Τρίτη, 07 Νοεμβρίου 2017 20:47

Πόλεμος & Δημοκρατία, καινοφανείς ιδιορρυθμίες της κλασικής Αθήνας, του Δημήτρη Ι.Κυρτάτα

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

kirtatas1Το καλοκαίρι του 490 π.Χ. συνέβη ένα πρωτόγνωρο περιστατικό. Ενώ το στράτευμα των Αθηναίων ήταν παραταγμένο σε απόσταση αναπνοής από το στράτευμα των Περσών στον Μαραθώνα, οι δέκα στρατηγοί που είχαν αναλάβει τη διοίκησή του συσκέπτονταν καθημερινώς και αντάλλασσαν επιχειρήματα γύρω από την τακτική που όφειλαν να ακολουθήσουν. Όποτε προέκυπτε διαφωνία, έθεταν το ζήτημα σε ψηφοφορία. Την κρισιμότερη μάλιστα στιγμή, χωρίστηκαν στη μέση, πέντε με την εκτίμηση ότι έπρεπε να επιτεθούν και πέντε με την εκτίμηση ότι έπρεπε να περιμένουν.

 

Επρόκειτο για εγγενή αδυναμία τού κατά τα άλλα εξαιρετικά επιτυχημένου δεκαδικού συστήματος που αποτελούσε τη βάση του αθηναϊκού πολιτεύματος. Έτσι κι αλλιώς, το ενδεχόμενο πανστρατιάς, με τους 1.000 άνδρες κάθε μιας από τις 10 φυλές συγκεντρωμένους όλους μαζί στον ίδιο τόπο, και τους δέκα στρατηγούς παρόντες ταυτοχρόνως, ήταν απρόβλεπτο και, όπως αποδείχθηκε, εξαιρετικά σπάνιο, αν όχι μοναδικό.

 

Πατώντας  εδώ   θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο του Δημήτρης Ι. Κυρτάτας, καθηγητή της Ύστερης Αρχαιότητας Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, που δημοσιεύτηκε στο "Θέματα Αρχαιολογίας", τεύχος Μάιος - Αύγουστος, 2017.  

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017 17:39

Σχόλια   

0 # Γιώργος Θ. Τσιρίδης 11-11-2017 14:02
Οι δέκα στρατηγοί ψήφιζαν 5-5 υπέρ ή κατά της επίθεσης στη μάχη του Μαραθώνα. Εκείνος που έκρινε την έκβαση της επιχείρησης και ψήφισε "επίθεση" ήταν ο "πολέμαρχος" ο οποίος ήταν κληρωτός. Είχε κληρωθεί σαν ο πολιτικός επιβλέπων των ενεργειών των δέκα στρατηγών που είχαν επιλεγεί με εκλογή από την εκκλησία του δήμου. Το 2-3% των θέσεων εξουσίας προέκυπτε με ψήφο στην εκκλησία του δήμου και το 97% με κλήρωση. Ας μην το ξεχνάμε, ο κληρωτός έκρινε την μάχη.
Όλο το άρθρο, πάντως, είναι μια αληθινή αποτύπωση της δημοκρατικής λειτουργίας στην αρχαία Ελλάδα. Δημοκρατία πλήρης, δηλαδή λαϊκή εξουσία, ακόμα και σε καιρό πολέμου. Αποθέωση της δημοκρατίας! Στο κάτω-κάτω, αυτός είναι ο μόνος αξιοπρεπής τρόπος διαβίωσης του ανθρώπου σε μια κοινωνία. Στο -άλλοτε μοναρχικό κι άλλοτε ολιγαρχικό- σκοτάδι που επικρατεί από τότε μέχρι σήμερα, ας συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε -έστω και φαινομενικά- κληρονόμοι μιας τέτοιας λαμπρής περιουσίας. Ας την μάθουμε τουλάχιστον....
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση