Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018 16:56

Τρία μυστικά τοπία, του Πάνου Μιχαήλ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

lifo178

Κι ένα τέταρτο, αυτό του Σαββόπουλου με τη Βιτάλη, 1983:  Μυστικό τοπίο  

Υπάρχει κάτι στην καθημερινότητα που εμποδίζει τους περισσότερους από εμάς να συνδεθούμε με ότι μας περιτριγυρίζει και θα μπορούσε να μας ενώσει-αν το αφήναμε- με τη πάμφωτη αταξία των πραγμάτων.       

Πρώτο Μυστικό Τοπίο: ο Εαυτός  

Δεν υπάρχει τίποτα πιο μυστικό, μπερδεμένο κι άναρχο από τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν έχει σημασία αν είσαι νέος ή γέρος, πλούσιος ή φτωχός, όμορφος ή άσχημος, επιτυχημένος ή αποτυχημένος, αγέρωχος η ταπεινωμένος.

 

Εκεί που νομίζεις πως γνωρίζεις σχεδόν κάθε του χουι, κάθε του εμμονή, κάθε του προτέρημα ή ελλάτωμα, κάθε του ξεχαρβαλωμένο γρανάζι φτάνει μια μονάχα στιγμή για να σου αποδείξει πως η μηχανή του εαυτού είναι ένας αέναος λαβύρινθος που αν δεν κρατάς το νήμα εκείνο που θα σε βοηθήσει στο διάβα του βίου σου να περιπλανηθείς μέσα του (γιατί από τον λαβύρινθο του εαυτού δεν υπάρχει έξοδος, παρα μόνο η τελική λολ) και να λύσεις τις εξισώσεις μήπως και διασώσεις κάτι από αυτά που αληθινά έχουν σημασία τότε μόνο θα έχεις διελευκάνει κάτι από την αρχική εισοδό σου μέχρι την αναπόδραστη έξοδο.       

Δεύτερο Μυστικό Τοπίο: οι Άλλοι.

Χωρίς τα μυστικά τοπία των άλλων είμαστε σαν παράθυρα με κλεισμένα ρολλά. Μονάχα με ανοιχτά παράθυρα (και χαρτιά) μπορούμε να δούμε -στην αρχή- και ύστερα να χαρτογραφήσουμε με παρέα ή και μόνοι μας τα μυστικά τοπία των άλλων. Μην νομίζεις άλλωστε, αν αφαιρέσουμε τις αρχικές διαστρωματώσεις- πως διαφέρουμε και τόσο. Χιλιομπερδεμένα πάκμαν είμαστε όλοι που νομίζουμε ότι μας κυνηγάνε φαντάσματα (συνήθως των άλλων) ενώ στην ουσία απολοφυράμενοι φοβόμαστε το ίδιο ακριβώς πράγμα: την ήττα μετά λίγων ψίχουλων δακρύων. Ησύχασε. Τα δάκρυα είναι ο ανακουφιστικός θρίαμβος των ηττημένων καθώς όσοι ποθούν και καταφέρνουν να νικάνε ξεχνουν πως πιο κάτω τους περιμένει ο επόμενος Βρούτος. Σιδηροντυμένος σαν τρύπια κάλτσα.         

Τρίτο Μυστικό Τοπίο: τα Πράγματα  

Όχι τα πράγματα με την υλική τους έννοια αλλά η γνώση της φύσης των πραγμάτων. Εδώ είναι που την πατάμε οι περισσότεροι. Καθώς έχουμε ήδη διαστρεβλώσει τα δυο πρώτα μυστικά τοπία εισερχόμαστε στο τρίτο λησμονώντας το αιώνιο εκκρεμές του πανωλεθρίαμβου που επικρέμαται πάνω από τον καθένα μας και είναι αυτό που καθορίζει το πως θα διαχειριστούμε τα πράγματα. Άλλοι πουλάνε σακαταμένους κώδικες, άλλοι πισσόχαρτα για στέγη κι άλλοι ό, τι περίσσεψε από τα κλοπιμαία των τρωκτικών. Εδώ εισέρχεται η γνώση της φύσης των πραγμάτων. Αν είσαι γνώστης της, ξεφεύγεις--όσο μπορείς κι αντέχεις- από τα δόκανα των θελκτικών ήλιων της εποχής και προσπαθείς ν΄ανακαλύψεις την αληθινή ουσία που κρύβεται απο πίσω. Καθόλου , μα καθόλου εύκολο task. Με αυτό παλεύει ολόκληρη η ανθρωπότητα.     

 Αν δε θες πάντως να κατρακυλίσεις στην άβυσσο πίστεψε σε οτι σου δόθηκε, για το πάλι που θα δοθεί και μη σταματήσεις να χαρτογραφείς, για όσο αντέχεις, τα 3 μυστικά τοπία.  

Πηγή: www.lifo.gr

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018 17:11

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση