Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018 20:39

Η ΓΗ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ, του Χρήστου Χρυσόπουλου

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

thimosΥπάρχουν στιγμές που ο θυμός σε αιχμαλωτίζει. Θέλεις να αποφύγεις το ξέσπασμα, προσπαθείς να βρεις διέξοδο, μα δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποφύγεις τον θυμό, παρά μόνο μέσα από τον θυμό. Καλύτερα τότε όλα να γίνουν γρήγορα, ελπίζοντας ότι όλα θα περάσουν μεμιάς. Ανώδυνα. Δίχως να μείνει επάνω μας το ίχνος της οργής. 

Επιβάτης 1: Τι κοιτάς ρε; 

Επιβάτης 2: Συγγνώμη; 

Επιβάτης 1: Λέω, τι κοιτάς; 

Επιβάτης 2: Τίποτα.

Επιβάτης 1: Τι τίποτα, ρε; Για πάρε τη μούρη σου από δω χάμω.

Επιβάτης 2: Δεν καταλαβαίνω τι λέτε.

Επιβάτης 1: Θα σου δώσω εγώ, ρε μαλακισμένο, να καταλάβεις. Πάρε, λέω, τη μούρη σου απ'εδώ χάμω. 

Επιβάτης 2. Μα, δεν σας κοιτώ.

Επιβάτης 1: Τι κάνεις δηλαδή; 

Επιβάτης 2: Μα, αφού κάθεστε απέναντί μου, κοιτάω έξω από το παράθυρο.

Επιβάτης 1: Ρε ακούς τι σου λέω; Άσε τις μαλακίες.

Επιβάτης 2: Που να κοιτάω;  Αφού κάθεστε απέναντί μου;

Επιβάτης 1: Τι λες ρε πούστη; Κάνεις και πνεύμα; Παλιοπουστάρα. Σήκω και φύγε ρε.

Επιβάτης 2: .....

Επιβάτης 1: Φύγε ρε....παλιοαδελφή....που με κοιτάς κιόλας...

Επιβάτης 2:.....

Επιβάτης 1: Άντε ρε... Δρόμο!  Αδελφάρα!

 

Κατέβηκε στην επόμενη στάση. Κανείς δεν τον υπερασπίστηκε. Κι όταν σηκώθηκε, εκείνο που έκαναν ήταν να βιαστούν ποιος θα προλάβει να καθίσει στη θέση του.  Ήταν μεσημέρι και οι δρόμοι κατακλύζοντας από κόσμο. Ο ήλιος βασάνιζε τους διαβάτες με τη συνήθη βάναυση λαμπρότητά του. Προτίμησε όμως να περπατήσει τον υπόλοιπο δρόμο, παρά να υπομείνει κι άλλο εκείνον τον εξευτελισμό. Άλλωστε δεν υπήρχε τρόπος να αντιδράσει. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να φύγει. 

 

Ο θυμός δεν είναι ποτέ λυτρωτικός. Αποσταθεροποιεί εξ ίσου τον θύτη όσο και το θύμα. Αυτό μας δείχνει ο Χρήστος Χρυσόπουλος σε τούτο το σύντομο έργο. Σκηνές όπου ξεσπά η περιφρόνηση, η μισαλλοδοξία, και το μίσος κατά του άλλου. Μια άσχημη οργή. Όχι ο θυμός της ελπίδας. Ούτε μια χρήσιμη οργή. Αλλά μια τυφλή, παροξυσμική και δειλή οργή. Στους χώρους εργασίας, στο σχολείο, στον σιδηροδρομικό σταθμό, στο πεζοδρόμιο...... Ο Χρήστος Χρυσόπουλος ανατέμνει μ'αυτό το κείμενο τη συνείδηση μιας εποχής. Ο διάχυτος θυμός που μας περιβάλλει επιστρέφει ως ηχώ: αμείωτος, απαράλλαχτος και διαβρωτικός.

(Απόσπασμα από κριτική στη Remue Litterature για τη γαλλική έκδοση του έργου).

 

«Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει την Ευρώπη στην τρέχουσα συγκυρία;» ρώτησαν τον Χρήστο Χρυσόπουλο, κι εκείνος απάντησε χωρίς δισταγμό: «ο θυμός». Ετσι γεννήθηκε η "Γη του θυμού", ένα βιβλίο-γροθιά στο στομάχι ή, σωστότερα, μαχαιριά: επειδή σ’ αυτήν την περίπτωση αντιλαμβάνεσαι το κακό αφού έχει γίνει. 

Πατώντας  efsyn.gr  θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο της Μικέλας Χαρτουλάρη που δημοσιεύτηκε στην ΕτΣ στις 18.5.18 με τον τίτλο " Στοιχεία ταυτότητας: Θυμός Τυφλός "

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018 19:38
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση