Τετάρτη, 07 Μαρτίου 2018 10:58

Τρεις πινακίδες δημοσιότητας για έναν κόσμο θαμμένο κάτω από τόνους αμετανόητου προοδευτισμού, του Κώστα Περούλη

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

mizuriΣτις Τρεις Πινακίδες έξω από το Έϊμπινγκ, στο Μιζούρι, του Μάρτιν Μακντόνα, σε μια αμερικανική επαρχιακή πόλη, μία μητέρα της οποίας η κόρη βιάστηκε, δολοφονήθηκε και το πτώμα της πυρπολήθηκε, νοικιάζει τρεις πινακίδες πάνω στην τοπική δημόσια οδό, στις οποίες αναρτά γιγαντοαφίσες με επιθετικά μηνύματα κατηγορώντας για αδράνεια τον προοδευτικό σερίφη της πόλης που διευθύνει ένα αστυνομικό τμήμα από ντόπιους ρατσιστές ή απλώς αδιάφορους δημόσιους υπαλλήλους. Σύντομα η πόλη στρέφεται εναντίον της και η βία γεννά βία, κάθε είδους βιαιοπραγίες εκτυλίσσονται με αφορμή αυτό το περιστατικό, μια και η «βαθιά» Αμερική έτσι ξέρει να λύνει τις διαφορές της.

 

Οαγγλοϊρλανδός σκηνοθέτης είναι διάσημος στον χώρο των γραμμάτων ως θεατρικός συγγραφέας. Ανήκει στην κάποτε νέα γενιά βρετανών συγγραφέων που από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 κυριάρχησε στο παγκόσμιο θέατρο στο πλαίσιο του ρεύματος που ονομάστηκε in-yer-face theatre (Θέατρο-στα-μούτρα σου) θεματοποιώντας τη βία που διαπερνούσε υπόγεια την μετα-θατσερική βρετανική κοινωνία του Τόνι Μπλερ, κάτω από τις γκλαμ βιτρίνες του λονδρέζικου Σίτι ή πέρα στην βρετανική επαρχία. Οι βρετανοί αυτοί θεατρικοί συγγραφείς της επονομαζόμενης «νέας γραφής», κατά κανόνα προοδευτικοί προερχόμενοι από μεσοαστικά και ανώτερα μεσαία στρώματα, συχνά κατηγορήθηκαν για πολιτισμικό τουρισμό καθώς καταπιάνονταν με τα κατώτερα ή τα αφανή στρώματα προκειμένου να τα επιδείξουν στο επίσης μεσοαστικό προοδευτικό κοινό τους και να χτυπήσουν μέσα απ’ τα «πάθη» τους τις πολιτισμικές σταθερές και πάνω απ’ όλα την πολιτική ορθότητα αυτών των τελευταίων. Η διαφοροποίηση είναι πρώτα απ’ όλα πολιτισμική –στην αισθητική και στις πρακτικές της– και όταν προσγειώνεται στον αμερικανικό νότο με αυτήν την σκευή, ο Μακντόνα έχει γράψει ήδη μια τριλογία για την βίαιη ιρλανδική επαρχία όπου οι «βάρβαροι» κάτοικοί της αναλαμβάνουν ατομική και απελπισμένη δράση βουτώντας στον παραλογισμό. Έτσι με κάποιον τρόπο το βίαιο βρετανικό in-yer-face theatre συναντά τώρα τον αμερικανικό μύθο της «Αναγέννησης μέσω της βίας», που θέλει τη βία, τον ηρωισμό και την σκληρότητα της πιστολάδικης Άγριας Δύσης, μέσα από τα οποία ιδρύεται ο πολιτισμός του αμερικανικού Νέου κόσμου, να αναγεννούν τον πολιτισμό του ευρωπαϊκού Παλαιού κόσμου από τον οποίο προέρχεται.

Πατώντας  marginalia.gr  θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο. 

Kαι στο  elculture.gr  θα σας εμφανιστεί το άρθρο του old boy στο elculture.gr με τον τίτλο " Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι: Μια από τις δυνατότερες ταινίες της χρονιάς"

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 07 Μαρτίου 2018 11:24
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση