Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017 17:34

Ένα άσχημο έργο τέχνης στον τοίχο του ΕΠΑΛ Δραπετσώνας και τρεις αυτονόητες ερωτήσεις

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

dimker107Εμπνευσμένο από τους μεγάλους αγώνες

του λαού μας

για ελευθερία και δημοκρατία,

το έργο τιμά τη Μάχη της Ηλεκτρικής,

την εξέγερση του Πολυτεχνείου

και τον διαρκή αντιφασιστικό αγώνα.

Η λέξη «Μνήμη» αποδίδεται με καλλιτεχνικό τρόπο και δοξάζει με τον καλύτερο τρόπο την ιστορική στιγμή,

ανοίγοντας παράλληλα ένα παράθυρο σε όλους και όλες, ώστε να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία. 

Σ.Δ: Το παραπάνω κειμενάκι το πήραμε από την ιστοσελίδα του δήμου (  εδώ ) .

Εντοπίσαμε τρεις βασικές ελλείψεις. Ποιανού είναι αυτό το έργο,

ποιος το χρηματοδότησε και πως και από ποιους επιλέχτηκε. 

Προσωπικά δεν μας άρεσε, εν αντιθέσει με το γκράφιτι που έφτιαξαν πριν λίγο καιρό

στο 15ο Δημοτικό Κερατσινίου. 

Προφανώς είναι σημαντικά τα ιστορικά γεγονότα από τα οποία εμπνεύστηκε ο καλλιτέχνης,

αλλά η αισθητική του και τα χρώματά του δεν είναι του γούστου μας.

Άψυχη η πρώτη και αφηρημένη που δεν μας γέννησε έστω ένα σκίρτημα κοντά στην απόλαυση

αυτή που καταφέρνει να ενεργοποιήσει έστω και κυματάκια από κάποιες μνήμες, του παρελθόντος

και γιατί όχι και του μέλλοντος

και βαριά τα δεύτερα, ειδικά για σχολείο. 

Να καταθέσουμε εδώ και την απορία μας σχετικά με το τι μπορεί να ενεργοποιεί στο μυαλό του θεατή μία λέξη.

Κατά την γνώμη μας όλα και τίποτα συγκεκριμένο. Φαντάζεστε τώρα να ζωγραφίζουμε διάφορες λέξεις

όπως έρωτας, αλήθεια, μίσος, πρόσφυγας, λουφάρω κ.λπ και να περιμένουμε μέσω της ομορφιάς

να προκύπτει κάποια συγκίνηση ή κάποιο μήνυμα; Χαζή δεν είναι μια τέτοια επιθυμία; 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017 10:16
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση