Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017 11:37

Ελληνικό έγκλημα στη Βενετία, του Απόστολου Δοξιάδη

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

doxiadis1Την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2017 κατατίθεται από την κυβέρνηση στη Βουλή προς τελική συζήτηση και ψήφιση νομοσχέδιο που έχει ως σκοπό του την άλωση από το κράτος, και άρα ουσιαστικά τη διάλυση, του «Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών» της Βενετίας, δηλαδή του μοναδικού εκτός Ελλάδος καθαρά ελληνικού ερευνητικού κέντρου, το οποίο εκπόνησε υπό τον εν ισχύι ως σήμερα νόμο, παρά τις μύριες δυσκολίες, την αποστολή του με το καλύτερο τρόπο. Βέβαια, αν ο νέος νόμος ψηφιστεί, θα αποτελεί τη διάπραξη ενός από χρόνια προαναγγελθέντος εγκλήματος, που απλώς ελπίζαμε, όσοι γνωρίζουμε τα πράγματα αλλά και είμαστε εκ φύσεως αισιόδοξοι, ότι τελικά δεν θα συντελεσθεί.

 

Η προηγούμενη διευθύντριά του Ινστιτούτου Βενετίας, η διαπρεπής ιστορικός, τέως καθηγήτρια του πανεπιστημίου Κρήτης και νυν ακαδημαϊκός, Χρύσα Μαλτέζου, γράφει στην εισαγωγή του συναρπαστικού της βιβλίου, «Η δική μου Βενετία, ή το Χρονικό της Δίωξης του Ινστιτούτου Βενετίας», τα ακόλουθα λόγια: «Η Βενετία είναι η πόλη του έρωτα και του θανάτου, πόλη της χαράς και μαζί της μελαγχολίας». Παραλλάσσοντας τα λόγια της, θα έλεγα ότι η ιστορία του Ινστιτούτου Βενετίας δείχνει το μεγαλείο και την αθλιότητα του νέου ελληνισμού, τη δόξα και την κατάντια του.

 Την ιστορία αυτή, από την αρχή της ως σήμερα, μπορεί κανείς να τη δει ως μια συνεχή διαπάλη ανάμεσα σε ευπατρίδες και μίζερους Ελληνες, σε αξιοθαύμαστους και ελεεινούς ανθρώπους, στο απαράμιλλο πατριωτισμό κάποιων παλαιών κοινοτήτων μας του εξωτερικού και στην αθλιότητα των ημεδαπών κυκλωμάτων των κομματικών και κρατικών συμφερόντων.

Το Ινστιτούτο Βενετίας δημιουργήθηκε χάρη στο επίμονο όραμα ενός μεγάλου έλληνα πατριώτη, του επτανήσιου διπλωμάτη και ποιητή Μαρίνου Σίγουρου, που από το 1922 και επί είκοσι επτά χρόνια αγωνίστηκε έως ότου γίνει το όραμά του πραγματικότητα. Σε αυτό συνετέλεσε αποφασιστικά η απαράμιλλη γενναιοδωρία της Ελληνικής Κοινότητας Βενετίας, που επί της προεδρίας του Γεράσιμου Μεσσήνη, άμισθου πρόξενου της χώρας μας στη Γαληνότατη (Serenissima), όπως επί αιώνες ονομαζόταν η παραμυθένια πολιτεία, δώρησε το σύνολο της περιουσίας της στο Ιδρυμα, με σκοπό να το καταστήσει οικονομικά αυτόνομο. Με αυτές τις εξαίσιες πράξεις ανιδιοτελούς πατριωτισμού ξεκίνησε το Ινστιτούτο. Από σπουδαίους ανθρώπους και οράματα άρχισε, και από σπουδαίους ανθρώπους μεγαλούργησε. Όλα τα επιτεύγματα του Ινστιτούτου, από την ίδρυσή του, οφείλονται στην αξία, τις γνώσεις, το ταλέντο, το μεράκι, αλλά πάνω από όλα την αυταπάρνηση και των επιμονή των εξαίρετων επιστημόνων διευθυντών του, καθώς και την προσφορά κάποιων λιγοστών, διαλεκτών υπαλλήλων του.

Στα περίπου εξήντα χρόνια της λειτουργίας του μέχρι σήμερα, το Ινστιτούτο έχει εκπονήσει ένα θαυμαστό έργο, έχοντας κατορθώσει όχι απλώς να ανασύρει από το περιθώριο των διεθνών ιστορικών σπουδών τη μελέτη της ενετοκρατίας στον ελληνικό χώρο, αναδεικνύοντάς τη σε ενεργό και αξιοσέβαστο ερευνητικό τομέα, αλλά να γίνει το ίδιο ο πρωτοπόρος πυρήνας αυτής της έρευνας. Επιπλέον, το Ινστιτούτο είναι το κατ᾽ εξοχήν κέντρο μελέτης της ιστορίας και των επιτευγμάτων του ελληνισμού της Βενετίας, από τα βυζαντινά χρόνια ως σήμερα, αλλά και έχει συμβάλλει σημαντικά στη μελέτη της ίδιας της ιστορίας της Γαληνότατης, άλλοτε το κέντρο κραταιάς αυτοκρατορίας.

Πατώντας  εδώ   θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο του Απόστολου Δοξιάδη που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα protagon στις 28.11

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017 11:46

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση