Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017 15:40

Η αυτομόρφωση απέναντι στο ρουσφέτι, των Αφων Σεβαστάκη

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

lakis7Λένε οι ειδικοί πως ο προπάππους του ρουσφετιού ήταν Άραβας - riswat - και o παππούς Τούρκος - rusvet. Το 1816 ένας Κουμανούδης καταγράφει τη λέξη ρουσφετολόγος στα Ελληνικά. Αυτό σημαίνει ότι η λέξη και άρα και η πρακτική απ'την οποία προήλθε η λέξη ρουσφέτι, όχι μόνο θα υπήρχε πολλά χρόνια πριν αλλά θα είχε και πέραση.

Το ρουσφέτι έχει μια σημαντική διαφορά από την δωροδοκία, παρόλο που και οι δύο προϋποθέτουν αναταλλάγματα και ως χαριστικές πράξεις που είναι παραβιάζουν κάποιους τυπικούς ή άτυπους κανόνες. Στην δωροδοκία αυτό που αλλάζει χέρια συνήθως είναι κάποιο υλικό αγαθό ή ένα όφελος εξουσίας, ενώ στο ρουσφέτι αυτό που κυρίως παίζεται είναι η άμεση υποστήριξη αξιωματούχων και στελεχών και από την εποχή που άρχισαν να γίνονται εκλογές, η ψήφος. 

 

Τώρα είναι μεγάλη ιστορία το γιατί το ρουσφέτι στις δυτικές κοινωνίες είναι η εξαίρεση ή τέλος πάντων αυτό για το οποίο οι τουλάχιστον δύο εμπλεκόμενοι δεν καμαρώνουν δημόσια εκτός κι αν είναι παράνομοι, ενώ στα δικά μας μέρη και ιδιαίτερα στη σφαίρα του δημόσιου τομέα, είναι ο κανόνας. Είναι διαπιστωμένο ότι εδώ βιώνεται ως μία ειδικού τύπου μαγκιά που οι εμπλεκόμενοι σπανίως ντρέπονται γι'αυτήν.

Είναι ένα ερώτημα αν οι κοινωνίες του ρουσφετιού έφτιαξαν τις θρησκείες τους κατ'εικόνα και κατ'ομοίωσή τους ή η θρησκευτική σύλληψη ήταν πιο ισχυρός παίχτης στο παιχνίδι με την πραγματικότητα. Πάντως στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση υπάρχει ένα ιδιότυπο αλισβερίση ανάμεσα στον πιστό και στο θείο μέσω προσευχών και ταμάτων, που συνοψίζεται στο εξής: σε πιστεύω θέ μου και σου προσφέρω, με αντάλλαγμα να μου δώσεις αυτό που θέλω εδώ και τώρα. Μια τέτοια θρησκευτική πρακτική κυκλοφορεί στο περιθώριο της μεταφυσικής ζωής των χριστιανών της δύσης.

Και ίσως ν' αξίζει ο κόπος του να ψαχτεί ποιοι πιστοί αισθάνονται πιο πλούσια πληρότητα μέσα στην θρησκεία τους, οι της ανατολικής ορθοδοξίας ή οι της δυτικής χριστιανοσύνης. Όπως και το να συμπεριλάβει αυτή η έρευνα τη σχέση του ρουσφετιού με το αν προχωράνε τα πράματα στην κοινωνική σφαίρα, αν ολοκληρωνόνται με σωστό τρόπο όσα θέτουν ως στόχους οι πολίτες της ανατολής και της δύσης. Το ολοφάνερο κακό πάντως που προκαλούν τα ρουσφέτια σε ανθρώπους που παλεύουν να χαράξουν μόνοι τους την πορεία τους στη ζωή, είναι το υπόγειο ροκάνισμα της διάθεσης για να γίνεις όσο καλύτερος μπορείς, να εργαστείς για να πετύχεις τα σχέδια σου με την αξία σου. 

Σ'εμάς πάντως, που το ρουσφέτι είναι πανταχού παρόν και τα πάντα πληρών, είναι πολύ δύσκολο να αντισταθείς στον πειρασμό του όσο αντίθετος και αν είσαι. Είναι τόσο φυσικό όσο και ο μολυσμένος αέρας που αναπνέουμε. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να μην εμπλακεί κάποιος στην πιο λάιτ εκδοχή του ρουσφετιού, στ'αυτήν του " κάνε μου σε παρακαλώ αυτή τη χάρι", όπου δίχως να το καταλάβεις βρίσκεται μπλεγμένος όχι τόσο σε παιχνίδια εξουσίας, αλλά σε συναισθηματικά πάρε δώσε. Το κλου είναι πως σχεδόν όλοι συγκατανεύουμε όταν μας δίνεται η ευκαιρία να κόψουμε δρόμο, να βγούμε μπροστά από τους άλλους, ακόμα και όταν δεν τίθεται θέμα ανταλλαγμάτων, αλλά προκύπτει αυτή η εξυπηρέτηση που σπάνια δεν είναι το λιγότερο παρατυπία, από ανθρώπους που έχουν μεταξύ τους κάποιου είδους σχέσεις.

Υπάρχουν εμβόλια για να γλυτώσεις από τον ιό του ρουσφετιού, αν το θέλεις φυσικά; Δεν θα υπάρχουν; Τα περισσότερα δεν κυκλοφορούν υπό μορφή οδηγιών του στυλ "πως θα γίνεται βασιλιάς σε έναν μήνα". Είναι πατέντες των ανθρώπων που ντρέπονται να πέσουν στα χέρια του ρουσφετιού. Η ψυχή αυτών των πατεντών είναι μια σύγχρονη εκδοχή της αρχέγονης τάσης των ανθρώπων να μη θέλουν να είναι πιόνια κάποιων άλλων, να μην ανταλλάσουν την ελευθερία τους με υλικά αγαθά, να βγάζουν σπυράκια όταν τους γλείφουν ή να είναι αδύνατο οι ίδιοι να γλείψουν για να πετύχουν ένα δικό τους στόχο. Και είναι φανερό πως οι περισσότεροι από τους αντιρουσφετολόγους είναι άνθρωποι που έχουν καταφέρει με τη δουλειά τους να έχουν ικανότητες και προσόντα ή που νομίζουν ότι τα έχουν και δεν έχουν ανάρμοστες απαιτήσεις. 

Συνήθως στις μέρες μας οι άνθρωποι που νιώθουν μια αποστροφή για να κάνουν ή να ζητούν ρουσφέτι την έχουν διαμορφώσει μέσα από προσωπικές πορείες. Κι αυτό διότι οι τυπικές οικογενειακές και φιλικές σχέσεις καθώς και οι καθιερωμένοι δρόμοι παιδείας, μαθητείας και εργασίας, το ξέρουμε όλοι, δεν παράγουν ισχυρά αντισώματα για το ρουσφέτι. Το εναντίον θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε αν δεν βρισκόμαστε σε φάση επιείκειας Σ'αυτή τη σύλληψη όποια δράση, στάση και οργάνωση φέρει το πρόθεμα "αυτό -" είναι ένα ισχυρό όπλο στην ψυχή εκείνων που δεν θέλουν να εξαχρειωθούν με τα ρουσφέτια. Να όπως η αυτομόρφωση. 

Στις 28.10 στην Αυγή δημοσιεύτηκε το άρθρο του βουλευτή Σάμου Ικαρίας του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Σεβαστάκη με το τίτλο "Ταπεινά και ταπεινωτικά". Στο άρθρο αυτό (  εδώ  ) ο Σεβαστάκης τονίζει το αυτονόητο, ότι δηλαδή το ρουσφέτι των πολιτικών, αυτό που έφτιαξε το αποκαλούμενο πελατειακό κράτος, είναι αγκάθι στην καρδιά της χώρας μας και ότι για να βγει θα πρέπει οι πολιτικοί κατ'αρχάς με μια συμφωνία κυρίων να υποστηρίξουν στην πράξη το αίτημα για την εξάλειψή του. Δύσκολο να γίνει αυτό, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Αν πάντως γινόταν δημοψήφισμα με το ερώτημα της κατάργησης του ρουσφετιού με την εξής προϋπόθεση, ότι αν έβγαινε το ΝΑΙ θα ήταν σίγουρο ότι θα μπορούσε να εφαρμοστεί, τότε, μιλώντας εντελώς καφενειακά, λέμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, σε ποσοστό παρόμοιο μ'αυτό που είναι κατά της αλλαγής φύλου, θα ψήφιζε "ΟΧΙ".

Τρεις μέρες πριν ο μεγάλος αδελφός του βουλευτή, καθηγητής του ΑΠΘ Νικόλας Σεβαστάκης, δημοσίευσε ένα άρθρο στη lifo με τον τίτλο " Εγκώμιο αυτομόρφωσης" (  εδώ  ). Το ειδικό συν που βλέπει ο αρθρογράφος στην αυτομόρφωση είναι ότι αυτή είναι αποτελέσμα ενός ενδιαφέροντος για την περιπέτεια της ανακάλυψης και ότι το δια ταύτα, είναι η εσωτερική ελευθερία που σου χαρίζει. Με λίγα λόγια, υποστηρίζει ο άρθρογράφος, η αυτομόρφωση είναι μια από τις πηγές που ποτίζει την ανιδιοτέλεια. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Αν στο προηγούμενο δημοψήφισμα υπήρχε και το ερώτημα: Να είναι εξ ολοκλήρου υπεύθυνο το κράτος για τη μόρφωση του καθενός μας ή όχι, τότε νομίζω, πάλι μιλώντας καφενειακά, πως η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων θα ψήφιζε ΟΧΙ, μολονότι ελάχιστοι απ'αυτούς του ΟΧΙ προσπαθούν στο βίο τους να αυτομορφωθούν.

Σ.Δ: Την ευθύνη της αναιμικής σύνδεσης της πάλης κατά του ρουσφετιού και της αυτομόρφωσης την έχει ο υπογράφων το άρθρο αυτό. 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 04 Νοεμβρίου 2017 13:39
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση