Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017 08:35

Μαθήματα μνήμης από το Τελευταίο σημείωμα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

vulgrarisΓια την φρέσκια γενιά Ελλήνων, την πολύ νέα, τρυφερή εν τη ειρωνεία της, ελαφρώς κυνική και γενικώς χαμένη στη μετάφραση ηλικιακή ομάδα, για αυτά τα ανιστόρητα νιάτα που θεωρούν ότι η σύγχρονη εποχή ξεκινά από το έτος ίδρυσης της Microsoft, για τα κορίτσια και τα αγόρια, που βουλιαγμένα μέσα στα iphone τους, κοντεύουν να ξεχάσουν το Πολυτεχνείο, η γερμανική κατοχή είναι τόσο αρχαία όσο και ο Πελοποννησιακός Πόλεμος. «Το τελευταίο σημείωμα» του Παντελή Βούλγαρη μειώνει δραστικά την απόσταση μεταξύ 2017 και 1944,

θυμίζοντάς μας ότι εκεί όπου τώρα δεσπόζουν καφετέριες και ουζοπωλεία, έπεφταν γαζωμένα από τα πολυβόλα τα κορμιά των ομήρων, πριν από εφτά δεκαετίες και κάτι χρόνια. Τότε που οι παππούδες που κανάκεψαν τα παιδιά με τα κινητά ζούσαν, ως παιδιά, τη φρίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Χαϊδάρι και Καισαριανή ήταν τα σκηνικά της εκτέλεσης των 200 Ελλήνων αγωνιστών την Πρωτομαγιά του 1944, γεγονός που αναπαριστά με πάθος η ταινία του Παντελή Βούλγαρη. Την Τετάρτη 15 Νοεμβρίου στον κινηματογράφο «Αθήναιον», στους Αμπελόκηπους, πραγματοποιήθηκε μια προβολή για τους μαθητές των λυκείων της Καισαριανής.  Ημέρα μετάδοσης ιστορικής μνήμης για τους 700 περίπου νεαρούς θεατές. Το πιο συγκλονιστικό μάθημα ιστορίας που είχαν ποτέ. 

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο του Γιώργου Χρυσοβιτσάνου όπως αναρτήθηκε στο μπλογκ major στις 19.11

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017 08:44
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση