Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018 05:33

Θάνος Μικρούτσικος: «Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη!»

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

mikroutsikos06 2Τα highlights της δεύτερης συναυλίας του Θάνου Μικρούτσικου στο Θέατρο Βράχων από τον Αντώνη Μποσκοΐτη.

Eίχε πολύ κόσμο στο Θέατρο Βράχων του Βύρωνα το διήμερο 7 και 8 Ιουνίου: Η ουρά των αυτοκινήτων έφτανε τα δύο χιλιόμετρα πριν την είσοδο και συνολικά περίπου 15.000 άνθρωποι προσήλθαν για να αποθεώσουν τον συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο και μαζί του τη σπάνια συνεύρεση επί σκηνής των πιο μεγάλων ερμηνευτών που αξιώθηκε το ελληνικό τραγούδι από τη Μεταπολίτευση και μετά ( Γ. Νταλάρας, Χ. Αλεξίου, Β. Παπακωνσταντίνου, Μ. Μητσιάς).  

Για να είμαστε ακριβείς, πολλοί περίμεναν αυτές τις δύο συναυλίες με την ίδια κατάνυξη που οι χριστιανοί περιμένουν το Χριστός Ανέστη ύστερα από μία περίοδο εξαντλητικής νηστείας κιόλας.  

Μην πάμε πολύ μακριά... Ναι μεν τη σκυτάλη έχουν πάρει νεότεροι τραγουδιστές και τραγουδοποιοί, οι προαναφερόμενοι ερμηνευτές ωστόσο είναι κάπως αγιοποιημένοι στα μάτια και στη συνείδηση ενός κοινού που έφαγε κυριολεκτικά τα νιάτα του με τις φωνές τους.   Κι ας έχουν υποστεί αυτές οι φωνές τις ραγισματιές του χρόνου - απόλυτα λογικό όταν πλησιάζουν την έβδομη δεκαετία της ζωής τους, κουβαλώντας όμως μνήμες και μια ιστορία συνδεδεμένη με το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι της Ελλάδας των τελευταίων 45 ετών τουλάχιστον! 

Απ' την άλλη, οι εν λόγω συναυλίες είχαν και μία μεγάλη συναισθηματική φόρτιση: Ο Μικρούτσικος έδωσε πάρα πολλές συνεντεύξεις πρόσφατα, στις οποίες μίλησε ανοιχτά και λεπτομερώς για τον σοβαρό καρκίνο που αντιμετωπίζει.  

Επίσης κάτι απόλυτα λογικό: Οι άνθρωποι που παλεύουν μ' αυτό τον δαίμονα συνήθως θέλουν να μοιραστούν τα «νέα» τους, πιστεύοντας πως θα τον ξορκίσουν, όταν είναι και δημόσια πρόσωπα με δεδομένη την αγάπη και τη συμπαράσταση του κόσμου. 

Τίποτα δεν μαρτυρούσε πως ο Μικρούτσικος είναι καρκινοπαθής! Η συναυλία της 8ης Ιουνίου, δεύτερη και τελευταία της διοργάνωσης -είμαι σίγουρος πως τα ίδια ισχύουν και για την πρώτη- δεν είχε το παραμικρό δυσάρεστο συναίσθημα κι αυτό νομίζω πως το χρεώνεται ο ίδιος ο δημιουργός.  

Όταν δηλαδή βλέπεις έναν άνθρωπο στη σκηνή για τρεις γεμάτες ώρες να εκτοξεύει τη ζωτική ενέργεια εκατό άλλων ανθρώπων, απ' όλο το φάσμα των ηλικιών, είσαι σίγουρος πως ήδη τον νίκησε τον διάολο, τον έκανε με τα κρεμμυδάκια για την ακρίβεια!  

Και για να το πω αλλιώς, παρακάμπτοντας τον κάπως μελοδραματικό μα και τόσο αληθινό τίτλο των συναυλιών, «Όσοι περπάτησαν μαζί μου»: Αν ισχύει πως ο ψυχολογικός παράγοντας παίζει μεγάλο ρόλο στην αντιμετώπιση της νόσου, ο Μικρούτσικος εισέπραξε τέτοια αγάπη και τέτοια συναισθηματική πληρότητα που του φτάνει για δέκα ζωές ακόμη από τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές.

Σταχυολογώ τα highlights της δεύτερης βραδιάς στο Θέατρο Βράχων:  

• Την ερμηνεία του Νταλάρα στο «Καραντί» επίσης σε ποίηση Καββαδία. Με την κιθάρα στα χέρια και την ψυχή στο στόμα ή, σωστότερα, στα χείλη, ο Νταλάρας έκανε ένα μεγάλο δώρο στο κοινό που τον επευφημούσε για όση ώρα βρισκόταν στο stage.  

• Τον συγκινητικό λόγο που έβγαλε η Χάρις Αλεξίου, σαν μια αναδρομή της συνεργασίας της με τον Μικρούτσικο, το κλάμα της στην αγκαλιά του κι αυτό το «δεν πίστευα ότι θα τραγουδούσα εδώ» που του απηύθυνε, λίγο πριν πέσει η επιβλητική εισαγωγή της «Ελένης» του Τσικληρόπουλου.  

Κι όταν η Αλεξίου άρχισε να τραγουδά «Ζούμε σ' έναν κόσμο μαγικό με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό», ασυναίσθητα και ακαθοδήγητα τα μάτια των ανθρώπων γέμισαν δάκρυα.  

• Την παρουσία του Γιώργου Μεράντζα και μόνο μαζί με τη στεντόρεια απόδοση του στη «Δίκοπη ζωή» από τα «Τροπάρια για φονιάδες» του Ελευθερίου. Ένας σπουδαίος ερμηνευτής της γενιάς των εν Ελλάδι seventies, που η δισκογραφία σίγουρα τον στερήθηκε και γι' αυτό ίσως κάθε σπάνια live εμφάνιση του στέφεται από καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία - ακόμη θυμάμαι τον κόσμο να κρέμεται σε τσαμπιά για να τον ακούσει το 2008 στο Κύτταρο της οδού Ηπείρου! 

• Τη σεμνή εμφάνιση του Μανώλη Μητσιά, του «αγαπημένου τραγουδιστή του Μάνου Χατζιδάκι», όπως τον παρουσίασε ο Μικρούτσικος, με την ερμηνεία του φυσικά στο «Ερωτικό (Με μια πιρόγα)» από το «Εμπάργκο» σε στίχους Άλκη Αλκαίου. 

• Τη νεανική παρουσία του Χρήστου Θηβαίου και του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στα μεγάλα τραγούδια του Μικρούτσικου των τελευταίων ετών: Από τον αριστουργηματικό «Άμλετ της Σελήνης» μέχρι τις «Μικρές νοθείες» αντιστοίχως, οι δύο ερμηνευτές ήταν εκείνοι που δεν ήθελαν πολύ για να κάνουν σάλτο στα μπροστινά καθίσματα και να βρεθούν στην... αγκαλιά της συγγραφέως Μάρως Δούκα και του Προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση.  

Κι ακόμη τις καταθέσεις του Μίλτου Πασχαλίδη, ενός τραγουδοποιού και τραγουδιστή με ισχυρό ρεύμα στα κομμάτια του Μητροπάνου, καθώς και της νεότερης τραγουδίστριας και τελευταίας ανακάλυψης του Μικρούτσικου, Μαριάννας Πολυχρονίδη.

Ωστόσο, η πλέον συγκλονιστική στιγμή της βραδιάς ήταν η ερμηνεία του ίδιου του Μικρούτσικου στους «Εφτά νάνους στο S/S Cyrenia» του Καββαδία: Η ορχήστρα αποχώρησε, σύννεφα καπνού εκτοξεύθηκαν κι εκείνος μόνος του στο πιάνο αυτοσχεδίασε, όπως συνηθίζει πάντα, λίγο πριν ξεκινήσει το τραγούδι.  

Ήταν η στιγμή της μοναξιάς του καλλιτέχνη επί σκηνής, εκείνη η μαγική στιγμή που σαγηνεύει τα πλήθη και κάνει τον ίδιο να αγγίξει τη θέωση. Διόλου τυχαίο που το χειροκρότημα αμέσως μετά διήρκεσε σχεδόν δέκα ολόκληρα λεπτά!

Εν κατακλείδι: Οι συναυλίες «Όσοι περπάτησαν μαζί μου» αποτελούν ήδη σημαντικό μέρος στην προσωπική ιστορία του Θάνου Μικρούτσικου και στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού γενικότερα. 

Σ.Δ: 11 τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου ( Πάτρα, 1947) απ'αυτά που μας αρέσουν και δεν χρειάστηκε να σκαλίσουμε την μνήμη μας για να τα θυμηθούμε. 

Αυτούς τους έχω βαρεθεί  με την Μαρία Δημητριάδη, στίχοι Βολφ Μπίρμαν, 1975.

Η δίκοπη ζωή  με τον Γιώργο Νεράτζα, στίχοι Μάνου Ελευθερίου, 1977.

Είσαι η Πρέβεζα και το Κιλκίς  με την Μαρία Δημηριάδη, στίχοι Μάνου Ελευθερίου, 1977

Κι ήθελε ακόμα πολύ φως να ξημερώσει,με την Μαρία Δημητριάδη, στίχοι Μανώλη Αναγνωστάκη, 1978

Θεσσαλονίκη  με τον Γιάννη Κούτρα, στίχοι Νίκου Καββαδία, 1979. 

Το μαχαίρι  με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνο, στίχοι Νίκου Καββαδία, 1979

Ερωτικό  με τον Μανώλη Μητσιά, στίχοι Άλκη Αλκαίου, 1982 

Ελένη  με την Χάρις Αλεξίου, στίχοι Μπάμπη Τσικληρόπουλου, 1986

Μια πίστα από φώσφορο  με την Χάρις Αλεξίου, στίχοι Λίνα Νικολακοπούλου, 1990. 

Καραντί  με τον Γιώργο Νταλάρα, στίχοι Νίκου Καββαδία, 1991

Το μηδέν  με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, στίχοι Οδυσσέα Ιωάννου, 1997

Πηγή:  lifo.gr  

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018 06:23

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση