Κυριακή, 04 Μαρτίου 2018 10:20

Στο τέλος του δρόμου προς τη δύση και το 2018, Πέραμα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

perama2Το Πέραμα είναι μόλις 35 λεπτά από την Αθήνα (14,7 χιλιόμετρα), το προάστιο του Πειραιά που συνδέεται με τη Σαλαμίνα μέσω φεριμπότ, μια προσφυγική συνοικία με Μικρασιάτες και Πόντιους. Είναι μια περιοχή γεμάτη αυθαίρετα (περισσότερα από 1.000!), σκαρφαλωμένα μέχρι ψηλά στο βουνό, ναυπηγεία σε όλο το μήκος της παραλίας, πολυκατοικίες και ταβερνάκια. Ήταν πάντα μια λαϊκή συνοικία που δημιουργήθηκε από τον κόσμο που ήρθε να δουλέψει στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και στα καρνάγια, φημισμένη για τους τεχνίτες της, τους μάστορες και τους εργάτες που μπορούσαν να κάνουν τα πάντα.

Ανθρώπους «πατενταδόρους» που οι εργολάβοι και οι εφοπλιστές εμπιστεύονταν τα καράβια τους στα χέρια τους. Από το 1964 που έγινε δήμος μέχρι σήμερα έχει αλλάξει ελάχιστα, εξακολουθεί να έχει κάτι από παλιά Ελλάδα και σε μεταφέρει «μαγικά» στις παλιές, ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες. Αυτή είναι και η γοητεία του. Παρ' όλα αυτά, είναι μια πόλη που εν μέσω κρίσης έχει χτυπηθεί όσο καμία άλλη. Ένας χρεοκοπημένος δήμος που πολλές φορές δεν έχει χρήματα να πληρώσει τους υπαλλήλους του, χωρίς οδικά δίκτυα στην περιοχή του Άνω Περάματος, με σπίτια στο βουνό χωρίς νερό και ρεύμα, σε κατάσταση εγκατάλειψης, και πολυκατοικίες-«τέρατα» που έχουν χτιστεί τις τελευταίες δεκαετίες και κάνουν πολύ έντονη την αντίθεση μεταξύ παλιού και νέου.

Στο στάδιο, την Πρόνοια, παίζουν καθημερινά εκατοντάδες πιτσιρίκια σε άθλιες συνθήκες, τα σκουπίδια πολλές φορές γίνονται βουνά λόγω της οικονομικής δυσκολίας του δήμου να πληρώσει περισσότερα απορριμματοφόρα κι ένα πρόβλημα που είναι πιο βασικό και μεγαλύτερο απ’ όλα: την ανεργία, η οποία αυτήν τη στιγμή ξεπερνάει το 60%.

Κάποτε, η Ζώνη του Περάματος απασχολούσε χιλιάδες κόσμο, σήμερα με δυσκολία συναντάς καμιά πενηνταριά ανθρώπους να απασχολούνται, και αυτοί όχι σε μόνιμη βάση. Μοναχά τα ιδιωτικά ναυπηγεία φαίνεται να επιβιώνουν και να δίνουν κάνα μεροκάματο στους εργάτες, κυρίως από τα γιοτ των πλουσίων που έρχονται για επισκευή.

Παρ' όλες τις δυσκολίες που βιώνουν οι κάτοικοί του, όμως, ένα κυριακάτικο πρωινό στο Πέραμα μπορεί να γίνει μια όμορφη εκδρομή. Η λεωφόρος Ειρήνης με τα παραδοσιακά καφενεία που βρίσκονται διάσπαρτα στα στενά της πόλης προσφέρεται για καφέ και μετά, στη βόλτα με τα πόδια προς τα κάτω, στα φεριμπότ για Σαλαμίνα, αντικρίζεις ένα από τα πιο όμορφα σημεία της περιοχής: ένα κομμάτι παραλίας που το καλοκαίρι γεμίζει με γονείς και παιδιά που κάνουν το μπάνιο τους, ενώ, συνεχίζοντας προς το Τέρμα Περάματος, βλέπεις παρατεταγμένες στο λιμανάκι τις ψαρόβαρκες δίπλα στα σκάφη αναψυχής. Γύρω- γύρω ο κόσμος κάνει βόλτα, πιτσιρίκια παίζουν στις τραμπάλες και ψαράδες με το καλάμι τους περιμένουν υπομονετικά την ψαριά και συζητούν για την πραμάτεια τους. Ύστερα, μπορείς να πας για ψάρι και μεζέ στα παραδοσιακά ταβερνάκια της περιοχής. Και αν τελειώσεις κι έχεις όρεξη ακόμα για βόλτα, μπορείς να πας στο Πανόραμα να απολαύσεις τη μαγευτική θέα της πόλης και της Σαλαμίνας από ψηλά.

Αν έχεις κουράγιο για σκαρφάλωμα με τα πόδια σε στενά δρομάκια και σλάλομ ανάμεσα στα άναρχα χτισμένα σπίτια που το καθένα έχει τη δική του «αρχιτεκτονική», παλιές παράγκες που σήμερα έχουν γίνει σπίτια με τούβλα, η θέα θα σε ανταμείψει. Στην περιήγηση στα στενά του Περάματος θα δεις τον κόσμο του να ζωντανεύει. Οικογένειες να βγαίνουν στις αυλές και στις ταράτσες και να συνομιλούν με τους γείτονες, να ψήνουν κρέας και ψάρι περιμένοντας το μεσημέρι να μαζευτούν όλοι γύρω από ένα τραπέζι, οικογενειακά. Για πολλούς το Πέραμα μοιάζει με εξοχή. Η θάλασσα μπροστά, το βουνό πίσω, το λίγο πράσινο που έχουν οι αυλές, τα πάρκα και μια χαλαρότητα και ησυχία που δύσκολα συναντάς σε άλλη πόλη κάνουν το Πέραμα γοητευτικό και το μεταμορφώνουν σε μια απέραντη γειτονιά από άλλη εποχή. 

Αυτή είναι η εισαγωγή του αφιερώματος στο Πέραμα, που υπό την επιμέλεια του M.Hulot, που αναρτήθηκε στη lifo.

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο που περιλαμβάνει τα "Το Χονγκ Κόνγκ του Πειραιά", "Στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος", "Στο πολυϊατρείο των γιατρών του κόσμου", " Ο Γλάρος, η ταβέρνα που σύχναζε ο θρυλικός Λούης", "Ο Jamoan", " Ο Γιάννης είναι τρίτης γενιάς περιστεράς στο Πέραμα", "Το πέραμα της Γιασεμής", "Ένας εικαστικός που δουλεύει μέταλλο", "Στις "φαβέλες" της Αμφιάλης", όλα με περισσότερα απ'αυτά που βλέπετε φάτσα κάρτα.  

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 04 Μαρτίου 2018 12:47
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση