καιγόμασταν εδώ και δεν έπαιρνε χαμπάρι κανείς. Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν χαθεί, τι να πω... Θα μπορούσε να είναι το δικό μου παιδί».  

Ενδεικτικό του αλαλούμ που επικρατεί μέχρι σήμερα είναι αυτό που συμβαίνει με τους αγνοούμενους. 100, 199 και 108 είναι οι τρεις αριθμοί υπηρεσιών όπου καλεί κανείς καθώς οι τρεις υπηρεσίες δεν έχουν συντονιστεί.  

Τεράστια είναι η ανταπόκριση του κόσμου για βοήθεια και προσφορά, αλλά και εκεί υπάρχει μεγάλο πρόβλημα συντονισμού με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλος όγκος για διανομή και καμία πρόβλεψη για το πώς θα γίνει αυτό.  

«Έχουμε τρελαθεί από την στεναχώρια μας. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Κάηκε το μισό μας σπίτι και ολοσχερώς η επιχείρηση του γιου και του εγγονού μας. Ζω εδώ ως μόνιμος κάτοικος από το '69 και δεν έχω ξαναζήσει κάτι παρόμοιο. Η περιοχή είχε γεμίσει καπνούς, προσπαθούσαμε να σβήσουμε τη φωτιά με λεμονάδες. Νερό δεν είχαμε», καταγγέλλει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο Γιάννης Πικρός, κάτοικος της Κινέτας.  

Γεμάτος οργή ο Κυριάκος Ιωσηφίδης καταγγέλλει ότι «οι κόποι μιας ζωής πήγαν χαμένοι. Είμαι εδώ και 40 χρόνια στην Κινέττα και ποτέ δεν μας έφεραν νερό. Μας φέρνουν νερό με βυτία. Προσπαθούσαμε να σβήσουμε τη φωτιά για να σώσουμε τα σπίτια μας και δεν μπορούσαμε να ανοίξουμε ούτε την βρύση να ρίξουμε έναν κουβά νερό. Η βασική αιτία της εξάπλωσης της φωτιάς ήταν η έλλειψη νερού». Εμφανώς καταβεβλημένος κι ο Πέτρος Καλκαντζάκος.   «Τι να σας πω... Αυτό το σπίτι ίσως να είναι το πρώτο ή το δεύτερο που φτιάχτηκε στην Κινέττα. Ήταν από το '48 και μετά το '65 το συντηρήσαμε και το επεκτείναμε. Μια ζωή, τόσος αγώνας και έγινε στάχτη. Απουσιάζαμε και μας ειδοποίησαν ότι καίγεται το σπίτι μας, αλλά δεν μπορούσαμε να έρθουμε. Είχαν κλείσει οι δρόμοι. Δεν ξέρω ίσως ήταν καλύτερα ίσως χειρότερα. Ευτυχώς που δεν κινδυνέψαμε, δυστυχώς που δεν μπορέσαμε να γλιτώσουμε τίποτε. Το θέμα είναι ότι δεν έχουμε νερό. Τόσα χρόνια πέρασαν και δεν έχουμε ακόμη δίκτυο υδροδότησης».  

Σε έλλειψη οργάνωσης και πρόληψης του προβλήματος αναφέρθηκε ο Γιάννης Δημητρίου κάτοικος της περιοχής. «Αυτό το σπίτι το έχτισα με τα χέρια μου εδώ και 40 χρόνια. Τώρα δεν ξέρω τι να κάνω. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν ξαναγίνεται. Αυτό που ζήσαμε ήταν απερίγραπτο. Καπνός παντού κι ο κόσμος να βγαίνει στους δρόμους για να φύγει, να γλιτώσει. Έπρεπε όμως να υπήρχε ένα σχέδιο προληπτικά, μια επιφυλακή αφού πρόκειται για δασική περιοχή. Γνωρίζαμε ότι θα έχουμε ανέμους και έχουμε ξαναζήσει κι άλλες φωτιές» τονίζει ο κ. Δημητρίου και αναφέρει χαρακτηριστικά ότι νιώθει «σα ναυαγός στο πέλαγος. Είμαστε ανοχύρωτοι».  

Έρευνα για τα αίτια της φονικής πυρκαγιάς στην Αττική διέταξε χθες η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου.  

Ειδικότερα, η εισαγγελική λειτουργός διαβίβασε δημοσιεύματα του ηλεκτρονικού Τύπου στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Ηλία Ζαγοραίο με την εντολή να διερευνηθούν τα πάντα σχετικά με τις χθεσινές πυρκαγιές που οδήγησαν στον τραγικό θάνατο δεκάδες πολίτες και σε καταστροφή περιουσιών (σπιτιών, αυτοκινήτων, κ.λπ.).

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018 06:42
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση